ſtiā¶ Ꝙ nii̓s p̄deſtinatoꝝ variari vel mutari nonpoteſt nec reproboꝝ.Capi. .xiij.Ecundo dico ꝙ nu̓s p̄deſtinatoꝝ variari vel mutari nō pt̄. qͥa nec pt̄ fieri additō vt p̄ſcitus vel reprobatꝰ a deo p̄deſtinetur. neqꝫ poteſt fieri diminutō vt p̄deſtinatus reprobet̉. quod duplicit̓ probo. ſcꝫ rōne. ⁊ autoritate. Mrimo autoritate bt̄i auguſtini in libro de correctōne ⁊ gratia vbi ſic dicit. Certus eſt nu̓s predeſtinatoꝝ qui nec minui nec augeri pt̄. Re. expoſitōnem huiꝰ capitulo precedenti. ¶ Secundo hocidem probo rōne. Qd̓ eſt ab eterno eſt immutabileſed quicūqꝫ eſt p̄deſtinatus. ab eterno eſt p̄deſtinatus. gͦ immutabilit̉. ¶ Vbi nota. ꝙ non eſt ſimilede potentia faciendi et non faciendi. et de potentiap̄deſtinandi et non p̄deſtinandi. ſed differunt hecduo duplici rōne. ¶ Prima eſt. qꝛ poteſt face̓ qd̓ n̄facit. ⁊ non facere quod facit. et plura facere velpaucōra qͣꝫfaciat. ſed non pt̄ plures p̄deſtinare velpaucōres qͣꝫ p̄deſtinauit. Ratō aūt huiꝰ diſſimilitudinis eſt. quia quod deus facit aliquid primo etpoſt non facit. vel plura vel paucora ſcd̓m ꝙ ip̄e voluit. nō on̄dit aliquā mutatōnem in deo. ſꝫ in effectu ſolum. Nam facere vel creare plura vel paucōra ſunt actus extrinſici. ſed p̄deſtinatō vel p̄ſcientiaſūt actus intrinſici. in quibꝰ non poſſet eſſe variatio ſine variatōne dei. et ideo nihil qd̓ ad variatōnem hoꝝ actuū ꝑtineat concedi pt̄. ¶ Secundadr̄a vel ratō differentie eſt. quia cū dicit̉. quidqͥdin ſunus ¶ Sdd cont̉. Sc̓ nibldeus potuit ab eterno pt̄ modo. cū ſit eadem potetia in deo modo et ab eterno. ſed deus potuit ab etno p̄deſtinare quē non p̄deſtinauit. et econu̓ſo nōp̄deſtinare quem p̄deſtinauit. qꝛ hoc a ſola dei libera ⁊ gratuita volūtate proceſſit. gͦ etiam modo hocidem poteſt. Rn̄deo ⁊ dico. ꝙ omēs tales vel ſimiles propoſitōnes pn̄t accipi abſolutē. ⁊ ſic ſūt vere⁊ ꝯditōnate. et ſic ſūt falſe. vel om̄es poſſunt accipimſenſu compoſito et ſic ſūt falſe. vel in ſenſū diuiſo et ſic ſunt vere. Hec bea. tho. in q̄ſtionibꝰ diſputa. de veritate. q. de p̄deſtinatōne. arti. iiij. Vtꝝniis p̄deſtinatorū ſit certus. in duobꝰ argumentiscontra. ſcꝫ in pͥmo ⁊ ſcd̓o. et in ſolū. viij. et. ix. argumenti. ¶ Sed forte arguēs in oppoſituꝫ. ſcꝫ ꝙp̄deſtinatō mutari poſſit. ⁊ nu̓s p̄deſtinatoꝝ augeri. et hoc in duobꝰ. ſcꝫ in paulo. ⁊ in traiano. ¶ Primo in paulo. Nam in quodam ſermone de ſanctopaulo legit̉ quaſi ex ꝑſona dn̄i dicentis ad paulumOpoſium mēte mea p̄dere te niſi ſteffanus meusoraſſet pro te. ergo oratō bt̄i ſteffan paulum a reprobatōne liberauit. Rn̄dro et dico. ꝙ paulus nūqꝫ fuit reprobatus ẜm diſpoſitōnem diuini cōſilij.ſed ſoluꝫ ẜm diſpoſitōnem ſcientie que accipit̉ ẜminreriores cauſas que qnqꝫ mutātur. Vn̄ nō ſeqͥt̉Yorato fuit cauſa p̄deſtinatōnis. ſꝫ ꝙ iuuat ſoluꝫad p̄deſtinatōnis effectū qui eſt ſalus humana. vtpatet capitulo p̄cedenti. ¶ Secūdo de traiano inSatorē argues. ſic. Gregorius orauit pro traianoimꝑatore ⁊ eum ab inferno liberauit. vt damaſce.narrat in quodam ẜmone. et ita videt̉ ꝙ ip̄e ſit liberatus a ſocietate reproborū orōnibus beati gregorij. et ſic idem qd̓ prius. Rn̄deo ⁊ dico. ꝙ traianuſqͣꝫuis eſſet in loco reproborū. non tn̄ erat ſimpliciter reprobatus. predeſtinatū em̄ erat ꝙ p̄cibꝰ beati gregorij ſaluaret̉. Hec bea. tho. vbi ſupͣ immediate. arti. vj. Vtrum p̄deſtinatō poſſit iuuari pͥcibus ſanctoꝝ. in ſolū. ij. argumenti. in contͣriumfacti de ſācto paulo. et argumēti. iiij. facti de traianō impatorē¶ Soecius de p̄ſcientia dei qͣtuor facit. pͥmo expͥmit preſcientie proprietatem.D maiorem aūt oīm p̄dictoꝝ ¶ Ca. xiiijA to libro de conſolatōne m fine de p̄ſciētiaeuidentiā eſt ſciendum. ꝙ boecius in qͥndei loquens qͣtuor facit. Primo em̄ p̄mittit ⁊ expͥmit eius ꝓprietatem. Secūdo excludit a rebus neceſſitate. Tercio includit infallibilitateꝫ. Quartoconcludit cū p̄ſcientia ſimul libertateꝫ arbitrij.Primo ibidem boecius p̄mittit ⁊ exprimit p̄ſcientiepro prietatem quare dicit̉. Ilam cognitio diuinamagis dicit̉ ſcientia qͣꝫ p̄ſcientia. Cuiꝰ ratō eſt. qꝛſcientia dicit noticiam pn̄tiū. preſcientia vero dicitnoticiam futuroꝝ. Nam p̄ſcire idem eſt quod an̄ futura ſcire. Diuina aūt noticia ꝓpt̓ eius eternitatēcognoſcit om̄īa ſimul ſub rōne pn̄tium. quod cōfirmat ꝑ ethimologiā huiꝰ nomīs prouidētia quemagis dicit̉ de deo qͣꝫ p̄uidētia. Vn̄ ꝙ nos dīnaꝫp̄ſcientiam noīamꝰ ⁊ dicinus. non eſt ex cōſideratōne diuine proprietatis. q̄ om̄ia vt pn̄tia intuet̉⁊ conſpicit. ſed hoc facimus ex duplici ratōne.Primo ex conſideratōne cognitōnis nr̄e. Cū multa ſūt futura que in diuina noticia vel cognitioneſūt pn̄tia. nos em̄ videmus futurū vt futurū. Cūius ratō eſt. qꝛ viſīo noſtra menſurat̉ tempore. etideo viſioni noſtre futuꝝ ē futuꝝ. ſed diuine viſioniquia eſt extra tempus ⁊ menſurat̉ eternitate. futurū non eſt futuꝝ ſed pn̄s. Sic̄ aliter videt tranſeuntes ille qui eſt in ordine trāſeuntiū qui non videt niſi illos qui an̄ ip̄m ſunt. et aliter ille qui extraordinem tranſeūtiū eſſet. qui om̄es traſeuntes ſimul inſpiceret. Et hanc ratōnem aſſignat boeciuˢvbi ſiip. ¶ Secūdo p̄ſcientiam noīamus ex cōſideratōne ſucceſſionis rei. hoc em̄ qd̓ eſt a deo viſuꝫin ſtīa potentialitate eſt futurū rei alteri cui ſuccedit in temꝑe. ſed ip̄i diuine viſioni que eſt extͣ tempus non eſt futurū ſed pn̄s. Et hanc rōnem aſſignat bea. tho. in q̄ſtio. diſpu. de veritate. q. ij. de ſcientia dei. arti. xij. Vtrū deꝰ ſciat futu̓a cōtingētia.incor. ſolū. iuxta mediū. Re. ſupͣ exēpla et rōnescapitulo. vj. ꝑ totū. ¶ Scd̓o boeciꝰ a p̄ſciētiadei excludit neceſſitatē in rebo p̄ſcitis. Ca. xv.Ecundo boecius in libro de conſolatōneqͥnto a p̄ſcientia dei excludit neceſſitateꝫdicens. Ꝙ preſcientia dei nō imponit neceſſitatem rebꝰ p̄ſcitis. quod triplicit̓ ꝓbat̉. ſcꝫ rōne. exempli inductōne. vel diſtinctione. ¶ Primo
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten