¶ Secunda condicio ſpūſſancti eſt. qꝛ in eſſendo ēinuariabilis. ideo ſubdit. idem. iacō. j. Apud queꝫnon eſt tnͣſmutatio nec viciſſitudinis obumbratōEt in pͣs. qj. Tu aūt idem ip̄e es. In quo verbo dicuntur vel tangūtur tria. Primū eſt immobilitasentitatis vel actōis. cū dicit ideꝫ Secūdum eſt infinitas potentie vel vigoris ſeu virtutis. cum ſb̓dit.ipſe. Terciū eſt eternitas ſue nature. vel ꝓprietas.cum ſiibinngit. es Et hoc contra triplicem mutabilitatem in natura. Vnde caſſiodo. ſic ait. Ideꝫ poſitum eſt ꝙ ip̄e deus ſemꝑ inmutabilis perſeuerat.Exodi. iij. Ego deus et non mutor. omnia vero alia ſunt mutabilia. Ip̄e. omnipotentiam dei demōſtrat. omnia vero alia ſunt in potentia limitata. Esvero entitatem eius demonſtrat. qꝛ ipſe per ſe no.uit eſſe. omnia vero alia ꝑticipant ip̄m eſſe. Reqͥ.ſupͣ. eſſe dei. capi. ix. Et augꝰ. in gloſa ibidem ſicait. Ideo aūt dixit. vnus atqꝫ idem. ne tot putent̉eſſe ſpūs quot ſūt oꝑa ¶ PTercia ꝯdicō eſt. qꝛ ip̄e ēinſeꝑabilis. ideo ſubiungit. ſpūs: vbi aūgꝰ in gloſic ait. Inſeꝑabilis eſt em̄ oꝑatio trinitatis. ita cuꝫoꝑatō patris dicit̉: non eam ſine filio ⁊ ſpūſanctointelligaſ oꝑari. et cū oꝑatio filij dicit̉ non fit ſinepr̄e et ſpūſancto. et cum oꝑatio ſpūſſancti diciturnon fit ſine patre et filio. ſed qꝛ ſpūſſanctus cooꝑator eſt patris et filij. Et ſubdit augꝰ. ibidem dicens. Vn̄ et qd̓ apoſtolus dicit hic ſpm̄ dare donaalibi vero dicit ꝙ datus eſt. xp̄us etiam accepit etdedit ſpm̄ſanctū. d. Accipite ſpm̄ſāctū ⁊cͣ Tercōdico ꝙ ſpūſſanctus in cōmunicando vel diſtribuē̓.do eſt liberalis. cum ſubdit apo. diuidens ſingulisprout vult. In quibꝰ verbis tangūtur duo: ſcꝫ varietas ex ꝑte recipientis. libertas ex parte largientis. Primo varietas ex parte recipientis. vnde dicit diuidens. Ita dicit apoſtolꝰ. prime ad coꝝ: xij.Diuiſiones grarum ſūt. idem autem ſpiritus. ⁊ diuiſiōes admiſtratōi. idē at̄ dn̄s. et diuiſiōes operatōnum. idem aūt deus qui oꝑatur omnia in omnibꝰ. vbi tangit̉ triplex effectus gͣtie gͣtumfaciētis¶ Primus eſt ꝑficere eſſentiā anime. et ſic dicit̉. diuiſiones gͣtiarū ſunt. Augꝰ. ingloſa. id eſt donorū ſpūſſancti vel virtutū que gratis dant̉. Et ſubditur. idem aūt ſpūs. Augꝰ. in glo. Eſt dator omnium: eque qͣꝫtum eſt de ſe benignus omnibꝰ. ¶ Secundus effectus gͣtie gͣtumfacientis eſt: potentiaˢamine ad opus bonū p̄parare. Et ſic ſb̓dit̉. Et diuiſiones adminiſtratōnum ſūt habilitantiū viresanime ad hoc vt proximus alijs ſb̓miniſtret. Et ſt̓ditur. Idem aūt dn̄s. Gloſa augu. ſcꝫ filius dansſingulis pro arbitrio ſuo. ¶ Tercius effectus ē gͣ.tie opus debitis circūſtantijs veſtire. vt poſſit eſſemeritoriū. ideo ſubdit. Et diuiſiones oꝑantionuꝫſunt. qꝛ ſunt oꝑa maiora et opera minora. et vnusplus meret̉ in operando alio. Et ſubdit̉. Idem deꝰAugꝰ. in glo. Deꝰ ſcꝫ pater qui oꝑatur omnia neceſſaria. Et ſic in iſtis verbis totam intelligis trinitatem. Spūs aūt ſanctus per ſeip̄m expreſſus eſtfilius in hoc ꝙ dicit. dn̄s. pater in hoc ꝙ dicit. dn̄sdeus: Deus aūt eſt ſemper nomen ſtīme excellentiead oſtendendū ꝙ opera trinitatis ſunt indiuiſa. vtſtipra patet per augu. Et ſubditur ſingulariter. diuidens ſingulis. quia nullus eſt vel rarus cui noncontulerit aliquā gratiā gͣtis datam. non tn̄ om̄esVnde apoſtolꝰ ad ephe. iiij. ſic ait. Vnicuiqꝫ autēveſtrū data eſt gratia ẜm menſuraꝫ donatōnis xp̄iQue verba ambro. exponens ſic ait. Vnicuiqꝫ autem veſtrū vniuerſa data eſt gͣtia id eſt gͣtuitū donū ẜm ꝙ xp̄us qͥ eſt dator menſurat. alij hoc. alij illud: ſed xp̄us quidat ad menſuraꝫ. non accipit gͦtiam ad menſura. qꝛ gratia plenus ſit. Sed contioh̓. iij. dicit̉. Non em̄ ad menſuram dat deus ſpiritum. Rndeo ẜm augu. ibidem. et in gloſa collatequi diſtinguit dicens. ꝙ deus pater aliter dat gratiam hominibꝰ et aliter dedit xp̄o. Nam hominibusdat gratiā ad menſuram. Et probat hoc ꝑ apoſtolū pͥme ad coꝝ. xij. qui ſic ait. Alij datur ꝑ ſpiritū ẜmo ſapīe. alij ẜmo ſcientie ẜm eundem ſpm̄ etſic de alijs: aliud habet ille: aliud habꝫ iſte. et quodhabet iſte non habet ille. Hec ambro. in gloſa ſuperillo verbo apoſtoli. vnicuiqꝫ aūt veſtrum ⁊cͣ. Vni.co auteꝫ filio non dedit deus ſpiritum ad menſurāVbi nota ꝙ inmenſtira duo conſiderant̉. Primūeſt limitatio velterminatō. Omnis em̄ menſura creata terminū magnitudinis habet. et ſic gratia chriſti cum ſit quid creatū: menſurata dicit̉ ẜm ꝙ mēſuratur eſt ptitō vel diuiſio ab alia. Vna em̄ men.ſura eſt diuiſa vel diuerſa ab alia. ⁊ ſic nō fuit ī chriſto gr̄a ad menſurā. imo ſuꝑ omnes hoīes gr̄e plenitudinē ꝑfectiſſime habuit. Vnde aūgꝰ. in gloſacolla. ſuper illo verbo ioh̓. iij. non em̄ dat deus admenſuram aſſignat ratōnem quare nō dedit deusfilio gr̄am ad menſurā dicens. ꝙ ſic̄ totū ex ſeip̄ogenuit filiū id eſt totam ſuā ſubſtantiā deus paterdedit filio. ita incarnato filio ſuo totū ſuū ſpm̄ dedit. ¶ Secundo tangit̉ ex ꝑte diſtribuentis libertas. Vn̄ cōcludit vbi ſupͣ. pro vt vult. q. d. Hecomnia ſiue naturalia ſiue gͣtis data ſiue gratūfacientia diuidit et diſtribuit ſpūſſanctus ſingulis:non prout digni ſunt. ſed prout ipſe vult. non exneceſſitatē. ſed libera voluntate. non ex debito ideſt ex merito ſed gͣtuito vt vult. vbi augꝰ. in gloſic ait. Non em̄ dici poteſt nō eſſe ſue poteſtatis dequo dictū eſt. ſpūs vbi vult ſpirat Et ſb̓dit ratōꝫhꝰ augꝰ. dicens. Quod em̄ dat̉ apatre et filionon ex neceſſitate ſed ex voluntate datur. et idemomnia operatur. non ip̄e diuiſis ſed diuidens ſingulis pr̄o vt vult. quia vt dixi Spiritus ubi vultſpirat iohan. tercio. vbi beda ſic ait. Spiritus igitur ſanctus vbi vult ſpirat. quia ipſe in poteſtate habet cuius cor gratia ſtīe viſitatōnis illuſtretEt victor ibidem. Spūſſanctus in quibus vult ⁊quando vult et quō vult et quantum vult operat̉Vnde beda ibideꝫ concludit ſic dicens. Confundatur ergo macedonius impugnator ſpirituſſancti.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten