Druckschrift 
Pantheologia : [Mit Praefatio von Jacobus Florentinus]
Einzelbild herunterladen
 

T quia in diffinitōne reprobatōnis ponūtur duo. ſcꝫ p̄cognitō culpe et pp̄aratō peAne ꝑ oppoſitū ad p̄deſtinatōnem. vtꝫ capip̄cedenti immediate. Vlota ꝙ p̄deſtinatio et repro.bato includunt p̄ſcientiā differenter. qd̓ ſic patetSicut em̄ ꝓuidentia diuina reſpectu ip̄ius boni qd̓eſt ꝑ conſecutōnem gr̄e et glorie cū p̄ſcientia euentus dicit̉ p̄deſtinatō. ita prouidentia diuina reſpectū mali oppoſiti cum p̄ſcientia defectꝰ dicit̉ reprobatio. Et qꝛ bonū ſubiacet p̄ſcientie diuine vt intētum cauſatū et ordinatū. ideo dicit̉ ꝙ p̄deſtinatō ēcauſa gratie et glorie ad quā ordinat̉. Sed q malum non ſiibiacet prouidentie diuine vt intentū velvt cauſatū. ſed vt p̄ſcitū vel ordinatū. ideo reprobatō eſt tm̄ p̄ſcientia culpe et n̄ cauſa culpe. Sꝫ perie per qua culpa ad diuina iuſticiā ordinat̉ reprobatō eſt et p̄ſcientia et non cauſa. Vn̄ bonoꝝ deushabet p̄ſcientiam et cauſaꝫ. maloꝝ aūt ſcꝫ culpe vtfiant deus habꝫ noticiā ſimplicis intelligentie et nōcauſam. ſed maloꝝ culpe vt ordinent̉ ad penā deꝰhabet p̄ſcientiā approbatōnis. et hoc nomen reprobatōnis importat. Vn̄ reprobatō ex ꝑte dei reprobantis ſuꝑͣ p̄ſcientiam addit volūtatem ordinis pene ad culpam. Vnde aūgꝰ ad proſperū et hilariūſic ait. Hec inqͥt regula inconcuſſe tenenda ē. peccatores in peccatis p̄ſcitos eſſe nec pp̄aratos. Penam aūt eſſe p̄ſcitam et pp̄aratam. Vn̄deus. b etnō alterū p̄ſcit et non p̄p̄arat. ſcꝫ iniquitatem. alterū p̄ſcit et preparat. ſcꝫ eternā penā. Hec bea. thopͥmo ſcrip. ſen. diſt. xl. de reprobatōe. arti. j. vtꝝreprobatō addat aliquid ſuꝑͣ p̄ſcientiā. vel vtrū reprobatō ponat aliquid in volūtate dei. in cor. ſolū.et in ſolū. j. argū. Et mgr̄ ſent̉ in textu ibidē. Re.ſupͣ. p̄ſcientia. Ꝙ decet deū aliquos reproEcūdo princi bare. Capi. iij.paliter circa reprobatōnem conſideraredebemꝰ reprobatōnis decentiā. Decet em̄deū aliqͦs reprobare Qd̓ triplr̄ ꝓbo. ſcꝫ ratōe ꝓuiſiōe. exēpli inductōe Prīo ꝓbo hͦ ratōe ſic. Sicut decet iuſtos p̄miari ꝓpter ſiiū meritū. ſic decꝫmalos a p̄mio excludi et vlteriꝰ puniri ꝓpter ſituꝫdemeritū. gͦ ſicut dei eſt iſtos approbare et accep.tare ad gloriam quos ſcit futuros bonos ꝓpter ſuum meritū. ſic eius eſt illos exclude et vlterius punire quos ſcit futuros malos ⁊ quoꝝ pͥuidet demeritū. Hec eſt ratō durādi. j. ſcrip. ſen. di. xl. de reꝓbatōe. vtꝝ deceat deū alique̓ reprobare. in corſolū. in medio. Secūdo hͦ idē ꝓbo ex vniu̓ſali ꝓuiſione ſic. Ad bonū ꝓuiſorē ꝑtinet ꝑmittere in ꝯmunitate mala aliqͣ circa aliqͣs ꝑſonas ex qͥbꝰ eliciūt̉ plua bona ī illa ciuitate. vt ſcꝫ nullū genꝰ bonoꝝdeſit illi ꝯmunitati Cꝰ ratō ē. qꝛ bonū ꝯmunitatisp̄ferendū ē bono ſingularis ꝑſone. ſꝫ deꝰ eſt totiusvniu̓ſi ꝓuiſor ⁊ gub̓nator. gͦ ad ip̄m ꝑtinꝫ ꝑmittealiqͣ mala quorūdā reproboꝝ ex qͥbo eliceat plurabona ſcꝫ iuſticie punientis: et patīe bonoꝝ tolerantiū mala ab eis illata. ſꝫ hͦ eſt reprobare. gͦ ⁊cͣ.RepeobarioTercio hoc idem ꝓbo exempli inductōne. qꝛ ſic̄ paterfamilias ſapienter vult mortē galline ꝓpter ſu.ſtentatōnē familie. ita deus ſapientiſſime et iuſtiſūme ꝑmittit aliqͣ mala in vniuerſo ex qͥbꝰ eliciat multa bona. Hec ratō et hͦ exemplū ſūt mgr̄i hernei. odinis p̄di. i. ſcri. ſen. diſt. xl. de p̄deſtinatōe. arti. nQuid eſt reprobare. et quō decet deū aliqͦs reprobare. in cor. ſolū. Quarto hͦ idem confirmo aliqua ſimilitudine. qꝛ ſic̄ figulus ex eodeꝫ luto facitvnū vas ad honorem et ad bibendū. aliud ad contumelia et ad mingendū. et hͦ nō ꝓpter impotentiāvel nnſipientiā ſu ī. nec ꝓpter indiſpoſitōnem materie. ſꝫ ꝓpter diſpoſitōnem domus et decorē eius q̄vtriſqꝫ vaſis indiget. Sic etiā deus ex maſſa hūa.rie nature. nō ꝓpter ignorantia aūt impotētiā. autindiſpoſitōnem materie. vaſa facit alia ī glorie honorem p̄deſtinando. alia in cōtunieliā pene ꝑpetuereprobando. et hͦ ꝓpt̓ ꝑfectōnem vniu̓ſi. Cuiꝰ ratō eſt. qꝛ cū iuſticia ſit mnnior virtꝰ qͣꝫ miſericordiadecet vt ſic̄ relucet ꝑpetua miſericordia in p̄deſtinatis. ſic reluceat ppetua iuſticia in quibuſdā alijs ſcꝫin reprobatis. Nec eſt deus nō iuſtus vel iniuſtushomine̓ reprobando. Cuiꝰ ratio eſt. qꝛ nemo eſt iniuſtus alijs non conferendo qd̓ ſibi innullo debet̉vel conferre tenet̉. vita aūt eterna ex debito nullicreature debet̉. ſꝫ ſolū ex mera dei gra. Hec ratōet hͦ exemplū ſūt bern̄. de claro monte ordi. p̄di. j.ſcrip. ſen. diſt. xl. vtrū cōueniens ſit ꝙ deus aliqͦsreprobet. in cor. ſolū. Ꝙ deus aliquos re.probet ꝓbatur triplr̄. Capi. iiij. Ed qꝛ omnes p̄dicti doctores abeato thomatanqͣꝫ ⁊ fonte ꝓfundiſſimo. limpidiſſi.mo. cōpioſiſſimo hauriūt dicta ſua. ideoconfirmo nūc etiam p̄ bea. tho. ꝙ deus aliquos reprobꝫ. Quod tripliciter probo. ſcꝫ autoritate. ra.tōne. et diſtinctōe. Primo autoritate malach̓. j.Iacob dilexi. eſau aūt odio habui. gͦ ſicut dilectōdei eſt cauſa p̄deſtinatōis. ita odiū dei eſt cauſa reprobatōnis aliquoꝝ. Re. ſi ipͣ. p̄deſtinatō Scd̓ohͦ idē ꝓbo ratōne ſic. Deus habet ꝓuidentia omnium. ſed ad prouidentiam deiꝑtinet ꝑmittere aliquem defectum in rebus que prouidentie ſubduntur. Vnde cū p̄ diuinā prouidentiam hominesvitam eternam ordinentur. pertinet etiam ad diuinam ꝓuidentiaꝫ ꝙ p̄mittat aliquos ab iſto fine vite eterne deficere. ⁊ hͦ eſt reprobare. Et ideo ſicutp̄deſtinato que eſt pars prouidentie includit volūtatem conferendi glatiam in preſenti. et gloriaꝫ infuturo. ita reprobatio includit voluntatem permiſtendi aliquem cadere in culpam et conferendi penam damnatōnis pro culpa. Tercio hoc idē ꝓbo diſtinctōne. Vbi nota ꝙ reprobatō et p̄deſtinatio que ſunt partes diuine prouidentie ſūnt cauſaeius. qd̓ ꝑ̄cipit̉ in pn̄ti. ⁊ eius quod expectatur infuturo ſed aliter et aliter. Quod ſic probo. Ilaꝫ p̄deſtinatio eſt cauſa eius quod p̄cipitur in preſen.ti ſcꝫ gr̄e. et eius quod expectat̉ in futuro ſcꝫ glorie