Druckschrift 
Pantheologia : [Mit Praefatio von Jacobus Florentinus]
Einzelbild herunterladen
 

Vadunt gͦ ānimalia ad vtilitatem proximi. ſtantad cuſtodiam ſui. eleuant̓ ad cuſtodiā dei. Et ſubdit̉. ⁊ rote ſtant pariter et eleuant̉. Grego. Quiaqueſita lectio talis reꝑitur qualis ſit ip̄e a quo qͣritur: quod ꝓbat ſic dicens. Ad actiua vitam profeciſti ambulant tecū. ad immobilitatem atqꝫ conſtantiā ſpūs profeciſti ſtant tecū. ad contemplatiuā vitam ꝑ dei gr̄am ꝑueniſti volant tecū. Tercio pͥncipaliter notat̉ prudentia. ibi. et vnūquodqꝫ ante faciem ſuiam gͣdiebatur. et vnūquodqꝫ coram facie ſua ambulabat. Que v̓ba exponit g̓go.et eſt in glo. colla. vbi ſic ait. Ante faciem anbū.lare: eſt ea que ſiint ante nos ſcꝫ celeſtia et eternaappetere. et que retro ſūt ⁊ poſt nos ſūt ſcꝫ temporalia obliuiſci ⁊ contemne. Cora vero facie ſcia ambulare: eſt ſibimet abſentem non eſſe. Ita ꝙ coraꝫfacie ſua ambulat qui ſemꝑ ſibi pn̄s eſt. ſemꝑ diuīdicans quid boni quid mali. in quo creſcat in quodecreſcat. Hec gloſa colla. Quarto tangit̉ influentia ſpūs. ibi. vbi erat impetus ſpūs illic gͣdiebantur et rōte. Gloſa colla. et eſt g̓gorij ſic dicentis. In malis eſt impetus carnis. in bonis eſt impetus ſpūs. Vnde ſic ait. Neceſſe eſt vt magna ſemper cura ꝯſiderare debeamꝰ in omnē quod agimꝰquis impetus nos ducat. vtrū impetꝰ carnis aūtimpetus ſpūs Et ponit exemplū dicens. Amare eīterrena. temꝑalia eternis p̄ponere. exteriora nō advſū nece ſariū habere ſed ad voluptate concupīevltōnem de inimicis qͥrere. de eniuli caſu gaudereimpetus carnis eſt. At econtͣ. amare celeſtia. cōtemere terrena. non ad lapſi voluptatis ſed advſum neceſſitatis tnͣſitoria quere. de inimici mortetribulari. impetus eſt ſpūs. Et iteꝝ g̓go. Cauendū nobis eſt ne ſe impetus carnis qͣſi impetꝰ ſpūslatenter ſubijciat. et culpas qͣs agimus nobis virtutes fingat. Quinto et vltimo tangit̉ conſtātia vel ꝑſeuerantia. ibi. nec reuertebant cū ambuſarent. Sed contra. ſupius dicit̉: ꝙ animalia i.bant et reuertebant̉. Rn̄deo ⁊ dico. ꝙ vtrūqꝫ eſtverū. Vnde diuerſis modis ẜm gloſā exponiturPrimo em̄ cū dicit̉ ꝙ animalia ibant et reuertebantur gloſa inter. ſic exponit. Aīalia id eſt ſancti homiries et doctores ibant ad contemplatōnem. vbiqꝛ diunon valebant eſſe. reuertebant̉ ad actōnēEt ſb̓dit gloſa ratōnem dicens. qꝛ per eos ad contemplatōnem aſcendentes celeſte lumen nob̓ ſpargitur. Secūdo v̓o cū dicit̉. nec reuertebant̉ cuꝫambularent exponit̉ duobꝰ mod. Primo ẜm g̓go.et eſt gloſa interlini. ſic. Cum incedent ſcꝫ mentisvia ad celeſtia. non reuertebant̉ ad terrena aīaliaIecūdo ſic. Cum incederent vel ambularēt ad bonum. non reuertebant̉ ad malū. qꝛ electi ſic ad bonumtendūt. vt ad mala ppetranda non redeant.Cui em̄ ꝑſeuerauerit vſqꝫ in finē ſaluꝰ erit. math̓xxiiij Ut prou̓ .iiij. Iuſtoꝝ ſemita qͣſi lux ſplendesꝓcedit et creſcit vſqꝫ ad p̄fectaꝫ diem. Et apo. adphi. iij. Que retro ſūt obliuiſcēs. ſcꝫ peccata meaad gloriandum. iterandum. delectandū. non addolendum. conterendū. erubeſcendū: Bimiliterretro ſūt temꝑalia merita p̄terita vel bona facta.Et ſubdit. ad ea que ſūt anteriora vel pͥora ſcꝫ celeſtia bona facienda p̄miſſa me extēdens ⁊cͣ. Et ſb̓dit g̓go. ibidem ſic dicens. In pn̄ti vero ſiue corāfacie ſua ambulare eſt ſibimet abſentē non ēē. Pmnis em̄ iuſtus qui vitam ſuam aſpicit. ſolicite ⁊ diligenter conſiderat. qͣꝫtum in bonis quotidie c̓ſcataut fortaſſe a bonis iſte decreſcit. qꝛ ſe ante ſe ponitcora ſe ābulat Cora ſe ambulat qͥppe qͥ diligent̓ videt vtrū ſurgat vel defluat: Quiſqͥs gͦ vite ſue cuſtodiam negligit. et diſcutere q̄ agit que loquiturque cogitat aut deſpicit aut neſcit. corā ſe ip̄e nonambulat. quia qͣlis ſit ī ſuis actibꝰ vel moribꝰ ignorat. Ilec ſibiinꝫ pn̄s eſt qui ſemetip̄m quotidie exquirere atqꝫ cognoſcere ſolicitus nō eſt. Ille aūtveraciter ſe ante ſe ponit et ſibi in pr̄ti eſt. qui ſe inſuis actibꝰ tanqͣꝫ alium intendit. Contra quoſdaꝫqui pͥuato amore excecati ſua gͣuia̓ peccata leuiaiudicant et proximoꝝ grauia. Contͣ quos dicit̉prou̓. xx. Pondus et pondus. menſura et menſui.ra vtrūqꝫ abhominabile eſt ante dn̄m. vbi grego.ait ſic. Omnis qui aliter penſat que ꝓximi et aliterea que ſint ſui. pondus et pondꝰ habet. Deuteroxv: Non erit in domo tua modius maior et minor. habebis pondus iuſtum. Quarto et vltīopͥncipaliter ſpūſſanctus eſt bonus ꝓficientibꝰ deducendo ad ꝑfectum. In pͣs. Spus tuus bonusdeducet mem ferram rectam. Re. expoſitōneꝫ hutus ſi ipͣ. ca. xxv. Ꝙ ſpūſſanctus eſt bonꝰ patientibꝰ. Ca. xxixExto ſpūſſanctus eſt bonus patientibuˢẜm qͣtuor effectus prout qͣtuor penas inuenimus et exꝑimur in nobis. Primaeſt in ſb̓tractōne delectabilis que dicit̉ deſolatio.Math̓. xxiiij. Cum videritis abhominatōnem deſolatōnis. quod erit cū antixp̄us auferet omnia teporalia et iſta delectabilia. Secunda pena eſt imflictōne triſtabilis que etiā erit tempe antixp̄i qualis non fuit exquo gentes eſſeceperūt. Tercia ēinfirmitas tam ex parte corꝑis qͣꝫ ex ꝑte mentis.In pͣs. iiij. Miſerere mei dn̄e qm̄ infirmus ſū. In qͦverbo pͥmo implorat gr̄am vel miſericordiā vt alliciat. Secūdo allegat cauſaꝫ id eſt miſeriā ꝓpriamdicens. qm̄ infirmus ſū. tū ad reſiſtendū malo culpe: tum ad malum pene ſuſtinendū. tum ad operadum bonū. tum ad ꝑſeuerandū in bono Quarta pena eſt ex parte inferentis. et hec eſt violentiade qua in pͣs. xxxvij. Omi faciebant qͥ querebantanimā meam. Augꝰ. Quis eſt qui querit bene animiā id eſt vitam ip̄ius xp̄is Rndet. qui eius paſſiones imitatur. Qui ſūt qui male querebant vitamxp̄is Ffuerunt iudeiqui ei vinfaciebant vt eū crucifigerēt: nō imitari. Hec in glo. Nam hec eſt violentia q̄ ab inimicis infert̉. et maxime in capite noſtro xp̄o. vtꝫ. Sꝫ contra iſtas penalitates ē bonꝰ