mouebat̉. nec poterat dicere aliud niſi quod deuspoſuerat in corde ſuo. et ꝓpter hoc dicit. ſed ſpū.ſancto: vel efficienter ꝑ ſpm̄ſanctū: vel formaliter.id eſt inſpiratōne et reuelatōne facta a ſpūſanctoSancti dei homines vt ꝓphete inſpirati et inſtructiet moti in ſecreto cordis locuti ſūt ea que pͥus mēte conceperant. ¶ Tercio dico. ꝙ ſpūſſanctus ſpirat ad irrigandū. Vnde in pͣs. cxlvij. Flauit ſpūseius et fluent aquē. In qūo verbo tangit̉ aduentꝰfilij dei. et ſpūſſacti. et effectꝰ vtriuſqꝫ. ¶ Primo tāgitur aduentus filij dei. cū dicit̉. emittet verbū ſuūGloſa exponit lrāliter de miſſione xp̄i qui eſt verbūpatris. quem mitte̓ non eſt aliud qͣꝫ carnē aſſume̓.Ioh̓. pͥmo. Verbū caro factū eſt. Et apo. ad gala. iiij. At vbi venit plenitudo tꝑis ⁊cͣ. ¶ Secundotangitur eius effectus. cū dicit̉. et liquefaciet ea.Glo. q. d. Et ſi nullus ꝑ ſe ſubſiſtere ante faciemfrigoris poteſt. non tn̄ eſt deſperandū. qꝛ emittetverbū ſtū. id eſt aſſumet carne. et tunc liq̄faciet eaſcꝫ corda congelata et indurata. Vnde ſb̓dit glo.Verbo nanqꝫ dei veniente: nec frigus nec obſcuritas nec duricia deſperare poteſt. ¶ Secūdo tangitur aduentus ſpūſſancti. cū dicit̉: flauit ſpūs eiꝰſcꝫ ſpū ſanctus qui eſt ſpūs pr̄is et filij. Vel ſpūseius. glo. ſcꝫ calidus auſter. ¶ Tercio tangit̉ effectus ſpūſſancti. ibi. et fluent aq. Glo. ſcꝫ doctrineet gr̄e. Vel fluent aq̄. vel interiores ſcꝫ compūctōnes cordis. vel exteriores lacrimatōnis. Ratō aūthuius eſt. qꝛ cor calefactū amore dei et deſiderio celeſtis pr̄ie reſoluit̉ in aquas compūctōnis et lacrimarū ꝓ incolatu pn̄tis miſerie. Et ezechi. xxvij.A qͣtuor ventis venit ſpiritus. Re. ſupra. ca. xxvjEt cant̉. iiij. Surge aquilo et veni auſter. ibidem.Et treno. ij. Deduc qͣſi toꝝrenteꝫ lacrimas. Re. ſupͣ. contrito. xij. ca. ¶ Quarto et vltimo oranteˢin ſtīa oratōne debent obẜuare doctrina diuine veritatis. Nam ſpūſſanctus docet vt diſcrete et opor.tune petatur. Vnde ad roma. viij. Vlaꝫ qͥd oremꝰneſcimus. ſed ſpūs poſtulat ꝓ nobis gemitibo menarrabilibꝰ. In quo v̓bo apo. tangit duo. ſcꝫ defe.ctū orandi. et modū adiuuandi. ¶ Prīo tangit defectū orandi. ibi. quid oremꝰ neſcimꝰ ¶ bi notaꝙ oratō nr̄a eſt infirma et nō exaudit̉ ſex ratōnibꝰvel defectibꝰ ¶ Prima eſt. qꝛ ignorat̉ qͥd petit̉. ſicutin illo qui orat ꝓ preſcito. Iere. vij. Iu gͦ noli orare ꝓ populo iſto. quia non exaudiam te. ¶ Secū.da eſt. qꝛ bonis oꝑibus orato non iuuat̉. Iſidorꝰ.Oratōe oꝑatō et opere fulciatur oratō. ¶ Terciaeſt. ꝙ nimis feſtinatur ante tempus vel ante tempora. iij. regū. xix. dicit̉ de helia. qꝛ ipſe petiuit anime ſue vt moreretur. ſed dictum eſt ei ꝙ nondumerat tempus. ¶ Quarta eſt: quia oratō vtilitati petentis contrariat̉: ſicut non eſt exauditus paulusqui petiuit ſibi a deo ſtimulū carnis remoueri. cuireſpondit dn̄s. ſufficit tibi gratia mea. ſcd̓e ad cōrin. xij ¶ Quinta eſt. quia oratō ex ſuperbia naſcitur. qualis fuit petitō filiorum zebedei. math̓. xx.Sexta eſt. qꝛ mala oꝑatio comitatur. Iſaie. pͥmoCum multiplicaueritis or̄onem non exaudiaꝫ poſEt quare: quia manus veſtre plene ſūt ſanguine.Vis enim ſex modis poteſt dici: neſcitis quid petatis. math̓. xx. ¶ Secūdo apo. ſubiūgit adiuuandimodū vel motiuū dicens. ſed ſpūs poſtulat pronobis gemitibꝰ menarrabilibꝰ. q. d. Et ſi ſimus infirmi vt neſciamus quid petamus. tn̄ ſpūſſanctuˢpoſtulat pro nobis ⁊cͣ. Que verba auguſtinus ingloſa exponens ſic ait. Non enim ſpūſſanctꝰ poſtulat ꝙ alicuius rei ſpūſſanctus ſit indigēs. necgemit quaſi ex indigentiā anguſtias patiat̉. ſed qꝛnos poſtulare et gemere facit. nobiſqꝫ interpellandi et gemēdi affectū inſpirat. Et quia ip̄e nos mouet ad orandū vel poſtulandū ꝙ gemimus. ⁊ ideoqd̓ ip̄o mouente nos facimus ip̄e facere dictꝰ eſtAdiutoriū igit̉ ſpūſſancti hic exp̄ſſiꝰ eſt. ſine quonec poſtulare debite nec gemere poſſumus. Et ſubdit gemiendi modū dicens. gemitibꝰ menarrabilibus. quod apl̓us dicit duplici ratōne ¶ Prima ratio eſt quare dicit gemitibus menarrabilibus. qͥafacit nos gemere plus qͣꝫ dici poſſit. tum pro exi.lio huius miſerabilis vite. tum pro deſiderio celeſtis pr̄ie. ¶ Secunda ratō quare dicit gemitibꝰ menarrabilibꝰ eſt. qꝛ ſunt de re menarrabili. Et ſb̓ditibidē Quō em̄ narret̉ quod deſiderat̉ et nō videt̉Licet aūt non videat̉. non tn̄ omnino ignoratur.Reddit ratōnem dicens. Nam ſi penitus ignora.retur non deſideraret̉. Et rurſus. ſi videretur nongemitibus quereret̉. Hec augꝰ. in gloſa ibidem.exponens autoritatem p̄dictaꝫ. ſed ſpūs poſtulatpro nobis ⁊cͣ.¶ Ꝙ ſpūſſanctus eſt bonus p̄dicantibꝰ. Ca. xxxij.Ctauo dico. ꝙ ſpūſſanctus eſt bonus p̄Idicantibus. et hoc quantū ad quatuorque faciunt ad predicatōnis perfectōnēPrimum eſt loqui feruenter abſqꝫ tepiditate. Secundū eſt loqui confidenter abſqꝫ puſillanimitateTerciū eſt loqui multipliciter ꝓpter auditorū diu̓ſitatem. Quartū eſt loqui vtiliter ꝓpter aliorū v.tilitatem. vel ad ip̄orum edificatōnem. Hec auteꝫquatuor in predicatoribus facit ſpūſſanctus. qd̓patet de omnibus ¶¶ Primo em̄ ſpūſſanctus facitloqui feruenter abſqꝫ tepiditatē. In cuius ſignūſpūſſanctus ſuper diſcipulos in linguis igneis apparuit. vt dicit̉ actuū. ij. Et hoc ad oſtendenduꝫin predicatōne deuotonis ardorem et tepiditatis remotōnem. ¶ Secūdo ſpūſſanctus facit loqui p̄dicatores confidenter abſqꝫ timiditate. quod patet.quia petrus ante aduentū ſpūſſancti ad vocem ancille xp̄m negauit. ſed accepto ſpūſancto. minas⁊ verbera paſſus dixit. oportet obedire deo magiqͣꝫ hominiboꝰ. Nam actuū. iiij. dicit̉. Et repleti ſuntomnes ſpūſancto. et ceperūt loqui cū fiducia verbū dei. ¶ Tercō ſpūſſanctus facit loqͥ multipliciterpropter auditorum diuerſitatem et capacitatem.Nō em̄ eſt vniformiter p̄dicandū. ſꝫ ẜm apoſtolū
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten