Druckschrift 
Pantheologia : [Mit Praefatio von Jacobus Florentinus]
Einzelbild herunterladen
 

Ꝙ ſpūſſanctus eſt bonus oꝑantibꝰ. quod patet ꝑ quatuor effectus.Ca. xxvijVarto ſpūſſactus eſt bonus operantibꝰquod patet ꝑ quatuor effectus ſpūſſāctiqui ſunt carnis macerato. ſpūs fructificatio. cōuerſatōnis circūciſio. voluntatis confirmatō. Primꝰ effectus ſpūſſancti eſt carnis macerato. Ita dicit apo. ad romͣ. viij. Si ẜm carne̓vixeritis moriemi. ſi aūt ſpū facta carnis mortificaueritis viuetis. Vbi augū. in ſoliloquio ſic aitDeus eſt ſūmum bonū. Amnia v̓o magnū bonū ēnon tn̄ ſūmum bonū. Caro aūt nr̄a nec ſummū bonū eſt: nec magnū bonū eſt ſed paruū. Ex quo v̓bo vult on̄dere ꝙ anima noſtra viuens et exiſtensinter ſūmum bonū et paruū bonū. ſcꝫ inter deum ⁊carnē eſt inferior deo et ſuperior carne. et ſic aīa ēdebitrix deo. vt ẜm deum viuat. non aūt carni vtẜm carnem viuat. Quod ex v̓bis apoſtoli probatdup r̄. ſcꝫ ex damno et ex bono. Primo ex dano qd̓incurrit̉ ex oppoſito ſcꝫ ex viue̓ ẜm carnē et nō ẜmſpm̄. vnde ſic ait. Si ẜm carne vixeritis. ſcꝫ carnis cōcupiſcentijs conſentiendo. carnis concupiſcentias appetendo. ẜm carnales delectatōnes viuendo. et ip̄as augendo: et omnia q̄ caro ſi iggeritfaciendo. moriemi. ſcꝫ mortē eternia mediate culpagͦ non eſt viuendū ẜm carne. ꝓpter damnū quodſequit̉ quod eſt mors. non ſolū corꝑalis ſed etiaꝫeternalis. Augu. ibidē in glo. Hoc ideo dicit ſi ẜmcarnē vixeritis ⁊cͣ. qꝛ ſcꝫ ex ſceleribus corꝑis vicianaſcūtur que carni et anime deputant̉ Ad gala. vManifeſta ſunt oꝑa carnis ⁊cͣ: Secūdo hoc ideꝫꝓbat ex bono quod acquirit̉. ex oppoſito ſcꝫ ex viuere ẜm ſpm̄. vn̄ ſic ait. Si aūt ſpū ⁊cͣ. Vbi augꝰingloſa ſic ait. Si aūt ſpū vel dei vel veſtro. qd̓ tamen non eſt niſi agente ſpū dei. facta id eſt oꝑa velactōnes carnis. non ip̄am carnē ſed oꝑa carnaliacinꝰ. ſupat vmortificaueritis. nō ꝯſentiendo cōcupiſcentijs carnis. et minuendo etiā ip̄as concupiſcentias: Eccebonū quod ſequit̉. ſcꝫ viuetis: hic iuiſticia et infuturo in gloria. vt exponit augꝰ: in glo. Vndeecci. xviij. Poſt concupīas tuas ne eas. Re. ſupꝯcupīa Secundꝰ effectꝰ ſpūſſancti ī oꝑantibꝰ ēſpūs fructificatō. Ita dicit apo. ad gala. v. Fructus aūt ſpūs ſūt ⁊cͣ. Vbi augu. in gloſa ſic ait.Hec omnia non oꝑa noīant̉ vt opera carnis ſꝫ fructus. Et reddit ratōnem dicens. qꝛ hec omnia ꝓpter ſe ſūt appetenda. et ideo dicit. Fructꝰ aūt ſpūvel ſpūſſancti. vel ratōis illuminate a ſpūſancto ſūtcaritas ⁊cͣ. Re. ſupra. fructus. Terciꝰ effectꝰſpūſſancti in oꝑantibus eſt cōuerſatōnis circūciſio. Ita dicit apo. ad eph̓e. iij. Nos ſumus circumciſi qui ẜuimus in ſpū et gloria: in xp̄o fiduciā habentes. Vbi nota ẜm augu. hic in gloſa. ꝙ aliud ēceſio. aliud circūciſio. Nam mali oꝑarij vt infideles et alij peccatores zizaniā ſeminates ſunt conciſio vel ceſio et non circūciſio. Non em̄ ſūt circūciſiſed conciſi vel ceſi. qꝛ a xp̄o ſunt ceſi id ē ſeparati.et alios cedūt id eſt ſeꝑant axpͥo. ſed nos ſcꝫ fide.les circuniciſi ſumꝰ. Cuius augu. ratōnem aſſignat in glo. dicens. Fideles em̄ credentes circumcidūt cor ſuū. eoꝙ amputata mentis nebula aſpici.ut et cognoſcūt dn̄m creatorem. Vnde bene dicitNos fideles circūciſi ſumus. Nam vera circūciſioeſt quē vere ẜuit deo. Vere aūt deſcribit̉ ẜuire deoin verbis p̄dictis a tribꝰ. ſcꝫ a materia. forma. et afine. Prīo a materian qua ẜuitur. ſcꝫ ſeruire ī ſpiritualibꝰ. Vnde dicit. qui ẜuimus in ſpū. qd̓ augꝰingloſa duobo mod exponit. Primo ſic. Qui ẜuimus in ſpū. id eſt ea ẜuitutē que gͣce latria diciturque ſoli debetur deo ad differentia dulie et yperdūlie. Re. ſipͣ. honor. Secūdo modo exponit̉ ſic.Qui ẜuimus in ſpū. id eſt in ſpūalibus: Vn̄ ſb̓ditNon carne ſed ſpū ẜuit deo. qui ratōne ab omnibus contrarijs expedita ẜuit deo. Carne aūt ẜuitdeo qui de rebꝰ carnalibꝰ ſe ſperat place̓ deo. Cumvero et ip̄a caro ad bona operaſpui ſubdit̉. ſpiritu ẜuimus deo. qꝛ carne domamꝰ vt ſpūs obtem.peret deo. Spus eī regit. caro regit̉: nec ſpūs benē regit ſi a deo nō regit̉. Hec augꝰ. in gloſa ibidem. Secūdo vere ſeruire deo deſcribit̉ a forma.Ande dicit. et gloriam̉ in xp̄o ieſu. id eſt in fide ieſi xp̄i et in redemptōne ꝑ ip̄m facta. Ad gala. vltͣMihi aūt abſit gloriari ⁊cͣ. Tercio vere ẜuire deodeſcribit̉ a fine. ideo dicit. cōfidentes in eū. id eſt fiduciam in xp̄o ponendo: non in alio. Quartusfructus ſpūſſancti in oꝑantibus eſt volūtatis trāſformatio vel confirmatō. quod figuratū eſt ezech̓.ij. vbi ſic dicit̉. Ingreſſus eſt mn me ſpūs poſtqͣꝫ locutus eſt mihi. ⁊ ſtatuit me ſupra pedes meos. Inquo verbo de ſpūſancto tangunt̉ qͣtuor bona q̄ operatur Primo illuminatō vel inſtructō qͣꝫtum ad ītellectu. ibi. poſtqͣꝫ locutus eſt mihi. dicendo quidſit agendū. Secūdo inflaminatō qͣꝫtū ad affectūibi. ingͣſus eſt in me ſpūs. Glo. interli. id ē ſanctꝰEt hic eſt rectus ordo: vt poſtqͣꝫ homo audierit etdidicerit quid ſit agendū. cōcipiat ſpm̄ ī corde .i.ſpūalem voluntatē ad facienduꝫ. vt ſit inſtructusvel illuminatꝰ in audiendo qͣꝫtum ad intellectū. etiuſtificatus et inflaminatꝰ audiendo qͣꝫtum ad afffectū ſpm̄ſanctū recipiendo. Iercio tangit̉ confirmato qͣꝫtum ad ſtatum. Vn̄ ait. ſtatuit. Vbi gloſa inter. ſic ait. Nullum ſtante peccatorū legimusſed dicit̉ illi: Non erit ſtabile veſtigiū ped tui. Vn̄grego. in glo. colla. ſic ait. Iacentes aūt vox dn̄iconſolat̉ vt in oꝑe ſurgamus. ſi nr̄a v̓tute n̄ ſi irgimus. ſed ſpūſſanctꝰ nos implet et leuat et ſuprapedes ſtatuit. vt qui proniin pn̄ia pro culpa iacuimꝰ: in bono oꝑeſtemus. Ieo dicit ſtatuit. qꝛ diium muneris eſt. vt per conſtantiā ſtet in bonis.Quarto tangit̉ dn̄atio qͣꝫtum ad effectū. vbi aitſipͣ pedes tuos id eſt ſupra affectōes tuas. et hocetiam eſt de bono ſpūſſancti. vt homo ſuis affectōnibꝰ dn̄etur. Vnde augꝰ. in epl̓a ad quedam comitē ſic ait. Spūſſancti ſāctū eſt opꝰ. in meſpira