Druckschrift 
Pantheologia : [Mit Praefatio von Jacobus Florentinus]
Einzelbild herunterladen
 

Sed ꝓprie ille paccat in ſpm̄ſanctū qui ꝑ cōtemptum abijcit affectus ſpūſſancti ꝑ quos retrahitura peccato. et ſic ex certa malicia peccare eſt peccarem ſpmn̄ſanctum. Et ſcd̓m hoc etiam preſupponitalia peccata. ſicut dicit̉ prou̓. xviij. Impius cumin ꝑfundum peccatorū venerit conterint. qd̓ duobus modis exponit̉. Primo ſic. impius cum venerit in ꝓfundum peccatorū ꝑ aſſiduitatem peccan.di contemnit emendatōnem. qd̓ nō fieret ſi ſtatimcorrigeret. vn̄ in oratōnibꝰ tullij. Melius eſt vitare malum qͣꝫ emendare. vſus difficile vnicit̉. Iugis vſus in naturam ſe cōuertit. Secundo modoexponit̉ ſic. Impius cū in ꝓfundum venerit peccatorum. Profundū peccatorū poteſt dici contumiacia. ꝑtinacia. defenſio. iactancia. deſperatō ⁊ preſumptio. cecatio intellectus. corruptio. id eſt obduxatio affectus. tunc contemnit deum. qꝛ a peccatis abſorptus contemint deum quē nō veret̉ nectimet offendere. Vel contemnit peccare. vt exponit glo. interli. Tercio ꝙ in peccato ꝑſeueran.tia uel finalis impenitentia ſiue peccare ex maliciaſit grauius peccatū alijs. probo ſignorū oſtenſio.ne. Vam ip̄a ſunt ſignū cordis vel homīs excecatiobdurati. reprobati. ⁊ damnati. De quo in pſal.Noluit intelligere vt bene ageret. ecce obſtinatiocordis vel affectus. noluit. Ecce hebetatō ſenſusvel excecatio mentis vel intellectus. q intelligere.Ecce deordinatō vel deprauatio actus vel opis. qvt bene ageret. Re. etiam ſupͣ. ca. lxxviij. Et ideovtrumqꝫ eſt irremiſſibile. qꝛ contra ſpmſanctummath̓. xij. Quidixit contra filium homīs remittitur ei. Quia peccatum qd̓ cōmittit̉ ex ignorantiavel infirmitate. id eſt ex paſſione habꝫ aliqua cauſaexcuſatōnis. ⁊ per conſequens remiſſionis. Quiaūt dixerit contra ſpm̄ſanctum non remittetur eineqꝫ in hoc ſeculo neqꝫ in futuro. qꝛ peccatum qd̓cōmittitur ex finali impenitentia ⁊ ꝑ contemptumex certa malicia non habꝫ aliquam cauſam remiſſionis. Et ꝓpter hoc dicit ioh̓. Eſt peccatū ad mortem. Et ideo ſubdit̉ carētia vel repugnātia caritatis inſuffragijs ibi. Non dico vt ꝓ illo quis oretglo. interli. Si in hac obſtinatōne penitus diſceſſerit. non pro illo dico vt oret quis. Cuiꝰ ratōneꝫglo. colla. aſſignat dicens. Quia quod in hac vita non corrigit̉. eius venia poſt mortem fruſtra poſtulatur. Hec beatꝰ. tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. xiiij. arti. j.Vtrum peccatū ex certa malicia ſit peccatu m ſpiritumſanctū. in cor. ſolu. et ibidem arti. iij. vtrumpeccatum in ſpm̄ſanctū ſit remiſſibile. in cor. ſoluEt iterum in qͣſtionibus diſputatis de malo. q. decauſa peccati. arti. xiiij. Vtrum om̄e peccatum exmalicia ſit peccatum in ſpiritumſanctum. in cor.ſolutōnis. et ibidem arti. xv. vtrum peccatum inſpiritumſanctum poſſit remitti. in corpore ſolutō.ms. Ꝙ peccatum eſſe ad mortem po.teſt intelligi dupliciter ⁊ quomodo.Capitulum..xxxiij.irijDmnaiorem aūt euidentiam auctoritatisbeati iohannis. pͥme ioh̓. v. ca. ſic dicentis. Eſt peccatū ad mortem. nō pro illodico vt oret quis. eſt ſciēdum. ꝙ peccatū ad mortem eſſe dupliciter poteſt intelligi. vt ex p̄cedenti.bus patꝫ. Primo peccatū ad mortem intelligitur qd̓ ex malicia ꝑpetratur. et ſic non ꝓhibet̉ qnͥaliqius pro eo oret. Sꝫ non quicumqꝫ eſt tantimeriti vt orando poſſit eigratiam impetrare. ſicut ſidiceretur pro ſuſtitatōne mortui non dico vt oretquis ⁊ quicūqꝫ. ſed aliquis magnimeriti apud deum. Secundo poteſt intelligi peccatum eſſe admortem. qn̄ aliquuis in peccato p̄ſeuerat. et ſic ꝓtali non eſt orandum. qꝛ ſuffragia nō ꝓſunt damnatis qui ſine penitentia decedūt. et ſcd̓m hͦ pecca.tum ad mortem eſt peccatū in ſpmſanctum. qd̓ dicitur irremiſſibile. qꝛ poſt mortem homo confirmatur vel in gratia vel in peccato ſcd̓m ꝙ fuit in ſtatumortis ſte vt dicitur. ecc̓. xj. Lignum in quocūqꝫloco ceciderit ibi erit. Re. expoſitōnem huiꝰ in hͦvolū. infra. penas inferni. ca. xxx. in fine. capi.Dec. be. t. i. q. diſputa. demalo. q. de cauſa peccati arti. xv. Vtruꝫ peccatū in ſpm̄ ſanctū poſſitremitti. in cor. ſolū. ⁊ in ſolū. iij. argumenti. vbiexponit auctoritatem p̄dictam. Eſt peccatum admortem ⁊cͣ. pͥme ioh̓. v. ca. Ibi nota ꝙ pro pec.cato ad mortem qd̓ eſt ex certa malicia eſt orandūvt mala voluntas mutētur. ⁊ ſic indulgeatur ⁊ venia detur. Sꝫ pro peccato ad mortem qd̓ eſt fina.lis impenitentia non eſt orandū ad voluntatis mūtatōnem neqꝫ ad veniam. Et qꝛ continuatō peccati vſqꝫ ad fineꝫ repugnat remiſſioni peccati. vt ſuperius eſt probatum. ideo cōcludit apoſtolus adro. vj. Quid gͦ dicemus pͥmanebimus in peccatovt gratia habundēt? abſit. Que v̓ba exponit augͦſic dicens. Quidam homīes p̄uerſi dicebant apoſtolos predicare. vbi abundauit delictum ſuperabundauit ⁊ gratia ſcd̓m apoſtolū. ex quo concludebant. quanto amplius maiora mala cōmiſimustanto amplius maiora bona p̄cipiemꝰ ⁊ maioremgratiam. qꝛ deus vult vt peccemus vt habeat qͥddimittat ⁊ ip̄e miſericors appareat. Sꝫ cōtra. Vlōſunt facienda mala vt veniant bona. vt aiunt. qͥd aquoꝝ damnatō iuſta eſt ⁊ dicit apoſto. ad ro. iij.Et ideo concludit ad rō. vj. Permanebimꝰ in peccato vt gratia habundet? abſit. et ſubdit augꝰ ibidemndicens. Non em̄ peccantis merito. ſed ſubuenientis auxilio. vbi abundauit delictū ſuꝑabundāuit ⁊ gratia. et concludit ſic dicens. Non ergo ꝑmanendū eſt in peccato vt regnet gratia. ſed potitis debemus ⁊ poſſumꝰ ꝑ ipſam gratiam eſſe pec.cato quaſi mortuu ⁊ ſepulti ⁊ reſurgere in iuſticiaꝫ⁊ poſt in vitam eternam. Hec augꝰ ibideꝫ. vn̄ ecc̓.viij. Vlō ꝑmaneas in openialo. et ecc̄i. xvij. Vlonoreris in errore impiorum. id eſt in peccato. cō.tra quoſdā qͥ donec ſenes fuerint nolunt redire depeccatis ad deūꝑ penitentiā. Nā qui nō quotidie