Druckschrift 
Pantheologia : [Mit Praefatio von Jacobus Florentinus]
Einzelbild herunterladen
 

Sueeba conſecutōne beatitudinis. non quidē ex defectudiuini auxilij quod ī qͣtuor predictis conſiſtit. ſedex defectu liberi arbitrij ponentis obſtaculū peccati. Ita ꝙ certitudo ſpet quā ſcꝫ ſpes habet de obtinendo vitā eternam cauſat̉ ex qͣtuor ſupradictis.ſcꝫ ex diuina omnipotētia. ex infinita miſericordiaex immenſa dei liberalitatē. ex eterna dei ordinatōecertitudinalit̓ et infallibilit̓ qͣꝫtū eſt de ſe ordinātibꝰ⁊ dirigētibꝰ nos ad vitā eternā Sꝫ qꝛ qͣꝫdiu ſumꝰin hac vita poteſt eſſe accidentale impedimentū ſcꝫpeccati mortalis: ne ſpes que de ſe certitudine habet finem ſuū conſequat̉. ⁊ ideo in hac vita cū ſpehabendi vitaꝫ eterna adiungit̉ timor ſeꝑatōnis adeo. ſed in futuro qn̄ nō poterit eſſe accidentale mmpedinientū. eoꝙͣ liberū arbitriū ꝑ gr̄am conſtīmatum erit confirmatū in bono. tunc non erit timorſeꝑatōis a deo nec etiā ſpes. qꝛ quod ſperabaturtunc habebit̉. Hec bea. tho. iij. ſcri. ſen. diſt. xxvjde ſpe ꝓut eſt virtꝰ. arti. iiij. vtꝝ ſpes habeat certitudinem in ſtio actu. in cor. q. et in ſolū. iiij. arg̓Et iterū ſcd̓a. ſcd̓e. q. xviij: arti. iiij. in ſolū. iij. argū. Quarto dico ꝙ non ſolū ſpes habꝫ certitudinem expectatōnis et conſecutōis vite eterne ſedetiam fides. Ita dicit apo. ſcd̓e. ad thimo. i. Sciocui credidi et certus ſū. Et ī ſimbolo dr̓. Expectoreſurrectōnem mortuorū et vita venturi ſeculi quēeſt vita beata. Eſt tn̄ ſciēdū ꝙ certitudo fidei ⁊ ſpeiin qͣtuor differūt. Primo in hoc ꝙ certitudo fidei eſtintellectus. certitudo aūt ſpei eſt affectus. Secū.do. qꝛ certitudo fidei non poteſt defice̓. ſꝫ certitudoſpei p̄ accidens deficit. vtꝫ ſuꝑͣ mmimediate Tercioqꝛ certitudo fidei eſt de cōplexo. certitudo v̓o ſpei ēde nicomplexo quod eſt obiectū appetitus. Quarto. qꝛ certitudini fidei opponit̉ dubitatō. certitudrni aūt ſpei opponit̉ diffidentia et heſitatō Itē ſciendū. ꝙ certitudo ſpei qͣꝫtum ad inclinatōnem habitus eſt maior in habente ſpeꝫ formatā etiā p̄ſcitoad morteꝫ. qͣꝫ in habente ſpem informem p̄deſtinato. ſed inqͣꝫtuꝫ ſpes includit certitudinē que eſt exdei ordinatōne et ex meritis que ſūt inꝓpoſito eſt ēqualis in vtroqꝫ. Licet em̄ nullus ſciat ꝓ certo finalit̓ ſe gr̄aꝫ et caritatē hīturū. tn̄ qͥlibꝫ ſcit ꝙ carutas et merita q̄ in ꝓpoſito habꝫ certitudinalit̓ ꝑdūcūt ad vitā eterna. Hec b. t. iij. ſcri. ſen. vbi ſupͣ imediatē. ī ſo. v. argū. ꝑ totū Ꝙ ꝓpriū obiectūſpēi ē bt̄itudo futurā q̄ i dei viſionē ꝯſiſtit. Ca. ij.Ecundo mgr̄ ſentenciarū tangit in diffinitōne ſpei obiectu ppriū cū ſubdit. future beatitudinis. Nā ꝓpriū et pͥmū obiectū ſpēi eſt beatitudo futura que in dei viſione coniſtit. Quod tripliciter probo. ſcꝫ autoritate. ratōne. et obiecti ſpei condicōne. Primo autoritate apoſtoli ad hebreos. vi. Habemus ſpem ſicutAchoram tuta et firmam incedente vſqꝫ ad interiora velaminis. Expoſitor habemus id ē hr̄e debemꝰſpeꝫ ſicut anchora tutā id eſt ab om̄i malo tuenteꝫet firmanim omni bono confirmantē. incedentemid eſt incede facientem. vſqꝫ ad interiora velaminisſcꝫ ad celeſtem beatitudinē nobis velatam in via.Vnde exodi. xxvi. dicitur ꝙ velum inter ſancta ⁊ſancta ſanctoꝝ ponebatur. ad deſignandū ꝙ beatitudo futurā eſt nobis velata et occulta in via ſb̓ ratōne ſpeciali ip̄ius. pͥme ad coꝝ. ij. Oculus nō vidit ⁊cͣ. Secundo ꝓbo hoc idem ratōe ſic. Spespͥncipaliter innititur virtuti infinite dei. ſed proprium infinite virtutis eſt ad bonū infinitum perducequod eſt vita eterna que in dei fruitōne conſiſtit.gͦ ſpes principaliter eſt de bono futu̓e beatitudinisHec bea. tho. ſcd̓a. ſcd̓e. q. xvij. arti. ij: argū. cōtra. et in cor. q. ibidem. Tercio hoc idem proboex obiecti ſpei condicōne. Nam obiectū ſpēi quatuor in ſe habet condicōnes. Primo em̄ ſpes ē ſolum de bono: et ꝑ hoc ſpes differt a timore qui e denialo. Secundo ſpes eſt de bono futuro. ⁊ per hocdiffert a gaudio quod ē de pn̄ti bono. Tercō ſpeseſt de bono difficili ſeu arduo ſeu laborioſo. quia n̄dicit̉ aliquis ſperare quodcūqꝫ bonū minimuꝫ qd̓ſtatim eſt in noſtra poteſtate vt habeamus Quarto ſpes eſt de bono arduo quod tn̄ eſt poſſibile adipiſci. Hec bea. tho. pͥma ſcd̓e. q. xl. arti: pͥmo ī corq. ꝑ totum. Ex iſtis quatuor condicōnibꝰ obiectiſpei poſſumus manifeſte concludere ꝙ ſpēs eſt pͥncipaliter de futurā beatitudine que iſta quatuor habet. quod patet. Primo em̄ inqͣꝫtum ſpes eſt ſolūde bono et nō de malo. ſpēs eſt de futura beatitudinie. q̄ hꝫ ī ſe eminentiā oīs boni ⁊ carentiā oīs mali.Re ſupͣ. bt̄itudo. Scd̓o inqͣꝫtū ſpes ē de bono futu̓o et n̄ pn̄ti. ſpes ē de et̓na bt̄itudīe. q̄ qͥdeꝫ bt̄itudo n̄ eſt bonū pn̄tis vite ſꝫ future: exo. xxxiij. Nonvidebit me hō ⁊ viuet. Licet eī bt̄itudo qͥ ē et̓na nōhabeat in ſe p̄teritū pr̄s vel futuꝝ. eſt tn̄ beatitudoet̓na futura ſperanti. et ſic ē obiectū ſpei. Tercōinqͣꝫtū ſpes eſt de futu̓o bono arduo vel difficili adꝯſeq̄ndū. ſpes ē de futura beatitudīe q̄ eſt difficilisad hn̄dū. Math̓. vij. Arta ē via q̄ducit ad vitā. ⁊pauci ſūt qͥ inueniūt ea Eepoſitor. arta via id eſt ītroitꝰ pn̄ie ⁊ obediētie vel caritatis eſt anguſtus īpͥncipio. latꝰ in medio. et ampliſſimus ī fine. Licꝫem̄ onus ī ſe ſit gͣue. efficit̉ tn̄ leue in ꝯꝑatōne admercedem ẜm chriſo. ſic preſentia incōmoda reſpectu future glorie. Et ſb̓dit̉. ⁊ pauci ſūt qͥ inueniūteā. cū tn̄ viā arta ſcꝫ dei ſit melior et ſecurior Cuigͦ exquo viā dei eſt melior et ſecurior pauci īueniūteam. Rn̄deo et dico. ꝙ ex parte q̄rentiū eſt triplexdefectus. ſcꝫ cecitas ratōnis. p̄uerſitas volūtatis.defectꝰ ſedulitatis. Quarto inqͣꝫtum ſpes eſt debono futuro arduo quod tn̄ poſſibile ē adipiſci. qde futurā beatitudinē quā ſpēs ſperat poſſibileꝫ adipiſci. et ꝑ hoc ſpes differt a deſperatōne que bonuꝫeternū non credit adipiſcipoſſibile. Re. ſupͣ. deſperatio Ad ciuus euidentiā nota hic ſex: Primūeſt ꝙ ſpes principaliter reſpicit futurā beatitudinēet vltimum finem. alia vero que petuntur a deo reſpicit ſecūdario. ſcꝫ ī ordine ad futurā beatitudinē