non facientis quod non poteſt facere. Et qd̓ eſt gͣuius ad deū cauſa refertur. qmͣquidem excecauitoculos eoꝝ. et indurauit cor eoꝝ. Non em̄ hoc ſaltem de diabolo dicitur ſed de deo: gͦ. quare non potuerūt credere. Rn̄det augꝰ ibidem dicens. Noneſt dicendū ꝙͣ non poterant. ſed qꝛ nolebant. Sicut em̄ꝙ dn̄s negare ſeip̄m non pt̄ laus eſt volū.tatis diuine. ita ꝙ illi non potuerūt credere culpaeſt volūtatis hūane. Et ſb̓dit augꝰ ibidē dicēs ſicExcecat et indurat cor deus deſerendo et non adruiuando. quod occulto iudicio facere poteſt. mi.quo non pt̄. Et criſo. ibidem ſic ait. Noqꝫ em̄ de.relinquit nos deus niſi nos voluerimꝰ. ſcd̓m illudoſee. iiij. Ablit. is es legis deiet ego obliuiſcar tuiHec dicit criẜ on̄dens nos inciꝑe derelictōnem etcauſam fieri ꝑditōnis nr̄e. quod per exemplū ma.nifeſtat dicens. Sicut em̄ ſol infirmū offendit viſum non exꝓpria natura. ita fit etiā in his qui nōattendunt ẜmones dei. Hec bea. tho adducit in e.uangelio continuo exponens autoritatem p̄dictaſcꝫ iſa. vj. et ioh̓. xij.¶ Quomō durum habet tres ꝓprietates que cōueniūt cordi obO maiorem tn̄ p̄di ſtinato. Ca. xj.ctoꝝ euidentiam eſt ſciendū. ꝙ ſicut durūin corꝑalibꝰ tres ꝓprietates habet. Primaeſt ꝙ difficulter recipit. Secūdā eſt ꝙ firmiter ſb̓ſiſtit. Tercia eſt ꝙ fortiter reſiſtit. Sic ſpūaliterille qui cor obduratū habet. Prīo eſt inhabilis adſuſcipiendū dei gr̄am. et tunc eſt pena pc̄ti. Secūdo eſt inflexibilis ad pn̄iam. et tūc eſt ſpecialis culpa. ſcꝫ ꝑtinacia animi in peccato. Tercio eſt rebellis ad dei mandata. et ſic eſt pc̄tum in ſpmīſanctuꝫVnde ſicut durū corꝑaliter importat vel dicit triaPrimo carentiā humoris ꝓpter quā nō vnit̉. Secundo dicit pmanentiā. qꝛ in ſe ſubſiſtit. Terco dicit repugnantiā. qꝛ alteri ſcꝫ molli reſiſtit. Sic ſpiritū liter obduratō cordis tria dicit. ſcꝫ carentiāꝑmanentia. repugnantiā. ¶ Prīo dicit carentia gͣtie. Sicut em̄ durus eſt qui non extendit̉ ad aliuꝫꝑ amorem. Ita ſpūaliter durus eſt qui ꝑ amoremgratuitū non vnit̉ deo. nec extenditur ad ꝓximuꝫUnde obduratō dicit carentiam gr̄e. Sicut em̄ reprobatō dei eſt nolle miſereri. ita obduratō eſt nōmiſereri. Et ſi queris. Vnde eſt obduratō. et queeſt obduratōnis cauſa. Rn̄deo et dico ꝙ obduratio habet cauſam ſufficientē vel deficientem ſcꝫ liberum arbitriū. habꝫ cauſam ꝓmerentem ſcꝫ pecca.tum. habꝫ cauſam ordinante ſcꝫ deum. Hec petrꝰde taren. pͥmo ſcrip. ſent̉. diſt. xl. arti. iij. vtrū obduratō ſit adeo. in cor. ſo. ¶ Secūdo duꝝ dicitp̄manentiam qn̄a in ſe ſubſiſtit. ſic obduratō cordis dicit ꝑmanentiam in pc̄to. et quare. qꝛ ſibi placet peccatū ſuū. ideo habet ꝓpoſitū p̄manendi inip̄o et n̄ penitendi de ip̄o. ¶ Tercio durū dicit repugnantiā. ſcꝫ ad molle. Durū em̄ eſt quod opponitur molli. et ſic obduratō cordis nihil aliud ē qͣꝫdei non obrdire mandatis. Vn̄ actuū. vij. Duraceruice et incircūciſi corde vos ſꝑ ſpūiſancto reſtiſtitis. Vnde ip̄a eſt contͣ emollitōnem gr̄e. qd̓ patet. qꝛ deus emollit coī ad pn̄icini. ſcd̓m illud eꝫechxxxvj. Auferā a vobis cor ſapideū id eſt cor duxuad pn̄iami. ⁊ dabo vobis cor carneū. id eſt cormolle et habile ad pn̄iam. Vnde augꝰ in libro de p̄de.ſtinatōne ſanctoꝝ dicit. Indurare dicit̉ deus eumqueꝫ emollire noluerit. ſic etiā excecare dr̄ eū quēilluminare noluerit. et repellere dicit̉ deus eū quēvocare noluerit. Vnde duricia vel obduratō ſemꝑeſt mala. vel qꝛ eſt culpa. vel qꝛ eſt pena contractaex culpa. Vnde ecci. iij. Cor durunialē habebit īnouiſſimo In quibꝰ verbis tangunt̉ duo. Primoconditio deteſtabilis ibi. cordurū. Secūdo dam.natio finalis ibi. male habebit in nouiſſimo. Prīotangit̉ conditō deteſtablijs ibi. cor durū. Na ob.duratō cordis eſt peccatū in ſpm̄ſanctū. Cuiꝰ ſexſūt ſpecies ſcꝫ obſtinato. impnīia. iiiuidentia frat̓ne gr̄e. impugnatō veritatis agnite. deſperatō. p̄.ſumptio ¶ Prima ſpecies eſt obſtinatō qua homofirmiter vel immobiliter eſt obſtinatus inmalo. q̄ſic deſcribitur. Obſtinatō eſt iidurate mētis ī malicia ꝑ̄tinacia ꝑ quam homo fit impenitōs. Hec ſpecies opponit̉ pͥme diſpoſitōni que exigit̉ in confeſſione ad hoc ꝙ pc̄ta dimittant̉. ſcꝫ ꝓpoſito de ce.tero non peccandi. et de hac ſpecie dicit̉ cor durū¶ Secūda ſpecies eſt finalis impenitentia. que importat finale ꝓpoſitū non penitendi. Hec ſpes opporitur ſecūde diſpoſitoni. que in confeſſione re.quiritur in penitente ad hoc vt ei peccata dimitta.tur. ſcꝫ dolori de peccatis p̄teritis. ⁊ de his duabdicitur iere. v. Indurauerūt faciem ſuam ſupͣ petram. ecce obſtinatō. et noluerūt reuerti ad me.ecce finalis impnīia. ¶ Tercia ſpecies eſt fraternalis inuidentia gr̄e. dū ſcꝫ aliqͥs non ſolū inuidet ꝑſonie fratris. ſed etiā inuidet gr̓e dei creſcenti īmudo. ex qua eſt odiū aliene felicitatis. et gaudiū aliene aduerſitatis. Hec ſpecies opponit̉ tercie diſpoſitōni que penitenti eſt neceſſaria. ſcꝫ placentie boni alteriꝰ et diſplicentie mali. Nam quilibꝫ et ſi ſitmalus in ſe tn̄ placere ſibi debꝫ bonū in altero.Quarta ſpecies eſt impugnato veritatis agnite.ſcꝫ cum aliquis veritateꝫ fidei agnitam impugnatvt licentiꝰ peccet. Hec ſpecies opponit̉ quarte diſpoſitōni que in pn̄īa et confeſſione requirit̉. ſcili.cet noticie veritatis. ¶ Quinta ſpeciēs eſt deſperatō. que ex culpa excludit ſpem miſericordie remit.tentis. vel qua quis diffidit de bonitate et miſericodia dei. ſic̄ caijn et iudas. vt dicit glo. ſuꝑ ro. ij.Et hec opponitur quinte diſpoſitōi que inpenitetia vel confeſſione requiritur. ſcꝫ cōfidentie de bo.nitate et miſericordia dei. ¶ Sexta ſpecies eſt pͥ.ſūptō cum aliquis nimis ampliat miſericordiā deivt iuſticiā diminuat. ſcꝫ dum p̄ſumit ſe gloriā ſinemeritis adipiſci et veniam ſine pn̄ia. Et hec opponitur ſexte diſpoſitōni que incōfeſſione vel pn̄īa requirit̉ ſcꝫ timori qͥ ad remiſſionē pc̄toꝝ obtinēda
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten