Druckschrift 
Pantheologia : [Mit Praefatio von Jacobus Florentinus]
Einzelbild herunterladen
 

QuꝑbiQuarto dico. ꝙ ſuperbia eſt peccatum pͥncipalequod tripliciter ꝓbo: ſcꝫ autoritate. ratōne. inductōne. Primo autoritate ecͣci. x. Iniciū oīs pec.cati ſuꝑbia. Et iterū autoritate augu. ſuꝑ illo verbo pſalmi. emundabor a delicto maxinio ſic dicētisDelictū maximū eſt delictū ſuꝑbie. quod eſt pͥmuꝫrecedentibꝰ a deo ⁊ vltimū redeuntibꝰ ad deum. Eiyſido. in libro. de virtutibꝰ ſic dicit. Sicut ſuꝑbiaeſt origo oīm criminū. ita eſt ruina omniū virtu.tum. Secūdo hoc idem ꝓbo ratōne ſic. Auerſio adeo eſt pͥncipiuꝫ vel cauſa oīm peccatorū. ſed ad ſtiperbiam ꝑtinet cuicūqꝫ ſuꝑiori nolle obedire vel ſb̓ijci. ⁊ p̄cipue nolle ſubdi deo. ex quo cōtingit ꝙ homo a deo auertit̉ et ſupͣ ſeip̄m et ſupra deū et ſupraꝓximum indebite extollitur. gͦ ⁊cͣ. Vn augu. xixde ciui. dei ſic dicit. Superbia ꝑuerſe imitatur deūodit nanqꝫ cū ſocijs equalitatem ſb̓ illo. ſed imponere vult ſocijs ſuis dn̄atōnē ſuā pro illo. Vbinota. ꝙ illa tria vicia ſcꝫ cupiditas. apoſtaſia. iniuidia dicūtur eſſe aliqn̄ iniciū peccatorū. quod patꝫ Primo em̄ cupiditas dr̄ eſſe pͥncipium omniumpeccatorū. Ita dicit apo. pͥme ad thimo. vi. Radix omniū peccatorū eſt cupiditas. qd̓ intelligit̉ expte conu̓ſionis. eoꝙ cōuerſio iordinata ad commutabile bonū eſt peccatorū omniū cauſa. ſed ſuꝑbia eſt cauſa omniū peccatorū ex parte auerſionisa deo. prius at̄ ē au̓ſio ab incōmūtabili bono qͣꝫ ꝯu̓ſio ad cōmutabile bonū. et ideo ſuꝑbia eſt pͥor cūpiditate et cauſa ip̄ius. Secūdo apoſtaſia dr̄ eēcauſa omniū peccatorū. Ecͣci. x. Inciū peccati hominis eſt apoſtatare a deo. ſed hoc intelligit̉ prioritate aſſecutōnis. ſed ſuꝑbia eſt iniciū omniū peccatorū prioritate intentōnis. Ita ꝙ prioritate execū.tōnis pͥus eſt apoſtaſia a deo. que eſt voluntas nōſubijciendi volūtati diuine. ſed pͥoritate intentōispͥus eſt ſuperbia. que eſt voluntas p̄ſidendi. ex eoꝙ homo vult p̄eſſe non vult ſubeſſe. Hec bea. thopͥma. ſcd̓e. q. lxxxiiij. arti. ij. in cor. q. et in ſo. ij.argū. Et iterū. ſcd̓a. ſcd̓e. q. elxij. arti. vij. in corq. et argumento. contͣ. Tercio inuidia dr̄ eſſeinicium omniū peccatorū. dico ꝙ inuidia non fuitpͥmum peccatum ſꝫ ſuꝑbia. ex quo peccato ſecutūeſt multiplex peccatū in voluntatē. ſcꝫ odij ip̄iꝰ deivt reſiſtentis ſue ſuiꝑbie et punientis iuſtiſſime ſuāculpam et peccatuꝫ inūidie ad homine et multa aliaHec bea. tho. li. iij. contragentiles. capi. cviij. ꝙ īdemonibꝰ poſſit eſſe peccatū. Tercio ꝙ peccatuꝫſuperbie ſit iiciū omniū peccatorū ꝓbo inductōeNam pͥmi qui peccauerunt fuerūt angelus ſupremus in celo. et pͥmus homo et pͥma mulier in paradiſo. ſed omnes p̄dicti peccato ſuꝑbie peccauerūtvt patebit capi. ſequenti mimediate. gͦ ſuꝑbia fuitinicium peccatorū.Quale fuitpeccatū angeli et ip̄m ſequentiū.Ca. ij.D maiorem tn̄ eiudentiā p̄dictorū notahic tria. Primū eſt qͣliter in pͥmo angeloet in ſequentibꝰ ⁊ in nobis contingit eſſepeccatum. Secundū eſt quale peccatū fuit in demonibus et pͥmis parentibꝰ. Terciū eſt quid appetierūt. Primū eſt qͣliter in angelo pͥmo et in ſequentibꝰ et in nobis contingit eſſe peccatū. Pri.mo em̄ dico ꝙ in angelis ꝯtingit eſſe peccatū. ⁊ potuit. quod tali ratōe oſtendo. Omne agens qd̓ nōeſt ſua regula ſed regulat̉ ꝑ aliquid aliud a ſe. poteſt in agendo deficere. qd̓ patet ſic. qꝛ poteſt a ſuaregula ſeꝑari. ſed omnis creaturā ratōnalis regūlatur ꝑ aliud a ſe ſcꝫ ꝑ deū. gͦ in omni creaturā angelica intellectuali et humana poteſt eſſe peccatūLicet em̄ iudicium ratōnis in angelis paſſione li.gari non poſſit. eo ꝙ tales paſſiones nō ſūt in eis.Ita ꝙ nullū peccatuꝫ eſt in eis ex impetu paſſionispoteſt tn̄ ligari. inqͣꝫtum conſiderando vnū retrahitur a conſideratōne alteriꝰ. eo ꝙ intellectus eiꝰſimul pluriū nō eſt. niſi in verbo omnia contempletur. Contingit aūt aliquid eſſe eligendū ẜm vnamconſideratōnem. quod tn̄ non eſt eligendū alijs ꝯdicōnibꝰ conſideratis. Sicut v̓bigratia. Medicusuudicat aliqͥd eſſe expediens vni egroto conſiderata vna eius infirmitate. quod tn̄ non eſt cōueniēsvel expediens infirmo ꝓpter aliam eg̓tudinem quāvel nō cognoſcit medicus vel non conſiderat. ſic gͦin angelis potuit eſſe error electōnis ⁊ ita peccatūHec bea. tho. ſcd̓o ſcri. ſen. diſt. v. arti. j. in cor. ꝙin fine. et in ſolū. iiij. argumenti. Secūdo dicoꝙ angeli peccauerūt. Ita dr̄ iob. iiij. Ecce qui ẜuiunt ei non ſūt ſtabiles et in angelis ſuis repperit pͣuitatem qͣꝫto magis qui habitant domos luteas.In quo verbo tangit tria. ſcꝫ vertibilitatem. defectibilitatem. maiorem pronitatem. Primo tangit vertibilitatem dicens. ⁊ illi qui ẜuiunt ei ſcꝫ angelinōſūt ſtabiles ꝑ naturam propriam in eſſe. Dam. Angelus non naturā immortalis ſed grā. Vel nō ſūtſtabiles in bene eſſe. qꝛ omne creabile eſt vertibile.Secundo on̄dit defectibilitatē. ibi. et in angelis ſuis ſcꝫ a ſe creatis repperit prauitatē. q. d. In principio non fecit eos prauos. ſed poſt pͥmum inſtasſue creatōis repperit prauitatem ſcꝫ ſuperbie odijvel inuidie. vel prauitatem ꝑditōnis humane. Ioh̓viij. Ile homicida erat ab micio Vbi nota ꝙ peccata predicta dupliciter pn̄t conſiderari. vel ẜm roatum vel ẜm effectū. Primo quideꝫ ẜm reatū. ⁊ ſicomnia peccata in demonibꝰ cōtingunt eſſe. qꝛ dumhomines ad omnia peccata inducunt omniū peccatorū reatū incurrūt. Secundo peccata poſſuntcōſiderari ẜm effectum: et ſic illa peccata ſola ī angelis poſſunt eſſe ad que natura angelica afficipoteſt. Non em̄ poteſt affici ad bona corꝑalia cum ſitincorꝑea. Vnde augꝰ. xiiij. de ciuitate dei dicit. ꝙDyabolꝰ nō eſt fornicator neqꝫ ebriꝰ neqꝫ aliud huiuſmodi. afficit̉ tn̄ ad ſpūalia. Et ideo ſb̓dit ꝙ dyabolꝰ eſt ſuperbo et inuidꝰ. Ratō huiꝰ eſt. q vellealios regulare et volūtatem ſuā a ſuꝑiori nō regūlari et quodāmō non ſb̓ijci eſt peccatum ſuperbie.Vn̄ ꝯuenient̓ dr̄ ꝙ peccatum demonis eſt ſuꝑbia