ſpūſſanctus quadrupliciter. ſcꝫ conſolādo deſolatos. letificando tribulatos. roborando infirmos.et liberando opp̄ſſos ¶ Prīo ſpūſſanctꝰ eſt bonuspatiētibꝰ ꝯſolando deſolatos. Ita dr̄ act̄. ix: Edificabat̉ eccleſia ambulans in timore et conſolatōeſpūſſancti. q. d. Teniꝑ̄e apoſtoloꝝ qn̄ ip̄i a iudeistemptabant̉ et tribulabant̉: tunc eccleſia edificabatur in vnū dei templū. vt dicit apo. pͥme ad corin. iij. Ambulans ſcꝫ creſcendo. ꝓficiendo in timore dei. id eſt ꝑ gͣdus timoris dn̄i et nu̓o et merito.in conſolatōne. que in labore ⁊ tribulatōne dabat̉et conſolatō certe erat ſpūſſancti qui eſt ꝑaclitus.id eſt conſolator. ¶ Secūdo ſpūſſanctus eſt bonus patientibꝰ letificando et delectando tribulatosꝓpter quod apo. pͥme ad theſſo. pͥmo ſic ait. Imitatores noſtri facti eſtis: expectantes v̓bum cumgaudio ſpūſſancti. q. d. Nos paſſi ſumꝰ in exemplū vobis. vos ideo facti eſtis imiitatores nr̄i et dn̄iqui ſuſtinuit crucem Et qͣre paſſiſiimꝰ. et vos mtatores nr̄i facti eſtis: Ambro. in gloſa. Gerte fidūciaẜuitorū. Vnde et apoſtoli dn̄m ſeq̄ntes: ꝑſecu.tōnes paſſi ſunt. gaudentes qm̄ digni habiti ſūtpro nomine ieſu. non ꝓ aliquo crimine ꝯtumeliaspati. Actuū. iiij. vbi gloſa ſic ait. Pro nomīe ieſti.Vbi xp̄us in cauſa eſt. maledicto ꝑſecutio tribulatō eſt optanda. Prime petri. iiij. Nullus veſtrumpatiat̉ ⁊cͣ. et hoc patimi cū gaudio ſpūſſancti. qd̓ſcꝫ gaudiū fecit in nobis ſpūſſanctus. Et in pſal.mō xciij. In multitudine dolorū meoꝝ ī corde meoconſolatōnes tue letificauerūt animā meam. Gloſa. Multi ſūt dolores et amari. ſed multe io plu.res conſolatōes et ſuaues nō deſūt laboranti. Etqͣres qꝛ he ꝯſolatōnes ſūt in corde meo. et ꝑ hͦ ſalubres eē ſigͥficat cogitatōes. vt cū eternas retributōnes cogitaret mala tꝑalia deſpiceret. q. d. Et ſicorpus vritur ſpūs cogitatōne retributōnis eternorū magis conſolatur. ¶ Tercio ſpūſſanctꝰ eſtbonus patientibꝰ corroborando infirmos: Nā ipſeſanat. adiuuat. coroborat. ¶ Prīo ip̄e ſanat omēinfirmitates. In pͣs. cij. Qui ſanat omnes infirmitates tuas Glo. Sanat omīes infirmitates ſiue m̄tis ſiue corꝑis. Et quō ſanat: nūc fouendo blandis. nūc ſecando aſperis. et ideo nō eſt timendūqꝫoīpotenti medico nullꝰ inſanabilis lāgor occurritmaxime aūt in fine ſanabit omēs langores. qn̄ hoccorruptū induet incorruptōneꝫ. Hec in glo. ibidē¶ Secūdo ip̄e adiuuat. Roma. viij. Spus adiuuat infirmitatem nr̄am. quod exponit̉ tribo modisPrimo ambro. in glo. exponit ſic dicēs. Pratō nōſtra eſt infirma duobꝰ modis. Vel qn̄ quiſ petit velpoſtulat habere anteqmͣ debeat. Vel qn̄ quis contra ratōnem poſtulat. ſed ſpūſſanctus adiuuatn.firmitatem nr̄am. Vel qꝛ non ſinit ante peti qͣꝫ de.beat. vel contraria peti. et ſic duobomoā adtuuatad orandū. ¶ Secundo ambro. ibidem ſic exponitSpūſſanctus adiuuat infirmitatē nr̄aꝫ. dum oīoorando expectamus quod nō videmus. ¶ Tercioaugꝰ. in glo. ibideꝫ ſic expōnit. Spūs adtuuat infirmitatē nrām. qꝛ nulla or̄onis p̄cedunt merita q̄bus non gͣtuitadent̓. Et ſb̓dit ratōnē dicens. Siem̄ debita reddant̉. iā nec gr̄a eſſet nec neceſſe eſſꝫvt ſpūs adiuuaret: gͦ. qꝛ ip̄m orare nō ex meritis ꝑprijs ſed ex dei gra eſt. Ideo ne homo extimet cumorat et impetrat a ſeip̄o habe̓ dicit. ſpūs adiuuatinfirmitatē nr̄am. Tercio ſpūſſanctus infirmitatem nr̄am roborat ſtīa v̓tute. Vn̄ apo. ad ro. xv.Vt abūdetis in ſpē et v̓tute ſpūſſancti. quod perbum duobꝰ modis exponit̉. ¶ Primo ambro. ī gloexponit ſic dicens. Vt abundetis inſpe id ē certōres ſitis de eterna beatitudine. et hoc in v̓tute ſpūtſancti. id eſt in fortitudine bone oꝑatōnis. que datur ꝑ ſpm̄ſanctū. ¶ Secūdo modo. ſic. Vt abūdetis inſpē quā gr̓at fides vera. et hanc facit deus abundare qn̄ vult et vbi vult. vt dicit apo. ſcd̓e adcoꝝ. ix. Potens eſt deus omnē gr̄aꝫ face̓ abūdarein vobis vt in omnibꝰ omnē ſufficientiā habeatis.Et ſubdit. in v̓tute ſpūſſancti. id eſt in caritate q̄ꝓprie dr̄ v̓tus ſpūſſancti. eo ꝙ hn̄s caritatē omniapoteſt. vt dicit apo. pͥme coꝝ. xiij. Caritas omniacredit. omnia ſperat ⁊cͣ. ¶ Quarto et vltimo pͥncipalit̓ ſpūſſanctus eſt bonus patientibꝰ liberandoopp̄ſſos. qꝛ vt dicit apo. ſcd̓e. ad coꝝ. iij. Vbi ſpiritus dn̄i ibi libertas. q. d. Licet demones ⁊ peccatores vin faciāt in corꝑe. nō tn̄ vii id eſt coactōnem inferre pn̄t in mente. Cuius ratō eſt. qꝛ licetlibeꝝ arbitriū nō ſit liberū a miſeria ī pn̄ti vita. eſttn̄ libeꝝ a cōactōne. eo ꝙ liberū arbitriū cogi nō pt̄Re. ſupͣ. libeꝝ arbitriū ratōꝫ de hͦ. ſcꝫ qͣre cōgi n̄ pt̄¶ Ꝙ ſpūſſāctꝰ ē bonꝰ tribulatis qͣdruplr. Ca. xxxIvis aliter ꝓcede dicas ꝙ ſpūſſanctuseſt bonꝰ patientibꝰ vel tribulatis quadrūplicit̓. quod ſic patꝫ. Nam ī hac vita qͣdruplex pena nos comprimit et affligit. ¶ Primoem̄nos compͥmit pena adu̓ſitatis ſiue auguſtie: ⁊ideo indigenius ꝯſolatore. ¶ Scd̓o nos ꝯpͥmit pena temptatōis ſiue violentie ſiue pugne. ideo indigemꝰ aduutorē. Tercio nos compͥmit pena erroris vel igͦrantie. ideo indigemꝰ doctore ¶ Quartonos compͥmit pena offenſiōis vel culpe. ideo indi.gemꝰ recōciliatorē: Contͣ has qͣtuor penas ē nōbis ſpūſſanctꝰ bonus q̄druplr̄. ſic̄ habet̉ ioh̓. xv.Cſ venerit ꝑaclitus ⁊cͣ. In qͦ de ſpūſācto qͣtuor ꝯ.dicōes bone tangūt̉: Nia eſt. qꝛ ip̄e eſt ꝑaclitꝰ. etideo ꝯſolator Scd̓a eſt. qꝛ ſpūſſanctꝰ eſt a patre ꝑfiliū miſſus. et ideo adiutor. Tercia eſt ꝙ eſt ſpūsveritatis. et ideo doctor. Quarta eſt ꝙ eſt a pr̄e ꝓcedens. et ideo recōciliator. Ꝙ ſpūſſanctus ēbonꝰ orātibꝰrCa. xxxj.Eptimo ſpūſſanctꝰ ē bonꝰ orantibꝰ. eo ꝙorantes qͣtuor in ſua oratōe debent attendere. ad q̄ſprituſſanctꝰ mouet et docet.Primo magnificentia diuine maieſtatis. Secūdomirificentiam diuine bonitatis. Tercō itiſticia diuine ſeueritatis. Quarto doctrinam diuine veritatis
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten