homo ſe ſubijcit ſacramētis eccleſie. Nō aūt vnꝰhomo pt̄ ꝓ alio ſacͣmentū accipe. qꝛ in ſacramentogr̄a recipienti datur. non alij. Non ſic aūt eſt de ſatiſ factōne que facta ab vno virtute caritatis etiamprodeſt alij. Ibidem in ſolū. ij. argū. ꝑ totuꝫ. Veldicas. ꝙ in articulo mortis ſicut qͣs pt̄ ſatiſfacereꝓ altero. ita etiā confiteri ſi ip̄e loqui nō pt̄. vt dicit. pe. de tarentaſia. iiij. ſcripto ſent. diſ. xx. arti.iij. q. pͥ. in ſolū. iij. argū. ꝑ totū. ¶ Ꝙ pecca.tor in extremo vite ſue pt̄ penitere. Capi. vj.y Ecurido pͥncipalit̓ circa pn̄īam conſideranda eſt celeritas ſine dilatōe. Vbi nota. ꝙ aliud eſt q̄rere an in extremo vitepenite̓ ſit poſſibile. an ſit facile. an ſit magis vtile¶ Primoſi qͥratur an in extremo vite penitere ſitpoſſibile. Rn̄deo ⁊ dico ꝙ ſic. quod triplicit̓ proboſcꝫ exemplo. demerito. libero arbitrio. Primo exemplo latronis qui in fine vite ſue penitens inueītmiſericordiā audiens a dn̄o. hodie mecū eris ī padiſo. Cuiꝰ pm̄ia licꝫ fuerit ſera non tn̄ indulgētiafuit ſera. vt dicit mgr̄ ſentenciaꝝ diſ. xx. ¶ Secūdo hoc idem ꝓbo ex vicio ſeu demerito. ſic. Vlaꝫ deimiſericordia vnicit hūanam maliciam. ſed homopt̄ vſqꝫ ad exṫmū vite peccae̓. gͦ pt̄ vſqꝫ ad exṫmūvite miſericordiā inuenire. ¶ Tercio hoc idem probo ex libero arbitrio. ſic. Diuina gr̄a nulli ſe ſubtͣhit facienti qd̓ ni ſe eſt. ſed homo vſqꝫ ad extremūvite habet vſum liberi arbitrij qūo pt̄ ſe ad gratiāprepare. vere dolendo de peccato p̄terito. ⁊ hnͥdoꝓpoſitū cauendi de futuro. gͦ ⁊cͣ. Vn̄ leo papa ſicdicit. Vlemo eſt deſperandus dum eſt in hoc corꝑecōſtitutꝰ. qꝛ nōnūqͣꝫ quod deficientia etatis differtur ꝯſilio maturiori ꝑficitur. Hec beatꝰ tho. iiij.ſcripto ſent. diſ. xx. arti. pͥmo. q. j. in cor. q. ⁊ ī argumentis contra. Vii quacumqꝫ hora ⁊ quotienſpeccator penitet totiens reꝑit indulgētiā. hoc aūttripliciter probo. ſcꝫ ratōne. ſimilitudine. ⁊ autoritate. ¶ Primo ratōne. Nam cū deus ſemꝑ indul.geat penitenti. ſpecialiter duplex ratō aſſignat̉.Prima eſt immenſitas diuine miſericordie. Decreuit em̄ altitudo conſilij pietatis diuine. vt hominiviatori nunqͣꝫ retraheret manū miſericordie ſte.¶ Secunda ratō eſt poſſibilitas anime ad cōuerſionem. Viam natura anime qͣꝫdiu eſt in corꝑe animali nunqͣꝫ totaliter frangit̉ peccato. Vn̄ ſemꝑ retinet ſibi aliquid de poſſibilitate ad cōuerſionē ad deum ⁊ ſuſceptōnem gratie. et ideo quotiens peccauerit poteſt locum penitētie ⁊ miſericordie inuenire. ¶ Secundo probo hoc idem ſimilitudine. Naꝫdeus medicum ſe vocat. ⁊ non ſanis ſed male habe̓tibus optunū. ſed qualis hic medcus qui malumiteratum neſciret curare. Aedicorū em̄ eſt centiesinfirmitates curare. qd̓ maxime conuenit ſaluatori. ¶ Tercio hoc idem probo autoritatibꝰ. Ezech̓.xxxiij. Impietas impij non nocebit ei in quacumqꝫ die conuerſus fuerit ab impietate ſua. ¶ Sꝫ cōtra hoc arguit̉ duobꝰ/ nodis. ſcꝫ oſtēdendo ꝙͣ nōionteciaconuenit deo ſemꝑ indulgere penitenti. ¶ Primoſic. Si em̄ deus totiens indulgeat quotiens peniteat ⁊ ad deum redeat. tunc videt̉ ꝙ dn̄s incitet uelprouocet aliquos ad peccandū. p̄cipue cum proniores ſtimus ad malū qͣꝫ ad bonum. Vn̄ augꝰ in libro de pn̄ia contra aliquos arguit dicens. Inſtātem̄ ꝑfidi qui plus ſapiunt qͣꝫ oportet ſapere ⁊ dicunt ſic. Quis nō ſemper peccaret ſi redire ſemꝑpoſſet. dicunt em̄ deū incitatorem mali ſi ſemꝑ penitetibꝰ ſubuenit. ⁊ ei etiā ſemꝑ placere peccata qͥbus ſemꝑ p̄ſto eſt gra. Errāt em̄ tales imo cōſtatmultū ei peccata diſplicere qui ſemꝑ p̄ſto eſt ea deſtruere. ſi em̄ ea amaret non ſemꝑ ea deſtrueret. ſꝫconẜuaret atqꝫ int̓ ſua munera foueret. ſꝫ ſemꝑ orſtruit peccata q̄ inuenit. ne ſoluat̉ quod creauit.ne corrūpat̉ quod amauit. Hec augꝰ ī libro de penitentia. Vn̄ ſi deus frequēter indulget penitētibꝰex hͦ deus non nncitat pc̄tores ad peccandū. licꝫ qn̄qꝫ malicia homīs incitetur. vn̄ oculi eorū ſūt maliquia dn̄s bonus eſt. math̓. xx. ¶ Secundo qͥdaꝫarguunt. vt refert auguſ. in libro de penitentiap ſimile ex factis dn̄i. ſic. Quembis cecuꝫ illumīauit? Quem leproſūbis mūdauit:. Quē mortuumbis ſtiſcitauit. non lazarū quem dilexit. nō filiū vidue quem miẜtus matri reddidit. et ſic vt dicuntnō ſepe a domino fieri remediū. Ad hoc rn̄det augꝰ ⁊ ſoluit in libro de pn̄ia dicens. Quotidie videnius in eccleſia ſepe febricitātes. ſepe lāguidos. ſepe paſſionibꝰ captos. ſepe liberari. vt appareat totiens opus miſerantis. quotiens confeſſio fit penitentis. Quō em̄ corpus quod vilius eſt ⁊ ab ipſodiſſimiliꝰ ſepe ſanaret. ⁊ animā digniorē ⁊ redēptam nō totiens liberaret. Et ſuddit. medicū ſe vocat. ⁊ nō ſanis ſꝫ male habentibꝰ oꝑtunū. ſed qͣlishic medicus ſi malū iteratū neſciret curare. medicorum em̄ eſt centies infirmitates curare. Secūdoſiquerit̉ an penitere in extemo vite ſit facile ueldifficile. Reſpōdeo ⁊ dico. ꝙ penite in extremo eſtvalde difficile. propter quatuor cauſas p̄cipue.Prima eſt. ꝓpt̓ nimiū amorem. Vn̄ augꝰ. Timendum eſt de penitente ſero. maxime cuꝫ filij quos ille an̄ dilexit ſint pn̄tes. vxor ⁊ mūdꝰ ſolent ſerotinā pn̄iam deciꝑe. ¶ Secūda ratō eſt ꝓpt̓ timorē.Qui enim in fine vite non ex dei amore. ſed timoremortis penitēt nō ſaluant̉. ¶ Percia ratō eſt proptneceſſitatē. Deus em̄ arbitrij libertateꝫ q̄rit vt dolere poſſit commiſſa non neceſſitatem. caritatemnon tm̄ timorem. Et ideo qui in fine vite non peccat non ex arbitrij libertatē ſed quaſi coacte. ſcꝫ.quia peccare non poteſt. ſaluus eſſe nō poteſt.Quarta ratio eſt propt̓ mētis egritudine. vt ingiſentenciarum dicit quarto libro diſtinctione. xx.Difficile eſt vt tunc vera ſit penitentia quādo ſeravenit. qn̄ cruciatus membra ligat. ⁊ dolor ſenſumopprimit. vt tunc homo vix valꝫ cogitare. Et ſubdit. melior eſt tamen ſera qͣꝫ nulla. penitētia enimſi in extremo vite hiatu venit. ſanat et liberat.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten