Druckschrift 
Pantheologia : [Mit Praefatio von Jacobus Florentinus]
Einzelbild herunterladen
 

Et reddit ratōꝫ d. Nōne eī qͥ iſraclite fuerāt. ingͣti fuerūtvnꝰ ſolꝰ alienigena gͣtus fuit. Re. ſupͣ. gͣtitudo. ca. j. inmedio. Secūdo ꝯmendat̉ a ꝑfectōe affectꝰ ibi. in qͦ dolꝰnō ē. Qd̓ v̓bū expoīt caſſio. ſic. d. In quo nō eſt dolus.qꝛ nihil ad gr̄aꝫ vel ad odiū loq̄bat̉. Secūdo augꝰ ibideꝫſic ait. Vel alit̓. Quid ē in quo dolus nō ē. Forte nō ha.bebat pc̄tū. forte illi medicus nō erat neceſſariꝰ. abſit. Nemō eī ſic natꝰ ē. vt illo medico nō egerꝫ. ⁊ ſb̓dit. Doluseī ē̓. cū aliud agit̉ ⁊ aliud fingit̉. quo gͦ in illo dolꝰ n̄ erat⁊ addit. Veredolꝰ ī eo nō ē. qꝛ cū pc̄tor ē. fatet̉ ſe pc̄torēSi eī pc̄tor ē et iuſtū ſe dicit. dolus ē in ore ip̄iꝰ. Et ꝯcludit augꝰ ibidē. In nathanaele ꝯfeſſionē pc̄ti laudauit. n̄iudicauit eū eē pc̄torē Hec augꝰ ī glo vbi ſupͣ. Qui aūtpc̄tor ē ⁊ ſe iuſtificat vt phariſeus. dolū hꝫ in corde ⁊ ī oreIn pͣs. xj. Labia doloſa ī corde ⁊ corde locuti ſūt. Qd̓ duplr exponit̉. Prīo augꝰ ī glo. expoīt ſic d. Labia garruliad oblectandū ⁊ doloſi ad decipiendū. Et vere doloſi ſūtq in corde et corde id ē multiplici corde: Geminatō em̄ duplex cor ſignificat. Hec augꝰ ibidē. Secūdo exponit̉ ſicLabia doloſa in corde et corde loquūt̉. cū aliud cogitantet aliud ſignāt. Ecc̄i. xx. De duplicicorde. id ē illis qͥ aliud gerūt in corde ⁊ aliud on̄dūt ī ore vel ī oꝑe. Dr̄ aūt magis ve duplicicorde qͣꝫ duplici ore. qꝛ oīs doloſitas. duplicitas ⁊ maligͥtas a code ꝓcedūt. Mat̉. xv De code aūt exeūt ⁊cͣ. Vel duplici corde. qͥ accedit ad deū ⁊ ẜuit ei. n̄ ꝓpter deū. ſꝫ ꝓpt̓ bona tꝑalia. Vel duplici corde. ad fictōne fidei. ſcꝫ cū qͥs extͣ ſcꝫ ore dicit qd̓ corde nō c̓dit. Ad titū. jConfitent̉ ſe noſſe deū ⁊cͣ. Vel duplicicorde. qͥ pc̄tū ab.ſcōdit ⁊ meritū dicit. On̄ēs eī tales pc̄toꝝ remiſſionē nōꝯſequūt̉. qꝛ hn̄t dolū ī corde ⁊ ī ore. Oſe. x. Diuiſū eſt coreoꝝ. nūc interibūt. Nō aūt ſic nathanael vtꝫ et humilispublicanꝰ fecerūt. luc̄. xviij. Quō pc̄tū mortale reDmnaiorē aūt mittit̉ ⁊ quō veniale. Ca. vj.p̄dictoꝝ euidentiā ē ſciendū. ꝙ pc̄tū remitti ē peccatū n̄ imputari. Imputat̉ aūt pc̄tū. qꝛ impedim̄tū p̄ſtat. ⁊ ratōe pene ⁊ rōne culpe ad bt̄itudinē ꝯſeq̄ndāvtꝫ ſupͣ. ca. j. Vtrūqꝫ tn̄ hoꝝ ſcꝫ culpā et pena alit̓ īpedit īpc̄tō mortali ⁊ alr̄ ī veniali. qꝛ ī pc̄to mortali hō impedit̉ acōſecutōe bt̄itudīs ꝑ pͥuatōꝫ pͥncipij. ſcꝫ ꝑ p̓uatōꝫ caritatis. ſꝫ in pc̄tō veniali hō impedit̉ ꝑ qͣndā indecentiā actus.ſaluo tn̄ pͥncipio inclināte ſcꝫ caritate. vt v̓bigr̄a. ſic̄ gͣuene deorſū ꝑueniat pt̄ duplr̄ impediri. Vno mō ꝓpt̓ corrū.ptōnē pͥncipij motꝰ deorſū ſcꝫ gͣuitatis. Alio mō ꝓpt̓ aliqd̓ impedinitū occurrēs qͦ īpedit̉ motꝰ eiꝰ ne ad finē natu̓alē ꝑueniat gͣuitate manēte. Silr̄ ex ꝑte pene ē dr̄a int̓pc̄tū mortale ⁊ veniale. qꝛ ꝑ pc̄tū mortale pctor qͣi dei mi.micꝰ factus meret̉ penā corrigentē Et ideo remittit̉ pc̄tūmortale alr̄. ⁊ alit̓ veniale. ⁊ qͣꝫtū ad culpā et qͣꝫtū ad penāPrīo eī dic̄o ꝙ pc̄tū mortale ad hͦ ꝙ n̄ imputet̉. in pn̄ti vita remittit̉ qͣꝫtū ad culpā ꝑ caritatis ⁊ gre de nouo infuſtonē. q̄ pc̄tū qͣꝫtū ad culpā excludit Sꝫ qͣꝫtū ad penā pc̄tūmortale n̄ remittit̉ in hac vita. Cꝰ ratō ē. qꝛ poſt hāc vitā aīa n̄ mutat̉ eentiali mutatōne. ſcꝫ ꝑ gr̄e et caritatis denouo infuſionē. Culpa aūt nō dimiſſa nō remittit̉ pena.Patꝫ igr̄ ex p̄miſſis ꝙ pc̄tū mortale remittit̉ ī pn̄ti vita qͣꝫtū ad culpā ꝑ gr̄e gͣtū facientis de nouo infuſione̓. ſꝫ qͣꝫtūad penā pc̄tum mortale nūqͣꝫ remittit̉. ſcꝫ nec in pn̄ti vitanec in futura vbinūqͣꝫ remittit̉ culpa. Hec. b. t. in. q. diſde malo. q. de pc̄to veīali. arti. xj. vtꝝ pc̄ta veīalia poſt hācvitā remittāt̉ ī purgatorio. in cor. ſo. Ꝙ pc̄tū veīalein hac vitā et ī purgatorio remittit̉ qͣꝫtū ad culpā ⁊ periaꝫꝑepſicricioEcūdo dico ꝙ pc̄tū veniale ī hac vita. Ca. vi.in futura remittit̉ ſcꝫ ī purgatorio ſcꝫ qͣꝫtū ad cupa ⁊ qͣꝫtū ad penā. Prīo dico ꝙ pc̄tū prīale remittit̉ in hac vita vtroqꝫ mō. Frio qͣꝫtū ad culpā. nō ꝑ cari.tatis de nouo infuſionē. qꝛ pc̄tū veniale n̄ opponit̉ caritati. ſed ꝑ caritatis feruorē. ⁊ ideo oīa q̄ nata ſūt excitare caritatis feruorē pn̄t cauſare remiſſionē venialis pc̄ti. Vbinota ꝙ v̓tus diuina feruorē dilectōis duplr̄ oꝑat̉. ſcꝫ interiꝰ et exterius. Prīo interius et hͦ mō aqͣ bn̄dicta et hōdictō pontificalis cauſat remiſſionē pc̄ti veīalis. Secūdoexteriꝰ. et hͦ mō or̄o dn̄ica et tūſio pectoris et hꝰ moī cauſat remiſſionē pc̄tōꝝ venialiū qͣꝫtū ad culpā. Vn̄ ꝯmunit̉dr̓ ꝙ xj ſūt remedia ꝯtͣ pc̄ta veīalia. et q̄ valēt ad remiſſione pc̄toꝝ venialiū ſcꝫ tuſio pectoris. aſꝑſio aq̄ bn̄dicte. ext̓ma vnctō ⁊ oīs ſacͣmētal̓ vnctō. bn̄dictō ep̄i. paīs bn̄dictꝰ. gr̓alis ꝯfeſſio. alieni delicti dimiſſio. eūcariſtia. or̄odn̄ica. ⁊ alia q̄cūqꝫ leuis pn̄ia. Rō aūt hꝰ ē qꝛ pc̄tū vrīaledimittit̉ ꝑ dilectōis feruorē qͥ īplicite vel explicite ꝯtinet ꝯtritōꝫ. ⁊ id̓o illa q̄ nata ſūt excitare carit atis feruorē. pc̄taveīalia dicūt̉ remitte̓. Hec aūt ſūt duo ī gn̓ali. ſcꝫ illa qͥbꝰgr̄a confert̉ ſic̄ oīa ſacͣmenta. et illa qͥbꝰ impedim̄ta feruoris ⁊ gr̄e repͥmūt̉. ſic̄ aqͣ bn̄dicta. q̄ v̓tutē inimici repͥmitet ep̄alis bn̄dictō. vel etiā exerciciū huīlitatis ex ꝑte nr̄a.ſic̄ tūſio pectoris. et or̄o dn̄icalis et hꝰ moī. Hec. b. t. iiij.ſcrip. ſen. di. xvj. arti. iiij. q. iiij: vtꝝ ꝑ bn̄dictōꝫ ep̄aleꝫ etalia ſupͣdicta pc̄tū veīale remitti pt̄ ī vita iſta. argū. cōtͣ.et ī cor. ſo. et ī q. diſ. de ma. q. de pc̄to veīali. arti. xj. vtꝝpc̄ta veīalia remittant̉ poſt hāc vitā. ī cor ſo. Sic igr̄ patet ꝙ pc̄tū vrīale remittit̉ ī hac vita dupl̓r. ⁊ qͣꝫtū ad culpāꝑ caritatis feruorē ⁊ qͣꝫtū ad penā ꝑ actualē et gn̓aleꝫ di.ſplicētiā vel ꝯtritōꝫ. et hͦ ī adultis hn̄tibꝰ vſū rōnis. vtīqͥſtionibꝰ de malo ſuꝑiꝰ ē ꝓbatū. Quō pc̄tū veniale reEd qꝛ ꝯtingit mittat̉ poſt hac vitā. Ca. viij.qn̄qꝫ qꝛ aliqͥ in ip̄is actibꝰ pc̄toꝝ venialiū. vel ī ꝓpoſito peccādi venialit̓ occupant̉ ſomno vel aliqͣ paſſiōe auferēte vſū rōnis. et p̄ueniēte morte an̄qͣꝫ pn̄t hr̄evſū rōnis. qͥbꝰ ī hac vita pc̄ta veīalia n̄ dimittūt̉. ⁊ ꝓpt̓eanō impediūt̉ ppetuo a vita et̓na ad qua nullo mō ꝑueniūtniſi oīo īmunes ab oī culpā effecti. ideo oꝑtet dice̓ ꝙ pc̄tavenialia remittūt̉ eis poſt hāc vitā ſcꝫ ī purgatorio dupliſcꝫ qͣꝫtū ad culpā ⁊ qͣꝫtū ad penā. Prīo qͣꝫtū ad culpā v̓tite gr̄e. nō ſolū ſcd̓m ꝙ ē ī hītu. qꝛ ſic ꝯpatit̉ veīale pc̄tūꝓut exit ī actū caritatis deteſtātis veīale pc̄tū. Scd̓o remittit̉ qͣꝫtū ad penā ꝑ penā purgatorij. quā hō ibi patiēdoexoluit qd̓ debꝫ. Sꝫ ꝯtͣ ꝙ pc̄tū veniale poſt hāc vitā nō remittat̉ tali rōne ꝓbo. Nullū pc̄tū qd̓ meret̉ penā et̓nāremittit̉ poſt hāc vitā. ſꝫ pctū veniale meret̉ penā et̓nā. Qd̓duplr̄ ꝓbo. Nrīo ſic. Ponamus talē caſū. pt̄ ꝯtinge̓ ꝙ aqͥs hn̄s pc̄tū mortale ⁊ veniale ſimul. an̄ mortē de pc̄to reniali nō penitet. gͦ poſt mortē punit̉ de illo pc̄to veniali pona eterna. et ſic nō remittit̉. Rn̄deo et dico ꝙ pc̄tu veniāle ꝑ ſe n̄ meret̉ penā etͣnā. tū qꝛ n̄ ꝯtͣriat̉ caritati. cꝰ effectus eſt remiſſio pc̄ti. tū qꝛ nō pͥuat gr̄a ꝑ quā peccatumdimittit̉. ſed ꝑ accidenſ peccatū veniale fit irremiſſibile duplici ratōne. Primo eſt ex ꝑte contuncti. ſcꝫ inquantū m ulo qͥ ſic morit̉ pc̄tū veniale eſt ꝯiunctū mortali. qd̓ eſt irremiſſibile poſt hanc vitam et meret̉ penā eternā. Secūdaratō ē ex ꝑte ſubiecti. inqͣꝫtū ſcꝫ pc̄tū veīale ē in eīa pͥuatagr̄a per quā ſola fit remiſſio pene. Hec b. t. pͥma ſcd̓e .q.lxxxvij. arti. v. vtrū om̄e pc̄tū inducat reatū pene etricid ē vtꝝ om̄e pc̄tū obligꝫ ad penā ecnā. ī ſo. ij . iij: argo