Druckschrift 
Pantheologia : [Mit Praefatio von Jacobus Florentinus]
Einzelbild herunterladen
 

et ſanguinem eius lauerit: ad lrām. id eſt peccatuꝫiudeorū ſcribarū et phariſeoꝝ. qui ꝓphetas ⁊ dn̄mꝓphetarum occiderūt lauerit ꝑ penitentiā. Et hocquonō? Certe indie iudicij ſiue inſpū iudicij etardoris. Quod poteſt exponi tribꝰ modis. Primoſic. inſpū tudicij id eſt ī ſpū diſcretōnis. qui daturin baptiſmo qūo fideles ab infidelibꝰ diſcernūtur.et ſpū ardoris id eſt feruentis caritatis qua ſanguinem ſuū fudit et peccata tulit. Secūdo. ſic. in ſpūiudicij id eſt pn̄ia ſibi iniuncta tudicio ſacerdotis.quiiudicat ꝑ ſpm̄ſanctū. et ſpū ardoris id eſt contritōne cordis. Tercio. ſic. ſpūs iudicij dicit̉ inqͣꝫtum impͥmit in animam penitentem timorē diuineiuſticie et ſeueritatis. ſed ſpūs ardoris dicit̉ niqͣꝫtūaccēdit ad amorem diuine bonitatis: His em̄ duobus modis abluit ſordes et ſanguinē id ē maculaˢinteriores et exteriores. Secūdo ſpūſſanctus ēbonus renouando. Kenouat em̄ inueteratos ꝑ malam conſuetudinē. Vn̄ in pͣs. Cormundū crea inme deus: ⁊ ſpm rectū innoua in viſceribꝰ meis. Inquo verbo petitur reſtitutō duorū bonorū. Primoem̄ petitur a deo puritas mentis. cū dicit̉. corniūdum crea in me deus. Quod petit̉ duplici ratōne.Prima eſt. qꝛ nullus a ſeip̄o hoc poteſt hr̄e. Prou̓.xx. Quis poteſt dice̓ mundū eſt cor meū et purusſuima peccato. Secūda rato eſt. qꝛ hoc pͥmū pͥp̄aratio eſt ad ſecundū. qui em̄ non habet cor mun.dū non eſt ſuſceptibilis ſpūſſancti. Et ſb̓dit modūdicens: crea. qꝛ ſicut de nihilo fit rōs cū creat̉. itade nihilo peccati cor mūdatur. Nam ẜm augu. ſuper illo v̓bo ioh̓. pͥmo. et ſine ip̄o factū ē nihil: procatū nihil eſt. qꝛ eſt pͥuatio ratōis et deordinato volūtatis. Et nihilfiūt homines cū peccant. ſcꝫ qͣꝫtūad eſſe gr̄e. vt dicit apo. pͥme. ad coꝝ. xiij. Si caritatem non habram nihil ſum. ſcilicet ad merendum vitam eternam. vt augꝰ. dicit in gloſa. Et īpͣs. lxxij. Ego ad nihilū redactꝰ ſū: et neſciui. Inquo verbo tangit̉ duplex defectus. Primo ex par.te affectus. cum dicit̉. ego ad nihilum redactꝰ ſūCloſa. et merito. Vanis em̄ deſiderijs inherens adeo receſſit et inimicus dei factus eſt. Secundꝰ defectus eſt ex ꝑte intellectus. cum ſubdit. et neſciuime peccare. Gaſſio. in glo. Magna ⁊ profunda ignorantia eſt neſcire ꝙ pecces. Et ſuꝑ illo v̓bo apl̓iad roma. pͥmo. An ignoras qm̄ ⁊cͣ ambro. in glo:ſic ait. Grauiſſime peccas ſi igͦras. quod v̓bū poteſt intelligi tribꝰ mod. Primo de igͦrantia ſimpliciter affectata. vt qn̄ aliquis vult igͦrare aliquid ēēpeccatū vt liberius peccet. Secūdo in gn̓e peccatiingͣtitudinis. in qūo ſūmus gdus ingͣtitudinis eſtꝙ homo etiā beneficia nō recogͦſcat et maxime dei.Tercio de igͦrantia infidelitatis q̄ fundamentū edificij ſpūalis ſubuertit. Hec bea. tho. pͥma ſcd̓e. q.lxxvj. arti. iiij. vtꝝ igrātia diminuat peccatū. exponens autoritatē ambro. in ſolū. iij. argū. gͦ qꝛ deꝰꝑducit peccatorē de nihilo culpe ad eſſe gre. ideo dicit. Cormūdū cream me deus: Secūdo petitura deo ſinceritas intentōnis. ibi. et ſpm̄ rectum. ſcꝫrectam intentōnem. vbi glo. ſic ait. Spūs curuꝰeſt qn̄ ad terrena deflectit. rectus vero: qn̄ ad eteꝫna conuertit̉. vt augu. in gloſa dicit. Vel rectuseſt ſpūs. cum ei deus eſt ꝑ omnia bonus. Et ſb̓ditdicens. renoua in viſceribꝰ meis. Vnde adulteriūexit. In renibus em̄ eſt ſedes voluptatis. Hec ī gloibidem. Tercio ſpūſſanctus eſt bonꝰ ſuſcitadomortuos ꝑ obſtinatōnem. Suſcitat em̄ mortuosid eſt in pc̄tō obſtinatos. Ioh̓. vj. Spūs eſt qͥ viuificat. caro nō ꝓdeſt quicqͣꝫ. Modus aūt ſuſcitādi mortuos id eſt in peccato obſtinatos ī figu̓a on̄ditur. ezech̓. xxxvij. vbi ſic dicit̉. A qͣtuor plagisvel partibus venit ſpūs. Nam qͣtuor plage vel partes terre ſūt aqͥlo. auſter. oriens et occidens. Qd̓verbum ſpūaliter poteſt intelligi et exponi tribꝰ modis Primo. ſic. ꝙ ſpūſſanctus imimittit in aīampeccatoris dolorem de culpa. ecce aquilo. gaudiuꝫde venia. ecce auſter. ſpem de venia. ecce oriens. timorem de iuſticia. ecce occidens Secūdo modoſic. A qͣtuor plagis celi venit ſpūs. id eſt gratia ſpirituſſancti ꝑuenit ⁊ ortū habet qͦdāmō ex qͣdruplici conſideratōne. ſcꝫ natiuitatis. ecce oriens. mortis. ecce occides: ꝓſperitatis. ecce auſter. et adu̓ſitatis. ecce aquilo. Tercio mō ſic. ꝙ gr̄a ſpūſſancti que mentibꝰ ſanctoꝝ infunditur ex qͣtuor ꝑtibꝰ venit. Due ponūtur cant̉. iiij Surge aquilo ⁊veni auſter. Aqͥlo ſignat timorē iudicōꝝ. Auſter vero p̄miū eternoꝝ. ut ille a malo reuocꝫ. iſte ad bonū niuitet: Vnet aqͥlo qͣſi ī turbine ſurgit. auſterv̓o in flatū ſuauiſſimo. uenit. Sic a ſil̓i vehementetiā a iudicij timore cōcutim̉: ſic̄ deſiderio regniceleſtis ſuauit̉ delectam̉. Et qꝛ nō ſolū ex timore pene et auiditatē gl̓ie gr̄am ſpūſſancti accipimꝰ. ſedetiā tā ex memoria bn̄ficioꝝ dei qͣꝫ etiā ex peccatoꝝnr̄orū recordatōne in ea ꝓficimꝰ. ſupeſt vt nō ſolū ab aqͥlone et auſtro ſꝫ etiā ab occidēte et orienteſalutare ſpm̄ expectamꝰ. Tūc em̄ ab oriente ſpūſſanctꝰ vuenit. cū ex bn̄ficiorū diuinoꝝ memoriaad caritatē dei irreuocabilit̓ aīam̉. Tūc v̓o ab occidente expectamus ſpmn̄ſanctum. ſi peccatorū nr̄oꝝrecordatōne ſalubriter compungim̉. Recte autemꝑ occidentem pecca noſtra. ꝑ orientem dei beneficia deſignant̉. qꝛ nos peccando de ſtatū rectitudīscadimus. et deus quotiens nos in benedictōnibꝰ p̄uenit. velut ſol iuſticie nobis radium ſue dignatonis oſtendit. Sic igitur ex omni parte poſſumusproficere. ſi vndiqꝫ nouerimus ſpm̄ſanctū attra.here. ⁊ eius gratiā exquirere. Dec eſt expoſitō magiſtralis et moralis qualiter a quatuor partibꝰ velventis ſpūſſanctus mentibus ſanctorum infundit̉ Quarto modo ſpūſſanctus eſt bonus penitentibus recreando annihilatos per deſperatōne. Recreatur em̄ peccator deſperatus. quando reductꝰvult eſſe qui pͥus volebat non eſſe. quod facit ſpirituſſanctus. Vndempͣs: Emitte ſpm̄ tuum ⁊cͣ.Require expoſitōnem ſupra. capi. iij. et vj.