Druckschrift 
Pantheologia : [Mit Praefatio von Jacobus Florentinus]
Einzelbild herunterladen
 

qnus pro peccatis alteriꝰ ſatiſfacere pt̄. Re. ſupͣ.capi. qd̓ incipit. Ad maiorem tn̄ euidentiā capitu.ii p̄cedentis. ⁊ infra ſatiſfactō. Secūdo penitentia eſt de malo voluntario. Nam pn̄ia nō eſt niſi recoectu voliti. et ideo ſi aliquid fiat propt̓ violentiāde eo penitentia non eſt. eo ꝙ tale ꝑ violentiam ſicfactū nō imputat̉ ad meritū vel demeritū. ſꝫ ad maioris glorie cumulū. An̄ ſcd̓a. ij. q. lxiiij. arti. v.in ſolu. .iij. argumenti bea. tho. ſic ait. Non em̄ eſtcrimen mulieris ꝑ violentiā violate ſi ꝯſenſus nōaſſit. ꝙꝛ non inqͥnat̉ corpus niſi de conſenſti mētisIta dixit lucia paſcaſio. Non inqͥnat̉ corpꝰ niſi deconſenſu mētis. Nam ſi me inuita violare feceris.caſtitas mihi duplicabit̉ ad corona. Tercio penitentia debꝫ eſſe de peccato p̄terito ⁊ nō de futu̓oprobat̉ duplici ratōne Prima eſt talis. Penitentia ꝓprie accepta importat penā de pc̄tō ꝯmiſſo. etſic quia futurū non eſt cōmiſſum. ideo nullo modode peccato futuro penitentia debꝫ eſſe. Hec beattho. iiij. ſcripto ſent. diſ. xvj. arti. ij. q. ij. in corꝰq. Secunda ratō eſt talis. Penitētia includit cotritōnē. ſed de futuris nullꝰ conterit̉ ſꝫ de p̄teritismalis. gͦ ⁊cͣ. Obi ſipͣ diſ. xvij. arti. ij. q. iiij. ī cor.q. Nota tn̄ hic duo. Primū eſt. ꝙ licet de peccatis futuris nō ſit contrito nec pn̄ia. debꝫ tn̄ de peccatis futuris eſſe cautō uel cautela. Ibideꝫ immediate ſtipͣ. Secundū eſt. ꝙ diſſenſiis ⁊ penitentianō ſūt idem. quia diſſenſis dicit renitentiā ad peccatum futurū. ſed penitentia dicit diſplicentiā peccatip̄teriti. et ideo non oportet ꝙ diſſeuſus ad penitentiaꝫ ꝑtineat. vbi ſupͣ diſ. xxvj. arti. ij. q. iiij. inſolū. ij. argu. Quarto pn̄ia debet eſſe de peccato mortifero. Vbi ſciendū ꝙͣ nō ſolum de peccatomortali. ſꝫ etiam veniali pn̄ia debꝫ eſſe. qd̓ taliratōeon̄do. De illo peccato penitentia debꝫ eſſe quod exnro actu incurrimꝰ. ſed peccatū veniale ex noſtroactuincurrimꝰ. gͦ ⁊cͣ. Secunda ratō eſt talis.De illo penitentia debꝫ fieri cui ſenſibilis pena debetur. ſed peccato veniali debet̉ pena ſenſibilis. gͦ adpeccati veniam pn̄ia oꝑatur. vbi ſipͣ diſ. xvj. artiij. q. iij. in cor. q. in pͥncipio. Si aūt q̄ratur analiquis de neceſſitate teneat̉ ad pn̄iami venialium.Rndeo ⁊ dico. ꝙ duplex eſt neceſſitas ſcꝫ abſoluta ⁊ cōditōnata. Prima eſt neceſſitas abſolutaſcd̓m qua homo tenet̉ facere ea ſine quibꝰ non eſtſalus. et iſto modo nō tenet̉ quis ad pn̄iam venialium. qd̓ ꝓbo duplici ratōne. Prima eſt. qꝛ hō tenet facere pn̄ian de peccatis ꝑ q̄ morteꝫ incurritſed ex peccatis venialibꝰ non incurrit quis morteꝫmiiī penitentiam venialiū facere uel ſuſtinere ex contemptū dimittat ⁊cͣ. Secundā ratō eſt talis. ſcꝫqua etſi nūquā de venialibꝰ peniteat aliquis in hacvita p̄t tamen ad vitam ꝑuenire. qꝛ etiā poſt hanicpitam peccata venialia remittunt̉. Secunda eſtneceſſitas conditōnata. ſcꝫ ex ſuppoſitōne alicuiꝰrinis. ſicut dicit̉ aliquid eſſe neceſſariū ſine quo fiſſem intentum cōſequi non valemꝰ. Et hoc modoPmmīdneceſſariū eſt ꝙ homo de venialibꝰ peniteat ſi ei remitti debeant in hac vita. vbi ſipͣ diſ. xvj. arti. ij.q. iiij. in cor. q. ⁊ in ſolū. pͥmi argū. ꝑ totum. Licꝫem̄ ſimplicit̓ ⁊ ꝑ ſe penitentia nō ſit de venialibꝰ. tn̄ꝑ accideris ſic. Et hoc triplici ratōe. ſcꝫ dubij. ſta.tuti. ꝑiculi. Primo ratōne dubij. vt qn̄ venialiacredunt̉ eſſe mortalia. Secūdo ratōne ſtatuti;ſcꝫ qn̄ homo qui tenet̉ ſemel confiteri in anno nonhabꝫ niſi venialia Tercio ratōne ꝑiculi. vt qn̄ venialis delectatō ad hec producta eſt ꝙ niſi homo ſeauertat ab ea trahit ad mortale. Hec petrꝰ de tarentaſia. iiij. ſcripto ſent. diſ. xvj. arti. vj. q. xj. incor. q. ꝑ totū. Quinto de peccato cognito penitentia debꝫ eſſe. nō auteꝫ de peccato incognitoVbi nota ꝙ aliud eſt dicere peccata p̄terita omnino eſſe incognita. aliud peccata p̄terita fuiſſe cō.miſſa ꝑ ignorātiā. Primo accipiēdo peccata p̄torita omnino eſſe incognita. tunc de peccatis omnino incognitis nō tenem̉ facere pn̄iam duplici ratione. Prima eſt talis. quia ſicut bona oīno incognita amare n̄ poſſumꝰ. ita mala oīno incognita odire uel deteſtari nō poſſumꝰ. ⁊ ꝑ cōſequēs nō eſt deeis pn̄ia faciēda. Secūda rato eſt talis ſcꝫ. de illisſolis tenem penitere de qͥbꝰ tenem̉ ꝯfiteri. ſꝫ illa ſola tenem̉ ꝯfiteri q̄ poſſumꝰ veracit̓ narrare. illa autem veraciter poſſumꝰ enarrare q̄ veraciter noui.mus. qꝛ ſi dubia uel ignorata aſſeramꝰ eſt mendacium. gͦ cū peccata p̄terita nobis penitus ſunt ignota. de eis penitentiaꝫ facere nō tenemur. Secundo modo poteſt intelligi peccata p̄terita eſſe incognita. ſcꝫ ea cōmiſiſſe cū ignorantia. Et tūc dico. ꝙ peccat a qnͥqꝫ cōmittunt̉ ꝑ ignorantiā turis⁊ tunc cognito ture ſcit ſe peccaſſe. vtpote qͥ fornicatus eſt ignorans illud eſſe peccatum. Qn̄qꝫ cōmittunt̉ ꝑ ignorantiā facti diligentia debita nō adhibita. et hec cognoſcunt̉ dn̄o reuelante. vn̄ tenetur orare ut dn̄s reuelet ei ⁊ ꝑcat. Nota tam̄ hicqͥnqꝫ ad euidentiā p̄dictorum. Primū eſt. ꝙ peocata cōmiſſa incognita ꝑ negligentiā ſciunt̉ ꝑ diligentiam. et ideo tenet̉ homo facere qd̓ in ſe eſt vtſciat. Secundū eſt. ꝙ ſi neſcit ea in ſpeciali ſufficit pn̄ia in generali. vt doleat ⁊ aliqua mala ſuſtineat. ⁊ in multis ſe offendiſſe credat que ignorauit. Terciū eſt. ꝙ ſi ignorat ī ſpeciali in generalipoteſt ⁊ debꝫ talia confiteri. Quartum eſt. ꝙ cōmiſſa ꝑ ignorantiā niſi innoteſcant vel ꝑ diligentiāeius qui talia cōmiſit. vel p reuelatōnem diuinamtalia non obligant in ſpeciali. ſed ſoluꝫ in generalidebꝫ conteri de talibꝰ ⁊ confiteri. Quintū eſt. ꝙſi ignorantia omnino toleret volūtatem male agedi. tūc talis ignorantia excuſaret ⁊ nō eſſet peccatum. ſed qn̄qꝫ nō totaliter tollit volūtatem. ⁊ tūca toto nō excuſat ſed a tāto. Et ideo de peccato ꝑignorantia cōmiſſo debꝫ homo conteri ⁊ agere penitentiam. Hec bet. tho. iiij. ſcripto ſent. diſ. xvijarti. ij. q. iij. in ſolū. iij. arguinēti. Sexto pn̄iadebꝫ eſſe de peccato recolito non auteꝫ de oblito.