Ex hoc aūt malo primonio multiplex peccatū eſtſecutum in volūtate. ſcꝫ odium ip̄ius dei vt reſiſtētis ſuperbie ſue et punientis iuſtiſſime ſuā culpamet inuidia ad homine et multa huiuſmodi. Del dicit in angelis repperit pͥuitatē ad oſtendendū ꝙ nōſolum in pͥmo angelo fuit peccatū ſed etiā in ſeqntibus cum. Quomō aūt angeli alij a pͥmo peccauerūt ponitur tale exemplū. Sicut em̄ miles ordinatus ſub rege et ſub duce exercitus habet bonā vo.luntatem ſequens volūtatem ducis dirigentis volūtatem ſuam ad regem. et malam ſeq̄ns volūtatem ducis contra volūtatem regis. Sic quidā deinferioribꝰ angelis ſequentibꝰ voluntatē pͥmi angelicontͣ voluūtatem dei peccauerūt. alij vero diſſentientes a volūtatē pͥmi angeli peccantis et ſeq̄ntesvolūtateꝫ diuinā deo immobilit̓ adheſerūt ¶. Tercio ſubiungit ampliorem ad peccata inclinatōnemdicens: qͣꝫto magis hiqui habitant domos luteasſcꝫ homines non ſūt ſtabiles ſed peccauerūt. Et eſtargumentū ẜm gloſaꝫ ꝑ locū a maiori deſtructiueſic. Si em̄ angeli de quibꝰ magis videt̉ non ſūt ſtabiles: quomō homo in bono ꝑmanere putatur quihabitat domos luteas. id eſt corꝑa que dicunturdomus. ſcd̓e. coꝝ. v. Scimus qm̄ ſi terreſtris habitatō diſſoluatur ⁊cͣ. ¶ Vbi ſciendū ꝙ in homineſūt plures appetitiue v̓tutes quod in angelis noncōtingit. et ideo dupliciter in homine cōtingit eſſepeccatū. Vno modo ꝑ hoc ꝙ volūtas humana propria bona non ordinat indeū. quod quidem peccatum cōmune eſt ſibi et angelis qui peccauerunt.Alio modo ꝑ hoc ꝙ bonū inferioris appetitus nonregulatur ẜm appetituꝫ ſuꝑiorem. puta qn̄ delectabilia carnis in quē cōcupiſcibilis tendit volumꝰ nōẜm ordinem ratōnis. Hec bea. tho. iij. libro contragentiles. capi. cix. quomō in demonibꝰ poteſt eſſepeccatum. ¶ Terco videndū eſt quid angelꝰ appecijt. Rn̄deo ⁊ dico. ꝙ abſqꝫ omni dubio ſimilitūdinem vel equalitatē dei. ſcꝫ eſſe vt deus. Ita dicit̉iſaie. xiiij. ex ꝑſona dyaboli. Aſcendam in celū ⁊ ſimnilis ero altiſſimo. Et augꝰ. in libro de queſtōnibꝰpeteris teſtamenti dicit. ꝙ dyabolꝰ inflatus elatōne voluit eſſe vt deus. Vbi nota ꝙ duplex eſt eqͣ litas vel ſimilitudo. ſcꝫ equipantie et p̄minentie. Primia equalitas eſt equipantie. et hanc vt quidaꝫ dicunt appecijt angelus. appecijt em̄ equalitatem deiſcꝫ eſſe vt deus. nec obſtat ꝙ hoc eſt impoſſibile. qꝛẜm augu. ceca ambitō ſemꝑ p̄ſumit plus qͣꝫ poſſitSed hoc eſt impoſſibile ꝓpter tres ratōnes. ¶ Prima eſt. qꝛ qmͣuis aliquiſ poſſit plus deſiderare qͣꝫpoſſit hr̄e. non poteſt tn̄ plus velle qͣꝫ poſſit extimare. qꝛ intellectū volūtas ſequit̉ non excedit. ¶ Secunda ratō eſt ex parte dei. qꝛ non eſt poſſibile ei aliquid adequari. Non em̄ poſſibile eſt id quod ē participans eſſe. equari eiqui eſt eſſentialiter ipſumeſſe. Iterū certiſſimū eſt creaturā nō poſſe adeqͣriſuo creatori. et hoc ſciuit angelus. cū habuit perſpicaciſſimū intellectū Vnde m pͣs. Dn̄e qͥs ſimiliſGuꝑbiserit tibi. Et iſa. .xl. Cui ſimilem feciſti deū. Et lo.quūtur de ſimilitudine equipantie ad quā creatu̓aꝑuenire non poteſt. cum hͦ non poſſit humana natura in xp̄o. ¶ Tercia ratō eſt ex ꝑte angeli appetē.tis. qꝛ impoſſibile eſt ꝙ angelus appetat bonū aliqd̓quo exiſtente iam ip̄e idem non eſſet. nulla em̄ resque eſt ī inferiori grādū poteſt appetere ſuꝑioris nature gͣdum ſine ſuiip̄ius corruptōne que non caditin intellectū et ꝑ conſeq̄ns in appetitū. ſic̄ canis nōappetit eſſe leo. qꝛ ſi tn̄ſferret̉ in gradū ſuꝑioris nature iam non eſſet. ¶ Secunda equalitas eſt pͥminentie. et hec eſt duplex. ¶ Vna eſt peſſe omnibꝰ etnulli ſubeſſe. quod eſt ꝓpriū dei. Et qͣꝫtum ad hoclicet angelus appetierit p̄eſſe omnibꝰ angelis ⁊ creturis inferioribꝰ. non tn̄ potuit appetere ꝙ abſolute nō eſſet deo ſb̓iectus. Et hoc ꝓpter tres ratōesPrima eſt. qꝛ hoc eſt impoſſibile. ſcꝫ angelū et creaturā omnem non eſſe ſubiectā creatori. nec etiā ineius apprehenſione hoc potuit cade qͣſi poſſibile.Secunda ratō eſt. qꝛ ip̄e angelus deſineret eſſe ſitotaliter non eſſet deo ſubiectus. ¶ Tercia ratō eſtqꝛ tota eius ꝑfectō eſt eſſe ſub deo. qꝛ totū bonumangeli eſt in hoc ꝙ deo ſubeſt. ſicut tota claritas aeris eſt ex hoc ꝙ ſubijcit̉ radijs ſolis. ¶ Secundaequalitas pͥminentie eſt habere beatitudinē ex nullo merito ſuo vel alieno. Et hec p̄minentia fuit illaquam angelus appetijt. Fuit igr̄ peccatū angeli ihoc ꝙ ad conſequendū ſupnaturalem beatitudineꝫque in plena dei viſione conſiſtit. non ſe erexit ī deum tanqͣꝫ finalem ꝑfectōneꝫ ex eius gr̄a deſiderāscum alijs ſanctis. ſed eam cōſequi voluit ꝑ virtutem ſue nature abſqꝫ gr̄a alicꝰ ſuꝑioris qd̓ eſt propriū deo. manifeſtū eſt ꝙ qͣꝫtuꝫ ad hoc appecijt dyabolus dei equalitatem. vnde qͣꝫtuꝫ ad hoc appecijtetiam deo non ſubijci. vt ſcꝫ eius gr̄a ſupͣ ſue nature v̓tutem indigeret. Hec bea. tho. ſcd̓o. ſcrip.ſen. diſt. v. arti. ij. in cor. q. Et pͥma par. ſum. q.lxiij. arti. iij. in cor. q. Et iteꝝ in queſti. diſputatisde malo de demonibꝰ. q. iij. an dyabolus peccandoappetierit oqualitate diuinā. in cor. q.¶ Quale fuit peccatum pͥmorum parentumet ꝙ fuit ſuperbia.Ca. iij.Ecundo poſt peccatū dyaboli reſtat vi.dendū quale fuit peccatū pͥmorū parentum. Et qͣꝫtum ad hoc dico. ꝙ pͥmi parētes peccato ſuꝑbie pͥncipaliter peccauerūt: qd̓ duplici ratōne oſtendo ¶ Prima eſt talis. Dyabolꝰ tēptans homine ſui conatus eſt face̓ imitatorē: ſꝫ demon per ſuā ſuperbiaꝫ peccauit. vtꝫ capitulo p̄cedenti: gͦ ⁊cͣ. ¶ Secūda ratō eſt talis. Inobedientiaet contemptus p̄cepti ſūꝑioris ex ſuperbia cauſantur. ſed homo fuit inobediens precepto dei. gͦ ⁊cͣ.Vnde augꝰ. ad oroſiū ſic dicit. ꝙ homo elatus ſuperbia ſuaſioni ẜpentis obediens p̄cepta dei cōtempſit. et ideo ⁊cͣ. Et merito vtriuſqꝫ peccatū ſcilicetdemonis et hominis a ſuꝑbia inicepit. qꝛ omniū aliorū defectꝰ aliqualis occaſio ſolet eſſe. ſola ſuꝑbia
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten