ſit certa. in cor. q. ¶ Tercio hͦ idem probo ex ꝑteliberi arbitrij. et hoc triplicit̓. ¶ Primo. ſic. Diuinaꝓuidentia nō ſubtrahit vel tollit illud pͦ qd̓ homoaſſequit̉ fine̓ ſuū .ſ. ſimilitudīeꝫ dei. ſed homo ꝑ hocaſſequit̉ dei ſimilitudīem ꝙ libere agit. quod quidēꝑfecte attribuit̉ deo. gͦ ⁊cͣ. Hec. h. t. ꝯtͣ gentileslibro. iij. c. lxxiij. rōne. iij. ¶ Scd̓o hoc idem proboſic. Si em̄ ꝓuidentia dei liberuꝫ cogeret arbitriū.ita ꝙ volūtas in vnū ineuitabilit̓ tendet. tollereturrato volūtatis in tali natura. qd̓ patet. quia liberūarbitriū ꝑͦ ſe eſt ordinatuꝫ ad vnū ſcꝫ ad bonū. itatn̄ ꝙ ab eo defice̓ poſſet. Hec. b. t. pͥmo ſcrip. ſen.diſ .xl. de ꝓuidentia dei. Vtrum prouidentia dei ſitoīm. arti. ij. in ſolū. iij. argū. ¶ Tercio hoc ideꝫ ꝓbo ratōe. ſic. Quia ſi ꝓuidentia dei libeꝝ arbitriūcogeret multa ſubtraherentur a rebus. vt probatbt̄us tho. contͣ gentiles libro. iij. c. lxxxiij. ꝙ dinaꝓuidentia nō excludit arbitrij libertatē. Re. ſiipͣQuarto hͦ idem probo tribꝰ exemplis. ¶ Primū eſtboecij in libro de ꝯſolatōe in finē qͥ dicit. ꝙ ſic̄ ꝑ viſū meū nihil efficit̉ in re quā video. et tn̄ ſic̄ videoita eſt. Ita ꝑ ſcientiā dei nihil efficit̉ in re quā cognoſcit. et tn̄ ſic̄ deus cogͦſcit vel videt ita erit. ¶ Socūdū exemplū auguſ. in libro de libero arbitrio. qͦdicit. ꝙ ſic̄ memoria tua vel mea ſe ht̄ ad p̄terita itap̄ſciētia dei ſe ht̄ ad futura. ſꝫ memoria tua vel meaque ē p̄teritoꝝ nō cogit vel ncc̄itat p̄terita eē factanec̄ p̄ſcientia dei cogit vel ncc̄itat fut̉a euenire. ¶Terciū exemplū ē anſhelmi ī libro de cōcordia p̄ſcientie et liberi arbitrij ſic dicētis. Ncc̄e ē te eſſe peccaturū ſola volūtate. ſꝫ deꝰ p̄ſcit ꝙ volūtas nō cogitp̄ſcientia dei nō imponit ncc̄itatem eſſendi rebusp̄ſcitis. Ratō aūt iſtoꝝ eſt. qꝛ qn̄qꝫ ſūt plures cauſe ordinate ad vnū effectū. tūc effectus neceſſariꝰvel ꝯtingens a cauſa pͥma vel remota nō eſt. ſed acauſa ꝓxima. eo ꝙ v̓tus pͥme cauſe nō recipit̉ inſcd̓a cauſa niſi ẜmmotū ſcd̓e cauſe. Vt v̓bigr̄a. ſicut patet in floritōne arboris. Nam huiꝰ effectusqui eſt floritō arboris eſt duplex cauſa. ſcꝫ remotavt motus vel v̓tus ſolis. et ꝓxima ſcꝫ gn̓atiua virtus plante. Vn̄ licet virtus ſolis ſit iuariabilis.tn̄ florito arboris pt̄ impediri p̄ impedimentū v̓tutis generatiue qd̓ eſt in planta. Sic p̄ſcientia dei qͣꝫuis ſit inuariabilis. nō tn̄ imponit ncc̄itatem rebꝰpreſcitis. eo ꝙ res poſſunt deficere ex defectū cauſeproxime ſcꝫ liberi arbitrij. Hec. b. t. ſcd̓o. ſcrip. ſe.diſ. xxxviij. de p̄ſcientia dei. arti. v. Vtrū p̄ſciētiadei ſit ꝯtingētiū. in cor. q. ¶ Eſt tn̄ ſciendū ad euidentiam oīm p̄dictorū. ꝙ duplex eſt neceſſitas. ſcꝫabſoluta. et ꝯditōnata. Ncc̄itas abſoluta ē vt cūdico om̄es homīes neceſſe eſt eſſe mortales. Neceſſitas v̓o conditonata eſt vt cū dico. ſi homo ani.bulat neceſſario mouet̉. Aodo ad ꝓpoſitū id qd̓deus p̄ſcit neceſſario eueniet ncc̄itate abſoluta fal.ſū eſt. quia p̄ſcientia dei nihil abſolutū imponit ī revt patet ſiꝑͣ. Loquēdo aūt de ncc̄itatē ꝯditōnataverū e̓. qꝛ illud qd̓ in ſe ē ꝯtingēs ꝓ tꝑe illo qͦ videt̉irudēticia deo id eſt ꝓ ſua pn̄tialitate habet eſſe neceſſariū.ſicut ſortē currere dū currit neceſſariū eſt. et hec diſtinctō datur a ph̓o in pͥmo libro periarmenias. eta boecio in fine libri de conſolatōne. et ab anſhelmoin libro de concordia p̄ſcientie p̄deſtinatōnis gratieet liberi arbitrij.¶ Ꝙ prudentia excludit ignorātiā et ꝙ eſt v̓tuset ꝙ eſt neceſſaria regula et exceſſiua. ¶ Ca. pͥmūRudentia. ¶ Circa prudentiāqͣtuor ꝯſiderare debemus. Prīoremediū ignorantie excluſiuūSecūdo ſubiectū influentie cōtentiuū. Tercio vinculū prudentie cōẜuatiuū. Quarto defectū repugnantie on̄ſiuū. ¶ Primo conſideraredebemus remediū ignorātie excluſiuū. Sic̄ em̄ bonū excludit malū et lux tenebras. ita prudentia excludit ignorātiaꝫ. ſicut v̓tus excludit vicium. Ꝙaūt prudentia ſit v̓tus probo tripliciter. ſcꝫ ex ꝑteratōnis. cōmendatōnis. oꝑatōis ¶ Primo ex ꝑteratōnis. ſic. Illa eſt v̓tus que in agendis ſeruat rectitudinem ratōnis. ſed prudentia eſt recta ratō agibiliū. gͦ ⁊cͣ. ¶ Secūdo probo ex ꝑte cōmendatōnis. ſic. Ilibil eſt dignū honore vel laude niſi virtꝰvel habens v̓tutē. ſed prudentia a ſpūſancto laudatur. Sapie. viij. dicens. Sobrietatē et prudentiādocet et iuſticia et virtutem quibꝰ nihil vtilius ē invita homībo. gͦ ⁊cͣ. Re. infra v̓tus. et re. ſupͣ honorquō et in quo differat honor a laude. Tercio probo hoc idem ex ꝑte oꝑatōnis. ſic. Virtꝰ eſt que habētem bonū facit et eiꝰ opus bonū reddit. ſꝫ prudetia facit huiuſmodi. gͦ ⁊cͣ. Scd̓a. ſcd̓e. q. xlvij. anti. iiij. in cor. q. ¶ Ad maiorē aūt euidētiā ē ſciēdūſiue nonͣdū. ꝙ prudētia ē nccͣia regula directiua ⁊exceſſiua. ¶ Prio ē nccͣia ad bn̄ viuēdū. Cuiꝰ rō ēAd bn̄ viuēdūdūo int̓ alia ſūt nccͣia Prim ē intētōfinis debiti. Scd̓m ē electō medij ꝯgrui. Hec aūtduo prudentia vel ratō ht̄ face̓ .ſ. dirige̓ intentōeꝫvel volūtatē reſpectu finis. et ꝯſiliari et iudicare etp̄ciꝑe et elige̓ mediū ꝯueniēs fini. gͦ ⁊cͣ. Prīa ſcd̓e.q. lvij. arti. iiij. in cor. q. ¶ Scd̓o prudētia eſt regula directiua v̓tutū moraliū. Guiꝰ rō eſt. qꝛ ip̄aponit vel ꝯſtituit ordinē rōnis in alijs v̓tutibꝰ moralibꝰ .ſ. iuſticia. temꝑantia. et fortitudine. Vn grgorius ſcd̓o moraliū ſic dicit. Cetere virtutes niſiea que appetunt vt prudenter agant virtutes neq̄qͣm eſſe poſſunt. vbi ſupra mmimediate. arti. iiij. argunento contͣ. ¶ Tercio prudentia eſt exceſſiuaNā ip̄a excellit artem in hoc ꝙ prudentia eſt neceſſaria ad bene viuendū. non aūt ars. Ratō auteꝫhuiꝰ eſt. qꝛ ars non requirit appetitū rectū ẜm intellectū. et ꝓpt̓ hͦ peccator artifex pt̄ face̓ bonū artificiū. ſic̄ ꝙ cultellꝰ ſit pulc̓ et ꝙ bn̄ nicidat et ſic dealijs. ſꝫ prudentia reqͥrit appetitū rectū. ex rectitudie aūt appetitꝰ ſeqͥtur bonitas in agēte. in oꝑe. iijactōe Scd̓a. ij. q. xlvij. arti. iiij. ī cor. q. Et qꝛ arht̄ rectificare intellectū c̓ca artificiatū et n̄ appetitū
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten