alia ſapientibꝰ. vt patet. pͥme coꝝ. ij. Sapientiaꝫloquim̄ inter ꝑfectos: et alia ſimplicibꝰ. pͥme. coꝝ.iij: Tanqmͣ paruulis i xp̄o lac potum vobis dedinon eſcam. et hanc multiplicitate locutōnis vel p̄dicatōnis facit ſpūiſanctꝰ: vtꝫ. actuū. ij. vbi poſtquam dictū eſt: repleti ſūt omnes ſpūſancto: ſubiungit̉. et ceperūt loqui varijs linguis. ¶ Quarto ſpūſſanctus facit loqui vtiliter. qꝛ ad auditoꝝedificatōnem vel ſalutem. It̓a dicit̉ iſa. lxj. Spusdomini ſuꝑͣ me. eo ꝙ vnxerit me. ad annūciandūmanſuetis miſit me. vt mederer ꝯtritos corde. etp̄dicarem captiuis indulgentia. et clauſis apertōneꝫ ⁊cͣ. In quibꝰ verbis yſaīas de xp̄o loquēs tāgit per ordinē qͣtuor. ſcꝫ autoritatem. dignitatemvtilitatem. et vtilitatis varietatem. Primo tāgitautoritatē dicens. Spūs dn̄i ſuper me. ad oſtendendū ꝙ in omnibꝰ obedio ſibi. Sed multi ſunt qͥſpm̄ſanctuꝫ ſuper ſe non habent ei obediendo. ſedſub pedibꝰ malarū affectōnū eius contrariantiumvoluntati. vt eis merito dici poſſit illud quod dicit̉Incircūſi ⁊cͣ. vos ſemꝑ ſpūiſancto reſtitiſtis. Secundo tangit xp̄i dignitatem dicens. eo ꝙ vnxeritme: id eſt ꝑ gratiam ſuāme docuit et volūtatē meāſue voluntati conformauit. Vel hec vnctō conſi.ſtit in tribus. ſcꝫ in naturarū admirabiti vmōe. indonoꝝ plenitudine. in peccatorū immunitate. Tercio tangit xp̄i vtilitatem dicens. ad annūcianduꝫmanſuetis miſit me. id eſt ad vtilitate manſuetoꝝTales aūt vtiliter audiūt inſtructōnem. Vndebeati mites. Recte aūt vnctōnem ſequitur predicatōad ſignandū ꝙ nullus officiū predicatōnis debetſuſciꝑe: niſi pͥus caritatis vnctōnē habuerit. Pnctio em̄ cordis que eſt ꝑ caritatem efficaciā dat ẜmoni. Sꝫ qꝛ multe erat infirmitates: ꝓuidus medicus multa medicamina pparauit ad ſanāda vulnera peccatoꝝ. vt dicit bern ¶ Et ideo quarto tangit vtilitatis varietatē. Vbi nota ꝙ inter homineˢeſt triplex differentia ingn̓ali. Quidam ſūt benediſpoſiti. quidā indiſpoſiti. quidā afflicti. Et om̄ibus his xp̄us congrua remedia cōfert. quod ſicpatet. Primo em̄ quidā ſunt bene diſpoſiti vt contriti. ⁊ talibꝰ dicit. ideo ſpūs me miſit vt mederet ꝯtritos corde. Glo: inter. q. d. vt cōtritos corde ꝯpunctōne. qui deo offerunt ſacrificiū ſpūs contribulati mederer remiſſione peccatoꝝ. Nam cōpuctio cordis eſt medicina qua peccata omnia remittunt̉. et ſic anima ſanat̉. Secūdo dico ꝙ quidamalij ſūt male diſpoſiti. et hoc duplr̄. quidā ſūt a dyabolo detenti. ideo dicit. et p̄dicare captiuis. Glointer: id eſt ſub dyabolo et erroribꝰ vanis penitentiam agite. Vel p̄dicarem captiuis qui pedes affectōnum habent compeditos in illecebris volupta.tum. Quidā ſūt excecati. ⁊ ideo dicit. et clauſis.Olo. int̓ .i. ī carce̓ infidelitatis ⁊ ignorantie. Namclauſi ſunt. qui intellectū per ignorantiā et infidelitatem obumbratū hn̄t. et talibꝰ p̄dicarem aptōneſa vt tales ſcꝫ captiui erigerent affectū. et clauſiGpeſſactꝫaperirent intellectū cognoſcendo et amando deumet p̄dicarem iſtis annū placabilem id eſt ꝙ tempꝰgratie iā aduenit. Si aūt vt obſtinati cōuerti nollent. predicareꝫ ipſis diem vltōnis dei noſtri id eſttempus vltōnis et damnatōnis venturū ſupra iudeos rebelles et obſtinatos. Quidā vero alij ſuntafflicti vel melancolici. qꝛ penitentiā agunt et indep̄mium non ꝑcipiunt. Ideo ſubdit. Et darem eiscoronam ꝓ cinere. oleum gaudij pro luctu. palli.um laudis pro ſpūmeroris. In quibꝰ verbis tanguntur tria que ſūt in penitente in pn̄ti que remunerabūt̉ a deo in futu̓o Primū ē cinis id eſt memoria mortis ⁊ ſue vilitatis. et pro hac dabit dominꝰcoronam eternitatis. Secundū eſt luctus contraconcupīam oculoꝝ. vt per que peccauit homo cōcupiſcendo. per hec puniat̉ plorando. et pro hoc luctū dabit dn̄s oleū id eſt gaudiū eterne felicitatis.vt dicat illud pͣs. Conuertiſti illū planctū in gaudium mihi. Terciū eſt ſpūs meroris oſtenſus perhabitū lugubrem penitentis. qui domat laſciuiamcarnis. et pro habitū lugubri id eſt ꝓ carne mortali ſub qua ingemiſcit ſpūs dabit dn̄s palliū laudabile et honorabile id eſt ſtolam immortalitatis.Nam palliū laudabile eſt corpus immortale. impaſſibile. agile. ſubtile. vtꝫ ſiipͣ. dotes. Re. ſiipͣ. ca.et ſipͣ. ſpūſſanctus de linguis igneis. ca. xxj.¶ Ꝙ ſpūſſanctus eſt vnicus in eſſentia et multiplex in effectibo.Ca. xxxiij.D maiorem tn̄ euidentiā predictorū ē ſciendum. ꝙ ſpūſſanctus eſt vnus et multiplex vt dicit̉ ſap̄. vij. Spūſ intelligentie ſanctus id eſt dator intelligentie eſt vnicus ſcꝫin eſſentia et multiplex ſcꝫ in effectibꝰ vel oꝑatōnibꝰque ſūt effectus ſpūſſancti. Ꝙ aūt ſpūſſanctꝰ ſitvnus in eiſentia dupliciter ꝓbo. ſcꝫ ratōne et autoritate ¶ Primo ꝓbo tali ratōne. Spuſſanctuſ eſtdeus. vtꝫ. ſupra in pͥncipio. ca. iij. et. iiij: ſed deuseſt vnus. vtꝫ. infra. trinitas. ca. ij. et. iij. gͦ ſpūſſāctus eſt vnus in eſſentia. ¶ Secundo hoc idem probo autoritate apoſto. pͥme ad coꝝ. xij. vbi ſic ait.Hec omnia oꝑatur vnus atqꝫ idem ſpūs diuidenˢſingulis ꝓut vult. In quibꝰ verbis notantur tria.ſcꝫ ꝙ ſpūſſanctus inproducendo eſt gn̓alis. In eſſendo eſt conſubſtantialis. inuariabilis. inſepara.bilis. In cōmunicādo vel diſtribuendo eſt liberalis¶ Primo dico ꝙ ſpūſſanctus in producendo eſt generalis. ideo dicit apo. hec omnia. Iſa. xxvj. Omnia opera noſtra ſiue immediate ſiue mediate ſiuenaturalia ſiue gͣtuita oꝑatus eſt in nobis. ¶ Secundo dico ꝙ ſpūſſanctus in eſſendo habet tres ꝯdicōnes. ¶ Prima eſt ꝙ ſpūſſanctus eſt conſubſtātialis. ideo dicit vnus. Vnde augꝰ. in gloſa. Hecomnia etſi diuiſa ſūt oꝑatur vnus ſpūs in ſubſtātia cum patre et filio. Et ambro. ī glo. dicit. ITresoꝑarij hoc vnū ſcꝫ ſpm̄ſanctū operari profitetur.Cuius ratōnem aſſignat dicens. qꝛ em̄ vnius nature ſūt. quod vnus operatur tres operantur.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten