Vbi ſupͣ. q. vj. in ſolū. iij. argu. in fine. ¶ Sextum eſt ꝙ dolere de offenſa dei cōtingit dupliciterpno modo inqͣntum offenſa dei a deo ſeꝑat. et ſicotinet ad caritatem. Alio modo inqͣntum penā mecut quam debuit expiare. et ſic ꝑtinet ad penitentiam. Hec petrus de tarentaſia .iiij. ſcripto ſen. diſ.xiiij. ¶ Tercio in diffinitōne penitētie tangit̉ aſpeAus ad futurū. in hoc ꝙ dicit̉ cū emēdatōnis proꝓſito. Nam penritēs duo ſpecialiter tenet̉ facereOrimo debꝫ mala p̄terita ab eo cōmiſſa reſpuere.et de eis dolere ⁊ plāgere. ſcꝫ planctū interiori ſeuqeteriori. vt patꝫ ſupͣ. Secūdo debꝫ mala p̄teritacauerem facto vel inppoſito. ideo ſubiūgit ⁊ flenda iterum nō cōmittere. Qd̓ verbum debꝫ intelligicribꝰ modis. Primo modo vt referat̉ ad idem tempus. Ut magiſter ſent̉. dicit. Nam cōmiſſa flereflenda iterum non cōmittere ad idem tempꝰ referunt̉. In eodem em̄ temꝑe poteſt quis peccata p̄terita deflere ⁊ tn̄ flenda cōmittere. habitū ꝓpoſito: intentōe vel voluntatē. Secundo v̓bum predi.ctum debꝫ intelligi. ſcꝫ flenda iteruꝫ non cōmitteronon ſolum actū. ſed nec etiam voluntatē. Cuiꝰ ratō eſt. qꝛ ſi non peccaret actū. ſed haberet voluntatem cōmittendi punienda non eſſet vere penitenset ideo non ſufficit ad penitentiam verā non admittere actu punienda ⁊ flenda. ſed neqꝫ etiam voluntate. Vn̄ domīꝰ dicit ioh̓. v. Vade ⁊ ampliꝰ nolipeccare. nondicit nō pecces. ſed nec voluntas peccandi inte oriat̉. Hec augꝰ. Et ponit ea magiſterſen. iiij. ſent. diſt. xiiij. Tercio modo debꝫ intelligiꝙ penitentia inqͣntum eſt emendatoria offēſe in deum cōmiſſe exigit reſpectum in futurū. ⁊ propoſi.tum de cetero cauendi. ⁊ plangenda mala non cōmittendi. alias penitentia ſine tali propoſito. ſcꝫ cav irgi. jdrtusuendiin poſteruꝫ. ⁊ pͥterita mala non conuttendinō ꝯſequit̉ vltimū fructum ſuū. Vbi ſupͣ. q. vj.in ſolū. iiij. argumenti. Quia redit vt canis ad vomitum ſuū. qd̓ eſt grauius. ratōne ingͣtitudinisdimiſſionis peccati. De huiuſmōi dicit̉. ſcd̓e petriij. Melius erat illis viam veritatis non cognoſcereqꝫ poſt agnitōnem retrorſū conuerti ab eo qd̓ illistraditum eſt ſancto mandato. Vinc eſt ꝙ ꝑ iſaīaꝫpͥmo dicit̉. Lauamī mūdi. Vbi gͣreg̓. ibidē Poſtſaliacrū em̄ mūdus eſſe negligit. quiſquis poſt lacrimas vite innocentiam non cuſtodit. Et ſubditEt lauant̉ gͦ ⁊ nequaqͣꝫ mūdi ſūt. qui cōmiſſa facere nodeſiſtūt. ſꝫ rurſus flenda cōmittūt. Hro greg̓in paſto. At cōtra admonendi ſūt qui admiſſa deſerunt nec tn̄ plangūt. ne iam relaxitas eſtimentcuipas. quas etſi agendo non multiplicāt. nullistn̄ fletibus mūdāt. Qd̓ beatus greg̓. ibidem tribꝰexemplis probat. Primū eſt deſcriptore dicens.Nſeqꝫ em̄ſcriptor ſi a ſcriptōe ceſſauit. qꝛ alias nōaddit etiam ip̄a quē ſcripſerit deleuit. Secundumeſt de cōtumeliatorē diceris. Nec qui contumeliasirrogat ſi ſolūmodo tacuerit ſatiſfacit. cū ꝓfectoneceſſe ſit vt verba p̄miſſe ſuꝑbie verbis ſubiecteImiahūilitatis impugnet. Terciū exemplū eſt de debitore dicēs. Nec debitor abſolutꝰ eſt. qꝛ ⁊ alia nō multiplicat. niſi ⁊ illa q̄ ligauerat ſoluat. Ita ⁊ cū deodelinqͥnius nequaqͣꝫ ſatiſfacimus. niſi voluptatesquas dilexinus econtrarioappoſitis lanientationibꝰ inſequamur. Vn̄iſaie pͥmo. Quieſc te ageropuerſe diſcite benefacere. Et in pſal. Declina a malo ⁊ fac bonum. Aliter admonendi ſūt qͥ admiſſaplāgunt nec tn̄ deſerunt. atqꝫ aliter qͥ deſerūt nectn̄ plangūt. Qui em̄ cōmiſſa plangūt nec tn̄ deſerunt. ammonendi ſunt vt conſiderare ſolicite ſci.ant. qꝛ flendo maniter culpam mūdāt. qui viuēdoſe nequiter inqͥnāt. Qd̓ beatꝰ greg̓. tripliciter ꝓbat. ſcꝫ ratōne. exemplo. ⁊ autoritate. ¶ Primoratōne dicens. Cū idcirco ſe lacrimis lauant. vtmūdi ad ſordes redeant. ¶ Secundo hoc idem probat exemplis dicens. Hinc em̄ ſcriptum eſt prou̓.xxvj. Sicut canis qͥ reuertitur ad vomitum ſuumſic imprudens qui iterat ſculticiā ſuā. Vbigreg̓.in paſto. Canis qui pomit profecto cibum qui pectus depͥmebat proijcit. ſed cū ad vomitū reuertitvn̄ releuatus fuerat rurſus onerat̉. ¶ Sic qui admiſſa plangunt ꝓfecto maliciam dequa male ſatiati fuerant. ⁊ que mentis intima depͥmebant confitendo proijcuit. quā dum poſt confeſſionem repetunt reſumūt. ¶ Scd̓m exempluꝫ eſt. ſcd̓e petri. ijdicens. Et ſtis lota in volūtabro luti. id eſt in lutoin qūo ſe reuoluit reuertit̉. Geg̓. Sus vero in volutabro luti cū lauat̉ ſordidior redditur. Sic quiadmiſſa plangit nec tn̄ deſerit pene grauioris culpe ſe ſubijcit. qui ⁊ ip̄am quā flendo impetrare potuit veniam contempnit. ⁊ quaſi in lutoſa aqua ſemetip̄m voluit. qꝛ dum fletibo ſuis mūdiciam viteſtibtrahit. ante dei oculos ſordidas etiam ip̄as lacrimas facit. ¶ Terciū exemplū eſt. Ecc̄i. xxxiiij.Qui baptiſat̉ a mortuo ⁊ iterum tangit mortuuꝫquid prodeſt lauatō eius. Geg̓. ibidem. Baptiſatquippe a mortuo qui fletibꝰ mūdat̉ a pecccato. ſedpoſt baptiſma mortuū tangit. qui culpā poſt lacrimas repetit. quaſi diceret. Qui mūdat̉ a peccatoaqua cōpunctōnis. ⁊ iterum tangit mortuū rediens ad peccatum. vt canis. Hoc autē minultis ſactorum autoritatibꝰ patꝫ. ¶ Primo autoritate iſidori qͥ ſic ait. Irriſor eſt ⁊ nō penitēs qͥ adhuc̄ agitqd̓ penitet. nec videt̉ deū poſcere ſubditꝰ. ſed ſubſānere ſuꝑbꝰ. ¶ Secundo augu. ſic dicentis. Nihil proſūt lamēta ſi replicant̉ peccata. Tercio autoritate criẜ. de cōpunctōe. Qui praue viuēdo penitentiā agit in mortis ꝑiculo. ſicut eius damnatōincerta eſt ſic ⁊ remiſſio dubia. Quigͦ cupit certꝰeſſe ī morte de indulgentia ſanꝰ peniteat. ſanuſqppetrata ſcelera defleat. ¶ Quarto autoritate grego ¶ Qui ſic alia defleat vt alia tam̄ cōmittat. adhuc penitentiam agere ignorat aūt diſſimulat. Etſubdit. Quid em̄ prodeſt ſi peccata quis defleat.⁊ tn̄ luxurie ⁊ auaricie adhuc eſtibꝰ anhelat. Et itērumbratus greg̓. in poſta. Sicut is qui in luto
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten