Druckschrift 
Pantheologia : [Mit Praefatio von Jacobus Florentinus]
Einzelbild herunterladen
 

IniūaVbi nota. ꝙ obliuio de aliquo pt̄ eſſe duobꝰ mo.dis. Vno modo ita ꝙ totalit̓ a memoria excideritet tūc nō pt̄ aliqͥs inquirere illud. Aut ita ꝙ ꝑtima memoria exciderit. ⁊ ꝑtim maneat. ſicut cū recōlo me aliqͥd audiuiſſe in generali. ſꝫ neſcio quid inſpeciali. et tūc reqͥro ī memoria ad recognoſce̓dū.Et ſcd̓m hͦ etiaꝫ aliqd̓ pc̄tm̄ pt̄ eē oblitū duplr̓. autita ꝙ ī generali ī memoria maneat ſꝫ nō in ſpeciali.et tūc dꝫ hō recogitare ad īueniēdū pc̄tm. qꝛ de qͦlibꝫ mortali tenet̉ hō ſpecialit̓ cōteri. Si aūt inuenire nō poſſit. ſufficit de eo cōteri ſcd̓m ꝙ in noticiatenet̉. Et debꝫ homo nō ſolū de pc̄to. ſꝫ etiā de obliuionē dolere q̄ ex negligētia cōtigit. Alio modo ſioīno peccatū amemoria excidit. tunc ex impotētiafaciendi excuſat̉ a debito. ⁊ ſufficit contrito generalis de om̄i eo in quo deū offēdit. ſed qn̄ īpotētiatollit̉ ſicut cū ad memoriā reuocat̉. tūs tenet̉ homo ſpecialit̓ conteri ⁊ cōfiteri. Sic̄ etiā pauꝑ quinō pt̄ ſoluere qd̓ debꝫ excuſat̉. ⁊ tn̄ tenet̉ cūpͥmopotuerit. Hec bea. tho. iiij. ſcrip. ſent. diſ. xvij. decōtritōne. arti. ij. q. iij. in ſolū. ij. argū. ꝑ totumSi aūt breuius vis ꝯcludere an aliquis de peccato oblito debeat penitere dicas. Ꝙ homo peccatuꝫcōmiſſuꝫ. aut totalit̓ eſt oblitus aūt nō. ſi nō totaliter eſt oblitꝰ. tūc debꝫ laborare ꝑ ea que nouit vtrecordet̉ ea que oblitus eſt. et ſi recordat̉ teneturſpecialit̓ penite̓. et ſi nō. ſufficit pn̄ia ī generali vtdictū eſt. Hec pe. de taren. iiij. ſcrip. ſen. vbi ſupͣ Ꝙ pn̄ia valet ad quatuor bona. et pͥmo ad peccatorū remiſſionem. Capi. .xiiij.Ercio pͥncipalit̓ circa pn̄iam cōſideraredebemꝰ ꝓfectum allectiuū. Nā valor velvtilitas pn̄ie nos multū debꝫ allicere adpnīam faciendā. Vbi eſt ſciendū. ꝙ pnīa ſpecialit̓ad quatuor valꝫ. primo valet ad peccatoꝝ remiſſinem. ſecūdo ad v̓tutū reſtitutōne. tercio ad opmviuificatōneꝫ. quarto ad p̄miorū collatōnem.Primo pn̄ia vera ⁊ ꝑfecta valꝫ ad peccatoꝝ remiſſione. in qͣntū v̓tute pnīe om̄ia pc̄ta tollūt̉. Vocaūt qͣtuor ratōnibꝰ ꝓbo. ſcꝫ ratōne diuine vocatōnis. miſeratōnis. infuſionis. ꝑfectōnis. Primoratōe diuine vocatōnis. ſic. Xp̄us vocat peccatores ad pn̄iam. vt dicitur luce. v. ſꝫ mutilis eſſetvocatio xp̄i niſi de peccato pc̄toribꝰ veniā largiret̉gͦ pn̄ia om̄īa peccata q̄cumqꝫ ſūt ⁊ qͣntumcūqꝫ grauiā delet. Secūdo hͦ probo ratōne diuine miſeratōnis. ſic. Maior eſt miſericordia dei qͣꝫ iniquītasnr̄a. vt patet ſupͣ miſericordia dei. vn̄ rep̄hendit̉ille qui dicit. maior eſt iniqͥtas mea qͣꝫ ut veniā merear. ſed pn̄ia īnitit̉ diuine miſericordie q̄ omniapeccata delet. gͦ ſimilit̓ pn̄ia. Tercio ꝓbo hͦ idemratōne diuine largitōnis. ſic. Cū vera pn̄ia ſimulinfundit̉ gr̄a. ſꝫ ex gr̄a om̄ia dimittunt̉ peccata. vtpatꝫ ſupͣ gratia. gͦ ſimul ex pn̄ia. Quarto hͦ ideꝫprobo ratōne ſue ꝑfectōnis. ſic. Illud qd̓ offenſamaufert peccatū tollit. ſed pn̄ia offenſaꝫ tollit. qd̓ ſicpatꝫ. Offēſa eſt q̄daꝫ meqͣlitas qͣ vnꝰ alij ſb̓traxitquod ei debitū erat. ſed penitētia meqͣlitatem iamad eqͣlitatem reducit. eo ꝙ pn̄ia in recōpenſatōnēdiuine offenſe ſpm̄ deo cōtribulatuꝫ offert. et ideopeccatū tollit. Hec bea. tho. iiij. ſcripto. ſent. diſ.xiiij. de effectu penitentie. arti. pͥmo. q. j. in duobus argumētis contra. ⁊ in cor. q. ꝑ totū. Sꝫforte argues in oppoſitū. ſcꝫ ꝙ pn̄īa nō tollat peccata: tribꝰ mod. Primo. ſic. Eſau penituit. nōtn̄ locū venie vel bn̄dictōnis inuenit. vt dicit apoſ.ad hebre. xij. ergo pn̄ia nō remittit pc̄ta. Rndeo⁊ dico. ꝙ eſau locū pn̄ie n̄ inuenit. qꝛ nō vere penituit ⁊ ſi exteriꝰ lacrimas emiſerit. qd̓ patet ex hdixit. veniēt dies luctꝰ patris mei. ⁊ occidā iacobfratrem meū. Ibidem in ſolū. ij. argū. Secūdoarguēs. ſic. Antiochus de malis cōmiſſis penituitſꝫ non fuerūt ſibi dimiſſa pc̄ta. vt dicit̉. ij. machaix. Orabat ſceleſtus deū a quo nō eſſet miſericordiam ꝯſecuturꝰ. gͦ ⁊cͣ. Rn̄deo ⁊ dico. ꝙ antiochꝰlocū venie nō inuenit. qꝛ interius nō vere penituit.qͣꝫis em̄ exterius v̓ba pn̄ie ꝓferret. hoc magiſ faciebat propt̓ infirmitatē corꝑis qͣꝫ propt̓ offenſaꝫdei vitanda. Ibideꝫ in ſolū. iij. argū. Tercio aīgues. ſic. Peccatū ꝯmiſſuꝫ qd̓ āmodo eſt infinitūin qͣntū eſt offenſa dei. ſꝫ actus nr̄i ſunt finiti. cumgͦ finitū nō poſſit ī infinitū. videt̉ ꝙ pn̄ia nō poſſitdelere pc̄tum ꝯmiſſum. Rn̄deo ⁊ dico. ꝙ offenſa ēinifinita ex ꝑte au̓ſionis. et ſimilit̓ actus pn̄ie habꝫinfinitatem valoris ex tribꝰ. Primo ex ꝑte diuinegre que ē dei ſimilitudo Secūdo ex ꝑte diuine miſericordie oꝑantis ⁊ acceptantis. que eſt infinita.Tercio ex paſſionis xp̄i v̓tute. q̄ qd̓ammō valoris eſt inifiniti. in qͣntū fuit paſſio dei ⁊ homīs. Ibidem in ſolū. iiij. argū. ꝑ totum. Ꝙ aūt penitentiaomnia peccata excludat ⁊ tollat. patet autoritatecriẜ. ſic dicentis. Penitentia reſpuit auariciā. horret luxuriā. fugit libidinem vel inordinatū feruore.firmat amorem. calcat ſuꝑbiam. excludit inuidiācōtinet linguā. mores cōponit. maliciā odit. Ꝙꝑ pn̄iam omēs v̓tutes an pc̄tm infuſe reſtituunt̉.Ecundo verapnia valet.. Capi. xv.ad v̓tutū reſtitutōeꝫ. Nā ꝑ pn̄iami om̄esvirtutes ante peccatū infuſe reſtituunt̉Hoc aūt tripliter probo. ſcꝫ ratōne. autoritate. etſimilitudinē. Primo probo duplici rato. quarūpͥma eſt talis. Per pn̄iam gratia infundit̉ ⁊ reſti.tuitur ⁊ culpa remittit̉. ſed cū gratia ſimul infundunt̉ omēs v̓tutes. gͦ ⁊cͣ. Secūda rato eſt talis.Effectꝰ p̄nīe eſt iuſtificatō. ſed iuſticia gn̓alis ex qͣqͥs iuſtificari dicit̉ omēs includit v̓tutes. vt dicitglo. ſuꝑ illud pſal. feciiudiciū ⁊ iuſticiā. gͦ oēs v̓tutes ꝑ pn̄iaꝫ reſtaurāt̉ Scd̓o hͦ idē ꝓbo autori.tate ābro. qͥ dicit. ꝙ pn̄ia ē res optīa q̄ oēs defectꝰreuocat ad ꝓfectū qd̓ nō eſſet niſi reſtitueret amiſſas v̓tutes. gͦ ⁊cͣ. Tercio hͦ ideꝫ ꝓbo ſimilitudīeſic. Sic̄ ei vetꝰ auferēs nube nobis lumē ſolis reſtituit. ita pn̄ia tanqͣꝫ remōēs ꝓhibēs ſcꝫ culpam.gram gͣtū faciēteꝫ et om̄es v̓tutes nobis reſtituit