dno modo ex debitoſcꝫ ex merito. ſio perſeuerantia glorie cadit ſub merito. qꝛ liberū arbitriū determinat̉ ad bonuꝫ quod erit in gloria. Alio modo exgͣtuito ſicut ex mera gratia. ſic perſeuerantia vienō cadit ſub merito. ſꝫ ſolū ex motōne diuina q̄ eſtqncipiū om̄is meriti. Vn̄ deus gratis bonū ꝑſeuerantie largit̉ cuicūqꝫ illud largitur. ¶ Tercio hocdem probo ſimilitudine. Sicut em̄ q̄libet creaturaad hoc ꝙ ſit indiget vt creet̉ a deo. ita indiget vtconſeruet̉ a droui bono quod accipit ab ipſo. ſedperſeuerantia homīs in bono eſt conſeruatō eiusin bono. gͦ ⁊cͣ. ¶ Quarto hoc idem probo diſtinctione. ſic. Nam ꝑſeuerantia dicit̉ tribꝰ mod ¶ Primo ꝑſeuerantia ſignificat habituꝫ mentis ꝑ quemtomo firmiter ſtat ne moueatur ab eo qd̓ eſt ſcd̓mv̓tutem ꝑ triſticias irruentes. ¶ Secundo modo ꝑſeuerantia pt̄ dici habitus quidā ſcd̓m quem homo habꝫ ꝓpoſituꝫ ꝑſeuerandi in bono vſqꝫ ad finēet vtroqꝫ iſtorū modorū ꝑſeuerantia cum gratia infundit̉. ſicut continentia ⁊ cetere v̓tutes. ¶ Tercioꝑſeuerantia dicit̉ cōtinuatō q̄dam boni vſqꝫ infinem vite. ⁊ ad talem ꝑſeuerantiam habendā homo in gr̄a conſtitutus nō qͥdem indiget aliqua habituali gratia. ſed diuino auxilio ipſuꝫ dirigente ⁊protegente contra temptatōnū impulſus. Et id̓opoſtqͣꝫ aliquis eſt iuſtificatus ꝑ gr̄am. attente habet a deo petere p̄dictum ꝑſeuerantie donū. vt ſcꝫcuſtodiat̉ a malo vſqꝫ ad finem vite. Multis enimdatur gratia quibꝰ nō datur ꝑſeuerantia ingratiaUn̄ augꝰ in libro de bono ꝑſeuerantie ſic ait. Aſerimꝰ dei donū eſſe ꝑſeuerantiam qua vſqꝫ in finemꝑſauerat̉ in xp̄o. ¶ Sed contra. Pidet̉ ꝙ homopoſſit ꝑſeuerare in bono abſqꝫ dono vel auxilio diuine gratie. ſic. Oꝑa peccatorū qn̄ꝙ ſūt difficiliora qͣꝫ oꝑa v̓tutū. vn̄ ex ꝑſona pc̄toꝝ dicit̉ ſapiē. vābulauimꝰ vias difficiles. ſꝫ aliqͥ ꝑſeuerāt in oꝑibꝰpc̄ti abſqꝫ alio auxilio. gͦ etiā in oꝑibꝰ v̓tutuꝫ pt̄ hōtrttiſam idiꝑſeuerare abſqꝫ auxilio gr̄e d̓me. Rn̄deo ⁊ dico. ꝙhomo pt̄ cadere ꝑ ſe in peccatū. ſed non pt̄ reſur.gere a peccato ſine aucilio diuine gratie. Et ideoex hoc ip̄o ꝙ homo cadit in peccatū inqͣntum eſtde ſe facit ſe in peccato ꝑſeuerantem niſi gratia deiliberet̉. non aūt ex hoc ip̄o qd̓ facit bonuꝫ facit ſeꝑſeuerantem in bono. qꝛ potens de ſe eſt peccare.et ideo ad hoc ꝙ ꝑſeueret in bono indiget diuine gͣtie auxilio. Vn̄ augꝰ in libro de bono ꝑſeuerantiedicit. Ꝙ ꝑſeuerantia petitur ab illis qui ſūt ꝑ gratiam ſanctificati cū dicitur. ſanctificet̉ nomen tuūgͣ homo etiam in gratia conſtitutus indiget donovel auxilio noue gratie vt ei ꝑſeuerātia in bono velin gratia dei detur. Cuiꝰ ratō eſt. quia multis dat̉Fatia quibꝰ non dat̉ ꝑſeuerantia i gr̄a. ideo ⁊cͣ.¶ Obinota differentiam int̓ ſtatū gratie ⁊ ſtatuꝫmnnocentie quo ad donū ꝑſeuerantie. eo ꝙ hō nūcnnſtatu gratie nobiliori modo accipit donū ꝑſeue.fantie qͥm accepit homo in primo ſtatu. ſcꝫ in ſtatu mnnocentie an̄ peccatum. vt dicit augꝰ in librode natura ⁊ gratia. Cuiꝰ ratō eſt. qꝛ tūc ſcꝫ in primo ſtatu ſcꝫ innocentie. datum eſt homī vt ꝑſeuerare poſſet in gr̄a. ſꝫ non vt ꝑſeueret. Nūc auteꝫ ꝑgratiā xp̄i multi accipiūt ⁊ donum gratie quo ꝑſeuerare poſſint. ⁊ vlterius dat̉ ꝙ ꝑſeuerēt. Et ſicdonum xp̄i maius eſt qͣꝫ donū cōceſſum vel datumade. et ꝑ cōſequens maius eſt donū xp̄i qͣꝫ delictūade. Et tn̄ faciliꝰ homo ꝑ donū gratie ꝑſeuerae̓ poterat in ſtatu innocentie. in quo nulla erat rebellioſpūs ad carnem vel carnis ad ſpm̄. qͣꝫ nunc poſſimus. qm̄ reꝑatō xp̄i gratie et ſi ſit inchoata qͣntūad menteꝫ. nōdum tn̄ conſūmata eſt qͣntū ad carnem. quod erit in pr̄ia vbi homo nō ſolū p̄ſeuerare poterit. ſꝫ etiam peccare nō poterit. Hec beatustho. pͥ. ij. q. cix. arti. ix. vtrum ille qui iam eſt cōſecutꝰ gr̄aꝫ ꝑſeip̄m poſſit oꝑari bonū ⁊ vitare peccatuꝫ abſqꝫ aucilio noue gratie. in ſolū. pͥmi argumēti. vbi ponit ſimilitudinem p̄dictā. ſcꝫ ſic̄ q̄libetcreatura indiget conẜuari a deo ſic̄ creari ab eo.ita qͥlibet vt indigꝫ ꝙ gratia ſibi detur ad bn̄ oꝑandum ⁊ ad malū vitandū. ita indiget vt in data ſibi gratia conẜuet̉. quod eſt ꝑſeuerare in gr̄a. Etibidem arti. decīo vtrū homo in gratia cōſtitutusindigeat aucilio noue gratie ad ꝑſeuerādū ī bono.argū. contra ⁊ in cor. ſolū. ⁊ in ſolu. pͥ. ij. iij. argumenti. Et iterū ſcd̓a ſcd̓e. q. cxxxvij. arti. iiij.vtrum ꝑſeuerātia indigeat auxilio gratie. argu.contra ⁊ in cor. ſolu. ⁊ in ſolū. iij. argu.¶ Vtrū nō ꝑſeuerare in bono vel ī gr̄a ſit pc̄tum.Ed quia dictū fuit capi. ¶ Capi. vij.p̄cedenti. ꝙ multis datur gratia quibusnon dat̉ ꝑſeuerare in gratia. Poſſet aliquis q̄rere. vtruꝫ nō ꝑſeuerare in bono vel in gra.tia ſit peccatuꝫ. et videtur ꝙ non duplici ratōne.quia apoſtolus. j. ad choꝝ. iiij. ſic dicit. Quid habes quod nō accepiſti. Ex quo formo ⁊ talem facio ratōnem. Si homo nō ꝑſeuerat in bono vel ingratia ſibi a deo data ex duobꝰ cōtingit. aut quianon poteſt. aut quia nō vult. Si qꝛ nō pt̄. tunc ꝑſeuerare nō imputat̉ ei ad peccatum. qꝛ nō potuithabere ꝑſeuerantiam in bono vel in gratia ſibi dataSi aūt non ꝑſeuerat in gratia nec habꝫ eam qꝛ nōvult. etiam nō imputat̉ ei ad culpā. qꝛ volūtatemhabere non pt̄ niſi deo dāte. ſꝫ deus non dat ei pſeuerantiā. gͦ nō accipit. non habere aūt ꝑſeuerantiam non imputat̉ ad peccatū ei qui nō accepit velei cui nō datur. ſꝫ deo qui non dedit. ¶ Secūda ratō eſt talis. Si affirmatō eſt cauſa affirmatōnis.et negocio erit cauſa negationis. gͦ a ſimili ſi donatō ꝑſeuerantie a deo eſt cauſa acceptōnis ꝑſeuerantie. ꝑ oppoſitū non donatō ꝑſeuerātie erit cauſa nō acceptōnis ꝑſeuerantie. gͦ non eſt imputandum ei qͥ nō accepit ꝑſeuerantia. ſꝫ deo qͥ non dat.Rn̄deo ⁊ dico. ꝙ cauſa qͣre non accipit hō gr̄am velꝑſeuerātiā in gr̄a non eſt in deo. ſꝫ in culpa homīs.Cuiꝰ ratō eſt. qꝛ cū deꝰ ſit cauſa om̄is boni. nō acciꝑe gr̄am vel ꝑſeuerātiā in gr̄a cū debꝫ ⁊ expedit eſt
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten