Secūdo ordo reꝝ vel creaturaꝝ attendit̉ ex hoc. ꝙvna res mouet̉ ab alia et hoc ex ꝓuidentia dei. ſic̄ſagitta mouet̉ ad ſignū directa a ſagitante qͥ cognoſcit finē ſcꝫ ſignū. non aūt ſagitta. Vn̄ſic̄ motꝰſagitte ad det̓mīatū finē demonſtrat aꝑte ꝙ ſagittadirigit̉ ab aliquo cognoſcēte. ita curſus vel motꝰrerū cognitōne carentiū declarat mūdū aliqua ratōne gubernari. Hec bt̄us tho. pͥma ꝑte ſūme. q.ciij. arti. pͥmo. Vtrū mūdꝰ ab aliquo guberneturin ſolu. pͥmi argū. Vel dicas. ꝙ ſic̄ ꝑcuſſio que fitꝑ ſagitta non tm̄ dicit̉ opus ſagitte ſed proijciētisita etiā opus nature dr̄ a ph̓is opus intelligētie. etſic oportet ꝙ procedat ex intentōne finis ꝑ prouidentiam illius intellectꝰ quē ordinē p̄dictū ꝓuiditquo mūdus gubernet̉. Hec bea. tho. in qͣſtionibusdiſputa. de veritatē. q. j. de ꝓuidentia. q. ij. Vtrūmūdus ꝓuidentia gubernet̉. in cor. ſolū. in fine.g ⁊cͣ. ¶ Terciꝰ effectus dīne ꝓuidentie eſt creaturas omnes in finem debitum inclinare. dirigere etproducere. Finis auteꝫ ad quē dei ꝓuidētiā om̄eꝫcreaturā inclinat et dirigit eſt ꝑticipatō dine ſimilitudinis. Vn̄ ſic ſagitta mota et directa ad ſignuꝫſapientiā et prudentia ſagittatis demōſtrat. ita aſſimilatō diuine bonitatis ad qua deus creaturas ſic̄ad finem mouet demonſtrat ꝓuidentiā dei. ¶ Vbinota. ꝙ aſſimilatō ad dinam bonitateꝫ in creaturis eſt tribꝰ modis. Primo qꝛ deus in ſe bonus eſtſic etiam om̄is creatura. Secundo qꝛ deꝰ eſt cauſa bonitatis in alijs. ſic etiā vna creaturā reſpectualterius. Tercio qꝛ deus mouet alia ad ꝑticipatōnem bonitatis. ſic etiam creaturā ad hoc alia inducit et mouet. ¶ Quartꝰ effectꝰ diuine ꝓuidentieeſt creaturas omēs gubernare. vt qd̓ eis neceſſe ēvel vtile habeant. Hoc aūt triplicit̓ probo. ſcꝫ rōeinductōne. ſimilitudīe. ¶ Primo ratōne. ſic. Gubernare creaturas nihil aliud eſt qͣm certū ordinēeis imponere. ſed deꝰ om̄ibꝰ creaturis ordine ſuūrectū imponit. vt patet de ſingulis. gͦ diuina ꝓui.dentia om̄es gubernat creaturas. ¶ Secūdo hocidem ꝓbo inductōe. ſic. Punire. p̄miare. p̄ciperoſūit ꝓuidentie actꝰ. quod patet. q ꝑ hec prouiſorſubditos ſuos gubernat. ſed deꝰ circa actus hūanos hec om̄ia oꝑatur. gͦ ⁊cͣ. ¶ Iercio hoc idem ꝓbo ſimilitudine. ſic. Prouidentia em̄ qua deꝰ munduꝫ gubernat aſſimilat̉ ꝓuidentie yconomicē quāquis gubernat familiaꝫ. et prouidentie politice quaquis ciuitatē gubernat. et ꝓuidentie regie qua qͥsregnūgubernat. Sꝫ oīm iſtoꝝ eſt inuenire et p̄bere om̄ia neceſſaria et vtilia. et excludere omīa nociua ad conſequendū finē. ergo multo magis deushec om̄īa oꝑatur. Vel formo hanc rōnem meliꝰ etbreuiꝰ. ſic. Officiū regis et dn̄i temꝑalis eſt ſto iniplo regere et ordinare et gubernare ſb̓ditos. ergomulto magis regis eterniſcꝫ dei eſt ſua ꝓuidentiaom̄ia gubernare cōferendo om̄īa ad ſtui finem neceſſaria et vtilia. Vn̄ ſapīe. xij. Deus ipſe eſt deustui cura eſt de om̄ibꝰ. Sapie. xiiij. Tū auteꝫ patergubernas om̄ia ꝓuidentia. Hec bt̄us tho. pͥma ꝑſime. q. ciij. arti. pͥmo. argū. contra. et in cor. q.Et contͣ gentiles libro. iij. c. lxiiij.¶ Ꝙ ꝓuidentia reſpectu creaturaꝝ ht̄ cauſalitatē infallibilitatē nō tn̄ neceſſitate. Ca. viij.Ercio pͥncipalit̓ circadei ꝓuidentiā cōſiderāda eſt eiꝰ v̓tꝰ. ¶ Vbinota. ꝙ dinaꝓuidētia reſpectu creaturaꝝ ht̄ cauſalitatē nifallibilitatē nō tn̄ neceſſitatē. ¶ Prīo dei prouidētia reſpect creaturaꝝ ht̄ cauſalitateꝫ. in hͦ ꝙea q̄ ꝓuidetur a deo cūcta eueniūt eo modo qͦ ip̄eꝓuidet ſiue neceſſario ſiue ꝯtingent̓. ¶ Scd̓o di.uina ꝓuidentia ht̄ mfallibilitatē. Nā dina ꝓuidentia ē certa et infallibilis. eo ꝙ nūqͣꝫ deficit nec pt̄ deficere a ſtio effectu. nec a modo eueniēdi que ꝓridet. ¶ Sꝫ forte argues in oppoſitum ſcꝫ ꝙ malaſūt vel eueniūt cōtͣ ꝓuidētiā dei tali rōe. Illiꝰ deꝰnō eſt ꝓuiſor cuiꝰ nō eſt factor. Vn̄ dicit damiaſ.c. iij. Nō decet ꝙ aliꝰ ſit factor et aliꝰ ꝓuiſor. ſeddeꝰ nō eſt factor malorū gͦ nec ꝓuiſor. et ſic malafiūt et ſūt ī mūdo p̄ter vel contͣ ꝓuidētiam dei. Rn̄deo duobo moā. ¶ Primo ꝙ licet mala nō ꝑtineantad ꝓuidētiā approbatōnis. ꝑtinēt tn̄ ad ꝓuidētiāꝑmiſſionis. vt patꝫ ſup. iiij. c. in pͥncipio. ¶ Scd̓orndeo et dico. ꝙ licet mali exeat ab vno ordine diuine ꝓuidētie nō facientes qd̓ deūˢ vult. tn̄ in aliūordinem relabunt̉. vt ſcꝫ de eis fiat volūtas dei qd̓boeciꝰ de malis ꝓbat ꝑ exemplū dicēs. Ꝙ et ſi mali exeāt ordinē dine ꝓuidentie qͦ ad dei miſericordiam. labunt̉ in ordine dine ꝓuidentie quo ad dei iuſticiā. Nā ex ordine dīne ꝓuīdētie eſt ꝙ mali ex diuina iuſticia puniant̉. vt patet pluribꝰ rōnibo ſupͣpenas damnatorū. et ſtꝑ iuſticia dei. ſed qͣntū advtrūlibꝫ boni ſūt in recto ordine diuine ꝓuidētie.Hec bea. tho. pͥma ꝑte ſūme. q. ciij. arti. iij. Vtrūaliqͥd p̄ter ordinē dine gubernatōis pō ſit cōtinge̓in cor. q. in fine. et in qͣſtionibꝰ diſpū. de veritate. qvj. de ꝓuidentia dei. arti. vij. Vtꝝ pct̄ores potētiadei regant̉. in cor. q. ¶ Tercio dico. ꝙ dina ꝓuidētia nō imponit rebꝰ ꝓuiſis neceſſitatē. qd̓ triplU rōne on̄do. ſcꝫ ex ꝑte officij. pͥncipij. liberi arbitrij. ¶ Prīo ex ꝑte officij ſui. ſic. Ad dinā ꝓuidentiam ſpectat ꝓducere omēs gͣdus creaturaꝝ aliasvniuerſū nō eſſet ꝑfectū. qꝛ nō cōuenient̓ repn̄taret bonitatē dinā. et ideo ꝓuidentia dei qͥbuſdā effectibus p̄uidit et p̄p̄arauit cōtingētes cauſas vt cōtingent̓ eueniāt. quibuſdaꝫ v̓o effectibꝰ cauſas neceſſarias preuidit et pparauit. vt neceſſario euenirent. Hec. bea. tho. prima ꝑte ſū. q. xxij. arti. iiij.Vtꝝ ꝓuidētia dei imponat neceſſitatē rebꝰ pͥ uiſisin cor. q. et in ſolū. pͥmi. et. ij. argū. ¶ Scd̓o hocidem ꝓbo ex ꝑte ſui pͥncipij. ſic. Prouidētia em̄ includit p̄ſcientiā. vn̄ prouide dr̄ porro videre. Pr̄eſcientia em̄ dei qͣꝫuis ſit oīm nō tn̄ om̄ia neceſſarioꝯtingūt. ſed ẜm cōditōeꝫ ſecūdarū cauſaꝝ quarūnaturas et ordine dei ꝓuidentia ſaluat Hec bt̄us.tx. pͥmo ſtrip. ſē. di. xlj. arti. iiij. Vtꝝ p̄deſtinatō
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten