nadurauit dn̄s corpharaonis. Induratū eſt corharaonis ꝓprie dictū eſt. et eſt culpa vt on̄daturq eius ſponte induratū. ſine dubio eū qui ſpō.rmnduratus eſt hūc culpat. Vnde induratum eſtqꝫ pharaonis. qꝛ non flexibiliter cōſentiebat. ſednflexibiliter reſiſtebat. vt dicit augꝰ ibideꝫ ī glo.ollo. Cum vero dicit̉. ego indurabo cor pharaoxis. improprie dictū eſt. et ponit̉ antcedens ꝓ cōſequenti. q. d. qꝛ dn̄s patiēs fuit. ad hoc ſequiturinduratō cordis. Vnde augꝰ ibidē. Patientia em̄di obſtinatior fit malus animꝰ. Vnde ꝓ eo ꝙ patiens in eo fuit debuit emolliri. dicit̉ induratū velingͣuatum cor eius ⁊ ſeruoꝝ eius. Suꝑ quo rabanus querit hanc queſtione dicēs. Quomodo deꝰindurauit cor eius. cū non ſit intemptator malorū. iaco. j. Rn̄dit dicens. Quidquid deus facit. ꝑeffectū vel per iudiciū facit. et ſb̓dit. Quidquid eiboni fit vel contingit deo agente fit Quidqͥd auteꝫmali ſcilicet culpe fit. non eo faciente ſed iuſto deiiudicio ꝑmittente contingit. Sic gͦ cū dicit̉. egoindurabo cor pharaonis exponit̉ quatuor modisPrimo ſic. cor eius indurat̉ deo ꝑmittentē. Secūdo ſic. cor eius indurat̉. deo qͣtiam que core.mollit ſubtrahente. Tercio cor eius indurat̉. ſig.na et prodigia oſtendente. Quarto ſic. cor eiꝰ in.nat̉ nglorū ſutuuduratur. deo non miſerante. Vn̄ ſūpͣ illo verbo adromͣ. ix. quem vult indurat augꝰ in gloſa ſic aitdinat̉ ad eoꝝ ſal.Vnde phoc verbum quem vult indurat. dat̉ intelligi vt obduratō dei ſit non miſereri. Et ambro ibidemin glo. ſic ait. Non maliciā immittendo ſed gͣxlij. qtſi rgut̉ y ſidetiam non impertiendo. et ſubdit. Si aūt querimꝰmeritū obduratōnis et miſericordie. miſericordiemeritū nullū inueniemus. qꝛ nullū eſt miſericordiemeritū. ne gratia euacuet̉ ſi non gratis dat̉. ſꝫ meritis redditur. Meritū aūt obduratōnis eſt peccatū totius maſſe condemīatē. et cōcludit. Quiſqͥsgͦ obduratus eſt ſe debite obduratū. et quiſqͥs aduitus eſt. ſe adiutū gͣtis cogͦſcat. Miſeret̉ gͦ magnaboītate. et obdu̓at nulla iniqͥtate. vt nec lib̓atꝰde ſuis meritis conq̄rat̉ Sua em̄ gr̄a redēptor diſcreuit a perditis quos in vna ꝯcͣauit maſſa. ab origine ducta p̄ditonis cauſa cōmuni. Hec ambrovbi ſupͣ. Augꝰ in glo. ibidem. cuius vult miſeret̉⁊c̄ ſic ait. Miſeret̉ vtiqꝫ ſcd̓m gr̄am que gratis dat̉Indurat aūt ſcd̓m iudiciū quod meritis dat̉.¶ Ꝙ ſcd̓m triplicem ꝓprietatem vel modū cor dicitur obdurari. Capi. ix.D maiorem aūt p̄dictorū euidentiā eſt ſciendum. ꝙ obduratio inſpiritibꝰ dicit̉ tnͣſm corꝑibus. Duricie aūt in corporibꝰ triplex eſt ꝓſumptiue vel tranſſatiue ad ſimilitudineꝫprietas. Prima eſt inhabilitas ad recipiendū imp̄ſſionem. Secūdā eſt ſtabilitas ad pͥmanendū ī ſebercia eſt vigoroſitas ad reſiſtendū. et ſcd̓m hāctriplicem ꝓprietatem vel modū dicit̉ cor indurari.Primo ꝓpter mnhabilitatem ad ſuſcipiendū gratiāet hoc modo obduratō eſt pena cōſequens culpā.Secūdo per firmam adheſionem ad peccatū. et hͦmodo obduratō cordis eſt diſpoſitō culpe cuuiſlibet ꝑtinacis. Tercio modo pͦ rebellionē diuinaruꝫinſpiratōnū et mandatoꝝ. et hoc modo obduratōeſt ſpeciale genus peccati. Ex quibus cōcludi pt̄ꝙ obdurato cord̓ poteſt conſiderari duplr̄. ¶ Prīoinquantū eſt culpa. ſcꝫ obſtinatō mentis mnmalo.ſcꝫ impenitentia. et ſic obduratō nō eſt a deo. Cū.ius ratō eſt. qꝛ vt fulgentius dicit. deus non eſt actor cuius eſt vltor. ſꝫ deus eſt vltor obdurati cordis. ſcd̓m illud ecc̄i. iij. Cordurū male habebit innouiſſimo gͦ: ⁊cͣ. Expoſitōnem reqͥre infra. capi..xj. Secūdo obduraro cordis pt̄ conſiderari inqͣntū eſt peccati pena. et ſic eſt a deo. Vbi nota ꝙ triplex eſt pena. quedā eſt illata vel inflicta. que tan.tum eſt pena. nec reſiſtit vel contrariat̉ gr̄e. vt fanies et ſitis. Quedā pena eſt contracta ſcꝫ a pc̄tōoriginali. vt concupiſcentia. que compatit̉ gratiāqꝛ non repugnat gre. tn̄ inclinat ad peccatū actuale. Quedam pena eſt culpe cōiuncta. qꝛ ſimul cumpeccato. et hec non compatit̉ ſecū gratiam. ſicutnec peccatū mortale. et hoc modo deus obduratōnis non eſt cauſa ſic̄ nec culpe. ¶ Sed forte argues. ꝙ obduratō non ſit peccatū taliratōne. Sic̄ſe habet excecatō ad intellectū ita obduratō ad affectū. ſed obſtinato non eſt culpa intellectꝰ ſꝫ penaRn̄deo et dico. ꝙ non ſimiliter ſe habꝫ obduratōſicut excecatō. Cuius ratō eſt. qꝛ intellectus ſemper excecatur ab alio. ſed affectus poteſt indurarivel obdurari a ſeip̄o. et ideo licet obcecatō ſit penaobduratō tn̄ qn̄qꝫ noīat culpam. et tunc effectiuenon eſt a oro. Hec pe. de taren. pͥmo ſcripto ſenit̉.diſt. xl. de reprobatōne. arti. ij. quid eſt obdura.tō. in cor. ſolū. Et vtrū ſit pena vel culpa ibidem.Et dn̄s ambaldus romanꝰ ordinis p̄di. vbi ſipͣ.arti. ij. vtrū obduratō ſit pena vel culpa. in corſolutōnis. et in ſolū. v. argū. ¶ Ꝙ quartus effectus diuine reprobatōnis eſt auerſio cogitatōnis a deo. Capi. x.Vartus diuine reprobatōnis effectus eſtAauerſio cogitatōnis a deo. Ita concluditur iſa. vj. vbi concluditur et p̄mittitur.Exceca corpopuli huiꝰ. et concluditur. ne forteoculis videat. et auribꝰ ſuis audiat. et corde intelligat et cōuertat̉ et ſane eū. In quo verbo tangiturtriplex reprobatōnis effectus. Primus eſt nō crede. vnde dicit. exceca eū vt oculis ſius interioribꝰnon videat veritatem. Secūdus eſt non obedire:vnde ſb̓dit. et auribꝰ ſuis interioribꝰ n̄ audiat id ēnon obediat ſed contradicat. Tercius eſt non pe.nitere. vnde ſb̓iungit. et conuertatur. q. d. Exceca et non cōuertatur ad me. neqꝫ conuerſi ſanemeū a peccatis ſuis. ſcꝫ a morte culpe. a vulnere cōcupiſcentie. a cecitate ignorantie. Vbi bea. augu.ſuper ioh̓. xij. exponens verbū p̄dictū. iſa. vj. excecauit ⁊cͣ. mouet talem queſtionē dicens. Si em̄non potuerūt crede neqꝫ cōuerti. qd̓ pc̄tuꝫ eſt hoīs
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten