Druckschrift 
Pantheologia : [Mit Praefatio von Jacobus Florentinus]
Einzelbild herunterladen
 

ti in queſti. diſpū. de malo. q. de pc̄to veniali. artiiiij. vtrū peccatū veniale ſine caritate puniat̉ penaterna. in cor. ſolu. infine. et in ſolū. ij. argumēti Secūdo ꝙ peccatū veniale mereat̉ penā eternāphoratōne ſic. Si ꝓpoſitū inꝓpoſito et oppoſitūin oppoſito. gͦ ſi ꝓ euitatōe peccati venialis homopoteſt mereri vita eternā. econtͣ ꝓ cōmiſſione peccati venialis homo pt̄ mereri penam eternā. gͦ poſthanc vitaꝫ non pt̄ remitti peccatū veniale. Reſpōdo et dico ꝙ vitare peccatū veniale pt̄ intelligi dūpliciter. vno modo ſcd̓m puram negatōneꝫ. et ſicnonmeret̉ vitam eterna. qꝛ etiam dormiens vitatpeccatū veniale. qꝛ vt ſic non poteſt peccare venia.liter et tn̄ nō meretur. Alio mō ſcd̓m aliquā affirmatōneꝫ. ſcd̓m qd̓ dicit̉ ille peccatū veniale vitarequi vult non peccare venialiter. et qꝛ iſta voluntaspoteſt eſſe ex caritate. ideo vitare peccatū venialepoteſt eſſe meritoriū vite eterne. Sꝫ peccare venialiter non meret̉ penam eterna. Cuius ratō eſt. qͥanon repugnat caritati. vtꝫ ſupͣ Dec b. t. ī. q. diſptatis de malo. vbi ſiipͣ. arti. xj. vtrū peccata venialia remittant̉ poſt hanc vita in purgatorio. ī ſolū.viij. argumnen. Ꝙ veniale peccatū remittit̉inpurgatorio quantū ad culpa et pena. Ca. ix.Ivero circa omnia p̄dicta breuiꝰ vis proni qͥ æepcīcedere dicas Ꝙ aliter remittit̉ peccatumveniale et aliter mortale. Primo em̄ peccatum mortale quantū ad hoc ꝙ non imputet̉ remittitur inpn̄ti vita quo ad culpam ꝑgr̄am vel caritatis noua infuſione. ſed quo ad pena peccatū mouti. Quōttale nō remittit̉ in hac vita. Cuiꝰ ratō eſt. qꝛ peccatū mortale habet penam interminabile. Sꝫ in vtta futu̓a nullo modo pt̄ pc̄tum mortale remitti. qd̓ſit occupant̉ ſomno xſic patet. Non em̄ poteſt remitti quo ad culpam.Guiꝰ ratō eſt. qꝛ poſt hanc vitā aīa non mutatureſſentiali mutatōne ꝑ gratie et caritatis de nouo infuſionē. Non em̄ aīa tūc eſt ſuſceptibilis grātie velcaritatis. cuiꝰ effectus eſt remiſſio culpe. Similiter nō poteſt ibi remitti peccatū quo ad peua. Cūius rato eſt. qꝛ culpa non dimiſſa nec pena dimittitur. vnde ibi nulla eſt redempto vel remiſſio. Peccatū aūt veniale vtroqꝫ modo remittit̉. ⁊ in vita pͥſenti et in futura. quod ſic patꝫ. Nam in pr̄īti vitaremittit̉ veniale peccatū quo ad culpam ꝑ caritatis feruorem. et quo ad penā ꝑ pene tꝑalis et finiteexolutōnem. Re. ſi pͣ. de vndecim remedijs quibꝰin hac vita remittit̉ veniale pctū In futu̓a aūt vita remittit̉ etiā peccatūveīale vtroqꝫ mō. Nā quoad culpam remittit̉ in purgatorio peccatū venialenoni ꝑ penaꝫ. neqꝫ ſcd̓m ꝙ actu ſuſtinet̉. neqꝫ ſcd̓mqd̓ recogitat̉. Guius ratō eſt. qꝛ non eſſet motuscaritatis ꝙ aliquis deteſtaret peccatū veni lle propter penam. ſed magis eſſet motꝰ timoris ſeruilisbel naturalis: gͦ pc̄tum veniale quo ad culpam remittit̉ in purgatorio per vſum gratie que eſt effectus diuine miſericordie. ſcilicꝫ ꝑ actū caritatis deceitantis peccatū veniale. Quantū vero ad penaꝫxvbadiopeccatū veniale remittitur. ratōne pene quā homopatiendo inpurgatorio exoluit quod debꝫ. Hec. btho. inq. diſpū. & malo. q. de pcto veniali. arti. xjvtꝝ pc̄ta venialia poſt hanc vitam remittantur inpurgatorio. in cor. ſolū. et in ſolū: ix. et xix. argū Quid ſit reprobatō. et ꝙ reprobatō et approbatō ſint oppoſita.Capi. primū.Eprobatio. Girca reprobatōnem conſiderare debemꝰ tria. primo diffinitōniseuidentiā. ſecūdo reprobatōis decentiā.tercio oꝑatōnis conſequentiā. Prīo circa reprobatōnem conſiderare debemꝰ diffinitōniseuidētiā. Vbi nota ꝙ reprobatō et approbatō ſūtoppoſita. ſicut ip̄a noīa ſonant. Approbare auteꝫvel reprobare. vel dicūt actū intellectꝰ ſolū. vel vo.lūtatis ſolū. vel dicūt actus vtriuſqꝫ ſimul. Prīoem̄ dicūt actuꝫ intellectus ſolū. verbigr̄a. dicimꝰem̄ approbare aliqd̓ dictū qn̄tudicamus illud eſſeverū. et reprobare qn̄ illud iudicamus eſſe falſumIudicare aūt ad intellectū ꝑtinet. gͦ ⁊cͣ. Secundohec duo dicūt actū volūtatis ſolū. et ſic approbatōidem eſt qd̓ acceptatō. et reprobatō ideꝫ eſt qd̓ refutatō. verbigr̄a. dicimus em̄ approbare qd̓ acceptamus. et reprobare quod refutamꝰ. Acceptareaūt et refutare ſunt actus volūtatis et partes electōis. quod patꝫ. qꝛ eligēs acceptat vnū alijs refutatis. et refutās ſpnit vnū vel plura vno vel aliovel alijs acceptis. Tercō hec duo dicūt actus vtriuſqꝫ potentie. ſcꝫ actū intellectus et volūtatis. ver.bigr̄a. approbatō eſt p̄uiſio aptitudinis alicuiusad vitam eternā et acceptatō illius ad eā. Reprobatō vero eſt p̄uiſio vel p̄cognitō ineptitudinis alicuiꝰ ad vitam eternā. et acceptatō illius ad eamrefutandi vel repudiandi eū a vitā eterna. Hec dominus durandꝰ ep̄us ordi. p̄dica. pͥmo ſcrip. ſendiſt. xl. arti. iij. quid ſit reprobatō. in cor. ſolū. inprin. His p̄miſſis patet diffinitō reprobatōnis eocōueniens. Nambea. augꝰ in libro de malo p̄ſeuerantie reprobatōnem diffinit ſic dicens. Reprobatio dei eſt p̄ſcientia vel cognitō malicie in quibuſdān̄ finiēde et pp̄aratō pene n̄ tmināde Et mgr̄ ſen. lipͥmo. diſt. xl. ibi. Cumqꝫ p̄deſtinatō ſit gr̄e pp̄ara.tio ſiue p̄acceptatō id ē electio. reprobatōne diffinit ꝑ oppoſitū ad p̄deſtinatōnem ſic dicēs. Reprobato eſt p̄ſcientia iniquitatis quorūdam et pp̄ara.tio damnatōnis eorūdeꝫ. In quibꝰ verbis tanguntur tria. ſic econtra in p̄deſtinatione. Primū ē p̄uiſio vel p̄cognitio culpe vel malicie. et hoc ab eternō. Secūdum eſt obduratō id eſt ſb̓tractō gͣtie. ⁊hoc in pn̄ti que eſt reprobatōnis effectus. vt infrapatebit. capitulo. Terciū eſt pp̄aratō pene eterne. que erit in futuro. quoꝝ primū eſt cauſa ſecūdi. et ſecundū eſt cauſa tercij. Hec petrus de taren. pͥmo ſcrip. ſent̉. di. xl. circa terciū ꝓbleumaqͥd ſit reprobatō. in cor ſolū. Re. ſupͣ. p̄deſtinatō Ꝙ p̄deſtinatō et reprobatōcapi. pͥmoincludūt p̄ſcientiam differenter. Capi. ij.