Druckschrift 
Pantheologia : [Mit Praefatio von Jacobus Florentinus]
Einzelbild herunterladen
 

preſciāErcio pͥncipaliter dico. ꝙ p̄ſciētia dei includit vel habet infallibilitatem. non em̄falli poteſt. quia nec p̄deſtinatus pt̄ dānari nec p̄ſcitus poteſt ſaluari. hoc autem quadrūplicit̓ probo. ſcꝫ autoritate. ratōne. diſtinctōne. etſimilitudine vel exempli inductōne. Primo hocprobo autoritate apl̓i ad romanos. viij. ſic dicētisQuos p̄ſciuit ⁊ p̄deſtinauit ⁊cͣ. Vbi augꝰ ſic ait.Predeſtinatō eſt p̄ſcientia vel preꝑatō gratie ⁊ beneficiorū dei. quibꝰ certiſſime liberatur quicūqꝫ liberātur. Vn̄ ſubdit augꝰ ꝙ p̄deſtinatō ſine preſcientiaeſſe non poteſt. Guiꝰ rationem oſtendit dicens.Predeſtinatōne quippe deus p̄ſciuit que fuerat ip̄ofacturus vt bona ſuꝑ naturalia. ſed p̄ſcientia ſinep̄deſtinatōne eſſe poteſt. quod oſtendit ꝑ ratōnemdicens. Sꝫ p̄ſcit etiam deus ea que non eſt ip̄e facturus. id eſt om̄ia mala culpe. Et ambroſius ſiipallegato verbo apl̓iin gloſa ſic ait in fine. Nota ꝙcum ſint quatuor hic ab apl̓o memorata. ſcꝫ p̄deſtinatō. vocatō. iuſtificatō. ⁊ magnificatō. vnum eſtin deo ⁊ tria in nobis. p̄deſtinatio em̄ non in nobiseſt. ſed in occulto apud ip̄m in eius p̄ſcientia. triavero reliqua in nobis ſunt et hec omnia p̄ſtita ſūt Secūdo hoc idem probo ratōne. ſic. Predeſtinato includit p̄ſcientiam. vt patet ex gloſa auguſ. inducta ſupra. ſed p̄ſcientia habet certitudinem. vtprobat boecius. v. de conſolatōne in fine. vt patebit infra ca. ſequenti. gͦ ⁊ p̄deſtinatō. Tercio hͦidem probo diſtinctōne. Vbi nota. ꝙ duplex eſtcertitudo. ſcꝫ cognitōnis et ordinis. Certitudo em̄cognitōnis eſt. qn̄ cognitō non declinat in aliquoab eo quod in re inuenitur. et hoc modo extimatde ea ſicut eſt. et quia certa extimatō de re p̄cipuehabet̉ ꝑ cauſam rei. ideo tractum eſt nomen certitudinis ab ordine cauſe ad effectū. dicatur gͦ ordocauſe ad effectum eſſe certus qn̄ infallibiliter cauſa effectū producit. Sic gͦ certitudo cognitōis eſtquē remꝑ cauſam cognoſcit. certitudo autē ordinis ſcꝫ cauſe ad effectum eſt qn̄ cauſa infallibilitereffectum producit. Ex quibꝰ verbis poteſt aſſignari drā niter certitudinem p̄deſtinatōnis et certitudinem p̄ſcientie. Nam p̄ſcientia dei non imptat vniuerſalit̓ habitudinem cauſe ad ea quorū eſt. addittn̄ inqͣntū eſt directō ſiue preꝑatō quedā. et ſic certitudo predeſtinatōnis non tm̄ eſt certitudo cognitōnis. ſed etiam certitudo ordinis ſcꝫ cauſe ad effectum. qꝛ p̄deſtinati p̄cognoſcunt̉ ⁊ preordinanturad cōſequendū ſalutem. Certitudo aūt p̄ſcientie ēcertitudo cognitōnis tm̄. non ordinis vel habitudinis cauſe ad effectum. Nō em̄ deus ordinat adpeccandū homīes reprobos. ſicut ordinat ad me.rendū p̄deſtinatos. Hec bea. tho. in q̄ſtionibꝰ diſputatis de veritate. q. dep̄deſtinatōne. articū. iij.Utrum p̄deſtinatō habeat certitudinē. in cor. ſo.Et ibidem. arti. iiij. Vtrū nu̓s p̄deſtinatorū ſit certus. in cor. ſolu. in fine. In quibꝰ locis ponit predictaꝫ diſtinctōeꝫ de certitudine p̄ſcīe ⁊ p̄deſtinatōiset de drā eorum. Patet igitur ꝙ p̄ſcientia dei habetcertitudinem nec ꝑ conſequens falli poteſt. qd̓ duplicit̓ eſt probatum. Primo autoritate auguſtiniin gloſa ſuper illud apl̓i ad roma. viij. quos p̄ſciuit ⁊ p̄deſtinauit. ⁊ quā ad propoſitū on̄dendū adducit. be. tho. j. ꝑte ſū. q. xxiij. de p̄deſtinatione.Vtrum p̄deſtinatō ſit certa. arti. vj. argū. contͣ. Secundo ex ratōne. qꝛ p̄deſtinatō inclucit p̄ſciētiam. vt patꝫ ſupͣ. Quā rōnem adducit bea. tho.in qͣſtionibꝰ diſputatis de veritate. q. de p̄deſtinatōne. arti. iij. Vtrum p̄deſtinatō habeat certitudinēargū. iiij. ꝯtͣ. Trcio. diſtinctōe. qꝛ p̄deſtinatō ht̄maiorem certitudinē qͣꝫ p̄ſcientia. vt ꝑ beatū thomiā on̄dit̉. inq̄ſtionibꝰ diſputatis de veritate. vbiſupra. Arguit̉ ꝙ p̄ſcientia dei non habꝫ certitudinem.Capi. x.Ed forte arguēs in oppoſitū ſcꝫ ꝙ p̄ſciētia dei non habꝫ certitudinē. ſed falli pt̄ſiue ſcientia dei ſumat̉ in bono ſcꝫ preſciētia p̄deſtinatōnis. ſiue p̄ſcientia dei ſumat̉ in maloſcꝫ p̄ſcientia reprobatōnis. Primo em̄ ſi p̄ſciētiadei ſumat̉ in bono ſcꝫ p̄ſciētia p̄deſtinatōnis arguo⁊ ꝓbo ꝙ pt̄ falli. ita ꝙ p̄deſtinatꝰ ad vitā et̓nā nōſaluabit̉. ſic. Poſito poſſibili nullū ſeqͥt̉ impoſſibile. poſſibile ē aūt aliquē p̄deſtinatū vt petrū peccare⁊ tūc occidi. hoc aūt ſequit̉ p̄deſtinatōis effectumfruſtrari. gͦ hͦ non eſt impoſſibile. gͦ p̄deſtinatō nōeſt certa. Scd̓o arguo ſic ad idem. aliquis p̄deſtinatꝰ qn̄qꝫ ē in pc̄tō mortali. ſic̄ patꝫ in paulo qn̄eccleſiā dei ꝑſequebat̉. pt̄ aūt talis vel in pc̄to ꝑſeuerare vſqꝫ ad mortē. vel tūc qn̄ eſt in pctō mortali ſtatim int̓fici. quoꝝ vtrolibꝫ poſito p̄deſtinatō n̄conſequit̉ effectū ſuū. et ita p̄deſtinatō nō eſt certa. Rndeo ad pͥmū argenitū de petro ⁊ dico. ꝙ petrus vel quilibꝫ aliꝰ p̄deſtinatꝰ pt̄ conſideraridū.pliciter. vel ſcd̓m ſe. vel ꝓut eſt p̄deſtinatꝰ. licet eīpoſſibile ſit eum qͥ eſt p̄deſtinatus ſcd̓m ſe conſideratum mori in peccato mortali. tamen hoc eſt impoſſibile prout ponitur eū eſſe predeſtinatū. Vn̄ nō ſequitur ꝙ predeſtinatō falli poteſt. Et hoc modo reſpondet beatus thomas ad arguinentum pͥmū pͥma ꝑte ſūme queſtione. xxiij. articulo. vj. Vtrumpredeſtinatō ſit certa. in ſolū. ij. argumenti. Secundo ad arguinentū depaulo. Rndeo et dico. ꝙaliquid poteſt dici aliquid poſſe dupliciter. Vnomodo conſiderando potentiam que in ipſo eſt. ſic̄dicitur ꝙ lapis poteſt mouerideorſum. Alio modoconſiderādo potentiam que alterius eſt ſcꝫ ꝑ potentiī proijciētis. Cum gͦ dicit̉ iſte paulus vel aliquisaliꝰ p̄deſtinatus pt̄ mori in peccato mortali. ſi cōſideret̉ potentia ip̄ius verum eſt. ſi auteꝫ loqͥmur dep̄deſtinato ẜm ordinem quem habꝫ ad aliud ſcꝫ addeum predeſtinantem. ſic ordo ille non compatitſecum iſtum euentum qui eſt predeſtinatum damnari. et ſic predeſtinatōnem falli. Et hoc modo rridet beatus thomas ad argumnētū de paulo. in qͣtionbꝰ diſpū. de veritate. q. de p̄deſtinatōe. arti. iij.