em̄ deus eſt cauſa excecatōnis illorū quos repro.bat. non quidē immittendo culpā. vt dicit glo ſuꝑillo v̓bo iſa. vj. Exceca ⁊cͣ. ſꝫ tribꝰ mod ¶ Prīo nōimpertiendo. influēdo vel conferendo gr̄aꝫ. Si eīnon neceſſario ſed libere imꝑtitur et influit. in ip̄oeſt imptire. Secūdo ſubtrahendo infuſam gr̄amet hoc ꝓpter obſtaculū quod in habente inuenit.Tercio ꝑmittendo ruere in culpā. ¶ Secūdo diabolus eſt cauſa excecatōis. vel ſugͣgerēdo. vel ſedūcendo. inqͣꝫtū ſcꝫ ſugͣgerit. ſeducit. inducit ī culpāet ſic excecat. ¶ Tercio malicia vel peccatū ē cauſa excecatōnis. obſtaculū gr̄e illuminantis exiſtendo. et ex hoc hanc penam ſcꝫ cecitatis merendo. ſicut culpa eſt cauſa meritoria pene. Patet igr̄ ex p̄.miſſis ꝙ excecatō intellectus que eſt pͥmus reprobatōnis effectus eſt a deo. a diabolo et a pc̄to differenter. Primo em̄ eſt a deo vt a non influente gratiam. vt a ſubtrahente gr̄am. vt a p̄mittente culpāvt a iuſto iudice faciente iuſticiam. ſcꝫ a punienteculpam. Secūdo excecato eſt a diabolo vt a ſug.gerente. vt a ſeducente. vt ab inducente. Inducitem̄ ad culpam et ſic excecat. non tn̄ cogit. Tercioexcecatō eſt a peccato vt a cauſa ponente obſtaculū ſcꝫ gratie. vt a ꝓhibente influxū gratie. vt a merente hoc ſuppliciū ſcꝫ cecitatem anime. ſicut culpaeſt cauſa meritoria pene. Hec bea. tho. ſub compe̓dio tradit pͥma. ſcd̓e. q. lexix. arti: iij. vtrū deusſit cauſa excecatōnis et obduratōnis. in ſolū. iij.argumenti.¶ Ꝙ ſecundus effectꝰ diuine reprobatōnis eſt aggͣuatō auditꝰ. Ca. vij¶ Ecundus effectus diuine reprobatōniseſt aggrauatō auditus. Ita ſubditur iſa.vj. Et aggraua eius aures. et oculos eiꝰclaude. Vbi glo. interli. ſic ait. Aures interioriscordis aggraua id ē in peccato ꝑmittes. et oculoseius interiores claude id eſt claūdi p̄mittes hoſtiopeccatorū. ¶ Sed forte queres. vtrū excecatō velaggrauato ordinetur ſemꝑ ad bonū ſcꝫ ad ſaluatōne eius qͥ excecat̉. vel ad malū. ſcꝫ ad dānatōꝫ eiꝰqͥ excecat̉. Et videt̉ ꝙ ad ſaluatōꝫ duplici ratōnePrīa eſt talis. Si deꝰ malū illud cuiꝰ ip̄o n̄ eſt cauſa effectiua ordinat ī bonū. ſic̄ malū culpe qd̓ ſꝑ ꝓpt̓ bonū aliqd̓ fieri ꝑmittit. gͦ multo magis illud malū cuius eſt cauſa ſcꝫ malū pene ordinat ſemꝑ ī bonū. ſed deus eſt cauſa excecatōnis. aggrauatōis.obduratōnis et huiuſmodi. ergoſemper hoc o dinat in bonū. ſcꝫ in ſalutem vel ad ſalutem eorū quiexcecantur. ¶ Secūda ratō ad idem eſt talis. Sideus excecatōnem et huiuſmodi in malū excecatorū conuertit. gͦ videtur delectari in perditōne eoꝝvt verbigr̄a. Sicut ſi medicus ꝓpinet infirmo medicinā ad eiꝰ mortem. videt̉ delectari in morte eiꝰſed deus non delectatur in p̄ditōne hominū. vt dicitur ſap̄. j. gͦ ⁊cͣ. Rn̄deo et dico. qꝛ excecatō vel huiuſmodi tripliciter conſiderari poteſt. ſcꝫ ex ſui nātura. ex dei iuſticia. et ex dei miſericordia. Prīo exſui natura. et ſic excecatō ordinat̉ ad malū. ſcꝫ adReprolādodamnatōnem eius qui excecat̉. Secūdo pt̄ conſiderari excecatō ex dei iuſticia. et ſic etiā ordinat̉ adexcecati damnatōnem. Tercio pt̄ conſiderari exdei miſericordia. et ſic excecatō ad tpus medicinaliter ordinatur ad bonū. ſcꝫ ad ſaluatōneꝫ eiꝰ qͥ excecat̉. vt verbigr̄a. ſic̄ etiā pc̄tum ordinat̉ ad duoNam ꝑ ſe ordinatur ad vnū. ſcꝫ ad damnatōꝫ ciꝰqui peccat. Ꝙ miſericordia aūt dei ad aliud. ſcꝫ adſaluatōnem eiꝰ qui peccauit inquantū deus ex ſuamiſericoricordia ꝑmittit aliquos cade in pc̄tm̄. vtpeccatu ſuū cognoſcentes humilient̓ et conuertātur et finaliter ſaluent̉. vt dicit augꝰ in libro de natura et gr̄a. Ita etiā eccecatō vel huiuſmodi ordinatur ad duo. Primo ex dei iuſticia ordinat̉ ad dānatōnem eoꝝ qui excecant̉. ꝓpter quod ponit̉ excecatō diuine reprobatōnis effectus vt p̄mittētiset ordinantis culpam ꝑ penam. Secūdo ex dei miſericordia excecatō ordinat̉ medicinalit̓ ad tempusad ſalutem eoꝝ qui excecant̉. Et hec miſericordianō impendit̉ omnibꝰ excecatis. ſꝫ p̄deſtinatis ſoluꝫquibꝰ omnia cooꝑant̉ in bonū. Ad pͥmū gͦ dicendū. ꝙ omnia mala ſcꝫ pene que deꝰ facit. et omniamala ſcꝫ culpe que fierideus ꝑmittit in bonū aliqd̓ordinant̉. nō tn̄ ſꝑ in bonū eius in quo malū eſt. ſꝫqn̄qꝫ ad bonū alterius. vel etiā ad bonū totiꝰ vniu̓ſi. ſic̄ culpatirannoꝝ ordinat̉ ad bonū martirū. ⁊pena damnatorū ordinat̉ in gloriā ſie iuſticie. Etſic excecatō vel huiuſmodi qnͣtū ad aliquos ſcꝫ qͣꝫtum ad p̄deſtinatos ordinat̉ ad eoꝝ ſaluatōneꝫ exdei miſericordia. Quātū v̓o ad alios ordinat̉ adeoꝝ condemnatōnem ex dei iuſticia. vt dicit augͦin libro de q̄ſtionibꝰ euāgelij. Et ſi arguit̉ ꝙ ſi deꝰalicii miſericordiā impendit. quibuſdā aūt nō impendit. gͦ eſt acceptor ꝑſonarū. cuiꝰ contrariū dicit̉ act̄. x. Rn̄deo ⁊ dico ꝙ hͦ nō facit ꝑſonaꝝ acceptōnem in deo. qͣre. qꝛ nulli eſt debitor. Ad ſecūdūrn̄deo ⁊ dico. ꝙ ſi deꝰ ordinat excecatōne indamnatōnem reprobatoꝝ et excecatoꝝ non delectat̉ īp̄ditōne hominū. qͣꝫtū ad ip̄am ꝑditōnem. ſꝫ ratōeſue iuſticie. vel ꝓpter bonū quod inde ꝓuenit. vtꝫſupͣ. ¶ Sed forte argues. ꝙ deus nō debeat aliqͦexcecare ſic. Vlon ſūt facienda mala vt eueniāt bona. vt dr̄ ad ro. iij. ſꝫ excecatō eſt malū. gͦ deus nōdebꝫ excecare malos ꝓpter bonū eoꝝ. Rn̄deo ⁊ dico. ꝙ mala culpe non ſint facienda vt eueniant bona. ſed mala pene ſunt inferenda ꝓpter bonū vt expremiſſis patet. Hec bea. tho. pͥma ſcd̓e. q. lexix.arti. iiij. vtrū excecato et obduratō ordinent̉ ſemper ad ſalutem eoꝝ qui excecant̉. in cor. ſolu. ⁊ inꝘ tercius effe.ſolū. argumentoꝝ.ctus reprobatōis eſt induratō affectꝰ. Ta. viijErcius effectus reprobatōnis diuine eſtobduratio affectus. Exodi. iiij. Ego em̄induraui corpharaonis. Et ibidem ix.Induratum eſt cor pharaonis. Vbi orige. inglo.colla. ſic ait. Nō fruſtra facta eſt iſta varietas: vtnūc dicat̉. Induratum eſt cor pharaonis. et nūc.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten