¶ Ꝙ nobilitas ſeu ꝑfectō ſpei ex tribus cognoCa. j.Des ¶ Circa ſpemconſiderāda ſūt tria. primo ſublimitasexcellentie. ſecūdo congruitasinherentie. tercio varietas efficacie. ¶ Primo circa ſpē con.ſideranda eſt ſb̓liitas excellētie. Nam ꝑfectio vel nobilitas ſpei p̄cipue ex tribꝰcognoſcit̉. ſcꝫ ex comꝑatōne: ex oꝑatōne: ex diffinitōne. ¶ Primo ex comꝑatōne. Nam virtus in.fuſa ē nobilior oī v̓tute acqͥſita. ſꝫ ſpes eſt virtꝰ infuſa. gͦ ⁊cͣ. Similit̓ vna et eadem virtus ꝓut eſt infuſa eſt alterius ratōnis et maioris ꝑfectōnis qͣꝫ ꝓut eſt acquiſita. ſicut verbigr̄a. temꝑantia infuſa ⁊acquiſita differūt ſpecie et ꝑfectōne. Hec bea. thopͥma. ſcd̓e. q. lciij. arti. iiij. in cor. q. ¶ Secundonobilitas ſeu ꝑfectio ſpei cognoſcit̉ ex oꝑatōne.Nam oꝑatō v̓tutum moraliū et intellectualiū ē dirigere et ordinare hominē in finem naturalem. ſedoperatō virtutū theologicarū eſt dirigere et ordinare hominē ad finem ſuꝑnaturalem qui eſt viſiodiuine eſſentie. hoc ordine vel modo. Primo em̄ intellectus deū agnoſcit et app̄hendit. non quidem plumen naturale quo deficit. vt dicit̉ iſa. lxiiij. et pͥme ad coꝝ. ij. Oculus non vidit ⁊cͣ. ſed ꝑ lumē ſuꝑnaturale et hͦ lumē eſt fides Secūdo modo appetitus intellectiuꝰ ſcꝫ volūtas in deū ſibi ꝑ fidei lumenoſtenſum tendit tanqͣꝫ in ſūmū bonū poſſibile adipiſci. et hoc ſpes facit. ¶ Tercio voluntas aīaꝫ deoconiūgit. et hoc facit caritas que quodāmodo tnͣfformat animā in ip̄m deum. vbi ſupͣ. q. beij. arti.iij. in cor. q. ¶ Tercio nobilitas ⁊ ꝑfectō ſpei coꝗnoſcitur ex diffinitōe. Naꝫ mgr̄ ſen. iij. libro ſentenciarū diffinicns ſpem ſic dicit. Spes eſt certa expectato future beatitudinis ꝓueniēs ex deigratiaet ex meritis noſtris. In qua diffinitōne mgr̄ ſen.tangit tria. primo actū cuꝫ dicit. ſpēs eſt certa expectatō. ſecūdo tangit ſpei obiectū. cū ſubdit. ſuture beatitudinis. tercio tangit mediū. cū ſubdit.ꝓueniēs ex dei gr̄a et ex p̄cedentibꝰ meritis ¶ Prīotangit ſpei actum proprium cuꝫ dicit. ſpes eſt certa expec̓tatō. ¶ Ad cuius particule euidentiā dico hic qͣtuor. ¶ Primo em̄ dico. ꝙ ſicut omnes v̓tutes poſteriores ꝑticipant aliquid cū prioribꝰ. ſicomnes v̓tutes morales a prudentia. et omnes aliev̓tutes ꝑticipant aliquid a caritate. ſcꝫ deſideriumſummi boni ꝓpter quod oꝑantur. Ita iſte actꝰ quieſt expectare pͥncipalius et nobiliꝰ conuenit ſpei.Alie aūt v̓tutes participant iſtū actum a ſpe. Naꝫexpectatō iſtis v̓tutibꝰ conuenit. ſcꝫ patientie. Itadicit̉ ad roma. viij. Si que non videmꝰ ſperamꝰper patiam expectamus. Conuenit etiam longanimitati. vt dicit apo. ad gala v. Longanimitas expectatōnis. Conuenit etiā magnanimitati. Cōueint̓ etiā ſpei pͥncipaliori et nobiliori modo qͣꝫ p̄dictiſv̓tutibꝰ. qd̓ patet. qꝛ expectatō patīe eſt expectatiodiuini auxilij inpericulis. Expectatō aūt longanimitatis eſt expectatō diuini auxilij in laboribꝰ tendentis in aliquod bonū arduū obtinendū Expectatatō magnanimitatis eſt expectatō tendentis in aliquod bonū arduū tꝑale Sꝫ expectatō ſpei e expectatō boī ardui eternalis poſſibilis adipiſci. qualeboriū eſt beatitudo futurā. que ē obiectū ſpei et nullius v̓tutis p̄dicte. Hec bea. tho. iij. ſcrip. ſen. diſtxxvj. de virtute ſpei. arti. ij. in ſolū. iij. ⁊ iiij. argu¶ Secundo dico ꝙ ꝓprius actus ſpei eſt expectare. ſcꝫ futuram beatitudinē ⁊ non ſperare. Cuiꝰ ratio eſt: qꝛ ſpes tendit in bonū aliquod poſſibile nob̓adipiſciduobꝰ modis. Dno modo ſpes tendit ī bonum aliquod obtinendū ẜm v̓tutem ꝓpriam. ⁊ hocmodo ſpes dicit̉ ſperare tm̄. Alio modo ſpes tendit in bonū aliquod per virtutē alienā. et hoc ꝓpriodicitur ſpectare. quaſi ab alio expectare. Et hecduo tangit apo. ad roma. viij: dicens. Si qd̓ nonvidemus ſperamus per patīam expectamꝰ. Hec btho. pͥma. ſcd̓e. q. xl. arti. ij. in ſolū. pͥmi argum̄.¶ Tercio dico. ꝙ ingr̓ ſen: in diffinitōne ſpei nonſolum ponit eſſe actū ſpei expectatōnem. ſed additcertitudinē infallibileꝫ dicens. ꝙ ſpes eſt certa expectatō ⁊cͣ. ad on̄dendū ꝙ ſpes ſippponit facultatēet facit certitudinē ꝑueniendi in futuram beatitudineꝫ. Quod dupliciter ꝓbo. Primo autoritate. Nāpaulus habebat certitudinē habendi vitā eternamſed non niſi ꝑ ſpem. que tollit heſitatōneꝫ et efficitcertitudineꝫ. Vnde dicebat. ſcd̓e. ad thimo. pͥmoScio cui credidi. et certus ſum ⁊cͣ. Et iterū. Repoſita eſt mihi corona iuſticie. Ita ꝙ ip̄e per ſpemhabebat duplicem certitudine. Primo de illo ī quēſperabat. vnde dicebat. Scio cui credidi ⁊cͣ. Secūdo de illo bono quod expectabat dicens. Repoſita eſt mihi ⁊cͣ: ¶ Secundo probo hoc idem ſic ratōne. Sicut enim natura directa ab intellectu diuino certitudinaliter vnūquodqꝫ mouente ad ſuum finem certitudinalit̓ et infallibiliter oꝑatur ⁊ te̓dit in ſuū finem. Sic ſpes directa a dei cognitōneque habet̉ ꝑ fidem in eterna beatitudine de qua eſtſpes certitudinaliter et infallibiliter mouet̉ ⁊ tendit. Vn̄ ſicut fides innitit̉ pͥme veritati que fallerenon poteſt. Ita ſpes innitit̉ ſūme liberalitati quenon poteſt deficere. ¶ Sed forte argues in oppoſitū. ſic. Certitudo eſſe nō poteſt de eo quod pt̄ deficere. ſed multi viatores habentes ſpem deficiūt aconſecutōne beatitudinis. gͦ ſpes viatoꝝ non habet certitudineꝫ. Rn̄deo et dico. ꝙ aliqui habentesſpein future beatitudinis habent certitudinē conſequendi eam ex quinqꝫ. Primo ex auxilio diuineomnipotentie. Secūdo ex auxilio mnimenſe dei miſericordie. Tercō ex infinita dei liberalitate. Quarto ex eterna dei ordinatōne. Quinto ex liberi arbitrij ad peccatū inflexibilitate. ſcꝫ qꝛ non ponūt obſtaculū ſupͣdictis alicuius peccati. et hanc certitudinem habent vel habuerūt omnes ī gr̄a cōfirmatiAliqui vero habentes ſpē futu̓e beatitudīs deficiūt
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten