Druckschrift 
Pantheologia : [Mit Praefatio von Jacobus Florentinus]
Einzelbild herunterladen
 

vt te cogitem. compelle vt faciam. ſuadē vt te diligam. confirma me vt te teneam. cuſtodi me ne te Ꝙ ſpūſſanctus eſt bonus properdam.ficientibo. ſcꝫ de bono inmeliꝰ gͣdientibꝰ. Ca. xxviijDinto ſpūſſanctus non ſolū eſt bonꝰ oꝑantibus. vt patet capi. p̄cedenti: ſꝫ etiā1 ꝓficientibꝰ. ſcꝫ de bono in melius gradiētibus. quod patet in qͣtuor. ſcꝫ in fecundando cogitatū. accendendo affectū. impellendo ad profectum. deducendo ad ꝑfectuꝫ. Primo dico ꝙ ſpirituſſanctus eſt bonus ꝓficientibꝰ fecundando cōgitatū. Fecundat em̄ et impregnat cogitatū per fidem. Math̓. j. Quod em̄ in ea natū eſt de ſpūſan.cto eſt. Nam maria pͥus ꝯcepit xp̄m mente qͣꝫ carne. et ideo beatior fuit xp̄m concipiendo corde id ēfide qͣꝫ carne. Vn̄ iſa. xxvj. Dn̄e a facie tua concepimus et qͣſi ꝑturiuimꝰ et peꝑimus ſpm̄ ſalutis.Quod v̓bum duobꝰ modis exponit̉ Primo. ſicDn̄e a facie tua. Gloſa. id eſt a formidine vindicteque ſolet in facie demonſtrari. cōcepimus in volūtate dolorem. ⁊ pepimus ꝑ oꝑis executōnem vel exhibitōnem ſpm̄ ſalutis id eſt timorē qui eſt iniciuꝫſapīe qua iuſtificat̉ ſpūs. qͣſi dicat. ex cōſideratōetimoris qͥ ē ex dei ira vel vindicta: cōcepimꝰ de peccalis noſtris dolorem et opere ꝑfecimus exteriꝰ penitentiā faciendo. Secūdo mō exponit̉ in ꝑſona martirū et penitentiū et oīm in agone poſitoruꝫDicūt ei domine afacie tua. id ē amemoria paſſio.nis tue cōcepimꝰ corde credendo et qͣſi p̄turiuimꝰore confitendo. et peꝑimus oꝑe exhibendo ſpmī ſalutis ſcꝫ audaciā ſubrūdi martiriū ꝓpter xp̄m. Etſubdit̉. et tn̄ iuſticiā non fecimus. Vox eſt humilitatis. iuxta docunentū dn̄i luce. xvij. Cū om̄iabene feceritis dicite ẜui inutiles ſtimus: qd̓ debuimus facere fecimus. Secundo dico ꝙ ſpūſſanctus eſt bonus ꝓficientibꝰ inflaninando affectumIta dicit apo. ad roma. xij. Spriferuentes. Qd̓exponit̉ duobꝰ modis. Primo haymo exponit ingloſa ſic dicens. Spūferuentes id ē igne caritatis. et ſi facto nō poteſtis implere quod vultis. tn̄ſpū feruentes. ſcꝫ vt animo impleatis. Ita ꝙ ſi actū non poteſtis facere: affectu ferueatis et faciatis. Secūdo modo augu. ingloſa ibidē ſic exponit dicens. Spūferuentes. qꝛ ſpūs eſt ignis quoferuet caritas. que diffundit̉ in cordibꝰ nr̄is ꝑ ſpiritumſanctū qui datus eſt nobis. Vnde luce. xij.Ignem veni mittere in terram. et quid volo niſi vtaccēdat̉. vbi gloſa interli. ſic ait. Ignē id ē feruorem ſpūſſancti. qui illuminans corda ad ſuꝑna ꝓuocat. qui vicia ꝯſumit. vaſadomus probat. quietiā accendit lucernas quas ſuperius ad arde monebat. Et ideo ſubdit. quid volo niſi vt accendat̉quaſi dice̓t. Nihil aliud volo niſi vt feruor caritatis in cordibꝰ fidelium accendatur. vt dicit ibidemgloſa. Huic aūt feruori caritatis contrariū eſt qd̓dicit dn̄s math̓. xxiiij. Qm̄ abūdabit iniquitas refrigeſcet caritas multorum. vbi remigius ſic ait.QuiūſſauclꝫNam qͣꝫto magis ab vnoquoqꝫ iniquitas ſuſcipitur: tanto ampliꝰ in corde ip̄ius ordo caritatis ip̄ius dei et proximi extinguit̉ Sed forte ex hoc argues ꝙ caritas poteſt remitti. Rn̄deo ⁊ dico. ꝙ caritas non poteſt remitti. ſed totaliter amitti ꝑ peccatum mortale. vtꝫ ſi ipͣ. caritas. ſed feruor caritetis remittitur. De quo dr̄ apoca. iij. Vtinā frigidꝰeſſes aut calidꝰ. ſed qꝛ tepidus es. incipiā te euomere ex ore meo. Tercio ſpūſſanctus eſt bonꝰꝓficientibꝰ impellendo ad profectū. quod figuratūeſt ezech̓. pͥmo vbi ſic dicit̉. Spūſ em̄ vite erat inrotis ⁊cͣ. In quibꝰ verbis ꝑ ordinem tangūtur qͥnqꝫ. Primo reſidentia. ibi. ſpūs vite ⁊cͣ id eſt ſpūſſanctus. Si enim querat̉. quare dicit̉ ſpūs viteRn̄deo et dic̄o. ꝙ ratō hiuus poteſt eſſe triplex.Prima eſt. qꝛ rote mouebant̉ ſine exteriori impulſu. et ita rote viuere videbant̉. et iſta eſt ralō quare dicebat̉. ꝙ ſpūs vite erat in rotis. qꝛ rote habebant iſtū motū a ſe. id ē a principio intriſeco. ſcꝫa ſpū a quo moueri poterant. Vnde ab iſto pͥnci.pio intr̓iſeco. ſcꝫ a ſpū rōte videbant̉ viuere ꝓptermotum. Secunda ratio eſt. qꝛ rote mouebant̉a voluntate que cauſat vitaꝫ. et ideo ſpūs ſcꝫ vitalis erat in rotis quo rote viuebant et mouebātur Tercia ratio eſt. vt oſtendatur ꝙ rote non caſuſed dei voluntatē et diſpoſitōne mouebant̉. Vndeſpūs vite erat in rotis. id eſt volūtas dei viua ⁊ vigoroſa cauſabat motū in rotis. et hec eſt ſpūſſanctus. Et ſubditur. in rotis. Vbi nota ꝙ rota aliqn̄ dicit̉ eſſe vna. qꝛ omnibꝰ concors eſt ſacra ſcri.ptu̓a. Aliquando due. et hoc ꝓpter nouū et vetusteſtamentū. et tunc rota in medio rote. qꝛ nouumteſtamentū eſt in veteripropter figuratōnem. et vetus in nouo ꝓpter impletōnem. Vel due dicūturote ꝓpter dilectōnem dei et ꝓximi. Et tunc rota ē̓in rota. quia nec deus ſine proximo nec proximūpoteſt diligi ſine deo. Aliquando rote dicūtur quatuor ꝓpter quatuor euangelia. vel propter nouuꝫteſtamentum quod diuidit̉ in euangelia et actꝰ veldicta apoſtolorū. ẜm beatū gregoriū. Eſt aūt ſciendum ꝙ in rota ſunt tria. Primuꝫ eſt: ꝙ rota abomni parte voluitur. ſic ſcriptu̓a ſacra varijs modis exponitur. Vel hoc ideo eſt. qꝛ iuſtus inter aduerſa et proſpera recte et humiliter incedit. Secundū eſt. ꝙ ſicut in rota eadeꝫ pars que modo tāgit terram poſtea eleuatur ſurſum et ecōuerſo. itain ſacra ſcriptura paruuliqui pͥmo intelligunt ſenſum lr̄alem. poſtea eleuant̉ ad ſenſuꝫ vel intellectūſpūalem. Tercium eſt ꝙ ſicut in rota idem eſt pͥncipium et finis. ita in ſacra ſcriptura idem eſt pr̄incipium et finis. ſcilicet deus. apoca. pͥmo. Ego ſūalpha et o. Secundo pͥncipaliter tangit̉ cōuenientia. ibi. cum eūtibus ibant et cum ſtantibꝰ ſtabant. et cum eleuantibus a terra pariter eleuabatur. et rote ſequentes eam pariter ⁊cͣ. Vbi gregorius ingloſa collaterali. Quorum vna erat predicatio: vna erat et requies et curſus et eleuatio: