lauat̉ ſordidior reddit̉. ſic qui peccatum plangitnō tn̄ deſcrit. ⁊ tanto pene grauioriſe ſubijcit. qͣn.to ⁊ ip̄am quam flendo impetrare potuit veniā cōtempſit. ⁊ quaſi in lutoſa aqua ſeip̄m abluit. qͥ dūfletibꝰ ſuis mūdiciā ſubtrahit. ante oculos dei ſordidas etiam lacrimas fecit. Vn̄ licꝫ vere penitenspoſt penitentiā mortalit̓ peccꝫ. ſufficit ꝙ habeat infutuꝝ ꝓpoſitū vlteriꝰ n̄ peccādi. vbi ſupͣ. q. viij.in ſolū. iiij. argū. ¶ Quarto ⁊ vltimo in diffinitōepenitentie ſcd̓m alios doctores ⁊ ſanctos tangit̉effectus uel profectus. Vn̄ dicūt ꝙ penitentia eſtres optima non quidem ſimplicit̓ ſed ſcd̓m quid.Vbi nota ꝙ aliqua res dicit̉ eſſe optima ſcd̓m qͥdtribus modis. ſcꝫ ingenere informatōnis. vel oꝑatonis. vel declinatōnis. Frimo in genere informatonis vel ꝑfectōnis. et ſic v̓tutes theologice p̄fectius ornant ⁊ ꝑficiunt ſubiectum qͣꝫ penitentia. Socundo in genere oꝑatōnis. et ſic caritas dicit̉ resoptima. qꝛ optime oꝑatur bonū. Tercio in generedeclinatōnis a malo. et ſic penitentia dicit̉ eſſe resoptima. tollendo impedimeta ⁊ declinando a malovn̄ poſt peccatum cōmiſſum dicit̉ ip̄a res optimaingenere declinatōnis a malo. Vla ip̄a penitentiareuocat ab eo quod eſt contra naturam ad id qd̓eſt ſcd̓m natura. vbi ſupͣ. q. viij. in ſolū. vj. argūꝑ totum.Ꝙ cauſapn̄ie eſt duplex. Capitulum ſecundum.Ecundo pͥncipaliter circa penitentiaꝫ cōſideranda eſt interna conceptō. Sic̄ em̄penitentia pͥmo deſcribit̉ perfecte. vt patet capi. p̄cedenti. ita penitentia ſcd̓o concipitur inniente. Vbi dicendum eſt. ꝙ cauſa originis penitētie in nobis ē duplex. ¶ Prima cauſa eſt effectiuavt deus. niſi em̄ deus ad penitentiaꝫ cor peccatorismoueret. nullꝰ de peccato ageret penitentiā ¶ Secūda cauſa eſt diſpoſitiua ⁊ hec eſt ī nobis. Quiaqui creauit nos ſine nobis nō iuſtificabit nos ſinenobis. vt augꝰ dicit. et quia penitentia eſt reuerſio vel reuocato homīs ī peccato exiſtentis ad deūvt daniaſ. dicit Ideo ad penitentiaꝫ faciendā oportet aliqͥd in nobis p̄cedere. vt illuminas. vt incli.nans. vt reuocans. ¶ Primo cauſa penitentie eſtaliqͥd in nobis vt illuminas ad cognitōnem peccati ⁊ dei. Et ſic penitentia cōcipitur in intellectū a fide. eo ꝙ fides illumiat intellectum. ⁊ dictat deumeſſe iuſtū ⁊ puniturū peccatores niſi ſeip̄os ꝑ penitentia puniant. exqua cōſideratōne cōcipitur inniente propoſitū penitentie. ¶ Secūdo cauſa penitentie eſt aliquid in nobis vt inclinans ad amorēdei. et hoc eſt ſpēs. Et ſic penitentia cōcipitur ī mēte ex ſpe hoc modo. quia ex conſideratōne diuinemiſericordie qua deus patus eſt remitere penitenti peccata generatur ſpes remiſſionis ⁊ volutas penitendi. ⁊ ſi incipiat facere quod in ſe eſt diſponitur ad iuſtificationem. ¶ Tercio cauſa penitentieeſt aliquid in nobis vt reuocās ⁊ ſeꝑans ab amore peccati. ⁊ hoc eſt timor pene que ſeqͥtur peccatūpnitentiaCognoſcit em̄ ſe peccator propter peccata ſua adpenam eterniā ex diuina iuſticia obligatum. et ideoex conſideratōne diuine iuſticie que nulla peccataimpunita relinquit. et que nulliꝰ potentiam veret̉nulliꝰ ſapientia decipit̉. pecunia nulla corrumpitur. ⁊ nulliꝰ p̄cibus deflectitur generatur in peccatore timor quo penitentia concipit̉. Vn̄ timorediuine iuſticie ⁊ penegehe̓ne homo penitet de procato in mente ⁊ exterius oꝑe penitentiam facit.Ad maiorem tn̄ euidentiam p̄dictorū nota hic qͥnqꝫ. ¶ Primū eſt. ꝙ licet nobilior actus ſit genratōqͣꝫ conceptō. nō tn̄ dixit ꝙ penitentia generat̉ a timore. ſed ꝙ concipit̉ a timore. Ratō aūt huiꝰ eſtduplex. ¶ Prima ratō eſt. qꝛ illud qd̓ generat̉ habet cauſam efficienteꝫ ꝑ ſe ⁊ ꝑfectam. ꝙ aūt concipitur nō habꝫ reſpectū ad cauſam efficientē ꝑ ſe ⁊pͥmo. ſed quodāmodo cooꝑantem. Vn̄ qꝛ timornō eſt efficiens ꝑ ſe ſed remote cooꝑans. ideo nōdebuit dici generari penitentiā a timore. ſꝫ ſolū cōcipi. Gauſa aut ꝑfecta ꝑ ſe pn̄ie eſt ex infuſione diuine gratie. vt augꝰ dicit. ¶ Secūda rato quaremagis dicit pn̄iam cōcipi a timore qͣꝫ generari eſtqꝛ ꝯceptō ꝓprie dicit̉ generatō alicuiꝰ intra vteꝝet qꝛ pͥmū penitentie eſſe eſt in corde. poſtea aūt ꝓdijt exterius p̄ confeſſioneꝫ ⁊ ſatiſfactōnē. ideo vtpͥmū originē pn̄ie deſignaret dixit ꝙ penitentia cōcipit̉ timore. Hec bea. tho. iiij. ſcrip. ſent. diſ. xiiijarti. ij. q. pͥ. in ſo. ij. argū. Et augꝰ in libro de ponitentia dicit. Primū eſſe penitētie eſt in corde ꝑ cōtritōnem q̄ exercens ſe in ore fit confeſſio. ⁊ in opefit ſatiſfactō. Et ibideꝫ. ſic̄ dolor cordis eſt comespenitentie. ita lacrime ⁊ confeſſio oris. ⁊ ſimiliterſatiſfactō opis teſtes ſunt doloris ⁊ ꝯtritonis cordis. ¶ Secundū eſt. ꝙ bonitas dei ⁊ gloria ꝑadiſiqͣntū eſt de ſe magis nata ſūt reuocare ⁊ retraherea peccato qͣꝫ timor pene. ſꝫ nō qͣntū eſt ex ꝑte eorūqui ſūt in peccato qͥ p̄dictorū ſcꝫ bonitatis ⁊ glorie dei neqꝫ intellectu clarum nec guſtū ſanum habent. vt ſcꝫ ex dulcedine bonitatis diuine a pecca.to reuocent̉. Vn̄ oportet ꝙ ꝑ penas que ſue nature ⁊ volūtati cōtrariant̉ a peccato reuocent̉. ⁊ ſictales timore pene et̓ne penitentiā agunt. Vbi ſtpͣimmediate in cor. q. ⁊ inſoluti. iij. argumenti.Terciū eſt. ꝙ plures retrahunt̉ a peccato ⁊ faciūtpniam timore pene gehene qͣꝫ amorē vite eterneCuiꝰ ratō eſt. qꝛ animalis homo ⁊ p̄cipue̓ exiſtēsin peccato mortali vite eterne dulcedinē neqꝫ coꝯnoſtit neqꝫ deguſtat. vt eiꝰ dulcedie ⁊ amore pn̄īafaciat. Sentit aūt ⁊ exꝑitur penas tēꝑales. ex qͥboſupponit ⁊ credit patas eſſe penas eternas qͣrū timore pn̄iam agit. Vn̄ amor vite et̓ne pautioresad pnīam ꝓuocat plures vero timorgehene.Quartū ē. ꝙ vtiliꝰ eſt ⁊ magis meritoriū declinae̓a peccato ex amore vite et̓ne. qͣꝫ ex tiore ꝗehenne.In cuiꝰ ſignū ioh̓ͦ ⁊ xp̄us p̄dicauerunt penitētiāvtiliorem cum dixerunt. math̓. iij. Penitentiā agite appinqͣbit eī regnū celoꝝ. ecce amor vite et̓ne
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten