ſi ab ip̄o defecerit et qͣntū eſt in ſeip̄o ad cōſeq̄ndūnō fecerit. ¶ Tercio loq̄ndo de certitudine reuelata. dico ꝙ nō eſt incōueniēs alicui ſuā p̄deſtinatōnem reuelari. ſic̄ ex ſpeciali pͥuilegio gr̄e paulus ꝑreuelatōeꝫ fuit certificatus de premio. vt ip̄e dicitad roma. viij. Certus ſū em̄ ⁊cͣ. Sꝫ ẜm legem cōmune̓ non eſt incōueniēs vt ſua p̄deſtinatio alicuinō reuelet̉. duplici rōne. ſcꝫ ne non predeſtinati deſperarent ⁊ ne p̄deſtinati torperent. ¶ Prima ratioeſt ex ꝑte eoꝝ qui non ſūt p̄deſtinati. ſcꝫ ne deſperarent. Si em̄ om̄ibꝰ p̄deſtinatis ſua p̄deſtinato certa vel nota eſſet. tūc om̄ibꝰ non p̄deſtinatis certumeſſet ſe p̄deſtinatoˢ nō eſſe. ex hoc ip̄o ꝙ ſe p̄deſtinatos nō ſcirent. et hoc quidē modo eos in deſperationem induceret. ¶ Secūda ratō pt̄ ſimi ex ꝑte p̄deſtinatorū. Vlam ſecuritas negligentiam parit. ſiaūt p̄deſtinati certi eſſent de ſua ſalute. nō tanta ſolicitudinē adhiberent vel apponerent ad mala vitāda et ad bona opera facienda. Vnde ſcd̓e petri. j.dicitur. Satagite vt per bona opera certam veſtram vocationem et electioneꝫ faciatis. Et propt̓hoc a diuina prouidentia eſt ſalubrius ordinatū.vt homīes ſta p̄deſtinatōneꝫ vel reprobatōnem ignorent propt̓ ratōnes p̄dictas. Hec bea. thomasin qͣſtionibꝰ diſputatis de veritate. q. de deſperatōearti. v. Vtrum p̄deſtinato ſit certa ſua p̄deſtinato. argumento contͣ. et in cor. ſolū. et. in ſolū. argum̄toꝝ. Re. ſupͣ. gr̄a gratūfaciēs. c. xv. ꝑ totū.¶ De certitudinē nu̓i p̄deſtinatorū ꝙ non pt̄augeri nec miniui.Capi.¶ Ed quia nu̓s p̄deſtinatorū eſt certus. ꝙnec augeri pt̄ nec minui. vt dicit auguſpoſitōnem huius autoritatis nota. ꝙ aliter ſe hain libro de correctōe ⁊ gratia. Ideo ad exbet de certitudine nu̓i p̄deſtinatoꝝ ꝑ comꝑatōnemad pͥmā cauſam. ⁊ aliter ꝑ comꝑatōnem ad cauſāproximā. ¶ Primo em̄ ſi loqͣmur de p̄deſtinatoꝝ numeri certitudine in comꝑatōne ad pͥmā cauſā. ſcꝫad deum p̄deſtinantē dico. ꝙ nu̓s p̄deſtinatorū eſtdeo triplicit̓ certus. ſcꝫ formalit̓. materialit̓. imimūtabilit̓. Primo formalit̓. qꝛ deus ſcit ꝙ ip̄i ſūt p̄deſtinati. Secundo materialit̓. qꝛ ip̄e ſcit qui ſūt p̄deſtinati ⁊ ſaluādi. Tercio immutabilit̓ ⁊ inuariabiliter. qꝛ talis nu̓s additōeꝫ non patit̉ nec diminuto.nem nec variatōneꝫ. cont quoſdā qͥ dixerunt. ꝙvnus amitte̓ poſſit alius acciꝑe p̄deſtinata coronanu̓o tn̄ p̄deſtinatoꝝ nullatenꝰ variato. qd̓ eſt im.poſſibile. qꝛ ſi aliquis p̄ſcitus vel reprobatus poſſetp̄deſtinatꝰ fieri. hoc eſſꝫ contͣ certitudīem p̄ſcīe velreprobatōis diuine. ¶ Scd̓o v̓o ſi loqͣmur de certitudine p̄deſtinatoꝝ nu̓i ꝑ comꝑatōeꝫ ad cauſamꝓximam ſalutis hūmane ad quaꝫ p̄deſtinatꝰ ordinatur. dico ꝙ non eſt idem iudiciū de nu̓o formali⁊ materiali. qꝛ nu̓s formalis nullo modo cadit ſubvoluntate hūanaº. eo ꝙ nulla voluntas ſe extenditꝑ modū cauſalitatis ad totā integritate nu̓i p̄deſtinatorū. Et ideo nu̓s formalis remanet omnibusmodis certus. Nu̓s aūt materialis aliquo mō ſb̓iacet voluntati hūane. qui variabilis eſt inqͣntū ſalꝰ cuiuſqꝫ ſit in libertate arbitrij cōſtituta. ſicut ſb̓cauſa ꝓxima. Et ſic nu̓s materialis aliqͦ modo certitudine caret. vt patꝫ. Hec bea. tho. in q̄ſtionibꝰdiſputa. de veritate. q. de predeſtinatōne. arti. iiij.Vtrū nu̓s p̄deſtinatorū ſit certus vt augꝰ dicit etquō. in cor. ſolū. Ex quibꝰ verbis eliciūtur due cōcluſiones. ſcꝫ ꝙ p̄deſtinatꝰ ad ſalutem pt̄ adiuuari. ⁊ ꝙ nu̓s p̄deſtinatorū non poteſt immutari.Primo dico ꝙ predeſtinatus pt̄ adiuu̓ari. ¶ Vbinota. ꝙ in p̄deſtinatōne conſiderāda ſunt duo. ſcꝫpordinatō diuina. et eius effectꝰ ſcꝫ ſalus hūanaQuātum ad pͥmū nullo modo p̄deſtinatō precibꝰ ⁊meritis ſanctorū iuuat̉. non em̄ precibus ⁊ meritis ſanctorum ſit ꝙ aliquid p̄ordinet̉ a deo. tumqtēꝑale nō eſt cauſa et̓ni. orones aūt vel merita veloꝑa ſanctorū ſunt temꝑalia. p̄ordinatō vero et̓natum qꝛ ⁊ ſi merita ſanctorū non in ſeip̄is ſed proutſunt in preſcientia dei conſiderent̉. adhuc p̄ſcientiameritorū non eſt cauſa predeſtinatōnis. ¶ Quātūvero ad ſcd̓m p̄deſtinatō p̄cibus ſanctoꝝ iuuat̉. qd̓ſic patet. Nam effectus p̄deſtinatōnis eſt ſalus humana que a duabus cauſis procedit. primo a prima. ſcꝫ a p̄deſtinatōne diuina. ſecundo a ſcd̓a queſūt merita ⁊ p̄ces ſanctorū. hoc aūt triplicit̓ ꝓbo.ſcꝫ autoritate. ratōe ⁊ ſīmiltudine. ¶ Primo ꝙ p̄deſtinatus ad ſalutem cōſequēdā ſanctorū p̄cibusadiuuet̉ probo autoritate apl̓i pͥme ad choꝝ. iij.Dei em̄ adiutores ſumus. ¶ Sed contͣ. Sic̄ nihilindiget cōſilio niſi ꝓpt̓ defectu cognitōis. ita nihilindiget auxilio niſi propt̓ defectum virtutis. ſꝫ neutrum competit deo p̄deſtinanti. Vn̄ dicit̉ ad ro. xjQuis adiuuit ſpīdomī aut quis cōſiliariꝰ eiusfuit. q. d. nullus ⁊cͣ. Rn̄deo et dico. ꝙ nos ſumadtutores. non quidē propter defectu diuine v̓tutis. ſed deus vtit̉ cauſis ſcd̓is duplici rōne. ¶ Primia eſt. vt pulcritudo ordinis ẜuet̉ in rebꝰ. quedemōſtrant̉ qnͣ vna res coꝯꝑatur alteri adiuuandoad cōſequendū fineꝫ. ¶ Secunda eſt. vt celſitudodignitatis id eſt cauſalitatis creaturis cōmunicet̉¶ Secūdo on̄do hoc idem ratōne. Sicut em̄ effectus diuine p̄deſtinatōnis eſt ꝙ iſte ſaluet̉. ita etiāꝙ ꝑ̄ oratōnes ſanctorum ⁊ merita eoꝝ ſaluetur.Tercio hͦ idē on̄do exempli inductōe. qꝛ ſic̄ artiferinſtrun̄ta applicat ad effectu artis explēdū. ita deus orones ſanctoꝝ ⁊ eorū merita qͣſi inſtrumentaordinat ⁊ applicat ad diuine p̄deſtinatōis effectūſcꝫ ad ſalutē electoꝝ ꝯplendū. Et hoc ē ꝙ dicit grogorius in pͥmo libro dyalo. Ea que ſancti viri orado efficiunt. ita predeſtinata ſunt vt precibus obtineātur. Propter quod dicit boecius in. v. de cōſulatōe. Preces cū recte ſint inefficaces eē nō pn̄tHec be. tho. j. ꝑte ſūme. q. xxiij. arti. viij. Vtrump̄deſtinatō poſſit iuuari p̄cibus. in cor. ſolū. et inſolū. ij. argū. Et in q̄ſtio. diſpū. de ve. q. d̓ p̄deſtinatōe. arti. vj. ſb̓ eodē titulo. in cor. ſolu. in fine
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten