g q̄deo et dico. ꝙ appetere ſtatū religionis eſt laudabile. nō tn̄ ſtatū p̄latōnis. qd̓ duplici probo ratione. ¶ Primo ratōe ꝑfectōnis acquirēde. Sic̄pelle eſſe ꝑfectum ⁊ ideo ad ꝑfectōnem tende eſt cōmendabile. ita reputare et dice̓ ſe ꝑfectum eſſe eſtꝯ̄ſumptuoſū et vituꝑabile. ſed appetere religioneꝫeſt appetere ꝑfectōnem qd̓ eſt cōmendabile ⁊ cuilihet licet appetere. appetere autē p̄latōnem eſt on̄dēſe ꝑfectū cū p̄latꝰ tanqͣꝫ ꝑfectꝰ debeat alios ad ꝑfettone̓ adduce̓. gͦ ⁊cͣ. ¶ Secūdo probo hoc idē ratōne perfectionis elationis vitandē. ſic. Subijcereſe alteri ad ſpūalia capienda eſt meritoriū ⁊ cuilibꝫ licet. et ꝑ oppoſitū p̄ferre ſe alijs vt alijs prouideat eſt p̄ſumptuoſū et nulli licet. ſed qui optatad religionē tranſire optat ſubeſſe alijs et ab alijsꝑfectōnem acquirere. qui v̓o deſideret ſtatum p̄latōnis p̄fert ſe alijs. gͦ ⁊cͣ. in ſolutōne. ij. argum.ti ptotum. ¶ Secūdo pͥncipalit̓ p̄latōnem miūctāoīno recuſare non licet. ¶ Vbi nota. ꝙ aliud debet hō facere ſcd̓m propriā volūtateꝫ. et aliud ſcd̓mvoluntatē ſuꝑioris. Nam ſcd̓m propriā voluntateꝫcōuenit homī proprie ſaluti intendere. ſed ſcd̓m voluntatē ſuꝑioris aliorū ſaluti intende ⁊ prouideretenetur. Et ideo contͣ voluntatē ſuꝑioris p̄latōnēſibiiniūctam oīno recuſare non pt̄. eo ꝙ talis primo repugnat rectitudini voluntatis. ſecūdo caritati frat̓nitatis. tercio virtuti humilitatis. ¶ Primoptiaſi. Inucb. x.em̄ ille qui p̄latōnem ſibi miūctā oīno recuſat peccat. qꝛ repugnat rectitudini volūtatis. Nam voluntas tūc eſt ordinata et recta qn̄ ſuo ſuꝑiori obeditquigͦ recuſat officium contͣ ſuꝑioris iniūctionemnon obrdit ſꝫ contradicit. gͦ ⁊cͣ. Vn̄ bern. in apologetico ſic dicit. De tibi. ſi prees ⁊ non prodes.ſed ve grauius. qꝛ ſi pr̄ee ſe meruiſti prodeſſe refugis. ¶ Secūdo ille qui oīno p̄latōneꝫ ſibi iniūctārefugit peccat. quia repugnat caritati frat̓nitatis.cu pro loco ⁊ temꝑe quilibꝫ debꝫ ſe exponere. Vn̄augꝰ. xix. de ciuitate dei ſic dicit. Negociū iuſtumſuſcipit neceſſitas caritatis. Et iterū. augꝰ ſuꝑ illo verbo ioh̓. vltimo. Paſce oues meas ſic dicit.Sit amoris officium paſcere domicū gregem. ſifuit timoris indiciū negare paſtorem. ¶ Tercio ilſe qui oīno p̄latōnem ſibi iniūctā refugit̉ peccat. qꝛrepugnat virtuti hūilitatis ex qua homo ſe ſubijcit ſuꝑiorū mandatis. Vn̄ greg̓. in paſtorali ſic dicit. Tūc an̄ dei oculos eſt vera hūilitas. cum ad reſpuendū hoc qd̓ vtiliter ſubire precipit̉ ꝑtinar nōe. vbi ſupra. q. clxxxv. arti. ij. ī cor. q. ¶ Xꝫ forte argues ꝙ renuēs iniūctū ſibi officiūn peccat triplici rōe. ¶ Primo rōne cōtemplatōis. ſic. Nullus peccat ſi meliora nolit deſerere vt minuſ bonisinhereat. ſed vita cōtemplatiua q̄ dilectōni conditoris inheret preminet vite actiue q̄ inheret dilectidmi ꝓximi. gͦ non peccat qui oīno recuſat ep̄atumItu ad dilectōneꝫ ꝓximi ordinatur. Rn̄deo duobomodis. ¶ Primo. qꝛ licet vita contemplatiua de ſeſit melior vitā actiua ſic̄ amor dei eſt melior amorēNeſacioꝓximi. tn̄ ex alia ꝑte bonū multitudinis cui p̄latꝰintendit preferendū eſt bono vnius cui vacat vita cōtemplatiua. ¶ Scd̓o dico. ꝙ p̄lati nō ſic trāſferunt̉ ad vitā actiua vt contemplatiuam deſerātVn̄ augꝰ. xix. de ciuitate dei dicit. Ꝙ ſi imponat̉ſarcina officij paſtoralis. nō deſerenda eſt dilectōveritatis. q̄ ſcꝫ in cōtemplatōne habet̉. ¶ Secundo probat̉ hoc idem ratōne crimīs vel offenſionisſic. Nullus debꝫ non purgatus ſacra miſteria adire. vt greg̓. dicit. Si gͦ aliquis ſentiat ſe non purgatum ſibi iniūctū officium non debꝫ ſuſciꝑe. Rn̄deo et dico. ꝙ ſi ſubditus habeat defectū qui valeat remoueri tenet̉ indicare ſuo ſuꝑiori. qui ſi impedimictum remouere voluerit. tenet̉ ei humiliterobedire. Si aūt impedimentū habeat qd̓ remoueri nō poſſit nec a ſubdito cui iniūgit̉. nec a p̄latoqͥ iniugit. tūc nō tenet̉ obedire. ſic̄ ſb̓ditus exiſtēsirregularis nō tenet̉ obrdire archiepͥo ad ſuſcipi.endū ep̄atū vel etiā ſacros ordīes ¶ Tercio arguo⁊ ꝓbo hͦ ideꝫ ratōe obligatōis. ſic. Qui votū emittit qd̓ non fiat prelatus non tenet̉ alteri obedire deaſſumēdo. Rndeo ⁊ dico. ꝙ ille qui votum emittitde non ſuſcipiendo ep̄atum. ſi ꝑ hoc intendat ſe obligare ad hoc qd̓ nec ꝑ obedientiam ſuꝑioris p̄latiaccipiat. illicite vouit. Si aūt intendat ſe obligarevt ep̄atum qͣntum eſt de ſe nō accipiat niſi iniminete neceſſitatē. licitū eſt votū ⁊ ẜuare tenet̉. Ibidemin ſolū. triū argumētorū. ¶ Tercio pͥncipaliter p̄latōnem propt̓ ꝑſecutōne tiranorum deſere̓ corꝑaliter vno modo licet. alio modo non licet. ¶ Primo em̄ ſi p̄latus in ſui abſentia poteſt ſufficient̓ ꝓuidere proximorū ſaluti. tunc propt̓ ꝑſecutōnemtirannorū pt̄ ſe licite abſentare. qd̓ probo per tresratōnes. Frima eſt ꝓpter vitandū damnū ſubiecte aīe. Scd̓a eſt propt̓ vitādū incōmodū ꝯmiſſeeccleſie. Tercia eſt propter vitandū ꝑiculū ꝑſoneꝓprie. Vn̄ augꝰ dicit ī epiſtola ad honoratū. Fugiant de ciuitate in ciuitate ſerui chriſti. qn̄ eoꝝ qͥſqꝫſpecialit̓ a ꝑ ſecutoribꝰ ꝑſequit̉. ¶ Secundo verovbi p̄lati abſentia eſt multum nocuua. ⁊ pn̄tia ſtaſubditoꝝ ſaluti eſt neceſſaria. non debꝫ paſtor perſonaliter deſere̓ gregem ſuū. neqꝫ propt̓ temꝑaleincōmodū. neqꝫ propt̓ proprie ꝑſone ꝑiculū. eo ꝙbonus paſtor aīam ſuā ꝓ ouibus ſuis debꝫ ponereVn̄ ſubdit augꝰ in ep̄iſ. ad honoratū. Cū in eccleſia oīm eſt cōmune ꝑiculuꝫ. hi qͥ alijs indigent nōdeſerant̉ ab his quibꝰ indigent. Si em̄ ꝑincio ſuꝫeſt nautā in trāqͥllitate nauim deſere. qͣnto magisin fluctibꝰ. Vt dicit nicolaus papa. et habet̉. vij.q. pͥ. ſciſcitaris. ſcd̓a. ij. q. clxxv. arti. v. in cor.q. ꝑ totū. ¶ Quō p̄latus circa bona pt̄ tria.ſcꝫ habere ꝓpriū. diſpenſare cōmiſſum. dare ſuuꝫErcio pͥncipalit̓ circa ¶ Capi. iij.p̄latōnem cōſideranda eſt licita poſſeſſiopropriorū. Nam p̄latus circa bona temporalia poteſt tria. primo habere propriū. ſecundodiſpēſare cōmiſſuꝫ. tercio relinq̄re vel donare ſuū
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten