Druckschrift 
Pantheologia : [Mit Praefatio von Jacobus Florentinus]
Einzelbild herunterladen
 

ꝓecunda ratō eſt talis. Qui conſentit malo cumpoſſet arguere non eſt innocens ſed peccator. ſeddeus ꝑmittendo mala cuꝫ poſſit arguere ⁊ puniretacet. gͦ cōſentit. Rn̄deo duobo mod. PrimoqꝫIle qui ꝑmittit mala fieri ſine omni punitōne nō eſtmnocens Secūdo dico ꝙ duplex eſt pena. vnain pn̄tiſcꝫ remorſus cōſcientie. ⁊ hec ſtatim cōco.mitat̉ peccatū. alia pena eſt in futuro. et hanc nonſemꝑ īmittit deus. Vn augꝰ contͣ fauſtum ſcd̓o libro ſic dicit. Vexant aūt peccata cōſcientiā ipſiqꝫanimo nocent. cū lumīe iuſticie peccando priuaturet ſi non cōſequātur dolores qͥ vel corrigendis inferunt̉: pel non correctis vltimo reẜuant. Req. ſupͣmalum ⁊ infra temptatō. Quō ꝑſeuerantia diffinitur ē quomodo ꝑſeuerātia dupliciterpoteſt accipi.Capitulum. .p̄mū.Erſeuerantia. Circa perſeuerantiam conſideranda ſuntquatuor. ſcilicet diffinitioniscongruitas. oppoſitōnis va.rietas. auxiliatōnis neceſſitasp̄miatōnis ſublimitas. Vel aliter. qͥdditas vocabuli. varietas contrarij. neceſſitas auxilij. ſublimitas pͥmij. Primocirca ꝑſeuerantiā conſideranda eſt diffinitōnis cōgruitasvel qͥdditas vocabuli. ſcꝫ quō p̄ſeuerantia diffinit̉ Vbinota. ꝙ ꝑſeuerantia duplicit̓ poteſt accipiſcꝫ prout eſt generalis virtus. ⁊ prout eſt ſpecialis Primo gͦ inqͣntū ꝑſeuerātia eſt virtus generaliſdiffinit̉ a tullio in ſtia rethorica. ſic. Perſeuerātiaeſt in ratōne ꝯſiderata bn̄ſtabilis ⁊ ꝓpetua māſioNam immobilit̓ in bono ratōnis p̄ſiſtere generalit̓cōſequit̉ omēm v̓tutem. inqͣntum habitus vel virtus eſt difficile mobilis. Secūdo inqͣntum ꝑſeuerantia eſt virtus ſpecialis diffinit̉ a beato thoma.ſic. Perſeuerātia eſt qͥdā virtus ſpecialis. ad quaꝑtinet in his vel in alijs oꝑbꝰ v̓tuoſis diut̓nitatemſuſtinere. prout neceſſe eſt. In qua diffinitōne beatus thomas tangit tria. vnū expͥmit ſcꝫ materiāaliud includit ſcꝫ conſtantiam. aliud cōcludit ſcꝫregulam. Primo beatus thomaˢ in diffinitōneꝑſeuerantie expͥmit eius materiā dicens. ꝙ p̄ſeuerantia eſt in his vel in alijs oꝑibus v̓tuoſis. Vbinota. ꝙ ſuſtinere bona delectabilia diu nō eſt difficule. ſed mala ⁊ penalia non quidem mala culpe. qꝛtalia ſuſtinere eſt viciū ⁊ non virtus. ſꝫ ſuſtine̓ maſa penalia diu hoc ad ꝑſeuerantiā ſpectat. Sꝫ quemala penalias non quideꝫ illa mala que ſūt ꝑiculamortis. eo ꝙ talia vt plurimū non diu ſuſtinent̉.qꝛ vt frequent̓ cito tranſeunt. Vn̄ reſpectu illoruꝫmnaloꝝ ſcꝫ ꝑiculoꝝ mortis nō eſt p̄cipua laus ꝑſeuerantie. ſꝫ reſpectu illorum maloꝝ que opponunt̉delectatōnibꝰ tactus. qꝛ huiuſmodi mala attendūtur circa neceſſaria vite. puta circa defectū ciborūet aliorum huiuſmodi. q̄ qn̄qꝫ īminēt diu ſuſtinēdaCū aūt ꝑſeuerantia laudet̉ in eo ꝙ pſiſtit in bonoar duo vel difficili. vt patꝫ. magis tn̄ laudat̉ ī eo ꝙAſcucialiāipſiſtit ī bono. qͣꝫ in eo ꝙ ꝑſiſtit in arduo. Cuiꝰ ratō eſt. q ꝑfectō v̓tutis magis attendit̉ ſcd̓m ratōnem boni. qͣꝫ ſcd̓m ratōnē ardui vel difficilis. Hecbea. tho. ſcd̓a. ij. q. cxxxvij. arti. pͥ. vtrum ꝑſeuerantia ſit virtꝰ. in argu contͣ. et in cor. ſolu. et inſolū. pͥ. ⁊ iij. argu. Ꝙ ꝑſeuerantia cōſtātiā includit ⁊ quo cōueniūt ⁊ quo dr̄nt. Ca. ij.Ecundo beatus tho. in diffinitōne ꝑſeuerantie includit cōſtantiā dicens. ꝙ ad ꝑſeuerantiā ꝑtinet in virtuoſis oꝑibus etdifficilibꝰ ſupͣdictis diut̓nitateꝫ ſuſtinere. ⁊ hoc facit conſtantia. quod patet. Nam aliquis dicit̉ eſſecōſtans ex eo ꝙ in aliquo ſtat firmus. ſed ꝑmanere in aliquibꝰ diu ⁊ firmit̓ ꝑtinet ad ꝑſeuerantiam.quod patet ex diffinitōne quā andronicꝰ aſſignatde ꝑſeuerantia dicens. Perſeuerantia eſt habitus.eorū quibꝰ īmanendū ⁊ non imanendū ⁊ neutroꝝgͦ ⁊cͣ. Vbi nota. ꝙ ꝑſeuerantia ⁊ cōſtantia cōueniūt in aliquo ⁊ differūt in aliquo. Primo em̄cōueniūt in fine. qꝛ ad vtramqꝫ ꝑtinet firmit̓ pſiſtere in bono difficili. Differūt aūt ſcd̓m ea q̄ difficultatem afferūt ad pſiſtendū in bono. Nam difficultas p̄ſiſtendi in bono ex duobus cauſat̉. ſcꝫ ex diuturnitate temꝑis. ⁊ ex magnitudine ⁊ grauedineexterioris operis. Modo igit̉ ita eſt. ꝙ ꝑſeuerātiaproprie facit homīem firmit̓ pſiſtere in bono cōtradifficultatem que ꝓuenit ex diut̓nitate temꝑis. cōſtantia aūt facit fortiter homīem pſiſtere in bono.contra difficultatē que ꝓuenit ex magnitudine impedimenti exterioris oꝑis. Exteriora auteꝫ oꝑa ꝑſiſtendi in bono. ſūt illa que triſticiā inferūt circa q̄eſt patientia. Nn̄ cōſtantia ſcd̓m finem cōuenit cūp̄ſeuerantia. vt patꝫ. ſcd̓m aūt ea q̄ difficultatē inferūt. id eſt ſcd̓m impedimenta exteriora ꝯuenit cūpatientia. qꝛ finis potior eſt eo quod eſt ad finem.ideo cōſtantia magis ꝑtinet ad p̄ſeuerantiaꝫ qͣꝫ adpatientiā. Hec bea. tho. ſcd̓a. ij. q. cxxxvij. arti.iij. vtrum cōſtantia ꝑtineat ad p̄ſeuerantiam. argu. contra. in cor. ſolū. ⁊ inſolū. pͥmi arguinēti.Vbi nota. ꝙ ꝑſeuerantia ſcd̓m ꝙ ponit̉ v̓tus moderat̉ aliquas paſſiones. ſcꝫ timorem fatigatōnisaut defectus ꝑ diut̓nitatem. vt dicit bea. tho. ibidēarti. ij. vtrum ꝑſeuerantia ſit pars fortitudinis. inſolū. ij. argumenti. Ꝙ ꝑſeuerātia eſtqn̄ quis eligit incipit ⁊ ꝑficit ſcd̓m regulaꝫ ratōnisErcio beatus thomas. Ta .iij.in diffinitōne p̄ſeuerantie concludit regulaꝫ dicens. Ꝙ ꝑſeuerantia ſuſtinet diuturnitatem in p̄dictis oꝑibus ꝓut neceſſe eſt. ſcꝫvſqꝫ ad finem. Qd̓ ideo dicit. qꝛ aliqn̄ pt̄ cōtingēꝙ aliquis habꝫ habitum virtutis qui non exercetactum v̓tutis. ſicut aliquis pauper habꝫ habitummagnificentie cū tn̄ actum nō exerceat. Qn̄qꝫ v̓oaliquis habēs habitū incipit quideꝫ exercere actūſꝫ non ꝑficit. vt ſi edificator incipiat edificare domū ⁊ nō cōpleat domū. Aliqn̄ v̓o habens habitūvirtutis eligit exercere. ⁊ incipit face̓. ⁊ ꝑficit vſqꝫ