¶ Primo em̄ orantes in ſua or̄one debent attendemagnificentiaꝫ diuine maieſtatis. et ad hoc mouetſpūſſāctꝰ. Ioh̓. iiij. Veri adoratores adorabūt patrē ī ſpū et veritatē. vbi chr̄i. Adoratores veros dicit ad differentiā falſorū. Et ſubdit. ꝙ falſi adoratores ſūt aliqui tripl̓r. Primo. qꝛ in or̄one temꝑalia et caduca querūt. Secūdo. qꝛ contͣ hoc quodqrant agere non ceſſant. Tercio. qꝛ in certo ſitu ⁊non in ſpū colunt. Sed econtͣ veri adoratores ſūtqui adorant pr̄em in ſpū et veritatē. Quod verbūerponit̉ tribꝰ mod. Primo ſic. In ſpū id eſt ni corde non in ore tm̄. qꝛ nil valet ſtrepitus labiorū vbimutū eſt cor. Iſa. xxix. Populus hic labijs me honorat. Re. expoſitōneꝫ ſupͣ. laus. pͥmo ca. Et veritate id eſt non ficte. qꝛ ſpūſſanctus diſcipline effugiet fictum. ſap̄. pͥmo. Secūdo modo ſic. Adora.bunt ſpū id eſt volūtatē. et veritate id eſt intellectuvt ſcꝫ velit ſponte et intelligat clare quod petit. pͥme ad coꝝ. xiiij. Pſallam ſpū pſallā et mente. vbigloſa dicit. voluntate et intelligentia: Tercio ſic.Adorabunt inſpū id eſt ſpūaliter et ꝓ ſpūalibꝰ donis. contra illos qui adorant deum carnalit̓. carnalia petentes et carnalia ſentientes. vt filij zebedetqui petebant ſedere ad dexteram vel ad ſiniſtram.quibꝰ rn̄dit dn̄s dicens. neſcitis qͥd petatis. mathxx. ¶ Secundo orātes in ſiia or̄onē debent attende mirificentiā diuine bonitatis. cogitantes ꝙ ſūtcreati. iuſtificati et ꝑ hoc grati. Primo ꝙ ſūt creati ad dei imaginē. Secundo ꝙ ſūt recreati vel cōfirmati vel reformati per grāꝫ ad dei ſimilitudinē. Tercio ꝙ ſint ex hoc gͣti: et laudent dn̄i bonitatem. exēplo zacharie. qui impletus ſpūſancto in benedictōnem et gratiaꝝ actōnem conſiirgens dixcit luce pͥmo. Senedictus dn̄s deus iſrael. Rectus ordo. pͥus dicit̉ quis ſpm̄ſanctū copioſe reciꝑe. ſecundoꝓphetare. tercio dei beneficia gn̓alia ſcꝫ cōceſſa omnibus. et ſpecialia cōceſſa ſibi extollere et dice̓. Benedictus dn̄s deus iſrael ⁊cͣ. ſit hō concha ⁊ poſteacanalis. Re. ſupͣ. de miſſiōe viſibili et inuiſibili ſpirituſſancti. capi. xv ¶ Tercio orates in ſua or̄one debent conſiderare iuſticiaꝫ diuine ſeueritatis.Debent em̄ contͣ vel ad deprimendū elatōnem cordis conſiderare. ꝙ ſi iuſtus ī vita iſta affligit̉. qͣꝫto magis impius et peccator in vita alia. et tunc p̄ſpm̄ſanctū infundit̉ gr̄a ſingularis: et qnͥ vult ⁊ vbi vult. Ioh̓. iij. Spus vbi vult ſpirat ¶ Vbi nōta ꝙ ſpūſſactꝰ ſpirat ad animādū. ad intelligēdūad irrigandū. ¶ Primo ſpirat ad animādū. Gen̄ij. Inſpirauit in faciem eius ſpiraculū vite. Vbidicit augꝰ. et eſt in glo. colla. ꝙ flare vel ſpirare ēflatum vel ſpm̄ id ē aīam ratōnalem face̓. ꝑ quodoatur intelligi. ꝙ anima non eſt de ſubſtantia dei.Quus ratō eſt. qꝛ ſicut ſpirans aliquid corporalit̓non emittit̉ aliquid de ſubſtantia ſua. ſed de naturaextranea. ita cum dr̄ deus inſpirauit in faciem eiꝰſpiraculū vite: nō intelligit̉ ꝙ ſpiraculū vel ſpūsſcꝫ anima ratōnalis ſit de deo vel de ſubſtantia dei:GAAſſa. ctavel de materia aliqua ſed de nihilo. Hec bea. tho. pͥ.ma ꝑte ſūme. q. xcͣ. arti. pͥmo. vtrū anima ſit facta de ſubſtantia dei. inſolu. pͥmi. argū. Dicit gͦ inſpirauit ⁊cͣ. Quod duplr poteſt exponi. ſcꝫ lr̄aliteret ſpūaliter. ¶ Primo lr̄aliter. Naꝫ in hoc v̓bo inſpirauit ⁊cͣ tangit moyſes t̓s v̓tutes vel potētias aīePrimo potentiā ratōnalem: cum dicit inſpirauit ideſt ſpm̄ fecit. liberū arbitriū in ſe hn̄tem creauit.Secūdo tangit naturā vel potentiaꝫ ſenſibileꝫ: cūſuibdit: ſpiraculū ẜm ꝙ ſpirat motum vel ſenſum.Et qꝛ hec duo ſcꝫ motus. ſenſus manifeſtiꝰ ſūt incapite et in facie: ideo dicit̉ inſpirauit in facieꝫ eiꝰ⁊cͣ. Tercio tangit naturā vel potentiā vegetabilemẜm quam anime regētant et viuificant corpꝰ. vn̄nō dicit tm̄ ſpiraculū ſꝫ ſpiraculū vite. Et ordinatur nature vel potētie iſte ẜm ordinē dignitatis Prius em̄ eſt natu̓a ratōnalis. cū dicit̉. inſpirauit. deinde ſenſibilis. ideo ſubdit̉: ſpiraculū. deinde vegetabilis. ideo dicit̉: vite. Vnde ſubditur. et factuseſt de limo ſcꝫ corpus in animam viuentem. vt corpus factum de limo animacetur vt ſit homo viuēsanima ratōnabili. ¶ Secūdo modo exponit̉ ſpūaliter de xp̄o ⁊ de ſpūſancto ſic. Inſpirauit in faciēeius ſpiraculū vite. ſpiraculuꝫ vite eſt ſpūſſanctꝰvel gr̄a ſpūſſancti quam xp̄us inſpirauit in facieꝫeius id eſt in mentem hominis. Ioh̓. xv. Cū venerit ꝑaclitus quem ego mittā vobis a pre ſpm̄ veritatis ⁊cͣ. Et benedicit̉ infaciē̓. tꝑaliter vel ī die pōthecoſtes qn̄ linguas viderūt et ſonitum audierūtvt patet ſupͣ. capi. xxi. Et ſubditur. et factus eſthomo in anmaꝫ viuentē. vt ſcꝫ anima eſſet viuesſpūſancto effectiue. qꝛ ſpūs eſt qui viuificat. ioh̓vi. Vbi nota ꝙ aliter eſt in formatōne hominis etaliter inreformatōne. Nam in formatōne hominisqua homo factꝰ eſt animalis pͥmo formatū fiūt copus poſtea anima: Econtͣ aūt in reformatōe quareformatus eſt ſpūalis. pͥmo reformat̉ aīa poſteacorpus. Hec dn̄s hugo cardinalis ordi. p̄dica.in poſtilla vel in expoſitōe quā fecit ſuꝑ allegato v̓bo inſpirauit. ¶ Secundo dico ꝙ ſpūſſanctꝰ ſpirat ad intelligendū. Ita dicit̉ iob. xxxij. Spūs ēin hominibꝰ et inſpiratō omnipotentis dat intelligentiā. Quod verbū exponit̉ dupl̓r. ¶ Primo ſicSpūſſanctus eſt in hominibꝰ id eſt anima vel ſpūsratōnalis qui eſt capax ſapīe eſt ī hominibꝰ. quodpatet ꝙ in hominibꝰ eſt poſſibilitas ad ſapīam. eoꝙ in ipſis eſt ſpūs ratōnalis. Re. ſipͣ. anima ratonalis de nominibꝰ anime. capi. v. ¶ Secūdo modoexponit̉. Spūs eſt in hominibꝰ: id eſt ſpūſſanctuseſt in hominibꝰ. ciiius donū eſt ſapīa. Et ideo ſubdit. et nīſpiratō omnipotentis dat intelligentiamq. d. Nullus homo attribuat ſibi ipſi ꝙ ꝓprio igenio vel naturali ratōne habeat intelligentiā. ſed inſpiratō omnipotentis. id eſt occulta ſiigͣgeſtio etinſpiratō ſpūſſancti dat intelligentiaꝫ de diuinis.Vnde ſcd̓e petri pͥmo. Non humana ratōe vel volutate ſed moti a deo. ſicut patet ī balaā qui a deo
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten