Qeedaediſpenſat alteriſacramēta exiſtens in peccato motali mortaliter peccat. et totiens mortalter peccatquotiens huiuſmodi actū facit. Cuiꝰ ratō eſt. qꝛquicūqꝫ contra p̄ceptū legis facit mortalit̓ peccatſꝫ qui diſpenſat alteri ſacͣmenta exiſtens ī pc̄to motalifacit contͣ p̄ceptū legis. q̄ precipit vt homo eaque ſūt iuſta et ſancta iuſte et ſācte exequat̉. et cō.tra p̄ceptū huiuſmodi nullus poteſt diſpenſare. gͦ⁊cͣ. Vnde ſacerdos exiſtens cū conſcīa peccati mōtalis vel aliquis ordinatus qnͥ tangit res ſacras qͥſi officio ſuo vtens mortaliter peccat. Si aūt in aliqua neceſſitate aliquod ſacͣmentū cōtingēt vel exequeret̉ in illo caſu in quo etiam laicis licet. putaſi baptiſaret ī articulo neceſſitatis. vel ſi corpꝰ xp̄iin terram ꝓiectū colligeret non peccaret. Ibidemq. v. in cor. q. et in ſolū. iiij. argū. ꝑ totū. Tercioquicūqꝫ indignos ad ſacerdociū vel ad ordines ꝓmouet peccat mortaliter. quod ꝓbo triplici ratōe¶ Prima ratō eſt talis. Peius eſt malos ad ſacrosordines ꝓmouere qͣꝫmalos iam ꝓmotos nō corrigere. ſꝫ heli mortaliter peccauit non corrigēs efficaciter filios ſuos de malicia ſta. vnde et retror.ſum cadens mortuus eſt fractis ceruicibꝰ. vt dr̄ pͥmi regum. capitulo. iiij. ergo multo magiſ peccatepiſcopus qui indignum promouet. ¶ Secūda rato eſt talis. Spiritualia ſunt temporalibus prefe.renda. ſed mortaliter peccaret qui res eccleſie ſubpericulo ſcienter poneret. ergo multo fortius peccaret qui res ſpirituales poneret ſub periculo. ſedita facit epiſcopꝰ ſcienter indignos promouens.qꝛ vt dicit gregͦ. Cuius vita deſpicit̉ neceſſe eſt vteius p̄dicatō contemnet̉. et eadem ratōe oīa ſpūalia ab eo exhibita. gͦ ep̄us ſcienter indignos ꝓmouens mortalit̓ peccat. ¶ Tercia ratō eſt talis Quieſt infidelis deo mortalit̓ peccat. ſꝫ ep̄us indignosꝓmouens eſt infidelis deo qui eum ſupra eccleſiaꝫſuam conſtituit ad ſalutem et ꝓfectū animarū. ip̄eaūt cōtͣ deū in detrimentū eccleſie et honoris diui.ni indignos ſcienter ꝓmouet. gͦ ⁊cͣ. ¶ Sed forteargues in contͣriū ſic Si digniet idonei debent ſolū ad ſacerdociū et ſacra miſteria eligi qͣles deſcri.bunt̉ a ſanctis. tunc pauci aūt nulli tales inuenientur. Rn̄deo duobꝰ modis. Primo ꝙ deus ita eccleſiam nūquā deſerit qn̄ aliqui miniſtri idonei ad ne.ceſſitatem populi inueniant̉. ſi digni ꝓmouerent̉et indigni repellerent̉. Secūdo rn̄deo et dico. ꝙ ſinon poſſunt tot ſacerdotes et tot miniſtri inueniriquot modo ſunt. melius eſſet habere paucos bo.nos qͣꝫ multos malos. vt dicit clemens. Vnde epiſcopus debet habere diligentiam magnam vt ha.beat certitudinem ſaltem ex teſtimonio aliorū de qͣlitate ꝓmouendorum. vbi ſupra. q. iiij. in duobꝰargumentis contra. et in cor. q. et in ſolū. argum̄torū. ¶ Secundo ſacerdos debet habere ſcientieſufficientiaꝫ. Ad hoc em̄ ꝙ ſacerdos vel aliquis ordinatus ordinis officium exēquatur oportet ꝙ habeat tantū de ſcientia que ſufficiat ad hoc ꝙ ī actuillius officij dirigatur. Et ideo tanta ſcīa reqͥriturin eo qui debet ad ſacerdocium et ad ſac̓ros ordinies promoueri ꝙ ſufficiat ad ea ad que eius offi.cium ſe extendit. Non em oportet ꝙ talis in tota ſacraſcriptura vniuerſaliter ſit inſtructus. ſed pluset minus ẜm ordinis dignitatem. vbi ſupra diſtinctōne. xxiiij. articulo. iij. queſtione. ij. in cor. queſtionis. Confeſſor autem inqnͣtum eſt iudex in foro conſcientie tenetur ſcire diſcernere inter lepramet non lepram. vt dicunt albertus et raijmundus.Et ſubdunt. ꝙ ſacerdos tenetur ſcire incommuniet diſcernere que ſunt peccata capitalia et que motalia et que venialia ex genere. Et ſubdit albertusſic. Bene puto ꝙ hoc neſciens peccet mortaliter audiendo confeſſiones. et eum inſtituens adhuc plꝰpeccat qͣꝫ ipſe. et permittens inſtitutū miniſtrare.mortaliter peccaret ſi ſta intereſt totaliter prohi.bere. Albertus et petrus dicunt. ꝙ quilibet ordinatus tenetur ſcire ea que in lege domini poſſunt difficultatem facere. Beatus vero thomas dicit. ꝙqnͣto ſunt in aliquo ſtatū vel gradū tanto magistenentur ſcire ea que in lege dei poſſunt difficulta.tem facere. Rectores autem ſimplices eccleſiaruꝫparochialium non terentur ſcire omnes difficilesqueſtiones. vbi ſupra. Et in ſumma confeſſorumlibro tercio. titu. quinto. rubrica de prudentia ordinandorum. queſtione. ij. in fine. Et ibidem titu.vj. queſtione. ij. ad pleniorem iuxta finem. Et nōta ꝙ tantadebēt eſſe ſcientia in ſacerdote vt ſciatdiſtinguere inter peccatum et non peccatū. et peccatum mortale et veniale. et ſi in aliquo eſſet dubitatio poſſet ad diſcretōrem recurrere. aliquandode licentia proprij ſacerdotis. aliquando ſine licentia eius. vt patet ſtipra. confeſſio. Ponuntur au.tem multe conditōnes alie que ad confeſſorem re.quiruntur vt confitentes alliciat. que in his verſibus continentur. Confeſſor dulcis affabilis atqꝫbenignus. Prudens diſcretus mitis pius atqꝫ ſuauis. Hec beatus thomas quarto ſcripto ſentenciarum. diſtinctōne. xvij. in expoſitōne lr̄e in fine diſtinctōnis. ¶ Tercio ſacerdos debet habere culpeinquirende cautelam. Sicut em̄ medicus vulnuset iudex cauſam. ſic ſacerdos in confeſſione debetſcrutari conſcientiam peccatoris. Cuius ratio eſt.quia frequenter que pre confuſione confitens taceret et occultaret interrogatus reuelat. Vbi nota ꝙ in intergatōnibus faciendis triaſunt attendenda. ¶ Primum eſt ꝙ ſacerdos confitentem int̓roget de illis peccatis que conſueuerūt abundarein hominibꝰ illius conditōnis. Non em̄ debet a milite querere de peccatis clericoꝝ aut religioſorumaut econuerſo. nec amuliere de peccatis militumaut econuerſo. ¶ Secundum eſt. vt de peccatiscommunibus interroget explicite. ſcilicet de omnibꝰ peccatis q̄ ſunt hoībꝰ manifeſta. De alijs aūt adinuentōnibꝰ peccatoꝝ ita caute et a longinqͥ interget. ſi ꝯmiſit dicat. et ſi nō ꝯmiſit non addiſcat.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten