Druckschrift 
Pantheologia : [Mit Praefatio von Jacobus Florentinus]
Einzelbild herunterladen
 

fundamentū a ꝑfectōne ſumit. Vnde augu. dicit īregula. ꝙ ſuperbia bonis oꝑibus etiam inſidiaturvt pereant. Hec bea. tho. ſcd̓o. ſcri. ſen. diſt. xxij.arti. pͥmo. argū. contra. et in cor. q. ibidē. Et iterū ſcd̓a. ſcd̓e. q. clxxiij. arti. i. incor. q. et in ſolu.pͥmi argū. Ad maiorē tn̄ euidentiā p̄dictoꝝ nōta hic qͥnqꝫ. Primū eſt. ꝙ bonitas cibiet dulce.do vel pulcritudo eius nō fuit pͥmū motiuū ad pocandū: ſed potius ſuaſio ẜpentis qui dixit eis. A.perient̉ oculi veſtri et eritis ſicut dij. Et ideo pͥmūpeccatum eoꝝ fuit ſtiꝑbia. et poſtea peccatū gulequod deriuatū eſt a peccato ſuꝑbie. Ibidē ſcꝫ ſcd̓aſcd̓e. vbi ſupͣ. arti. j. in ſolū. ij. argū. Secun.dū eſt. ꝙ appetitus ſcīe cauſatꝰ fiuit in pͥmis parentibus ex inordinato appetitu excellentie. Vn̄ in v̓bis ẜpentis p̄mittitur. eritis ſicut dij. et poſtea ſb̓ditur. ſcientes bonū et malū. Videm in ſolū. iij. argu. Terciū eſt. ꝙ ſuꝑbia in hoīe non p̄ceſſit ſuaſione ẜpentis ſed ſecuta eſt. Nam ſtatim poſt ſuaſionem ẜpentis inuaſit mentē eius elatō. ex qua ſecutū eſt vt credet perū eſſe qd̓ demon dicebat. Ibi.dem in ſolū. iiij. argū. Quartū eſt. ꝙ ſuperbia pͥmi hoīs fuit in hoc ꝙ mordinate appetierit ſimilitudinē dei. qͣꝫtum ad ſcīam boni et mali pͥncipaliter.Secūdo vero appetijt ſimilitudinē qͣꝫtum ad potētiam. vt ſcꝫ v̓tute ꝓprie nature oꝑaretur ad beatitudine conſequenda. Vbinota ꝙ ſimilitudo deieſt triplex. ſcꝫ ſimilitudo eſſe. noticie. potentie.Pima eſt ſimilitudo eſſe. et hec ab ip̄o creatōis pͥncipio fuit imp̄ſſa hoī. Gen̄. j. Fecit deꝰ homine ad ymaginē et ſimilitudinē ſuā. ⁊ ſimilit̓ angelo de quodr̄ ezech̓. xxviij. Tu ſignaculū ſimilitudīs. Se.cunda eſt ſimilitudo noticie vel ſcīe. et hanc ſimilitudine accepit angelus in ſui creatōne. vn̄ in pre.miſſis v̓bis cum dictū eſſet angelo. tū ſignaculuꝫſimilitudīs. ſtatim ſb̓dit̉. plenꝰ ſapīa ⁊cͣ. ſꝫ homoin ſui creatōne hanc ſimilitudinē ſcꝫ ſcīe non accepit in actū ſed in potētia ſolū. Tercia eſt ſimilitudo potētie ſcꝫ oꝑandi aliqͥd quo ad beatitudinēꝑueniret. Mō igit̉ neuter eoꝝ ſcꝫ angelꝰ et homopeccauit appetendo ſimilitudinē nature vel eſſe. ſꝫ pͥmus homo peccauit pͥncipalit̓ appetendo ſcīaꝫ deiet ſimilitudine qͣꝫtum ad ſcīam boni et mali. ſicut ẜpens ei ſuggeſſit. vt ſcꝫ ꝑ virtuteꝫ nature proprieſciret vel ꝑ ſeip̄m cognoſce̓t quid ſibiboni vel maileſſet futuꝝ. Scd̓ario v̓o appetijt ſimilitudinē qͣꝫtūad potentiā. vt ſcꝫ v̓tute proprie nature opareturad beatitudinem conſequendā. Vn̄ augu. de verareligi. dicit. ꝙ magis voluit ſua potētia frui qͣꝫ deiarti. ij. in cor. q. ꝑ totū. Quintū eſt. ꝙ peccatūpͥmoꝝ parentū ſimplr̓ n̄ fuit gͣuius peccatū alijspeccatis hūanis ſed ẜm quid. qd̓ ſic patet. Nā ẜmſpeciē peccati peccatū eoꝝ nō fuit gͣuius alijs peccatis hūanis. qꝛ maior ſuꝑbia ē qͣ quis deū negatvel blaſphemat qͣꝫ ſuꝑbia qua qͥs mordinate appetitſimilitudinē dei qͣlis fuit ſuꝑbia pͥmorū parentū. ſꝫẜm condicōnem ꝑſonarū peccantiū peccatū illudhabuit maximā grauitatem ꝓpter ꝑfectōnem ſtatus ip̄orū. erāt emim ſūmo et ꝑfectiſſimo ſtatu. etideo ex hoc gͣuiſſime peccauerūt. Ibidē arti. iij. incor. q. Sextū eſt videre qd̓ peccatū fuerit gͣuiꝰan peccatū ade. an peccatū eue. Et qͣꝫtum ad hͦ rn̄.deo tribꝰ modis. Primo mō ꝙ ex parte cōdicōisꝑſone peccatū viri fuit gͣuiꝰ peccato mulieris. eoꝙ vir erat ꝑfectior muliere. Secūdo mō rn̄deo ⁊dico ꝙ ex ꝑte gn̓is peccatū vtriuſqꝫ fuit ſuperbia Tercio mō rn̄deo ⁊ dico. qͣꝫtum ad ſpeciē ſuꝑbiegͣuius peccauit mulier qͣꝫ vir. quod patꝫ triplici ratōne. ſcꝫ ratōne elatōnis. ſuggeſtōnis. inclinatōiſ Primo ratōne elatōnis. qꝛ maior elatō fuit mulieris credentis ſuaſioni ẜpentis qͣꝫ viri nō credentis Secūdo ratōne ſuggeſtōnis. qꝛ mulier nō ſolumpeccauit ſed etiā viro peccatū ſuggeſſit. Vn̄ peccauit et in deū et in proximū. Tercō ratōne inclinatōnis. et ſic peccatū mulieris fuit gͣuius peccato viri. Cuius ratō eſt. qꝛ peccatū viri diminutū ēex hoc ꝙ in peccatū ꝯſenſit amicabili quadā beniuolentia qua plerūqꝫ fit vt offendat̉ deus. ne hō ex amico fiat inimicus. Ibidem arti. iiij. in cor. q. p totum. Vel aliter pt̄ dici ſcꝫ ꝙ peccatū viri et mulieris in gͣuitate ſe habuerūt ſicut excedentia et exceſſa. Vn̄ peccatū mulieris triplici ratōne maiꝰ fuitpeccato ade Primo ratōne appetibilis. qꝛ eua voluit eſſe ſic̄ deus in aſſimilatōe ſcīe. Secūdo ratōne cauſalitatis. qꝛ eua induxit adam ad peccandūet ita fuit cauſa peccati ade. et nō ecōuerſo Tercio ratōne minoris occaſionis. qꝛ eua minore occaſionē habuit ad peccandū qͣꝫ adam Cuiꝰ ratō eſt.qꝛ maior inclinatō fuit ad credendū mulieri qͣꝫ adcredendū dyabolo ꝑ ẜpentem ſuggerenti. Ex aliavero ꝑte magis peccauit adā qͣꝫ eua. et hͦ ꝓpt̓ tresratōnes Prima eſt ꝓpter maiorē ingͣtitudinem.Maior enim fuit ingratitudo in adam. eoꝙ plus ērat ſpūali mente preditus ꝓpter magnitudinem ſcientie ſibi date qͦꝫ eua. Secūda rato eſt ꝓpter maiorem rebellionē. Maior em̄ fuit inobedientia et rebellio ade qͣꝫ eue. eo ꝙ ei pͥmo fuit datū p̄ceptū ⁊ ꝑip̄m mulieri. Tercia eſt ꝓp maioris dani incurſione Nam maius damnū ſecutū eſt ex peccato adeqͣꝫ ex pc̄to eue. et ideo peccatū ade fuit maiꝰ pc̄toeue. Hec alex. in ſcd̓a ꝑte ſū. q. xxx. ī cor. q. ꝑ totūꝘ ſuꝑbia eſt gͣuiſſimū oīm peccatoꝝ. Ca. iiij. Ecundo principaliter circa ſuperbiā conſiderare debemꝰ pc̄torū gͣuitatē. Nā ſuꝑbia eſt gͣuiſſimū oīm pctorū. qd̓ autoritatibꝰ ſāctoꝝ et rōnibꝰ ꝓbo. Et pͥmo qͣtuor autoritatibꝰ. Et pͥmo ſuꝑ illo v̓bo pͣs. Suꝑbi iniq̄ agebantvſqꝫqͣqꝫ dicit glo. Maximū pctm̄ ī hoīe eſt ſuꝑbiaqꝛ inde manauit nr̄i delicti origo Ex qͣ autoritate talem formo ratōnē. Illud eſt maximū et gͣuiſſimumoīm peccatoꝝ qd̓ eſt vniu̓ſale pͥncipiū et origo omniū. ſꝫ ſuꝑbia eſt huiuſmodi. vtꝫ ex autoritate inducta. ⁊ etiā vltima ꝑte pͥmi capitu de ſuꝑbia. gͦ ⁊c̓Scd̓a autoritas ē pͣs. Emūdabor a delicto maxio