Primo p̄latꝰ pt̄ hr̄e vel poſſidere ꝓpriū. Cuiꝰ ratō eſt. qꝛ illud pt̄ p̄latꝰ vel qͥlibꝫ aliꝰ ad cuiꝰ oppoſitū nō tenet̉. ſed p̄latus nō tenet̉ nō habe̓ ꝓpriūvel viuere abſqꝫ proprio. gͦ ⁊cͣ. Ꝙ aūt nō obliget̉ad nō habere propriū probo duplr̓. quia ſi obligatur. aut hͦ eſt ex p̄cepto aut ex voto. ¶ Primo nonobligat̉ ad nō habendū propriū ex p̄cepto diuinoeo ꝙ nō cadit ſub p̄cepto ſꝫ ſub conſilio. nō em̄ eſtneceſſitatis ſꝫ ſuꝑerogatōnis. Vn̄ poſtqͣꝫ chriſtꝰdixit math̓. xix. Si vis ꝑfectus eſſe vade ⁊ vendeom̄ia ⁊cͣ. quod fuit ſuꝑerogatōis. ſubiūxit. ſeq̄reme qd̓ fuit neceſſitatis ¶ Scd̓o p̄latus nō obligatur ad nō habendū bonū propriū ex voto. qꝛ nō ſeobligat ī ſuſceptōe p̄latōnis ad pauꝑtatē ẜuādamquā nō reqͥrit officiū paſtorale. ſcd̓a. ij. q. clxxxxv.arti. vj. in cor. q. ꝑ totū. ¶ Scd̓o p̄latus debꝫ fideliter diſpenſare ſibi cōmiſſum. Nā bona tēpalia eccleſiarū nō ſolū ſūt diſtribuēda in vſus paupm.ſetiā ad cultū diuinū ⁊ neceſſitates mīſtrorū. Vn̄dicit̉. xij. q. ij. de redditibꝰ eccleſie vel oblatōne fi.delium epiſcopo vnā ſola portō remittatur due eccleſiaſticis fabricis et erogatōni pauꝑmͣ a preſbitero ſub ꝑiculo ſui ordinis mīſtret̉. vltima clericisꝓ ſinguloꝝ meritis diuidat̉. Ratō autē huiꝰ eſt.qꝛ p̄latus bonoꝝ eccleſiaſticoꝝ nō habꝫ ꝓprietatē.ſed potius ꝓcuratōem ⁊ diſpenſatōem. Ad diſpēſatorem aūt reqͥrit̉ bona fides ſeu fidelitas ī diſpēſando. Sic̄ dicit apl̓us pͥme ad chorin. iiij. Hic iāq̄ritur int̓ diſpēſatores vt fidelis qͥs inueniat̉. Etideo ea q̄ ſūt alijs erogāda ſi ſibi retinuerit. contͣ fideꝫ diſpēſatōis facit ⁊ mortalit̓ peccat. ¶ Terciop̄latꝰ pt̄ donare vel relinq̄re ſuū. Cuiꝰ rō eſt. qꝛ ille qͥ ꝓprioꝝ bonoꝝ veꝝ dominiū ht̄. ex ip̄a reꝝ cōditōne nō obligat̉ vt talia cōferat alijs. ſed pt̄ vel ſibi retinere vel etiā alijs exhibere vel ꝓ libito elargiriPoteſt tn̄ in ꝓprijs bonis p̄latꝰ peccare duplr̓ ꝓpt̓mordinatū amorē. Primo proꝑabona vltͣ qͣꝫ debeat tenendo ⁊ reẜuādo ſibi. Scd̓o nō ſubueniēdo alijs ꝓut ordo vel debitū exigit caritatis. vbi ſipͣ arti. vij. in cor. q. ¶ Ad maiorē tn̄ euidentiā nota qͣtuor ¶ Primū eſt. ꝙ bona eccleſiaſtica q̄ vſui p̄latiſūt deputata. aut ſūt diſtincta ab alijs tribꝰ ꝑ̄tibꝰque deputate ſūt vſui eccleſie pauꝑm aūt mīſtroꝝaūt nō. ſi ſunt diſtincta ⁊ p̄latus de illis tribꝰ ꝑtibꝰdeputatis alijs ſibi retinet. mortaliter peccat. quiacontͣ fidem diſpēſatōis facit. vt patꝫ ſiipͣ immediate. Si v̓o bona deputata ſibi ab alijs tribꝰ ꝑtibꝰ n̄ſūt diſtincta. cōmittitur fidei eius. et ſi fit exceſſusmodicus tenendo vel diſtribuendo non peccat. ſiaūt ſit multꝰ exceſſus videt̉ fidei repugnare. Ibidem incor. q. ¶ Secūdū eſt. ꝙ ſi p̄latus que ſtiovſui ſunt deputata velit ſibi ſubtrahere et conſanguineis vel alijs dare non peccat. dū tn̄ hoc faciatmoderate. diſcrete. et bono fine. Primo moderatevt non det tantuꝫ ꝙ ip̄e poſtea indigeat. Secūdodiſcrete. vt proximos et precipue conſanguineosnon deſpiciat ſi ege̓ cognoſcat. ercio bono fineNo lanovt illi fiant meliores ⁊ non deteriores. vt ambroſtꝰdicit. Ibidem in ſolū. ij. argumeti ꝑ totū. ¶ Tercium eſt. ꝙ p̄latus in articulo neceſſitatis non ſolū bona eccleſiaſtica. ſꝫ etiā vaſa dominica debꝫ diſ.trahere pro redemptione captiuoꝝ et alijs neceſſitatibꝰ paupeꝝ dūmodo habeat pr̄imonij bona de qͥbus viuere poſſit. Ibideꝫ in ſolū. iij. argumēti.Quartū eſt. ꝙ p̄latus ſi non immineat neceſſitasbona eccleſie pauꝑibus erogandi. poteſt de ſuꝑfluis redditibꝰ eccleſie poſſeſſiones emere vel in the.ſauro reponere. ꝓut vtilitati eccleſie et pauꝑibusviderit expedire. Si aūt immineat neceſſitas pauperibꝰ erogandi. bona talia in futurū cōẜuare nōdebet. Ibidem in ſolū. iiij. argumenti.Ꝙ in hac vita qͥlibet pt̄ eſſe ꝑfectus quā ꝑfectōem debemꝰ ꝯſiderare ex tribꝰ. Ca. iiij.Varto pͥncipalit̓ conſideranda eſt circaP p̄latōnem optata ꝑfectō prelatoꝝ. Nam¶ quilibꝰ in hac vita pt̄ eſſe ꝑfectꝰ. qd̓ talirōne on̄do. Lex diuina ad impoſſibile nō inducit.Inducit aūt ad ꝑfectōem. ſicut dicitur math̓. v.Eſtote ꝑfecti ſic̄ et pat̓ veſter celeſtis ꝑfectꝰ eſt. qͦin hac vita quilibet pt̄ eſſe ꝑfectus. ſcd̓a. ſcd̓e. q.clcxxiiij. arti. ij. argumnento contͣ. Iſtam aūt ꝑfectōem ex tribꝰ ꝑtibus conſiderare debemꝰ. ſcꝫ ex pte. ortus. ſtatus. gradꝰ. vel ex ꝑte cauſe. inherētieeminentie. ¶ Primo poſſumꝰ ꝯſiderare ꝑfectōemex ꝑte ortus vel cauſe. Nlā duplex eſt cauſa ꝑfectōnis. Vna principalis ⁊ eſſentialis ſcꝫ caritas. de oapl̓us ad colo. iij. ſic dicit. Suꝑ om̄ia hec caritatem habete qd̓ eſt vniculū ꝑ̄fectōis. Secūda cauſa p̄fectōnis eſt ſcd̓aria ⁊ inſtrum̄talis. ſcꝫ conſiliaq̄ ſūt reſpectu boni melioris. non tamen neceſſariaad ſalutē. Puta conſila de obedientia cōtinentia ⁊pauꝑtate quibꝰ homo liberius vacat deo. Ita ꝙ ꝑfectō in duobꝰ conſiſti. ¶ Primo conſiſtit quidemeſſentialit̓ in p̄ceptis ⁊ pͥncipalit̓ in p̄cepto caritatis. Vnde apl̓us pͥme ad thimo. j. ſic dicit. Finisp̄cepti eſt caritas. ¶ Scd̓o v̓o conſiſtit ꝑfectō inſtrum̄talit̓ in cōſilijs. inqͣntū ꝯſilia ſūt de his q̄ ſūtinſtrum̄ta vel materia ad p̄fectōem. Et ſubdit. ſequere me hͦ eſt p̄ceptū et neceſſariū ad ſalutē. Vn̄ambroſiꝰ ſuꝑ illud. ſeq̄re me dicit ſic. Sequi iubꝫnon corꝑis greſſu. ſed mentis affectū qd̓ fit ꝑ caritatem. vbi ſipͣ. arti. iij. in cor. q. ⁊ in ſolū. j. argu¶ Scd̓o poſſumꝰ ꝑfectōem ꝯſiderare ex ꝑte ſtatus vel inherētie. Nam ſoli religioſi monachi ⁊ p̄lati ſcꝫ epiſcopi vt ſupͣ ſūt in ſtatu perfectōnis. hocaūt talirōe on̄do. Illi ſūt ī ſtatu ꝑfectōis qͥ ſe ppetuo obligāt ad ea q̄ ſūt ꝑfectōnis cū aliqͣ ſolēnitate. ſꝫ tales ſūt religioſi monachi ep̄i. gͦ ⁊cͣ. Ꝙ aūttales cū ſolēnitate ſcꝫ ꝑ̄petuo ſe obligat ſic ꝓbo.Primo ei religioſi ⁊ monachi voto p̄petuo ſe aſtrigūt ad hoc ꝙ a rebo ſecularibꝰ puta a mr̄imonio adiuicijs ⁊ voluntate propria quibus licite vti poterāt ſe abſtineant. quam obligatōnem faciunt cumaliqua ſolennitate profeſſionis ⁊ benedictōnis.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten