Druckschrift 
Pantheologia : [Mit Praefatio von Jacobus Florentinus]
Einzelbild herunterladen
 

pccmtcognitū tibi feci. In quo verbo duo genera hoīmarguūtur. Primo illi qui recognoſcentes peccataſua ſe excuſant ⁊ in aliū retorq̄nt. ſicut adam qͥ peccatum retorſit in euam qn̄ dixit. mulier quam dediſti mihi dedit mihi ⁊ comedi. Gen̄. iij. Secūdoargiuūitur illi quide ꝑius ⁊ leuibꝰ peccatis cōfiterinon curant. Cuiꝰ cōtrariū facit dicens. delictummeum. Caſſiodorꝰ inglo. Pelictū. ut putaret nōſolū graue. ſꝫ etiam leue peccatum eſſe confitendūSercio arguūtur aliqui qui ſolū de cōmiſſis ⁊ nōde omiſſis confitent̉. Cuius cōtrarium dicit. deli.ctū ineū qͣſi derelictuꝫ meū. In pſal. xviij. Delictaqͥs intelligit. vbi caſſi. in glo. ſic ait. delicta quisintelligit. quaſi diceret. Nullus omnia intelligitniſi ſolus deus. Ita dicitur in pſal. lxviij. Delictamea a te nō ſūt abſcōdita. Vbi aūgꝰ īglo. ficaitDelicta mea id eſt peccata mea q̄ ſuſcepi ad delēdūnon ad cōmittendū vlterius vel iterādum. atē nōſunt abſcondita. Subdit augꝰ ibidem. Fuit em̄peccatoruꝫ deletor non cōmiſſor. ideo dicit delictamea ⁊cͣ. Secundo confitet̉ peccatū conmiſſionisvel tranſgreſſionis ibi. ⁊ inuiſticiam meā nō abſcō.di. id eſt non oꝑui ego. vt oꝑires tu. ⁊ detexi egovt tegeres tū. Namqn̄ homo detegit deus tegit.cum homo tegit deꝰ nudat. ſi homo agnoſcit deꝰignoſcit. Ideo dixi confitebor. Equid. iniuſticiāmeā. id eſt nō ſolū pct̄a leuia. ſꝫ etiā gͣuia. qꝛ iiuſticia meā. Cōtra quoſdā qͥ etſi culpa cognoſcāt. mminuūt tn̄ pct̄i gͣuitate magnitudinē ⁊ turpitudineꝫcelādo circūſtacias pct̄oꝝ. et ideo dicit. iniuiſticiaꝫnieā. Hec caſſi. ī gloſa ibideꝫ. Vbi caſſiodorꝰ querit talem q̄ſtionem dicens. Quid eſt ꝙ dicit̉ a dauid. delictū incum cognitum tibi feci. cum deꝰ omnia manifeſte ⁊ clare videat ⁊ cognoſtat. Reſpondet caſſiodorus ⁊ dicit. ꝙ deꝰ certius ⁊ clariꝰ coꝙnoſcit omia qͣꝫ ille qͥ facit. ſed hoc eſt peccatum deocognitum facere. in cōfeſſione delicta ⁊ peccata ꝓDucere. Tercia diuiſio peccatorū ſumit̉ex ꝑte originis. ⁊ qūo dicunt̉ ſeptem peccata capiErcia diuiſio pec. talia. Ca. lxvj.catoꝝ eſt ex ꝑte originis. Vn̄ beatus grego. xxxj. libro moraliū dicit. ꝙ ſeptē ſūtpeccata capitalia ⁊ pͥncipalia vicia. ex quibꝰ om̄iaalia oriuntur. ſcꝫ ſuꝑbia vel inanis gloria. inūidiaira. accidia. auaricia. gula. id ē vetris ingluuīes⁊ luxuria. Girca que nota tria. ſcꝫ differentiā. cōuenientiam. ſufficientiam numeri vel cauſā. Primo nota differentiam. Nam ſeptem vicia vel pec.cata ſup̄dicta dicunt̉ capitalia reſpectu alioꝝ peccatorum. ſed non dicuntur radices aliorum pec.catorum. de quibꝰ patꝫ ſupͣ ca. be. Cuius ratō eſtqꝛ in hoc differt capitale vicium a radice. quia capitale peccatum quoddam peccatum. ſt. radi autem peccati non eſt peccatū. Nlota ſecūdo circahec conuenientiam. Nam viciū capitale dicitur p̄methaforam vel ſimilitudinem a capite. Caput autem tripliciter ſumt̉ Arimo enim caput dicituranimalis membrū. Et ſic ſumitur pͥme ad choꝝ.xj. Omis vir orans aut prophetans velato capitedeturpat caput ſuum. Et qꝛ caput eſt quoddā animalis membrum quod eſt corꝑale principiū ideo.Secundo caput dicit̉ eſſe principium. ſcd̓m illudtren̄. iiij. Diſperſi ſunt lapides ſanctuarij in capiteoīm platearuꝫ eius. id eſt in principio oīm platearū eius. Et ezech̓. xvj.. Ad om̄e caput vie. id eſtprincipium vie edificaſti ſignū proſtitutōnis tue.Tercio caput dicit̉ imꝑium vel officium. ſcꝫ prm.patus vel ducatꝰ pͥncipis vel rectoris. Guiꝰ ratōeſt. qꝛ ſicut om̄ia alia mēbra corꝑis a capite quo.dāmodo regunt̉ ⁊ ad ipſum ordinant̉. ita exercitus aduce vel a principe regitur ⁊ ad ip̄m ordinatEt hoc modo caput ſumitur. pͥ. re. xv. vbi dicit̉ſic ſauli. Cum eſſes ꝑuulus in oculis tuis caputin tribubus factus es. et amos. vj. Capita pōpulorum pompatice ingredientes domū iſrael. Etſcō̓m has tres ſignatōnes vel proprietates capitisvicium capitale poteſt dici a capite. Primo viciūcapitale dicitur qd̓ pena capitis plectit̉. ſcd̓m au.guſt. vt ſacrilegium. homicidium. furtum ⁊ huiuſmodi. Et hͦ mō ideꝫ eſt viciū capitale qd̓ mortale.Sic aūt hic nō loquit̉ de vicijs capitalibꝰ. Secūdo modo viciū capitale dicit̉ qd̓ eſt pͥncipiū alioꝝpeccatoꝝ a quo alia pct̄a oriunt̉. Et hͦ modo bea.tus greg̓. vicia capitalia nominat pͥncipalia. ꝓutex eis alia pct̄a vel vicia oriunt̉. vtꝫ in hͦ volummoſupra. peccatum capi. xxx. vel. xxxj. Vbi probat̉ꝙ vnum peccatum ſit cauſa alterius quatuor mōdis. Iercio vicium vel capitale peccatum diciturad quod vicia alia ordinantur. Ilam princeps eſtcaput exercitꝰ. ad cuius bonū totus exercitꝰ ordinat̉. vt patet in xj. metha. Et p hunc modumillud victum ad cuius finem alia ordinantur dicūcapitale. Vn̄ ſcd̓m beatum greg̓. xxxi. moraliumDiciā capitalia ſūt quaſi duces. ⁊ vicia que ex eisoriuntur ſūnt quaſi exercitus. Quō autem ex eispeccata tanqͣm membra oriant̉ patebit ca. ſequētiimimediatē. Hec b. t. ſi ib cōpendio tradidit. ſcd̓oſcripto ſen. diſ. xlij. ſcd̓a ꝑte diſtinctōnis arti. iij.vtrum ſit ꝯueniens diuiſio peccatoꝝ vel vicioꝝ capitaliū. in cor. ſolū. Et iterū in qͣſtionibꝰ diſputatis de malo. q. arti. pͥ. de numero viciorum capitaliū diffuſe tractat. in cor. ſolū. Quō aliapeccata a peccatis capitalibꝰ oriant̉. Ca. lxvijO maiorem tn̄ euidentiā p̄dictorum. ſcꝫad oſtēdendū quō a p̄dictis peccatis capitalibꝰ om̄ia alia peccata tanqͣm mēbraa capite oriātur. et ad ip̄a taquā mēbra ad caputom̄īa vicia alia ordinent̉. Eſt notādū. ꝙ om̄ē peccatū ꝓcedit. vel qꝛ appetitus inordinate appetit bonū. vel qꝛ īordīate fugit malū. Que duo ſūt eiuſdēratōnis. ſcꝫ appetere bonū inordinate. ⁊ fugere ofpoſitū ſcꝫ malū mordinate. vt verbigratia. ꝑicutguloſis mordinate appetit ⁊ querit cibum. ⁊ Hdidinate fugit triſticiam q̄ ex abſenti ciborū cauſat