quatus fuit in peccatis p̄cedentibus. verbigratiaQuia hoc eſt impoſibile ꝙ peccatum vnius form.catōnis equipolleat peccatis centum homicidiorūSꝫ ſcd̓m proportōnabilitatē redit equalis reatꝰpropter ingratitudinem recidiuantis. Qd̓ probodupliciter. Primo ratōne. Quia quanto peccatadimiſſa fuerūt grauiora tanto remiſſionis benieficium fuit maius. ⁊ tanto ingͣtitudo maior. Secundo probo hoc idem exemplo. ſicut nec beneficiumeſt equale peccato dimiſſo inquātitate. ſed multomagis nec ingratitudo. ſcd̓m abſolutam quātitatēeſt tanta quantum beneficium. ſed ſcd̓m proportōnabilitatem ſicut patꝫ. Hec bea. tho. iiij. ſcriptoſent̉: vbi ſupra. arti. i. q. i. ſub eodem titulo. incorpore ſolutōnis. ¶ Ꝙ peccatum in quovſqꝫ in finem ꝑſeueratur eſt grauius alijs.Ed quartum ſcꝫ peccatū. ¶ Ca. lxxxijin quo vſqꝫ in finem ꝑſeueratur eſt grauius alijs. quod tripl̓r ꝓbo. ſtꝫ autoritate. ratōne. exemplorum inductōne. ¶ Primo hocprobo auctoritate. Nam ſuꝑ illud pͣs. lcxiiij. dixiiniquis nolite inique agere. augꝰ ſic ait. Dixi iniquis. id eſt om̄ibꝰ malis generaliter. et quid nolite inique agere. iam ceciderant. iā defecerant. iamdefluxerat terra. ⁊ ideo dicit. nolite inique agerꝰ.id ē non ꝑ̄ſeueretis in malo. Et ſubdit. Malū em̄eſt peccare. peiis eſt ꝑſeuerare. ſed ꝑnicioſius defendendo ſe culpam in deum refundere. Ecce pec.catorum ingrauitate gradus. ¶ Secundo hocidem probo ratōne ſic. Peccatum irremiſſibile eſtgrauius peccato remijſibili. ſicut morbus incura.bilis eſt periculoſtor curabili vel ſanabili. ſed perſe.uerantia in peccato vſqꝫ ad mortem facit etiaꝫ peccatum veniale irremiſſibile. et hoc ratōne impenitentie finalis. vt patebit infra. ergo ⁊cͣ. Vn̄ pͥmeiohannis. v. ſic dicitur. Eſt peccatum nō ad mortem. et pro illo dico vt quus oret et dabitur ei vitaEt eſt peccatum ad mortem. non pro illo dico vtroget quis. In quibus verbis tangūtur duo. ſcꝫdifferentia gͣuitatis in peccatis. ⁊ cōuenientia caritatis in ſuffragijs. Primo differentia grauita.tatis tangitur ibi. eſt peccatum non ad mortem.Quod glo. interliniaris. bede exponit duobꝰ mōdis. Primo ſic. eſt peccatū non ad mortem. qd̓ fitprincipaliter non finaliter. ita ꝙ beda in gloſa ibiloquitur de peccatis venialibꝰ. qꝛ ſicut difficile vitantur. ita de faciliciirantur. ideo dicit eſt peccatūnon ad mortem. Vel loquitur de criminalibus inquibus homo non perſeuerat vſqꝫ ad morteꝫ. Etideo ſecundo ponitur vel ſubditur conuenientia caritatis ibi. et pro illo dico vt quis oret. Iacobi vl.timo. Crate pro inuicem vt ſaluenimi. Et ſubditfructus orationis ibi. Et dabitur ei ſcilicꝫ peccantinon ad mortem vita merito orantis. ¶ Sed queritur que vita ei dabitur. cōſtat ꝙ non intelligit̉de vit̓a nature qua habꝫ. neqꝫ de vita gre. qꝛ vitagratie non amittit̉ ꝑ peccatum leue ⁊ quotidianūque ergo vita dabitur ei. Reſpondeo et dico. dobitur ei vita auferendo mortis occaſionem. ſcꝫ peniale quod occaſionaliter ducit ad mortem. quiadiminuit feruore caritatis. vel ſi ſit in peccato mortali dabit̉ ei vita gͣtie merito fidei petentis. ¶ Secūdo ponit̉ alia dr̄a gͣuitatis ibi. et eſt peccatū admortē. Qd̓ verbū exponit̉ duobo mod .ſ. gn̓alit̓ſpecialit̓. ¶ Prio gn̓aliter ſic. eſt peccatū ad morteꝫ. glo. id ē peccatū mortale qd̓libꝰ qd̓ ſeꝑat aīaꝫa deo. ſic̄ mors ſeꝑat aīaꝫ a corꝑe. Vn̄ augꝰ. xiij.de ciuii. dei ſic ait. Mors fit cū deus deſerit aīaꝫ qd̓fit ꝑ peccatū mortale. ¶ Secundo exponit̉ ſpeciliat̉ duobo modͣ. Nrio ſic. eſt peccatū ad mortē ſcꝫfinalis impnīa. Secūdo ſic. eſt peccatū ad mortēſcꝫ peccatū qd̓ cōmittit̉ ex certa malicia. Prio intelligitur peccatū ad morte finalis impn̄ia. qͣ qͥs ī peccato mortali ꝑſeuerat vſqꝫ ad mortē. Vn peccatūmortale vſqꝫ ad tpͥus mortis incluſiue ꝓtractū cūtus circumſtātia eſt finalis impnia. intelligitur peldicit̉ peccatum vſqꝫ ad mortem. Secundo peccatum vſqꝫ ad mortem intelligitur qn̄ quis ex certamalicia peccat. et vtrumqꝫ hoꝝ dicitur eſſe peccatum contra ſpm̄ſanctū. Cuiꝰ ratō eſt. qꝛ ſpūſſanctus caritas eſt. ꝑ caritatem autē fit in eccleſia remiſſio peccatoꝝ. et ideo remiſſio peccatoꝝ eſt eff.ctus aꝓpriatꝰ ſpūiſancto. ſcd̓m illud ioh̓. xx. Ac.cipite ſpmn̄ſanctū quoꝝ remiſeritis peccata remit.tunt̉ eis. Ille igit̉ dicit̉ peccare in ſpm̄ſanctū qͥ remiſſioni peccatoꝝ repugnat. Et hͦ facit ille qui inpeccato ꝑſeuerat vſqꝫ ad morte. Ideo ſcd̓ꝫ auguſin libro de verbis dn̄i. Finalis impenitentia ſcꝫ p̄ſe.uerans vſqꝫ ad morteꝫ eſt pc̄tm vſqꝫ ad mortem.et tale eſt peccatū in ſpm̄ſanctū. Secūdo peccatuꝫin ſꝑ mn̄ſanctū eſt peccatū qd̓ cōmittit̉ ex certa malicia. Vbi nota ꝙ ſic̄ in rebꝰ natu̓alibꝰ duplicit̓ mouet̉ aliqͥd. vel ꝓpt̓ natu̓alem inclinatōeꝫ ſic̄ grauemouet̉ deorſū. vel ꝓpt̓ ꝓhibentis remotōeꝫ. ſicutaquā effūdit̉ fracto vaſe. ſic ille dicit̉ ex certa malicia peccare cuiꝰ volūtas pſe inclinat̉ in bonū ali.qd̓. qd̓ malicia annexā habꝫ. Qd̓ duplicit̓ ꝯtingitVnō mō exꝓpria inclinatōne habitus vicioſi quimalicia dicit̉. ⁊ tale eſt ſpeciale pc̄tm. ⁊ ſic nō ē idēpeccare ex malicia pͥncipalit̓ qd̓ peccare in ſpmſanctū. Alio mō volūtas inclinat̉ ad bonū qd̓ habꝫ annexā maliciā ex remotōe ꝓhibitōnis ſcꝫ eiꝰ qd̓ ꝓhibeat a pc̄tō. id eſt ex ꝯtemptū abiciēte vel remouēte id qd̓ ī pc̄to remouebat. puta qn̄ peccator fꝯtemptū abicit ⁊ remouet a ſe id qd̓ ꝯmiſſiōꝫ petpoterat impedire. ſic̄ ſpem p dſperatōꝫ. ⁊ timoreꝑ p̄ſūptōꝫ. vn̄ ꝓprie ille peccat ī ſpm̄ſāctū cuiꝰ volūtas ex hͦ tedit in pc̄tm. qꝛ abicit huiuſmōi ſpūsretinacula. ꝓpt̓ qd̓ ⁊ deſꝑatō. ⁊ p̄ſūptō. ⁊ obſtinatio ⁊ huiuſmodi ponūt̉ pc̄tiin ſpm̄ſanctū. vtꝫ hmgr̄m ſcd̓o libro. ſen. diſ. xliij. Large tn̄ loquēdoetiā ille qui ex inclinatōe habitus peccat pt̄ dicerepeccare in ſpm̄ſanctū ex ꝯſequēti. qꝛ etiā ip̄e ex ꝯſequenti renititur et contrariat̉ bonitati ſpūſſancti
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten