Druckschrift 
Pantheologia : [Mit Praefatio von Jacobus Florentinus]
Einzelbild herunterladen
 

Quō merita non ſunt cauſa p̄deſtinationis ſCapi.voluntas diuiria. Ecūdo pͥncipalit̓ circa p̄deſtinatōnē cōſiderāda eſt ratō ſuꝑans noticia. Nā ratōſiue cauſa pͥncipalis quare deus aliquosſaluat et aliquos reprobat vel dānat. non ſunt merita propria non merita aliena. ſed volūtas ⁊ bonitas diuina. Primo dico ꝙ ratō principalis pr̄edeſtinādi ⁊ reprobandi. nō ſūt merita propria. qd̓probo triplicit̓. ſcꝫ ratōne. autoritate. ⁊ ſimilitudīe Primo ꝓbo rōne. ſic. Si gr̄a nō eſt ex meritis.gͦ minus gloria. Vel ſic. Infuſio gr̄e in pn̄ti nō eſtex meritis. gͦ nec adeptō glorie in futuro q̄ eſt effectus predeſtinatōnis eſt ex meritis. Ꝙ autem infuſio gr̄e nō ſit ex meritis. ꝓbat apl̓us ad ro. xj. dicens. Ꝙ ſi gr̄a ſaluati ſūt. iam nō ex oꝑibus. alioquinſi gr̄a eſt ex oꝑibus iam gr̄a non eſſet gr̄a ſedeſſet magis debitū. quod eſt falſū ⁊ impoſſibile.Secūdo ꝓbo hͦ idem autoritate apl̓i. ad titum. ij.ſic dicentis. Nō ex oꝑibus iuſticie q̄ fecimꝰ nos.ſed ẜm ſuā miſericordia ſaluos nos fecit. Tercio ꝓbo ſimilitudine iacob et eſau. de quibꝰ loquit̉apl̓us ad ro. ix. dicēs. Ꝙ cū nō dū natieſſent autquidqͥd boni aūt mali egiſſent. dixit deus. Iacob qͥdeꝫ dilexi. eſau odio habui. Glo. ſine meritis vnūdilexi ⁊ p̄deſtinaui. aliū reprobaui. Quarto hocidem ꝓbo alia rōne. ſic. Tempalia nō ſūt cauſa etni. ſꝫ merita nr̄a vel oꝑa meritoria ſūt tēpalia. p̄deſtinatō aūt ē ab et̓no. gͦ ⁊cͣ. pͥma ꝑte ſū. q. xxiij. arti. iij. in cor. q Secundo dico ꝙ pͥncipalis cauſavel ratō p̄deſtinatōnis nō ſūt merita aliena. quodduplr̓ ꝓbo Prima ratō talis eſt. Magis efficacia ſūt oꝑa propria qͣꝫ aliena. qd̓ patꝫ. qꝛ pͥmiū corrn̄det merito proprio nō alieno. ſed vt patet ſupraimmediate p̄deſtinatō nō eſt ex meritis proprijs. gͦminꝰ ex alienis. Secūda ratō eſt. qꝛ p̄cibus ſanctorū non adiuuat̉ p̄deſtinatō. non em̄ p̄cibꝰ ſan.ctorū fit ꝙ aliquis pordinet̉ et predeſtinetur a deovbi ſupͣ. q. xxiij. arti. viij. in cor. q. Tercio dicoꝙ merita propria ⁊ etiā merita aliena. et ſi non pͥncipalit̓. tn̄ aliquo modo valent ⁊ iuuāt ad bt̄itudinem obtinendā. Ad cuiꝰ euidentiā eſt ſciendū.ꝙ aliquis vitā eternā cōſequit̉ quinqꝫ modis. ſcꝫmere̓do. orando. ſiadendo. diſponedo. cōadiuuaD Primo merēdo. ſicut aliquis hn̄s gr̄am meretur ex ſuo ope de cōdigno vitā eterna. Re. ſupͣ caritas ⁊ ſupͣ gr̄a. Secūdo orādo. ſic̄ aliquis orando pro aliquo alio meret̉ ei pͥmā gr̄am. Vbi nōta. ꝙ in p̄deſtinatōe includunt̉ duo. ſcꝫ p̄ſciētia etpordinatō diuinia de ſalute alteriꝰ. et talis p̄ſciētiap̄cibꝰ ſanctoꝝ nō adiuuat̉. Scd̓m eſt effectꝰ p̄deſtinatōis. ſcꝫ collatō gr̄e in pn̄ti ⁊ glorie in futuro.⁊ hoc adiuuat̉ implet vel obtinet̉ p̄cibo ſāctoꝝ. qd̓duplr̓ ꝓbo. ſcꝫ ratōne. ⁊ autoritate Primo ratōne. ſic. Si p̄deſtinatō qͣntū ad collatōnē gratie etglorie p̄cibus ſanctoꝝ ex nr̄is oꝑibꝰ non tuuat̉. gͦnon oportet orare ꝓ alio vt ſaluet̉. ſꝫ eadeꝫ rōnepdeſtialionec ꝓ ſeip̄o nec opus bonū aliquod oꝑari. ſed oīahec ſūt incōuenientia. gͦ ⁊cͣ. Scd̓o ꝓbo autoritate greg̓. qui dicit indyalogo ꝙ p̄deſtinatō oratōnibus ſanctorū iuuat̉. quod ꝓbat ꝑ illud quod dicitur. genͥ. xxv. ꝙ yſaac orauit pro vxore ſtīa rebeca eo ꝙ ſterilis eſſet. ⁊ dn̄s dedit ei cōceptū qui trerat p̄deſtinatus ad vitā eternā. primo ſcripto. ſendiſ .xlj. arti. iiij. in duobus argumentis contͣ.Tercio probo autoritate bt̄i petri. ſcd̓e petri. j. di.centis. Satagite vt ꝑ bona oꝑa certam vr̄am pocatōnē ⁊ electōneꝫ faciatis. prima ꝑte ſū. q. xxiij.arti. viij. in cor. q. in fine. Tercio cōſequit̉ veobtinet quis vitā eternā ſuadendo. ſcꝫ qn̄ qͥs ſuadet alteri ⁊ cooꝑatur ad bonū. ita dicit apoſ. j. adchorin. iij. Dei em̄ coadiutores ſumꝰ. Vbi notaꝙ adiutoriū qd̓ impendimꝰ ꝑ gratiā ſiue ad gratiā⁊ gloriā obtinendū. nō eſt propter diuine v̓tutisindigentiaꝫ vel defectū. qꝛ cum ſit infinite virtutispt̄ effectū p̄deſtinatōnis. ſcꝫ gr̄am ⁊ gloriā exhibere ſine adiutorio alieno. ſed ideo ſumꝰ adiutoresdei duplici rōne Prima eſt ꝓpt̓ ordinis cōẜuatōnem. ſcꝫ vt ſaluet̉ ⁊ cōẜuetur ordo quē diuinaſapientia inſtituit. Nam ſapientia diuina ordinauitvt mediātibus ſcd̓is cauſis effectus procedat ⁊ deriuet̉ a cauſa pͥma. ſicut in angelis ⁊ in corꝑibuspatet. Scd̓a cauſa eſt ꝓpt̓ dignitatis vel bonitatis cōmunicatōnē. vt ſcꝫ diuina bonitas creatu̓isꝯmūicaret̉ ⁊ diffūdet̉. pͥma parte ſū. q. xxiij. artiviij. in ſolū. ij. argū. Et pͥmo ſcrip. ſen. diſ. xlj. ariiij. in ſolū. j. argū. Quarto obtinet qͥs vitā etnā diſponēdo. Nā cū qͥs ſeip̄m ad gr̄aꝫ preꝑat veldiſponit. tūc deꝰ de cōgruo illi ꝯcedꝫ gloriā. Licetei aliqͥs ſua v̓tute nō poſſit cauſare gr̄aꝫ. qꝛ hͦ ē ſoliꝰ dei. tn̄ pt̄ aliqͥs face̓ qͣntū ē in ſe. quo facto deꝰde cōgruo ſibi infundꝫ gr̄am. Sic̄ aliquis aꝑiēdofeneſtrā. facit ꝙ illūiat̉ domus. nō ꝙ eam illumīetqꝛ hͦ ſpectat ad ſolem. ſꝫ qꝛ feneſtrā aꝑit qͣ aꝑta illumiat̉. Qn̓to obtinet qͥs vitā eternā obſequēdonaturalituuamento. ſic̄ motus celi et om̄es cauſenatu̓ales iuuāt p̄deſtinatōnem. inqͣntū eaꝝ officioꝑficit̉ generato ⁊ ſuſtentāt electū. primo ſcrip. ſediſ. xlj. arti. iiij. in cor. q. in fine. Quarto ⁊ vltimo dico ꝙ ratō qͣre deus aliquos p̄deſtinat et aliquos dānat. pt̄ aſſignari in generali ꝑfectō boni.tatis diuine. Et formo ſic ratōnem. Deus creaturas produxit vt bonitatē ſuam cōmunicarꝫ et mianifeſtaret. magis aūt ſua bonitas cōmunicat̉ velmanifeſtat̉ ſi ſint plures gͣdus reꝝ qͣꝫ vnꝰ tantū.Ergo a ſimilid̓ina bōitas magiſ manifeſtat̉ qn̄ on̄dit̉ miſericordia inſaluatis ⁊ iuſticia in dānatis qͣꝫſi relucet ſola miſericordia ī ſaluatis ſiue iuſticia ndānatis. vel ecōu̓ſo. ita ꝙ eēnt ſaluati ſine danatisvl̓ dānati ſine ſaluatis. Secundo vero in ꝑticulari quare petrū ſaluabit ⁊ iudam damnauit. ratiohūana aliqua nō poteſt dari. Ꝙ aūt de ſaluatōriealiquorum et de damnatione aliorum poſſit ratioaſſignari ingenerali. probo per quatuor exempla.