Druckschrift 
Pantheologia : [Mit Praefatio von Jacobus Florentinus]
Einzelbild herunterladen
 

a qͣdeo et dico. ꝙ homicidiū ſcd̓m ſe nō eſt concūpiſcibile. qꝛ non habet de ſe ratōnem alicuiꝰ boni.ſed adulteriū habet ratōnem boni ſcꝫ delectabilis.curtum etiam habet ratōnem alicuiꝰ boni ſcꝫ vti.lis: bonum aūt de ſe habꝫ ratōnem cōcupiſcibilisEt ideo fuit ſpecialibꝰ p̄ceptis prohibenda coucupiſcentia adulterij et furti. non aūt cōcupiſcētia homicidij. Hec bea. tho. ſcd̓a. ſcd̓e. q. cxxij. arti. vjVtrum ſex p̄cept a decalogi cōuenienter tradant̉.in ſolutōne. iiij. argumenti. ¶Ꝙ de predeſtinatōne ſūt qͥnqꝫ actus. Capi. pͥmū.Redeſtinatio. Circa p̄deſtinatōnem conſiderāda ſūt triaPrimo diffinitō notificās eſſenciam. Secūdo ratō ſuꝑans nōticiā. Tercio preſumptō adiuuans fiduciā. Primo conſiderāda eſt diffinitio notificans eſſentiam. Nam deeſſentia p̄deſtinatōnis ſūt qͥnqꝫ actus qui neceſſa.rio requirunt̉ ad eam. ſcꝫ p̄cognoſcere. diligere.eligere. ꝓpone̓ vel velle. dirigere vel iuuare. Primo ad p̄deſtinatōneꝫ reqͥritur p̄cognoſcere. Sic̄em̄ neſcire dei eſt non approbare ſed potius reprobare. iuxta illud quod dicit̉. math̓. xxv. amen dico vobis neſcio oas. ſcꝫ noticia approbatōnis. Itaſcire dei eſt canſa p̄deſtinatōnis. Ita dicit apoſto.ad ro. viij. Quos p̄ſciuit non noticia ſimplici velſpeculatiua. q̄ eſt non ſolū bonoꝝ ſꝫ etiam malorūhoīm. ſed noticia approbatōis ſcꝫ ab eterno approbādo cōformes fieri non difformes imagīs filij ſuihos et p̄deſtinauit. ſcꝫ vt daret eis gratiaꝫ in pn̄tiet gloria infuturo. Vn̄ p̄deſtinatō pͥmo ſic diffinitur. Predeſtinatō eſt preſcientia bn̄ficiorum dei. ſꝫqꝛ p̄ſcientia ſola non ſufficit. Ideo ſcd̓o ad prexitj. q̄ vidumt icitas⁊deſtinatōneꝫ requirit̉ dilige̓. Sic̄ em̄ odire dei eſtreprobare. vt dicit̉ malach̓. pͥmo. Eſau odio habui. id eſt reprobaui gr̄aꝫ meā nō apponendo. Itadiligere dei eſt approbare ⁊ elige̓. Nam dicit̉ ibideꝫiacob dilexi. id eſt mea caritate elegi ⁊ vocaui. Nāin deo dilectō precedit electōnē. ex eo em̄ ꝙ diligiteligit. Et ideo tercio ad p̄deſtinatōnem requiritur eligere. Nam electō eſt ſegregatō. non ab irratonabilibꝰ. ſed ab his qui nati ſūt ꝑticipare eundeꝫrinem. Vn̄ apoſ. ad eph̓. pͥmo. Elegit nos in ipſoan mūdi conſtitutōne. Et ideo ioh̓. xv. dicitur.Ego elegi vos. Vbi augꝰ ſic dicit. Electi ſūt itaꝙ. iō eſt pordinati ⁊ a reprobis ſeꝑati an̄mūdi cōſtitutōnem ea predeſtinatione qua deus futura facta p̄ſciuit. Electi aūt de mūdo ea vocatōne quadeus id qd̓ predeſtinauit impleuit. Et ſubdit augꝰEt videte quēadmoduꝫ non eligat bonos. ſꝫ quoscligit facit bonos. Sic̄ em̄ dilectō dei non cauſat̉a bonitate ſꝫ cauſat eam. ita electō dei non p̄ſuppo.int̓ bonos ſed facit bonos. vt patet ꝑ argumentū.Et ideo p̄deſtinatō ſcd̓o diffinitur. Predeſtinatō epordinatō alicuiꝰ ad gloriā. Quarto ad p̄deſtiſcitōneꝫ reqͥritur propone̓ vel velle. ita dicit apoſ.co. Nātioad roma. ix. Cuiꝰ vult miſeretur ⁊ quem vult indurat. Ambroſiꝰ. Cuiꝰ vult gratuite miſeret̉ dādo gram in pr̄ti. ⁊ gloriā in futuro. et quem vultindurat. ſcꝫ iuſto iudicō grāꝫ non dando. et ſi habet aliquā ſubtrahe̓do. Augꝰ. Cuius vult miſeretur. id eſt nullus fit ſaluus niſi queꝫ deus velit. Etideo rogandus ē vt velit. qꝛ neceſſe eſt fieri ſi voluerit. Re. ſupͣ miſericordia dei. pͥmo. ca. Vn̄ terciop̄deſtinato ſic diffinitur. Predeſtinatō eſt propoſitum miſerendi. Quinto ad p̄deſtinatōnem reqͥrit̉ dirigere. Vbi nota. ꝙ ſic̄ artifex vel mgr̄ inſuo oꝑe attendit quinqꝫ. ita deus in p̄deſtinatōne.Primo em̄ artifex ꝑcipit vel excogitat opꝰ quodintendit ꝓducere. Secūdo diligit opus qd̓ intendit facere. Tercio eligit et deliberat facere. Quarto remouet om̄ia q̄ opus faciendū impediūt. Qn̓to eligit om̄ia q̄ ad ꝑfectōnem oꝑis iuuāt et conferūt. pͥmo ſcripto ſent. diſ. xl. arti. pͥ. in cor. q. Itafacit deus. primo em̄ precōſpicit ⁊ p̄cognoſcit. ſe.cūdo diligit. tercio eligit. quarto proponit. quintoad vitam eternā dirigit excludendo om̄ia impedim̄ta. et cōferendo om̄ia ꝓmouentia neceſſaria. Vn̄augꝰ in libro. viij. de p̄deſtinatōne ſanctorū diffiniens p̄deſtinatōnem ſic dicit. Predeſtinatō eſt p̄ꝑatō gratie in pr̄ti ⁊ glorie in futuro. In qua diffinitōne tangunt̉ tria. Primo id quod eſt ante tempus cū dicit̉. preꝑato ſcꝫ et̓na. Scd̓o tangit̉ qd̓concomitat̉ tempꝰ. ibi. et glorie in futuro. Ita ꝙp̄deſtinatō in ſua diffinitōne cōcludit tria. Primocōcludit principium a quo cum dicitur. prepatio.Secundo includit mediū in quo cū ſubdit̉. gratiein pn̄ti. Tercio includit terminū ad quem cum ſb̓iungit̉. et glorie in futuro. Ad cuiꝰ euidentiameſt ſciendū. ꝙ aliud eſt p̄deſtiriatō. et aliud deſtinatō. Nam deſtinatō imptat directōnem in aliqua requā homo nō pt̄ conſequi ex ꝓprijs natu̓alibꝰ. ſic̄in gr̄am et gloriā. ſed hec p̄p̄oſitō pre imꝑtat anteceſſionē. ita ꝙ predeſtinatō imptat an̄ceſſioneꝫ. ideſt p̄cognitōnem illius directōnis quā imꝑtat deſtinatō. Nā p̄deſtinatō idem eſt qd̓ cogitato de creatura intellectuali mittenda in vitā et̓nam. Cuiꝰ ratio eſt talis. qꝛ qn̄ aliquid eſt ordinatū ad finem aliquem. quem ſua v̓tute non pt̄ attingere. tunc nece ſario indiget alio ip̄m ad finem dirigente ⁊ perducente. ſicut de ſagitta patꝫ. Modo ita eſt ꝙ creatura intellectualis ad finem ſuꝑnaturale eſt ordinata. ſcꝫ ad dei viſionem quā ꝓpria v̓tute non piattingere. ſicut nec ſagitta ad ſignū ſua virtute ſine ſagittāte pt̄ attinge̓. Et ideo ſicut miſſio ſagittea ſagittante in ſignū dicit̉ deſtinatō. ita precogitatō de ſagitta mittenda in ſignum dicit̉ p̄deſtinatioFodem modo miſſio creature intellectualis in vitāeternā dicit̉ p̄deſtinatō. Vn̄ ꝯuenient̓ diffinit̉. p̄deſtinatio eſt propoſitum cōferendi gratiā et gloriam creature intellectuali. Prima parte ſūme. q.xxiij. arti. pͥ. in cor. q. Et primo ſcrip. ſen. diſ. xlarti. iij. in cor. q. et in ſolū. vij. argumēti.