et ad maiorem laudē dei et gloriā beatorū. contrīaerp̄ iuxta ſe poſita clarius eluceſcūt. Et ſi q̄ris qͣrodeus cōcedit iſta malis. Rn̄deo et dico. ꝙͣ deꝰ quēdam concedit malis et in pena eoꝝ et in vtilitatemaliorū. vt patet in balaa qui licet eſſet malꝰ. tamenfuit illumīatꝰ a deo nō ꝓpter ſeip̄m. ſꝫ ꝓpter aliosquibꝰ ꝓphetauit de chriſto. Similit̓ hoc idem patꝫin cayphaqui cū eſſet ſūmꝰ pontifex prophetauitꝙ chriſtꝰ erat moriturꝰ ꝓ gente et de multis alijs.hoc idem ponit alexander pͥma ꝑte ſiime. q. xij. arti. iij. in cor. q̄ſtionis.¶ Ad quidvel propter quid ſit ꝓuidentia dei.Ca. v.Varto et vltimo pͥncipalit̓ circa dei prouidentiā ꝯſiderādum eſt ad quid vel ꝓpt̓quid ſit. vbi notātur tria. ſcꝫ modꝰ effectus. et v̓tus ꝓuidentie dei. ¶ Primo ꝯſiderandꝰeſt modꝰ ꝓuidentie dei. Nā ẜm daniaſ. Prouidentia dīna eſt triplex. ſcꝫ acceptatōnis vel approbatōnis. cōceſſionis vel ꝑmiſſionis. derelictōnis vel de.ſpēratōnis ¶ Prīo em̄ ꝓuidētia qͣ deus ꝓuidet bonis ꝑ bonos. eſt qua elicit bonū ex bono. ¶ Secūdoꝓuidētia cōceſſionis eſt. qͥ deus elicit bonū ex malo. vel ex malo pene quā immittit ad vtilitatem ſuivel ꝯmuitatis vel ad gl̓aꝫ dei. vel ex malo culpe quāꝑmittit. ¶ Tercio ꝓuidētia derelictōis eſt. qn̄ deofaciente omīa que ſūt ad ſalutē homīs. homo niſenſibilis et incurabilis in ꝓprio ꝓpoſito perſeuerat. ettūc tendit̉ in finalem p̄ditōeꝫ. et ex hoc malo et̓nali deus elicit bonū. ſcꝫ iuſticie dei et leticie ſanctoꝝ q̄orit̉ in beatis ex cognitōne vltōnis dine in damnatis ¶ Vbi nota. ꝙ daniaſ. ꝓuidentiaꝫ cognitōnisſeu cōceſſionis vel ꝑmiſſionis diuidit in ſex dr̄as.¶ Prima eſt cū dei ꝓuidentia ꝑmittit iuſtū in calamitates incidere. vt in eo latente̓ v̓tutem alijs faciat manifeſtā. vt in iob. et hoc modo deus ex malopene vniꝰ bonū elicit aliorū. ¶ Secūdā dei ꝓuidētia eſt cū ꝑmittit quid incōuemiētiuꝫ agi. vt ꝑ extimata oꝑatōnem et cōueniētem magnū quid et imrabile dirigat̉. et ſic dei ꝓuidētia ex malo pene vnius: bonū elicit ⁊ oꝑatur multoꝝ. et imo oīm qͣntūeſt ex parte dei. ¶ Tercia dei ꝓuidentia eſt cū ꝯcedit pati ſanctū. vt nō ex recta cōſcientia vel ex ſibiv̓tute vel gr̄a data in ſuꝑbiam cadat. vt in pauloſcd̓e ad choꝝ. xij. Et ſic dei ꝓuidentia ex malo proprio qd̓ immittit elicit bonū ꝓpriū illius ſcꝫ cui immittit ¶ Quarta dei ꝓuidentia ē qn̄derelinquiturquis ad tempꝰ in directōne alioꝝ. vt alij hoc intuentes in ip̄o inſtruant̉. et ſic dei ꝓuidētia ex maloculpe qd̓ ꝑmittit. vel ex malo pene qd̓ vni immittit.elicit bonū aliorū. ¶ Qn̓ta dei ꝓuidentia eſt qn̄ qͥsdelinquit̉ et punit̉ a deo. nō ꝓpter pct̄m ꝓpriū velpentū ſed ꝓpter gloriā dei. vt patꝫ in ceco nato. etſic̄ dei ꝓuidentia ex malo pene elicit gloriam ſui.Sexta dei ꝓuidētia eſt cū ꝑmittit̉ quis patim zetum alterius vel exemplū. vt gr̄a eius qͥ paſſus eſtconſiderata in pugna fiat alijs leuior paſſio. vt iniſrartiribꝰ. et ſic dei ꝓuidentia ex malo pene vniusbonū eliciat aliorū. ¶ Septima dei ꝓuidentia eſt cūquis ꝑmittit̉ a deo ncidere in oꝑatōne nephariaꝫin deteſtatōꝫ deterioris culpe ꝯmiſſe. vt elatū in v̓tutibꝰ ꝑmittit ruere in adulteriuꝫ vt ex caſu hūilieetur. et ſic dei ꝓuidentia ex malo culpe qd̓ ꝑ mittit̉aliqd̓ bonū elicit. vel miſericordie cum qͥs penitet depeccato. vel iuſticie cuꝑſeuerat quis in pct̄o. Vbietiā ē notādū. ꝙ ꝓuidentia approbatōis eſt tm̄ bonorū. et hoc tribo mod. ¶ Prīo eſt aliquorū bonorūimmediate. que bona ip̄e deꝰ p ſe et īmediate oꝑatur. ¶ Scd̓o eſt aliquoꝝ bonoꝝ ꝯſenſi alteriꝰ mediante vel nō reſiſtente. vt in v̓gine patiēte. ¶ Tercio eſt aliquoꝝ bonoꝝ libero arbitrio mediante. vtſūt actus nr̄i boni. Hec alexāder pͥma ꝑte ſūme demodo ꝓuidentie dei. arti. j. in corꝑe. q. et in ſolū.¶ Qd̓ aliud eſt ordinareargumentoꝝ.bonū in malū. aliud facere malū ꝓpter bonū. et aliud eſt permittere.Ta. .vj.D maiorem tn̄ euidētiam p̄dictoꝝ eſt nōtandū. ꝙ aliud eſt ordinare bonū in maA lum. et aliud face̓ malū ꝓpt̓ bonū. aliudeſt ꝑmittere vel ſuſtinere malum aliqd̓ propt̓ aliqd̓bonū ¶ Primo em̄ ſcꝫ ordinare bonū in malū noneſt bonū. nec aliquis bonꝰ ꝓuiſor hoc facit. et hocduplici ratōne ¶ Prima eſt. qꝛ nullū contriū per ſeinducit ſuū contriū. ſic̄ calidū non frigefacit nececōuerſo. ¶ Secūdā ratō eſt. qꝛ bonū de ſe ſemperordinem habꝫ ad finē bonū et nonad malū. et ideohͦ ſcꝫ ordinare bonū ī malū nō ꝯuenit ꝓuidētie dei.¶ Scd̓m ſcꝫ malū facere ꝓpter bonū non licet. qꝛhoc facere in homīe eſt rep̄henſibile. multo magishoc eſſet in deo. et ideo nō pt̄ hoc attribui ꝓuidentie dei. ¶ Terciū ſcꝫ p̄mitte̓ vel ſuſtinere malū aliqd̓ꝓpter aliqd̓ maius bonū hoc licet. Vn̄ cū deus ſitꝓuiſor prudentiſſimꝰ ſua ꝓuidentia nō prohibetſed ꝑmittit aliqua mala. et hoc p̄cipue facit tripliciratōne ¶ Prima eſt. quia dei ꝓuidētia ꝑmitit vnūquodqꝫ age̓ ẜm naturā ſuam. ſed natura quarūdārerū et conditō eſt ꝙ poſſit male agere et deficere.Vn̄ dioniſiꝰ dicit. iiij. c. de diuinis noībus. ꝙ propriū dine ꝓuidentie eſt naturā vniuſcuiuſqꝫ rei nōcorrūpere ſed ſaluare. SSecūdā ratō ē. qꝛ niſi diuina ꝓuidētia mala ſtiſtineret et ꝑmitteret: multabona tollerent̉ a rebꝰ Tercia rato eſt. qꝛ dina prouidentia ſuſtinet aliqd̓ puū malū. ne impediat̉ aliquod magnū bonū. Qd̓libet aūt malum ꝑticularoeſt ꝑuū reſpectu boni vniu̓ſalis. et ideo dīna ꝓuide̓tia aliquod malū ꝑticulare p̄mittit vel ſuſtinet. vtbonū aliquod magnū vniu̓ſale vel totius vniu̓ſi inde eliciat. ¶ Sꝫ forte arguēs in oppoſitum. ſcꝫ ꝙdina ꝓuidentia non debet aliqd̓ malū ꝑmittere. vtinde eliciat aliqd̓ bonū tali ratōne. Bonum eſt potētiꝰ malo. gͦ magis pt̄ elici bonū ex bono qͣꝫ bonumex malo. ideo ⁊cͣ. Rn̄deo et dico. ꝙ aliqd̓ bonuꝫ eſtquod non pt̄ elici niſi ex aliquo malo. Ut v̓bi grāSic̄ bonū patientie nō elicit̉ niſi ex malo p̄ſecutonis. et bonū penitētie non elicit̉ niſi ex malo culpe.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten