Druckschrift 
Pantheologia : [Mit Praefatio von Jacobus Florentinus]
Einzelbild herunterladen
 

peccatū. gͦ deus non eſt cauſa non donatōnis ꝑſeuerantie in bono vel in gr̄a ſibi data ſcꝫ homī. ſꝫ homo ex culpa ſua. quia ſe non preꝑat eſt cauſa nonacceptōnis ꝑſeuerantie. Ad pͥmū gͦ dicendū. ꝙlicet iſta ꝯſequentia ſit neceſſaria ex vtraqꝫ ꝑte. ſcꝫdeus dat ꝑſeuerātiam. gͦ homo accipit. deus nondat. gͦ homo non accipit. non tn̄ ſic eſt in habitudine caſuali. Cuiꝰ rato eſt. qꝛ datio ꝑſeuerātie a deoeſt cauſa acceptonis. ſed non acceptio ꝑſeuerātieeſt cauſa non donatōnis. ex ꝑte em̄ bonorū ſemꝑ e̓cauſalitas in deo. ex ꝑte aūt malorū ſiue defectu nōponit̉ pͥmo cauſalitas indeo. ſꝫ creaturā defectibili⁊ ex ſua volūtate deficienti. Ad ſecūdū vero quoobijcit̉ ꝑ ſimile. ſcꝫ ſi affirmato eſt cauſa affirmatonis. et negato eſt negatōnis cauſa. ẜmph̓m ī libropoſteriorū: gͦ ⁊cͣ. Dicendū. ꝙ aliter ſe habꝫ in cau.ſis naturalibꝰ. ⁊ aliter in cauſis volūtarijs. Naꝫ incauſis naturalibꝰ que proprie ſūt cauſe. affirmatōeſt cauſa affirmatōnis. ⁊ negato eſt cauſa negationis. non tn̄ in cauſis volūtarijs. vt v̓bi gr̄a. Nondatio em̄ licet ſit inferens non acceptōnem. nō tn̄eſt cauſa non acceptōnis. ſꝫ non acceptō pſeuerantie eſt cauſa non datōnis. In cauſis volūtarijs nōſic eſt. vbi ex ꝑte negatōnis pn̄t adhiberi ratōnesdiuerſe. vt v̓bi gratia. p̄ſentia naute eſt cauſa ſalutis nauis. abſentia aūt nautē eſt vna cauſa piculi naiuis. qd̓ patꝫ. qꝛ pn̄t etiaꝫ eſſe alie cauſe plurespiculi nauis p̄ter abſentiā naute. vt nauis confractio vel mundatō aqͣrū vel ventoꝝ impulſio Vn̄non acceptō ꝑſeuerantie non cauſat̉ pͥmo ex hocꝙ deus non dat. quia deꝰ qͣntum eſt de ſe confertſꝫ hoc eſt ex ꝑte ip̄ius volūtatis q̄ mutabilis ē duobus modis. uel non tenedo qd̓ habet. vel conu̓tendo ſe indebite ad id quod non habꝫ. Et hͦ in primō angelo peccante ⁊ in adam ſimiliter. Hec alexander. ſcd̓a ꝑte ſūme. q. xxv. arti. v. Quare ageli qui ceciderūt non ꝑ̄ſeuerauerūt in bono gr̄e. incor. ſolū. ⁊. in ſolū. duoꝝ argumētoꝝ ꝯtrariorū. Quāta ſit v̓tus ꝑſeueratie ex duobꝰ apparet.ſcꝫ ex oppoſitōne ⁊ propoſito. Capi. viij.Varto ⁊ vltimo pͥncipalit̓ circa ꝑſeuerātiā ꝯſideranda eſt p̄mīatōnis ſublimitasvel ſublimitas p̄mij. Nam qͣnta ſit v̓tuſꝑſeuerātie ex duobo apparꝫ. ſcꝫ ex oppoſito. ⁊ ex ꝓpoſito. Primo qͥdem ex oppoſito. Vt em̄ dicitbern̄. in epiſto. ad ianuariū. Tolle ꝑſeuerātiā necmercedem obſequiū habꝫ. nec bn̄ficiū gloriaꝫ. neclaudem fortitudo. deniqꝫ non qui inceꝑit ſꝫ qͥ ꝑſeuerauerit. Et iterū bern̄. in eadem epiſ. ſic ait. Abſqꝫ ꝑſeuerantia nec qͥ pugnat victoriā nec palmamvictor cōſequit̉. Et ſubdit. Perſeuerātia victrixad meritū. mediatri ad pͥmiū. ſoror patientie. filia cōſtantie. amica pacis. amiciciarū modꝰ. vnanimitatis vinculū. Et ſb̓dit. Tolle p̄ſeuerātia ⁊cͣ.vbi ſupͣ. Et iterum bern̄. in ep̄iſ. ad garriū. Noniuſtus arbitrat̉ ſe comp̄hendiſſe: nunqͣꝫ dicit ſatiſeſt. ſed ſemꝑ eſtirit ſemꝑ ſitit iuſticiam. vt de bonoRicatuciain meltus proficere ⁊ ꝑſeuerare totis viribꝰ conet̉ Secundo hoc idem probo ex propoſito. Vn̄ iſidorus in libro de ſūmo bono ſic ait. Salus ꝑſeuerantibus dat̉. Non em̄ eſt beatus qui bonū facitſed qui inceſſabilit̓ facit. Ita dicit̉ math̓. x. ibideꝫxxiiij. Non qui inceꝑit ſꝫ qui perſeuerauerit ſaluuserit. In quo v̓bo circa ꝑſeuerantiā tangit tria. ſcꝫobligatōnem. ꝑuentōnem. p̄miatōneꝫ. Primotangit obligatōnem dicens. qui ꝑſeuerauerit. Sꝫniunqͥd ꝑſeuerantia eſt in p̄cepto: Rn̄deo et dico.ꝙ duplex eſt ꝑſeuerantia. Vna eſt cōtinuatō ī bonis oꝑibus. ⁊ ad hanc nullꝰ tenet̉. qͥa eſt impoſſibilis. Alia ꝑſeuerantia eſt propoſitum ꝑſeuerandiin bono. ⁊ de hac fit mentio cum dicit̉. Qui pſeuerauerit ⁊cͣ. Ratō huiꝰ eſt. quia p̄cepta affirmatiua ⁊ ſi ſemꝑ obligent non tn̄ ad ſemꝑ. ſed ꝓ loco ⁊ temꝑe. vt patet ꝑ exempla infra. p̄cepti diuiſio capi. vij. Et ideo ſicut precepta affirmatiua q̄de patientia dant̉ ſunt accipienda ſcd̓m preꝑatio.nem animi. vt ſcꝫ homo ſit ꝑatus ea implere cumopus fuerit. ita etiā p̄cepta ꝑſeuerantie ſūt accipienda ſcd̓m preꝑatōne animi. Hec be. t. ſcd̓a. ſcd̓eq̄ſtio. cxl. articulo. ij Vtrum precepta de ꝑtibꝰfortitudinis cōuenient̓ tradant̉ in lege diuina. inſolū. ij. argū. Secundo tangit t̓mini ꝑuentōneibi. vſqꝫ infineꝫ. ſcꝫ in xp̄m. Augꝰ. xij. li. de ciui.dei ſic ait. In xp̄o nanqꝫ ꝑſeuerare eſt in fide eiꝰ qꝑ dilectōnem oꝑatur ꝑmanere. Et apoſ. ad ro. xFinis em̄ legis xp̄us ad iuſticiam om̄i credenti.Vbi nota. ꝙ duplex eſt finis. ſcꝫ cōſrīptōnis ⁊ ꝑfectōnis. verbi gratia. Finis panis eſt cōſumptiopanis. finis homīs eſt ꝑfectō homīs. ⁊ hͦ eſt xp̄ucuiꝰ adeptō vel fruito eſt ꝑfectō homīs. Vn̄ auguſ. ibidem in glo. Finis legis xp̄us in quo lex iuſticie non ꝯſumit̉. ſed implet̉ ⁊ ꝑficit̉. Et ſb̓dit auguſ. ibidem. Om̄is em̄ ꝑfectō in xp̄o eſt. vltra quenon eſt quo ſpēs ſe extedat. Et ſubdit. Finis etiāfidelium xp̄us eſt. ad que cum ꝑuenerit credentisintento non quo amplius poſſit inuenire. ſꝫ habetin quo poſſit ꝑmanere. Et cōcludit dicens. Finisgͦ dicitur. non qꝛ cōſumit ſed quia ꝑficit. Hec augꝰ ibidem. Et ideo tercio tangit p̄mij remuneratōnem. ibi. ſaluus erit. Quod v̓bum exponituiqͥnqꝫ modis Primo hiero. in gloſa colla. exponit ſic dicens. Docꝫ ſaluator v̓tutem lōgamnnitatis ⁊ patientie. Non em̄ cepiſſe vel facere virtutiseſt. ſed ꝑfeciſſe vel ꝑficere. vn̄ cauda hoſtie iubeturofferri in ſacrificio. Secūdo glo. int̓li. exponitſic dicens. Qui ꝑſeuerauerit ſcꝫ in v̓tute ⁊ veritate vſqꝫ in finem. quocūqꝫ temꝑe incipiat vite preſentis ſaluꝰ erit. Tercio criẜ. ſuꝑ math̓. exponitſic dicens. Qui ꝑſeuerauerit ⁊cͣ. Multorū eſt inci.ꝑe. ꝑſeurerare aut vel finire paucorū. Et ſubdit.quia em̄ conſueuerunt multi in pͥncipio qͥdem eſſevehemētes. poſtea vero diſſoluti. propt̓ hoc ait. tufinem require dicens. Qui ꝑſeuerauerit vſqꝫ infinem ⁊cͣ. Quod probat ⁊ on̄dit ꝑ exemplū dicers