Druckschrift 
Pantheologia : [Mit Praefatio von Jacobus Florentinus]
Einzelbild herunterladen
 

ora pro me. Terciū eſt. ſi nutū facit cum p̄ſbit̓ aduenit. Quartū eſt. ſi infirmus petijt ſacerdoteꝫ. ⁊iterim dū veniret ſacerdos factꝰ ē mutꝰ vel amēsvel freneticus. tunc ſacerdos debꝫ ei quidquid humanitatis poteſt impendere. ſcꝫ eū abſoluere ⁊ on̄dere abſolutuꝫ v̓tute cōtritōnis. ⁊ ſibi extremamvnctōnem dare. ⁊ ſi poteſt ſine ꝑiculo eucariſtiamori eius infundere. eum in ſacro cimiterio ſepelire.et ut oblatō ꝓ tali ⁊ cōſimilibꝰ fiat. Hec in ſūmaꝯfeſſo. libro. iij. titulo. xxxiiij. q. chxj. ꝑ totū. Re.infra. ratōnis ligamen. ij. capi. in fine. Ꝙhomo non poteſt de vno peccato penitere ⁊ deo ſatiſfacere ſine alio.Capitulū.viij.Ercio circa penitentia conſideranda eſtintegritas ſine diuiſione. Nō em̄ poteſthomo de vno peccato penitere ⁊ deo ſatiſfacere ſine alio. Hoc aūt probo triplicit̓. ſcꝫ ratōnibꝰ. autoritatibꝰ. ⁊ incōuenientijs pluribꝰ.Primo hoc probo triplici ratōne Primo ratōnecōplacētie. ſic. Opus in mortali peccato factumnon eſt deo acceptū. Vn̄ iſaie. lviij dicit̉. Ꝙ ieiumū eorum qui ad lites ⁊ contentōnes ieiunabantdeo acceptū non erat. gͦ ⁊cͣ. Secundo hoc idemprobo ratōe diuine gratie. ſic. Penitentia vel ſatiſfactō eſt medicina curans peccata p̄terita ⁊ a futuris p̄ſeruās. ſed peccata ſine gratia curari nō pr̄ītCum gͦ qd̓libꝫ peccatum mortale gratiaꝫ auferat.gͦ de vno non poteſt fieri ſatiſfacto vel penitentia ſine alio. Tercio hoc idem probo ratōne emende.ſic. Satiſfactō debet eſſe talis vt offenſa tollat̉ ⁊amicicia reſtituatur. et ideo ſi aliqͥd fit quod amicicie reſtitutōne īpediat. etiaꝫ apud hoīes ſatiſfactōeſſe non poteſt. Cum gͦ quodlibꝫ peccatū amiciciācaritatis impediat q̄ eſt homīs ad deum. gͦ impoſſibile eſt ꝙ homo vno ſolo peccato mortali retentopenitentiam faciat ⁊ de alijs deo ſatiſfaciat. ſic̄ nechomī ſatiſfaceret qui ꝓ alapa ſibi data ſe ei ꝓſterneret ⁊ aliam ſimuldaret. quarto ſcripto ſen. diſ.xv. arti. iij. q̄ſtione pͥma. in cor. q. in argumentiscontra Secundo hoc idem probo autoritatibusAit em̄ augꝰ. Sūt plures quos penitet peccaſſe. ſꝫtamen omnino ſeruantes ſibi qͥdam in quibꝰ delectantur. nō animaduertētes dominum ſimul mutū ⁊ ſurdum a demone liberaſſe. Per hͦ docet nosnunqͣꝫ niſi de omnibꝰ ſanari. ſi enim peccata vellꝫ exꝑte reſeruare habentē ſeptem demonia ꝑficere potuit ſex expulſis. expulit autem ſeptem. vt omīacrimīa ſimuleijciēda doceret. Legione vero demōnū ab alio eijcies nullum reliquit de om̄ibꝰ qui li.beratū poſſideret. on̄dens ꝙ ſi etiā peccata ſint mille oportet de om̄ibꝰ penitere. nunqͣꝫ aliqueꝫ ſanauitdominus quem non omnino liberauit. totum em̄homineꝫ ſanauit in ſabbato. qua corpus ab omni infirmitate. ⁊ animā ab omni contagione. indicans penitentem oportere ſimul dolere de omni criniine. Hec māgiſter ſentenciarū in textu. iiij. librodiſtinctōne. xv. tuxta finem. Tercio hoc idempinaprobo incōuenientijs pluribus. Si enim homo dev̓no peccato ſine alio poſſet penitere ⁊ deo ſaciſfacere. quatuor incōuenientia ſequerent̉. Primūeſt. ꝙ homo ſimul placeret deo ⁊ offenderet deumexemplo homīs qui alteri homī ſe ꝓſterneret proalapa ſibidata ⁊ eidem aliā ſimul daret. Secun.dum eſt. ꝙ cum anima ſit ſimplex in ꝑte eſſꝫ cōuerſa ad deum. ⁊ in ꝑte au̓ſa. quod eſt impoſſibile.Tercium eſt. ꝙ tunc eſſet reſtitutō pene ſine reſtitutōne amicicie. ita ꝙ ſic ſimul eſſet amicꝰ ⁊ inimicus dei. Quartū eſt. ꝙ ſimuleſſet ingratia ⁊ ſinegratia. Hec beatus thomas quarto ſcripto ſentdiſ. xv. arti. iij. q. pͥma. in cor. q. ꝑtotū. Beatꝰaūt auguſtinꝰ ꝙ homo non poſſit de vno peccatopenitere ⁊ deo ſatiſfacere ſine alio on̄dit perquatuor incōuenientia que ſequūtur. Primum eſt. ꝙ qͣꝫdiu homo eſt in peccato eſt inimicus dei. Secūdūeſt. quia iam ſequeret̉ ꝙ homo ſine amore dei id ēſine caritate ꝑueniret ad regnuꝫ. Ierciū eſt. ꝙ homo ſine vera penitentia recōciliaretur deo. Nā illequi eſt in vno peccato mortali non eſt capax caritatis nec penitentie vere. Quartū eſt. ꝙ homo dimidiā veniaꝫ conſequeret̉ a deo. vbi ſupra. Admaiorem tamen eiuidentiam p̄dictorum nota hictria. Primū eſt. ꝙ non ita ſe habꝫ de infirmitate corꝑali ſicut de ſpūali. eo ꝙ vna infirmitas corꝑalis ſine alia poteſt curari. non aūt ſpūalis. Cuius ratō eſt. quia infirmitates corꝑales habēt tolliꝑ diuerſa remedia ⁊ non ꝑ vnum. Om̄es autē infirmitates ſpūales. ſcꝫ peccata om̄ia habent remoueri ꝑ vnum. ſcꝫ ꝑ gratiam q̄ ſi tollit vnum peccatum mortale. ita excludit om̄ia. Secundum eſtꝙ aliud eſt peccatum incurrere. ⁊ aliud eſt peccatum remittere ⁊ ecclude. MAodo gͦ quia peccata omnia non habent ex ꝑte conuerſionis connexionemadinuicem. vnuꝫ peccatum poteſt quis incurrereſine alio. Sꝫ vnū et idem eſt ſcd̓m qd̓ peccata omnia remittunt̉ ſcꝫ gratia. Et ideo qͣꝫuis commiſſiones peccatoruꝫ non ſint connexe. tamen remiſſiones peccatorum diuerſorū in vno ſcꝫ gratia ſūt cōnexe. vn̄ de vno ſine alio non poteſt penitentia agivel ſatiſfieri. Terciū eſt. ꝙ alit̓ ſe habꝫ in ſatiſfactōne vel ſolutōne vniꝰ debiti. ⁊ aliter in ſatiſfactōne vnius peccati. Nam in ſolutōne debiti non exigit̉ niſi ꝙ reſtituat̉ equalitas iuſticie. ſed in ſatiſfactōne peccati oportꝫ ꝙ non ſolū reſtituat̉ eqͣlitastuſticie ꝑ recōpenſatōeꝫ pene. ſꝫ etiā ꝙ reſtituat̉ eqͥlitas amicicie. qd̓ nō poteſt fieridū aliquid eſt qd̓amiciciā impedit. Hec bea. tho. iiij. ſcrip. ſen. diſ.xv. arti. iij. q. pͥma in ſolutōne argumentoꝝ. Ꝙ vera penitentia habꝫ tres ꝑtes ex quibꝰ inteErcio pͥncipaliter. gꝛat̉. Capi. ix.circa penitentiam debemus conſideraretatē ſpatij. admixtibilitatē gaudij. Primo cōſitria. ſcꝫ virtuoſitatem meriti. diuturniderare debemꝰ circa pn̄iam v̓tuoſitatem merriti.Nam tres ſūt grādus ex quibꝫ penitentia ꝑficitur.