⁊erciū ē vt de peccatis p̄cipue carnalibꝰ nō nimisveſcendat ad circūſtantias particulares. qꝛ huiuſnodi delectabilia qͣꝫto magis in ſpeciali conſiderātur. tanto magis ſūnt nata concupiſcentiā cōmouere vel excitare. Hec bea. tho. qͣrto ſcrip. ſent̉. dixix. in expoſitōne lr̄e in fine. ¶ Quarto ſacerdosdebet hr̄e inferende pene moderantiam. et hoc p̄ci.que quo ad tria. Crimo em̄ ſacerdos non debet cōfaſiones audire nec penitentias dare vt aliquid tēporale a penitēte accipiat. et ſi hoc facit apud diſtrictum iudicem qui omnia nouit grauiter ſe aſtringit. Et qͣꝫuis de rigore iuris tꝑe confeſſionis confiteis non teneat̉ aliquid dare. honeſtū tamen et ēquū eſt ꝙ ſacerdoti aliquid det inſignū deuotōnisSed poſito ꝙ nichil offerat̉ ꝓpter hoc non eſt ſibipenitentia iniungenda. vt hoſtien̄. dicit. Hec in ſūma confeſſorum. libro. iij. titu. xxxiiij. in fine. Secundo ſacerdos non debet inuingere penitenti mi.ſſas ꝓ penitentia. et ſi iniunxerit ꝓ his miſſis pecunias nō accipiat. ſed dicat penitenti ꝙ eas faciat ꝑaium celebrari: et hoc ad viciū cupiditatis vitan.dum. Tutius tn̄ eſt et ſanū conſiliū a talibꝰ impoſitōnibus penitentie abſtinere. quia licet ī dando tales penitentias pallient caritatem et pietatem. tammulti corruptam intentōnem hn̄t quam deo omnipotenti nequeūt occultare. Hec in ſūma confeſſorū vbi ſiꝑ. q. cxxvij. Tercio ſacerdos nō debꝫ imponere penitentias nimis gͣuēs ſed leuēs et facilesntia in ſacerdoteVbi nota ꝙ inpenitentijs iniungendis ſacerdosvel confeſſor attendere debet trīa. ſcꝫ debitū. remedium. ꝓfectum. Frimo em̄ confeſſor reſpiciēs debitum debꝫ iniungere penitentia equalem condig.no. vt qͣꝫtum ſe glorificauit et in deliciis fuit tantūdet ei tormentū et luctum. Apoca. xviij. Quod v̓bum exponens bea. tho. dicit. ꝙ pena magis reſpicit affectū qͣꝫ actū. et ideo licet ī maiori culpa qn̄qſit minor delectatō. vtꝫ in peccatis ſpūalibꝰ reſpē.ctū carnaliū. tamen in maiori culpā eſt maior elatio. qͣrto. ſcrip. ſent̉. diſt. xx. arti. iiij. q. j. in ſolū.io ſcipto ſoltciepͥmi. argū. ¶ Secūdo confeſſor inſpiciens reme.diudebꝫ iniungere penitentiā condigno maioremet ꝓc triplici ratōne. Pima eſt ratōne difficulta.tis in reſiſtendo. ſcꝫ qꝛ peccato reſiſtitur difficiliusſicut iuueni ꝓ formcatōe maior imponitur pena qͣꝫſem. qͣꝫuis iuuenis minus peccet qꝫ ſenex. qꝛ iuueni difficilius eſt abſtinere a peccato carnis qͣꝫ ſen.¶ Iecūdo dat penitentia maiorē condigno ratōeenormitatis in ꝓpetrando. qꝛ peccatū committiturpericuloſius. verbigra. Licet peccatū homicidij deſe ſit guius peccato fornicatōnis. tn̄ ratōne ꝑſonepeccatū fornicatōnis aggͣuatur magis. puta ſi epiſcopus vel ſacerdos cum maiori ꝑiculo ſuo et alioꝝpeccat. Et ideo vt a peccato ſolicitiꝰ retrahant̉.canones magis aggͣuant peccatum fornicatōnisin clerico qͣꝫ peccatū homīcidij in laico. Vnde lai.cōpro crimine homicidij imponit̉ pena ſeptennij.ſacerdoti autē pro fornicatōnē imponit̉ pena decemSaciānieliꝰannoꝝ. Hec bea. tho. qͣrto ſcripto ſent̉. di. xx. ar.ti. iiij. in cor. q. et in ſolū. tercij argū. Tercio ſacerdos dat penitentiā maioreꝫ condigno ratōe maioris pronitatis in imitando. ſcꝫ qꝛ cōmunis multitudo afficit̉ vel inclinatur. vn̄ qꝛ multitudo magiseſt prona ad illud peccatū. ideo p penaꝫ vnius alijſūt cohercendi. Vnde in talibꝰ nō ſꝑ quantitas pe.ne reſpondet quantitati culpe. ſed maior pena adhbetur minori culpe. aliqn̄ ꝓpter p̄dictas cauſas. aliqr̄ ꝓpter aliquam p̄dictarū. ¶ercō ſacerdosreſpiciens penitentis ꝓfectum iniungit penitentiaꝫpenitenti minorem condigno. et tunc bene facit minorem penitentiam intungendo ꝓpter tres cauſasPrima eſt. qꝛ non poteſt determinare quantit ateꝫpene quantitati culpe: eoꝙͣ quantitatem contritōisignorat. Secūda ratio eſt qꝛ minor penitentia plꝰprodeſt penitenti qͣꝫ maior. eo ꝙ maior penitētia ꝓpter debilitatem virtutis penitentis poſſet eū a ſatiſfactōne retrahere. Tercia rato eſt qꝛ in penitenteminorem condigno penitentiam faciente paulatimconfortatur diuinus amor ad plura opera penitētie ꝑagenda vltra qͣꝫ ſacerdos ſibi impoſuiſſet. vbiſiipra immediate. diſt. xxij. arti. j. in ſolū. iij. arguRe. ſupra. penitentia. ca. viij. quod incipit. Circapenitentiam conſideranda ſūt duo ꝑ totum.¶ Quomodo ſacramentum diffinit̉. et que ſūt deratōne eius.Ca. j.Acramentū. Circa ſacramentumquatuor ſunt notanda. pͥmo cui.dentia diffinitōnis. ſecūdo ſuffici.entia numeratōnis. tercio efficacia oꝑatōnis. qͣrto excellentia perfectōnis. ¶ Primo circa ſacram̉tum conſideranda eſt euidentia diffinitōis. Augꝰem̄ in libro de doctrina xp̄iana diffiniens ſacramentum dicit. Sacramentū eſt iiuſibilis gr̄e viſibilisforma. id eſt ſenſibilis figura. Cui diffinitoni igīſent̉ eaꝫ explanando addit dicens. ita vt eius ſimilitudinem gerat et cauſa exiſtat. Et ideo igr̄ ſen.qͣrto libro ſen. diſt. i. ſacramentū diffimens dicitSacramentū eſt rei ſacre ſignū ita vt eius ſimilitudinem gerat et cauſa exiſtat. Ratio aūt iſtiꝰ diſfinitōnis eſt iſta. Sicut em̄ dicit hugo de ſācto victore tria ſunt de ratōne ſacramenti que in eius diffinitōne ponunt̉. Primū eſt ꝙ ſacramentū eſt ex īſtitutōne ſignans. Secundū eſt ꝙ ſacramentumeſt ex ſimilitudine rep̄ſentans. Terciū eſt ꝙ ſacranientum eſt ex ſāctificatōne gratiam inuiſibilē cauſās. ¶ Primo em̄de ratōne ſacramenti eſt ꝙ ſacͣmentū eſt ex inſtitutōne ſignans. Et ideo mgr̄ ſendicit diffinienis ſacͣmentū Sacͣmentū eſt rei ſacreſignū. Vbi duo ponit. primo rem ſacram actiuedicens. ꝙ ſacramentū eſt rei ſacre. vt eſt ſacransquantū eſt de ſe. Vnde ſerpens eneꝰ licet eſſet ſignū rei ſacre ſacrantis. ſcꝫ crucis xp̄i. nō aūt inqꝫtum ſacrans eſt actū. qꝛ non ad hͦ adhibebatur vtaliquis ſāctificatōnis effectus ꝑciꝑetur ſed ſolum
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten