dō augꝰ in libro de penitentia de differentibꝰ peniciam ſic ait. ꝟiquis poſitus in vltima neceſſitateluerit acciꝑe penitētiā accipiat ⁊ mox recōciliahitur. ⁊ hinc vadit fateor vobis. Nō illi negamꝰquod petit ſed non p̄ſumimꝰ qꝛ bene hinc exit. ſi ſequrꝰ hinc exierit ego neſcio. penitētiā dare poſſumus: ſecuritatem vero nō. nūquid damnabit̉: ſꝫnec dico liberat̉. Nis gͦ a dubio liberari age peni.cctiam dū ſanus es. ſi ſic agis dico tibi ꝙ ſecurushinc exibis. qꝛ penitentiā egiſti eo temꝑe quo pec.care potuiſti. Si gͦ penitentiam agere vis qn̄ iampeccare nō potes. peccata te dimiſerūt. non tu illaNec om̄ia mgr ſentenciarum libro. iiij. diſ. xx. Etdeo ꝑiculoſū eſt ⁊ interitui vicinū ad morte ꝓtrahere remediū penitentie. ſed magnuꝫ eſt cui deustunc ſpirat. Ibidem. ¶ Sercio ſi querit̉ an penitere in fine ſit magis vtile qͣꝫ in principio. Rn̄deo ⁊dico. ꝙ ſicut ſimplicit̓ virginitas melior eſt contugio. aliquod tn̄ cōtugiū melius eſt aliqua v̓ginitate. Ita ſimplicit̓ melior eſt ⁊ vtilior penitētia tempeſtiua qͣꝫ ferotina. qꝛ plus habet de voluntario. ſꝫaliqua penitentia ſerotina vt latronis poteſt eē melior qͣꝫ tempeſtiua. ¶ Sꝫ forte dices cōtra. qꝛ inlege ſacrificiū veſꝑtinū erat melius qͣꝫ matutinumſonlupurūīquentvt ait pſalmiſta. Eleuatō manuū meaꝝ ſacrificiumveſꝑtinū. gͦ ⁊cͣ. Rn̄deo ⁊ dico. ꝙ ꝑ ſacrificiū veſꝑtinum intelligit̉ penitentia vſqꝫ in finem ꝑſeuerans.non tunc inchoans. Hec petrus de tarentaſia. iiijſcrip. ſent. diſ. xx. arti. v. q. ij. in cor. q. ⁊ in ſoluij. argumenti ꝑ totum. ¶ Decem vtilia documenta de penitente in extremo. ¶ Capi. vij.D maiorem tn̄ euidentiam p̄dictorum etpropt̓ ſolutōnes argumentorū circa peA nitentiā in extremo vel in fine vite notanda ſunt decem documenta. ¶ Primū eſt. ꝙ ſiquisin extremo de peccatis ſuis dolet uel penitꝫ. n̄ amore iuſticie ſed dolore pene quā ſuſtinet. ⁊ timore pene qua expectat. talis non cōſequit̉ miſericordiaꝫSic̄ antiochus fecit. de quo. ij. macha. ix. dicit.Orabat ſceleſtꝰ dn̄m ſcꝫ in fine vite ſue a quo nōerat miſericordiam conſecutus. Hec bea. tho. iiij.ſcripto ſent. diſ. xx. arti. pͥmo. q. j. in ſolū. p. argumenti ꝑ totū ¶ Secundū eſt. ꝙ penitētia in extremo vite non eſt certū ſignū ſalutis. vt augꝰ ditit: eo ꝙ non eſt certū vtrum talis peccata dimittat̉ an a peccatis dimittat̉. quia tunc vult peccatadimittere qn̄ peccare non poteſt. Vn̄ ſubdit augꝰin libro de penitentia. Due res ſunt. aut ignoſcit̉tibi aut non ignoſcitur. qd̓ horuꝫ tibi ſit futurumſeſcio: gͦ tene certum dimitte incertū. dū ſanus espemtentia age. ſi ſic agis dico tibi qꝛ ſecurus esqꝫpemtentia egiſti eo tēꝑe quo peccare potuiſti. Ibidem in ſolu ij. argumēti. ¶ Terciū eſt. ꝙ ille quinrine vite penitet licet non poſſit de peccatis p̄tēritis ſatiſfacere. et ideo non poſſit habere terciā ꝑtem penitentie in facto. ſufficit tn̄ in cōtritōe quāinn rinē habꝫ propoſitum cōditōnatū ſcꝫ ꝯfeſſionis⁊ ſatiſfactōnis. ſcꝫ ut in extremo velit ſi poſſet cōfiteri ⁊ ſatiſfacere. ⁊ tale votum ſufficit ad ſalutem.Ibidem in ſolū. iij. argumenti. ¶ Quartum eſt. ꝙin fine vite penitens ab om̄i crimine ⁊ excōmunicatōne a quolibꝫ ſacerdote pōteſt abſolui. Cuiꝰ ratōeſt. qꝛ neceſſitas ſpūalis eſt maior qͣꝫ corꝑalis .ſ.aliquis in neceſſitate vltima poteſt aliorū rebꝰ vtiad ſtibueniendū neceſſitati corꝑali etiaꝫ inuitis domis. gͦ multo magis in articulo mortis ad ſtibue̓niendū ſpūali neceſſitati poteſt homo a non ſuo ſacerdote ſed etiam ab alio abſolui. Ibidem arti. pͥ.q. ij. argū. contͣ. pͥmo. ¶ Quintū eſt. ꝙ in extremia neceſſitate tm̄ conſequit̉ penitens ex abſolutō.ne alterius ſacerdotis qͣntum ſi a proprio ſacerdote abſolueret̉. Iidem in cor. q. ¶ Sextum eſt. ꝙſi penitens in extremo vite euadit mortis ꝑiculū.non oportet eum reuertere ad ꝓprium ſacerdotemvt iterū a peccatis abſoluat̉ a qͥbꝰ in articulo moitis ab alio ſacerdote abſolutus fuerat. ſed debꝫ reuerti ad ꝓprium ſacerdotem ⁊ dicere ei ſe fuiſſe cōfeſſum. vt innoteſcat ei ꝙ eſt abſolutus ⁊ a crimīe⁊ excommunicatōne. Ibidem in ſolū. ij. argū.Septimū eſt. ꝙ in fine penitentibꝰ ⁊ morientibꝰ nōeſt aliqua penitentia exterior iiūgenda. Cuiꝰ ratō eſt. quia nulli qd̓ eſt impoſſibile debꝫ iniugi. ſedtalis ſatiſfacto eſt impoſſibilis. gͦ ⁊cͣ. Eſt tn̄ tali penitentia innoteſcenda vt de peccatis cōmiſſis poſſit dolere. non qͥdem ꝑ modū timoris oſtendendoſeueritatem iuſticie punientis. ſed ꝑ modū cōſolatōnis oſtendendo benigtatem dei peccata remittētis. Hec petrus de tarentaſia. iiij. ſtrip. ſent. diſt.xx. arti. ij. q. ij. in cor. q. ¶ Octauum eſt. ꝙ penitentibꝰ in fine aliqua pena poſt mortem ſeruat̉. Cuius ratō eſt. quia iuſticia diuina exigit ut peccatūa deo aūt ab homine puniat̉. ſed peccatū huiꝰ qin fine penitet nō eſt punitū a deo nec ab homīe inhac vita. gͦ oportet ꝙ poſt hanc vitā puniat̉. Hecbea. tho. vbi ſupͣ. q. iij. argū. contͣ pͥmo. Vn qͣmuis reatus pene ſit diminutus ꝑ contritōneꝫ. cōfeſſioneꝫ ⁊ abſolutōnē. oportꝫ ꝙ adhuc in fine penitens vel quicūqꝫ ſatiſfactōnem nō implet in hacvita poſt hanc vitam puniat̉. niſi tanta fuerit cōtrito ꝙ totalit̉ a pena purgetur. qd̓ qn̄qꝫ pt̄ cōtingere. Ibidem in cor. q. in fine. Re. ſupͣ. cōtritō deeffectu contritōnis. ¶ Nonū eſt. ꝙ ꝑ̄ mortē naturalem nō purgat̉ aliquis de peccato actuali. eo ꝙmors natu̓alis eſt ꝯſeques originale peccatū. Sꝫꝑ mortē illat ā actuale vel mortale peccatū bene pt̄purgari. Nn̄ ſi aliqͥs mortē illatā patient̓ ſuſtīeatetiam ſi ꝓalijs crimībꝰ ſit illata. valet ad diminutōnē pene ⁊ ad liberatōnē a tota pena ſcd̓m qͣntitatem culpe ⁊ patientie ⁊ contritōnis. Ibideꝫ in ſoluiij. argū. ꝑtotum. ¶ Decimū eſt. ꝙ ſigna vere penitē̓tie ſūt ſpecialit̓ quatuor. Frimū eſt. ſi penitēsin extremo tendit manus ad celū. Secūdū eſt. ſiꝑcutit pectus ſuū dicens. miſerere mei deus. vel deus propicius eſto mihi peccatori. vel beata virgo
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten