Vtrū p̄deſtinatō habeat certitudinē. in ſolū. vij.argu. ¶ Scd̓o v̓o ſi ſtimat̉ in malo p̄ſcientia. ſcꝫpro p̄ſcientia reprobatōnis. Arguo ꝙ dei p̄ſcientiacalli pt̄ ⁊ ꝙ non ſit certa. ſic. Quicūqꝫ ſufficienterpreꝑat ſe ad gr̄am habꝫ gr̄am. ſed aliquis p̄ſcituspel reprobatus pt̄ ſe ſufficient̓ ad grām preꝑare. gͦpt̄ habere gram. ſed quicūqꝫ habꝫ gr̄am pt̄ ꝑſeuerarem illa. gͦ p̄ſcitus vel reprobatus poteſt ꝑſeuerare vſqꝫ ad mortem in gratia. et ſic fieri p̄deſtinatugr et ſic nu̓s p̄deſtinatoꝝ non eſt certus ſꝫ augeri pt̄. Rn̄deo et dico. ꝙ ex hoc ip̄o ꝙ ponit̉ aliquisq̄ſcitus vel reprobatus ponit̉ non habiturus finalem gram. Cū gͦ cognito dei ferat̉ ad res futurasſicut ſuꝑpn̄tia. vt patet ſupͣ de p̄ſcientia dei ca. viideo ſicut huic qd̓ eſt non eſſe habiturū finalē gratiam eſt impoſſibile hͦ qd̓ eſt eunde eſſe habituꝝ fi.nalē gram qͣꝫuis in ſe ſit poſſibile. ita ē impoſſibileei qd̓ eſt p̄ſcitu vel reprobatū qͣꝫuis ī ſe ſit poſſibileEt hͦ mō rn̄det bea. tho. ad argumentū de pͥſcito.in q̄ſtionibꝰ diſpū. de veritate. q. de p̄ſtinatōe. arti. iiij. Vtrum nu̓s p̄deſtinatoꝝ augeri poſſit. ī ſolu .iiij. argumenti. ¶ Tercio probo hec duo exempli inductōne. quia ſicut hec propoſitō albumpieſſe nigruꝫ. pt̄ eſſe vera et falſa. Verbi gr̄a. Si em̄ponat̉ abſolute ⁊ ſine reduplicatōne ſubiectiſcꝫ albi. ſic eſt vera album pt̄ eſſe mgrum. qꝛ id qd̓ eſt album pt̄ eſſenigrum. Si autē accipiat̉ cōditonate⁊ cū reduplicatōne. ſcꝫ album vt albū. vel albumvt manes albupt̉ eſſe ingrum. ſic eſt falſa. quia album inqͣntū albūnunqͣꝫ pt̄ eſſe nigrum. Sic̄ a ſimili id quod eſt p̄ſcitu ſi ſumat̉ ꝑ ſe abſolute pt̄ eēnon p̄ſcitum. ſi v̓o ſumatur cōditōnate ſcꝫ p̄ſcituꝫinqͣntum p̄ſcitu nō pt̄ nō euenire. Hec alexander.pͥma ꝑte ſūme. q. xlj. arti. vj. Vtrum p̄ſcientia deiſit infallibilis. in cor. ſolū. ¶ Quarto hoc idem cōfirmo tali vel alio exēplo. Ponat̉ ꝙ ego cras ſimlecturꝰ. vſqꝫ ad illud tēpꝰ habeo lib̓tatē legēdi velnō legēdi. ſꝫ ꝓ illo tꝑe nō poſſū nō lege̓. Similit̓ ſideꝰ vidit vel p̄ſciuit in me gr̄aꝫ ⁊ bona oꝑa in fine.non ꝓpter hoc vidit vel p̄ſciuit ꝙ ego an illud tempus nō habeo libertate alia faciendi ſed in fine no.In ſicut p̄deſtinatus qui habꝫ gr̄am pt̄ ea modoꝑdere ⁊ tn̄ non ꝑdit in finē. ita deus p̄uidit ⁊ p̄ſciuit ꝙ p̄deſtinatus in fine damnari non poſſit. licetmo in eo ſit potentia ad oppoſitū ſcꝫ ad danatōem¶ Sed contͣ. Si p̄deſtinatus pt̄ dānari. gͦ dei p̄ſcientia pt̄ falli quod eſt incōuenies. Rn̄deo et dico.ꝙ oeus non p̄uidit vel p̄ſciuit ꝙ p̄deſtinatus nonhaberet potentiā ad oppoſitū. ſed p̄ſciuit ꝙ in actūoppoſitum nunqͣꝫ incideret. Hec mgr̄ romanꝰ ordinis p̄dicatoꝝ fratrū de roma. pͥmo ſcripto ſen.dii .xl. arti. iij. Vtrū propoſitō hec ſit vera p̄deſtiſſatus p̄t̄ damnari. in cor. ſolū. Ad quoꝝ euidentiam nota duo. ¶ Primū eſt. ꝙ effectus a duabꝰcaluſis ꝓcedēs. ſcꝫ a cauſa ꝓxima ⁊ remota nō ht̄nſeceſſitatē ſꝫ cōtingentia a cauſa proxima ⁊ nō renota. Si ergo cōſideremꝰ ſaluteꝫ reſpectu cauſeNiā deproxime ſcꝫ liberi arbitrij. non habꝫ certitudinē necneceſſitatem ſꝫ cōtingentiā. reſpectu aūt pͥme cauſe que eſt p̄deſtinatō vel p̄ſcientia diuina certitudinem habet. vt dicit bea. tho. in q̄ſtionibꝰ diſpū. deveritate. q. de p̄deſtinatōne. arti. iij. Vtrum p̄deſtinatō habeat certitudinem. in cor. ſolu. in fine.Ratō huiꝰ eſt. qꝛ ſalus hūana ad quā p̄deſtinatꝰordinat̉. aliquo modo ſubiacet voluntati hūane q̄variabilis eſt. inqͣntum ſalus cuiuſlibꝫ eſt in libertate arbitrij conſtituta ſiē ſub cauſa ꝓxima. Hancrōnem aſſignat bea. tho. vbi ſupͣ. arti. iiij. Vtrūnu̓s p̄deſtinatoꝝ ſit certus. in cor. ſolū. ¶ Secūdū eſt. ꝙ licet cauſa remota ſit neceſſaria. pt̄ tamēeffectus impediri ꝑ cōtingētia cauſe ꝓxime. vt verbi gr̄a. Sicut qͣꝫuis ſol ſit cauſa neceſſaria. tn̄ floritio arboris que eſt eius effectus quia cauſa eiusproximā eſt variabilis ſcꝫ virtus genaratiua plante impediri poteſt. vt dicit beatus thomas inq̄ſtionibꝰ diſpū. de veritate. q. ij. de ſcientia dei. arti. xijVtrū ſcientia dei ſit contigentiū. in cor. ſolū. Sica ſimili iſte effectꝰ qui eſt ſalus noſtra duplicē cauſam habꝫ. Vnā remotā ſcꝫ p̄ſcientiam dei que de ſalute nrā infallibilitatem ⁊ certitudineꝫ habꝫ. Aliamꝓximam ſcꝫ liberū arbitriū. quod qͣntū eſt de ſe cōtingentiā habꝫ. ⁊ de ſalute deficere pt̄. tamen in eoque deus p̄deſtinauit tot alia adinicula preꝑat. ꝙvel n̄ cadat vel ſi cadat ꝙ reſurgat. ſicut ſūt exhortatōnes. ſuffragia oronū. gratie donū. ⁊ om̄īa hutuſmodi quibus deus adiiculat̉ homī quē p̄deſtinauit ad ſalutem. Hec bea. tho. vbi ſupͣ immedia.te. arti. iij. Vtrum p̄deſtinatō habeat certitudinein cor. ſolu.¶ Vtrum p̄ſcientia deiſit certa ex ꝑte p̄deſtinati vel p̄ſciti. Ca. .xj.Vppoſito ꝙ p̄ſcientia dei ſit certa ex ꝑtedei tam de p̄deſtinatōne ⁊ ſaluatōne bonorū qͣꝫ reprobatōne malorum. Forte q̄res vtrum p̄ſcientia ſit certa ex ꝑte p̄deſtinati. hoceſt vtrū p̄deſtinato vel reprobato. Rn̄deo et dicoꝙ triplex eſt certitudo. ſcꝫ abſoluta. ꝯditōnata. etreuelata. ¶ Primo gͦ loquēdo de certitudine abſoluta vel naturali dico. ꝙ nulli viatori eſt certū ꝙ ſitp̄deſtinatus. qd̓ tali rōne on̄do. Meritum ad p̄mium ordinat̉. gͦ qui non eſt certus de merito nō eſtcertus de p̄mio. ſed nullus viator naturalit̓ abſolute ⁊ ex ſe certus eſt de merito. quia vt dicit̉ eccleſiaſtes. ix. Vemo ſcit vtrum dignus ſit odio vel amore ſcꝫ dei. vt glo. int̓li. exponit. gͦ ⁊cͣ. ¶ Scd̓oloq̄ndo de certitudine ꝯditōnata. dico ꝙ cōueniēseſt. vt illi cui a deo p̄miū preꝑatur det̉ de p̄mio certitudo cōditōnata. hoc eſt ꝙ pro certo venit ad p̄miū niſi ex ip̄o deficiat. et talis certitudo vnicuqꝫp̄deſtinatō ꝑ virtutem ſpei infundit̉. Verbi gratiāSicut em̄ in pugna ſeculari ille qui a duce exerci.tus eſt aſſcriptus ad pugnam. non certificabit̉ dep̄mio niſi ſub conditōne. qꝛ nō coronabit̉ niſi quilegitime certauerit. vt dicit apl̓us. j. ad thimo. ij.Ita qui aſſcriptus eſt ad p̄miū ip̄m non cōſequit̉
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten