Druckschrift 
Pantheologia : [Mit Praefatio von Jacobus Florentinus]
Einzelbild herunterladen
 

Cecūdo ep̄i ſe obligant ad ea que ſūt ꝑfectōis pagorale officiū aſſumentes. vt tanqͣꝫ paſtor bonusiam ſuam ꝓ ouibꝰ ſuis ponant. Vt dicit̉ ioh̓. x.obi ſupͣ arti. v. in cor. q. Percio poſſumꝰ ꝯſideare ꝑfectōeꝫ exꝑte gͣdus ⁊ eminentie. Nā ſtatuscgorum eſt ꝑfectōr ſtatu religioſoꝝ vel monacho.rum. qd̓ probo duplici ratōne. ſcꝫ ratōne trāſitōisvl mutatōnis. ſic. Tranſitus aūt vel motꝰ ē actꝰimꝑfecti vel minꝰ perfecti reſpectu magis perfectiꝘꝫ nulli licet de ſtatu ep̄ali tranſire ad ſtatū religionis ſꝫ econuerſo. gͦ ⁊cͣ. Qd̓ patet ꝑ illud qd̓ hahetur. xviij. q. pͥma. vbi dicit̉ ꝙ ſancta ordinatiode manacho ep̄m facit. gͦ ⁊cͣ. Vel pt̄ alit̓ et breuit̓cormari hec ratō. ſic. Nulli licet de maiori ſtatū adminorē tranſire ſtatum. quia eſſet retro reſpicerequod apoſtolus prohibꝫ. ſed licet a religionis ſta.tu tranſire ad ſtatum platōnis et non econuerſo.vt patet ſupͣ immediate. gͦ ⁊cͣ. Scd̓o probo hocidem ratōe actōnis. ſic. Agens vt agens ſemꝑ eſtnobilius patiente. ſed ſcd̓m dioniſium religioſi ſehabent vt ꝑfecti. ep̄i autē vt ꝑfectōres. gͦ ⁊cͣ. vbiſupͣ arti. vij. argū. contͣ. et in cor. q. Sꝫ forteq̄res an p̄ſbiteri curatiet archidiaconi ſint maio.ris p̄fectōnis qͣꝫ religioſi. vel econuerſo. Rn̄deo etdico. ꝙ in eis eſt tria conſiderare. ſcꝫ ſtatum ordinem. ⁊ officium. Primo qͥdem ſtatum. qꝛ tales p̄ſbiteri curati ⁊ archidiaconi ſunt ſeculares. et qͣntum ad hoc illi qui ſūt religionis excellunt eos.Secundo poſſumꝰ conſiderare ordinem. ſcꝫ ꝙ ſūtſacerdotes vel diaconi. et qͣntum ad hoc ſūt eqͣlesſi religioſi ſunt ſacerdotes. Si v̓o religioſi careant ordine. ſicut patꝫ de conuerſis religionū. tūctales ſcꝫ ſacerdotes excellerent conuerſos. Cuiꝰratō eſt. qꝛ ꝑ ſacrū ordinē aliquis deputat̉ ad digni ſina mīſteria quibꝰ chriſto ſeruit in ſacͣmento altaris. ad qd̓ requirit̉ maior ſanctitas interior. qͣꝫrequirit etiā ſtatus religionis. Tercio poſſumꝰconſiderare officiū. ſcꝫ ꝙ p̄ſbiteri curati habēt cūram animaꝝ. religioſi vero nō habent. et tūc dicohic qͣtuor. Primū ꝙ qͣntuꝫ ad bonitatē. ſtatusreligionis p̄fert̉ ſtatui p̄ſbiteri curati vel archidiacōm. quod duplr ꝓbo. Primo quia religioſusobligauit totam vitā ſuā ad ſtudiū ꝑfectōnis. cū.ratus vero vel archidiaconus nō obligauit totamvita ſuam ad cura animaꝝ. quod patet. qꝛ poteſtea n̄ deſere̓. Secundo qꝛ non cōpetit ei pͥncipalēcura aninarū habere ſicut ep̄o. ſed qͥdam ꝑticulacirca curam animaꝝ eoꝝ officio cōmittit̉ ab ep̄o.et ſicut ꝑticulare eſt minus vniu̓ſali. ⁊ ſicut ſacrificiū eſt minus holocauſto. vt dicit greg̓. ſuꝑ ezechta cura ſacerdotis eſt minor cura ep̄i. SecunVdico ꝙ qͣntum ad difficultateꝫ. licet bene conui̓ſali cum cura animarū ſit difficile propt̓ exteriorapicula. tamen conuerſatō religionis eſt difficiliorpropt̓ artitudinem obẜuātie regularis. ¶T ercioprodo hoc idem ꝑ hoc ꝙ p̄ſbiteri curati vel archidiacdmn qn̄ religionē ingrediunt̉ curam animarumdeponūt. vt adipiſcātur ſtatꝰ ꝑfectōeꝫ. Quarto dico. ꝙ licꝫ p̄ſbiteri curati ⁊ archidiaconi ſūt ſimiliores ep̄is qͣꝫ religioſi. ſcꝫ qͣntum ad curā aīarūTamē religioſi ſūt ſimiliores ep̄is qͣꝫ p̄ſb̓iteri curati ⁊ archidiaconiqͣntum ad obligatōnē ꝑpetuaꝫ q̄reqͥrit̉ ad ſtatū ꝑfectōis. vbi ſup. ar. viij. ī cor. qꝑ totū. et in ſolū. qͣrti. et. v. argumenti. Ad maiorem tn̄ euidentia oīm p̄dictorū eſt notandū. ꝙ aliud eſt ꝙ ꝑſona eſt ꝑfecta. ⁊ aliud ē ꝙ ſit ī ſtatu ꝑfecto. Tūc em̄ ꝑſona eſt ꝑfecta qn̄ eſt in caritate q̄eſt vinculū ꝑfectōnis. ſcd̓m apoſ. Tūc v̓o ē in ſtatu ꝑfectōnis qn̄ obligat ſe ꝑpetuo cū aliqua ſolennitatē ad ea que ſūt ꝑ̄fectōnis. vt patet ſupͣ. Hocaūt variat̉ qͣtuor modis. quidam em̄ ſe obligant⁊ implent vel ſeruāt. quidā non ſe obligant ⁊ ſeruant. qͥdam neqꝫ ſe obligant neqꝫ ẜuant. quidā ſoobligant ⁊ non ẜuant. Primo dico ꝙ quidā n.ſe obligant ⁊ tn̄ ẜuant. ſicut ſeculares qͥ ſe nō obligauerunt ad ea q̄ requirunt̉ ad ſtatū ꝑfectōnis ettn̄ ſūt ꝑfecti. quia habēt actū ꝑfecte dilectōnis.Secundo qͥdam ſe obligant⁊ ẜuant. ſicut p̄lati ⁊religilioſi qui ſe obligauerūt ad ea q̄ ſunt ꝑfectōis⁊ cum hoc habent actū dilectōnis. Tercio qͥdaꝫnec ſe obligant necqꝫ ẜuant. ſic̄ ſeculares in peccato mortali exiſtentes. Quarto quidā ſe obligant⁊ non ẜuant. ſicut p̄lati ⁊ religioſi qui ſe obligaue.rūt ad ea que ſūt ꝑfectōnis. vt ſuꝑ. et tn̄ non ſeruant. eo ꝙ nō habent actū ꝑfecte dilectōnis. ſedſunt in peccato mortali. Vn̄ de his qͥ non ẜuant. ⁊de his qͥ ẜuant. dicit̉ math̓. xxj. Homo qͥdam habuit duos filios ⁊ dixit pͥmo ad pͥmum. Fili vadehodie oꝑari in vineam meā. Ille autē rn̄dens ait.Vlolo. poſtea penitentia motus abijt. Accedēs autem pater ad alterū ſimilit̓ dixit. At ille rn̄des aitEo domīe ⁊ non iuit. Quis ex duobus fecit volūtatem pr̄is ſui. dicunt ei pͥmus. Que v̓ba exponitchriſoſtomꝰ ⁊ origenes. Primo exponit chriio.ſuꝑ math̓. ſic dicens. Dūo filij duo populi ſūt. Primus populus eſt populus ſeculariū. Secūdus eſtſacerdotū ⁊ religioſoꝝ. et ſeculares ſac̓dotibꝰ ſūt pͥores. alioqͥn an creati ſūt rectores qͣꝫ regeret. qd̓eſt falſū. non eī populꝰ laicꝰ ꝓpt̓ ſac̓dotes creatꝰeſt. ſꝫ ſac̓dotes ꝓpt̓ pōpulū. naꝫ mūdꝰ pͥmū factꝰeſt deinde rector homo. Et ſubdit. Meliores ſuntqui a ṗncipio ſecularem profitent̉ vitā ⁊ qui ſecūlariter viuūt. qͣꝫ ſacerdotes qui a pͥncipio ꝓfitentſe deo ẜuire. ⁊ qui ſuꝑ alios cōſtituunt̉ vident̉ ꝓmittere ſe vineam colere. Et ſubdit cauſā dicens.Qm̄ populares vel laici qui in pͥma facie profitent̉vitam ſecularē. reuera aliqn̄ cōpuncti reuertunt̉ad deū. ⁊ ſtudent ⁊ exercent ſe in vita ſpūali. Sacerdotes aūt qͥ in pͥma facie profitent̉ vitā carnalem impenitibiles cōſtituti. nunqͣꝫ deſinunt peccarein deum. et ſi rep̄henſi humiliauerint ſe. nō ideo dolenit qꝛ peccauerūt. ſed con̓fundūt̉ qꝛ ſuā gloriamꝑdiderūt. propt̓ quod chriẜ. ꝯcludit ibideꝫ dicēsMelius eſt apud deum nō promitte̓ ⁊ iuſticiā face̓.