in finem. Sic igit̉ ꝑſeuerantia proprie ⁊ ꝑfecte dicitur eſſe v̓tus. qn̄ quis eligit incipit ⁊ ꝑficit. qꝛ vſqꝫ ad finē actum ꝑducit. Eſt autē duplex finis. ſcꝫoꝑis. ⁊ homīs. Onus finis eſt v̓tuoſi oꝑis. ſcꝫ ꝙmiles ꝑſeueret vſqꝫ ad finem certamīs. et magnificus vſqꝫ ad finē oꝑis vel vſqꝫ ad cōſtīmatōeꝫ operis. ⁊ iſte finis ad ꝑſeuerātiam ſpectat. Alius finiseſt vite homīs vel vite hūane. et qͣntum ad iſtū finem ſūt qͥdam virtutes quaruꝫ actus ꝑ totam vtam homīs durare debent. ſicut actus fidei ſpēi etcaritatis. Guiꝰ ratō eſt. quia actus iſtarū v̓tutūreſpiciūt finem vltimū totius vite hūane. et ſcd̓mhunc finem non accipit̉ virtus ꝑſeuerantie. ſꝫ ẜmpͥmū. vt patꝫ. Hec bea. tho. ſcd̓a. ſcd̓e. q. cxxxvijarti. pͥmo. in ſolū. ij. argumenti. Patet igit̉ ex premiſſis quid ſit virtus ꝑſeuerantie ⁊ quot et que inp̄ſeuerantia attendi debent.¶ Duo vicia v̓tuti p̄ſeuerantie opponunt̉. ſcꝫ mollicies ⁊ ꝑtinacia.Capitulum. qͣrtumEcundo pͥncipalit̓ circa ꝑſeuerantiā co.ſiderāda eſt oppoſitōnis varietas ſeu varietas oppoſiti. Ilam duo vicia ſeu peccata v̓tuti ꝑſeuerātie opponunt̉. ſcꝫ mollicies. ⁊ p̄tinacia. ¶ Primo dico. ꝙ mollicies opponit̉ ꝑſeuerantie. qd̓ tali ratōne on̄do. Laus ꝑſeuerātie inhoc ꝯſiſtit. ꝙ aliquis non recedit a bono ꝓpt̓ diut̉nam tolerātiā difficiliū et laborioſoruꝫ. ſed mollisdicit̉ aliquis ex hͦ ꝙ defacili recedit a bono ꝓpt̓ aliqua difficilia que ſuſtine non pt̄. gͦ mollicies opponit̉ p̄ſeuerātie. Vel formo talr̓ ratōeꝫ. Nō recedea bono ⁊ facilit̓ recedere a bono opponunt̉. vel fir.mit̉ pſiſtē in bono ⁊ faciliter recedere a bono opponunt̉. ſed huiuſmodi faciūt pſeuerantia ⁊ mollici.es vt patet. gͦ ⁊cͣ. ¶ Scd̓o hͦ idem cōfirmo ſimilitudine. ſic. Nā molle dicit̉ quod facile cedit tangenti. Cū igit̉ voluptas fortius moueat attrahendo. qͣꝫ triſticia de carentia voluptatis moueat ret̉hendo. qꝛ carentia voluptatis eſt purus defectus.Ideo ẜm ph̓m proprie mollis dicit̉. qui recedit a bonō ꝓpter triſticias ex defectū delectatōnū cauſatasquaſi cedens debilimouenti. nō aūt iudicat̉ aliqͥdmolle ex hoc ꝙ ordit fortit̉ impellenti. Verbi gr̄a.Nam pietes cedūt machme ꝑcucienti. Et ideo a ſimili non reputatur aliquis mollis ſi cedat aliquibꝰvalde grauit̉ impellentibꝰ. Vn̄ ph̓us dicit in. vij.ethicoꝝ. ꝙ ſi quis a fortibus ⁊ ſuꝑ excellentibꝰ delectatōnibꝰ vnicit̉ vel triſticijs non eſt admirabileſꝫ cōdonabile ſi contͣ tendat. ¶ Sed forte queresquid impellit fortius. an metus ꝑiculorū an appetitus vel cupiditas delectatōnū. ¶ Rn̄deo et dico. ꝙmetꝰ piculorii. quod ꝓbo autoritate tullij in pͥmode officijs ſic dicentis. Non eſt ꝯſentaneū qͥ metunō frāgit̉ eū frangi cupiditate. nec qͥ inuictū ſe alabore p̄ſtitit vinci a voluptatē. Ip̄a enim voluptasfortius mouet attrahendo. qͣꝫ triſticia de carētia voluptatis retrahēdo. ¶ Sꝫ forte q̄res ⁊ dices. vn̄cauſat̉ mollicies. Reſpōdeo ⁊ dico. ꝙ molliciesex duobꝰ cauſat̉ ¶ Primo qͥdem ex conſuetudine.Cū em̄ aliquis ꝯſuetus eſt voluptatibꝰ frui difficilius pt̄ earum abſentiaꝫ ſuſtinere cum triſticia impellit. delicia aūt reſpicit cauſam delectatōnis impeditiuā. puta laborem vel huiuſmodi. vn̄ proprie delicioſus eſt qui non poteſt ſuſtinere laboreꝫ delectacōnibo et voluptatibus et quicti deditus ⁊ aſſuetusHec beatus thomas. ſcd̓a. ſcd̓e. q. cxxxviij. arti.pͥmo. Vtrum mollicies opponatur ꝑſeuerantie. incor. ſolu. ⁊. in ſolū. pͥmi ⁊. ij. argumenti.¶ Ꝙ ꝑtinacia opponit̉ ꝑſeuerantie ꝓbat̉ t̓plr̓.Ecundo dico ꝙ ꝑtinacia. ¶ Capi. v.opponit̉ ꝑſeuerantie. qd̓ triplicit̓ ꝓboPrimo comꝑatōne et ſimilitudine. ſic.Nam tullius in ſia rethorica dicit. ꝙ ſicut ſe habꝫſipſtitio ad religionē. ita ꝑtinacia ad ꝑſeuerantia.ſꝫ ſuꝑſtitio opponit̉ religioni. vt patꝫ infra ſuꝑſtitō. ⁊ infra religio. ergo et ꝑtinacia opponit̉ ꝑſeuerantie. ¶ Scd̓o hoc idem ꝓbo ex nomīs interp̄tatōne. Nā iſidorus dicit. x. libro ethimo. ꝙ ꝑtinaꝫdicit̉. qui eſt impudent̓ tenes quaſi circa om̄ia tenax. Et hic idem dicit̉ ꝑtinax. eo ꝙ in propoſitoſuo ad victoriā ꝑſeuerat. Vel ꝑtinax dicit̉ durꝰ ⁊p̄ſeuerans impudens obſtinatus irreuocabilis indocilis. vt dicit papias. ¶ Tercio hͦ idem ꝓbo ratōne. ſic. Virtus cōſiſtit in medio ⁊ viciū in extremis. ſed ꝑtinax eſt qui in propria ſentencia ꝑſeuerat plus qͣꝫ oportet. mollis aut minus qͣꝫ oportet.vt patet capi. p̄cedenti. ꝑſeuerans auteꝫ ſcd̓m ꝙoportet. Vn patet. ꝙ mollis vituꝑatur ſicut ſcd̓mdefectū medij. ꝑtinax autē vitupat̉ ſicut ſcd̓m exceſſum medij. ſed ꝑſeuerans laudat̉ ſicut exiſtensin medio. Hec bea. tho. ſcd̓a. ſcd̓e. q. cxxxviij. arti. ij. Vtrum ꝑtinacia opponat̉ ꝑſeuerantie. argocontͣ. ⁊. in cor. ſolū. Patꝫ igit̉ ex p̄miſſis dr̄a int̓pſeuerantem mollem delicioſū ⁊ ꝑtinacem.Ꝙ gr̄a diuini auxilij eſt neceſſaria ad hoc ꝙꝑſeuerantia habeat̉.Capi.Bj.Ercio pͥncipalit̓ circa pſeuerantiam cōſideranda eſt auxiliationis neceſſitas velneceſſitas auxilij. Namgratia diuini auxilij eſt nece ſaria ad hoc vt pſeuerantia habeaturquod quadruplicit̓ probo. ſcꝫ autoritate. ratione.ſimilitudine. diſtinctōne. ¶ Primo probo autori.tate auguſ. in libro. de ꝑſeuerātia ſic dicentis. Aſſerimus donum dei eſſe ꝑſeuerantiam. qua vſqꝫ in finem ꝑ̄ſeuerat̉ in chriſto. ¶ Secundo hoc idem ꝓbo ratione. ſic. Cum liberum arbitriū de ſe ſit vertibile. ⁊ hoc ei non tollatur ꝑ habitualem gratiaꝫp̄ſentis vite. non ſubeſt poteſtati liberi arbitrij etiam ꝑ gratiam reꝑati. vt ſe immobiliter in bono ſtatuat. Vnde licet inpoteſtate eius ſit ꝙ hoc eligatnon tamen quod faciat. plerumqꝫ in noſtra poteſtate cedit electō non tn̄ executio. ¶ Secūdo cōſirmo hanc ratōnē. ſic. Cū em̄ homo habeat liberumarbitriū naturalit̓ ⁊ ad bonuꝫ ⁊ ad malū flexibile.duplr̓ pt̄ homo ꝑſeuerātia in bono obtinere a deo.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten