bonis ⁊ malis fructibꝰ. ſꝫ cauſa ꝓxima ⁊ imimediata fructus eſt arbor. Et ideo arbor mala eſt fructꝰmali cauſa. Sic a ſimili ip̄a natura volūtatis vnaeſt ⁊ eadem cauſa pͥma vel pͥncipiū bonoꝝ vel malorū voluntatū. bonoꝝ ⁊ maloꝝ actuū vel opni exterioꝝ. Sꝫ volūtas mala q̄ comꝑat̉ arbori. eſt cauſaꝓxima alicuiꝰ mali exterioris q̄ comꝑat̉ fructuiEt hͦ mō rn̄dꝫ be. tho. ad auctoritatem p̄dictā exponendo eam. ſcd̓o ſcripto ſen. diſt. xxxiiij. In explanatōe lr̄e ibi. Manifeſtū eſt ex volūtatē mala tāqua ex arbore mala fieri omnia oꝑa mala tanquaꝫfructus malos ſcd̓m ip̄am volūtatem ⁊cͣ. In pͥncipio diſtinctōnis. ¶ Ad cognitōnem aūt qͣlitatis volūtatis habenda ⁊ opis exterioris induciturexemplū arboris facientis fructū. Ca. xlv.D cognitōnem aūt qͣlitatis volūtatis ⁊opis exterioris habendā inducitur exemA plū arboris facientis fructū. math̓. vij.vbi ſic dicit̉. Om̄is arbor bona fructꝰ bonos facitmala aūt. fructꝰ malos facit. non pt̄ arbor bonafructus malos facere neqꝫ arbor mala fructus bo.nos facere. In qͥbꝰ v̓bis tangunt̉ tria. pͥmo cōuenientia aſſimilatōnis ibi arbor. ſcd̓o differētia operatōnis ibi. arbor bona bonos fructꝰ facit. tercioimpotentia trāſmutatōnis ibi. non poteſt arbor bona fructus malos facere ⁊ ecōuerſo. ¶ Primo tāgit̉ ꝯueniētia aſſimilatōnis ibi. arbor. Nam homoaſſimilat̉ arbori. Un̄ in greco homo dicitur antropos. id eſt plāta vel arbor reuerſa. Homo igit̉ aſſimilat̉ arbori ſpūali cuiꝰ radices ſūt affectōnes ⁊cogitatōnes. quibꝰ figit̉ ſiue in celo ſurſū. ſiue ininferno deorſū. humor deuotō. ſtipes intentō. cortex cōuerſatō. rami v̓tutes ⁊ potētie. folia floresopinio. fructꝰ oꝑa. terra in qua dicit̉ eſſe plantata eſt celū. ꝓpter hoc habꝫ radicem id eſt caput ſuꝑius. In pſal. xcj. Plantatꝰ eſt in domo domini ideſt milit antis eccleſie ⁊ numero ⁊ merito. In pſal.Introibo in domū tuā in atrijs domus dei noſtri.id ē triūphātis eccleſie florebit. in pſal. Stanteserant pedes noſtri in atrijs tuis ieruſalem. Aqueiuxta quas dicit̉ viuere ſūt fluenta gratie ⁊ ſacreſcripture. Nn̄ in pſal. pͥ. Et erit tanqͣm lignū qd̓plantatū eſt ſecus decurſis aquaꝝ qd̓ fructū ſuūdabit in tꝑe ſtio. Quod v̓bum duplicit̓ exponiturſcꝫ de xp̄o ⁊ de viro iuſto. ¶ Primo de xp̄o. Vn̄augꝰ ⁊ caſſiodorus in glo. ſic dicūt. Loquit̉ dauid̓ de xp̄o ad ſimilitudinē lingni vite dicēs. Erittanqͣm lignū ſcꝫ vite qd̓ erat in medio ꝑadiſi. ſicxp̄s fuit lingnū vite his qui app̄hendūt eum. qd̓ qͥdem lignū fuit mirabilius. delectabiliꝰ. vtilius.Primo fuit mirabilius. qꝛ plantatū. Vn̄ aūgꝰ inglo. id eſt nnicarnatū ⁊ hūane nature iẜtū. ꝑ qd̓ad deū poſſumꝰ accedere. Iacobi. j. In māſuetudine ſuſcipite inſitū v̓bū. Secūdo fuit delectabilius⁊ viridius. qꝛ ſecꝰ decurſus aquaꝝ. Aque ſignantſpm̄ſanctū iuxta illud. Qui credit in me flumimade ventre eius fluent ⁊cͣ. Vel ſecus decurſus aqͣꝝid eſt gratiaꝝ. ecc̓. xxiiij. In me om̄is gratia. dicitxp̄s. et ioh̓. j. Plenūgr̄e ⁊ veritatis. Tercio quiafuit vtilius. qꝛ dabit fructū ſuum in tꝑe ſuo. Qxexponit̉ tribꝰ modis. Primo dabit fructum ſtiumid eſt carnem ſuā in cena dabit eſibilem. Iſaie. ij.Grit fruictus terre ſublimis. Secūdo dabit̉ fructūſuū. id eſt mittet ſpm̄ ſactū in tꝑe ſuo. id eſt. poſtreſurrectōnē ⁊ aſcenſionem. Vn̄ in euāgelio. Nōdum erat ſpūs datus. Tercio ſic dabit fructū ſuum. id eſt vitam eterna. in temꝑe ſuo. id eſt in plenitudine gr̄e. Hec augꝰ in glo. ibideꝫ. ¶ Secūdomodo v̓bū p̄dictū exponit̉ ſpūaliter de viro iuſtoVbi nota tria. ſcꝫ ſignificatū. ſtatū vel ſitum. profectū. Primo ſignificatū ibi. Grit tanqͣm lignumVideat vnuſqͥſqꝫ vtꝝ ſit lignū vite vel mortis. etquō poſſūt ſcire. a ſtatu vel aſitū. ſcꝫ vtꝝ ſit ī locoarido velhumido ideo. Scd̓o nota ſitū ibi. qd̓ plātatū eſt ſecꝰ decurſtis aqͣrū. Debꝫ em̄trāſplantaride ſtatu culpe in ſtatū gr̄e. Ieremie. j. Ecce ꝯſtituite ſuꝑ gentes vt euellas ⁊ deſtruas. ⁊ diſperdas ⁊diſſipēs. ⁊ edifices ⁊ plātes. In qͦ notāt̉ tria. Primō auctoritas ibi. Ecce conſtitui te. quaſi dicat.Ego cōſtitui non tu te. qꝛ nemo ſibi ſumit honorē⁊cͣ. Secūdo notat̉ generalitas. qꝛ ſuꝑgentes ⁊regna. Sūt em̄ quida qͥ corrigūt minores. qui ꝑgentes deſignant̉. Et timent corrigere maiores qͥdeſignant̉ ꝑ reges. ideo dicit ſuꝑgentes ⁊ regnaTercio notat̉ vtilitas ibi vt euellas ſcꝫ delectatione quā diabolꝰ mittit et plātat in ꝓfundo cordis.math̓. xv. Om̄is plantatō qͣm nō plātauit patermeus ⁊cͣ. Sꝫ hoc eſt valde difficile. qꝛ delectatōesſūt nobis conaturales. Et deſtruas cōſenſum qͥa delectatōne cauſatur. ⁊ diſperdas opus quo cōſenſis veſtitur. ⁊ diſſipes conſuetudinem qua quaſi incarceratus miſer tenetur. ⁊ edifices cōuertendo. ⁊ plantes in bono conſētiendo. Tercio nota ꝓfectum. qd̓ fructum ſuū dabit in temꝑe ſuo. Sūtenim quedam arbores que nō faciunt fructum vtvlmus et alie arbores ſilueſtres. et ſignant oclo.ſos qui nil bonifaciunt. De tali arbore infructuo.ſa dicitur luce. xiij. vt quid etiam terra occupatſuccide eam. Quedam vero faciunt fructum. ſednon aptū vſui humano. ſed porcino vt quercus.tales ſunt filij huius ſeculi agentes in cōmeſſationibꝰ et ebrietatibꝰ. in cubilibus ⁊ in impudicicijs.Quedam vero faciunt fructum. ſed non ſuum. vtipocrite. Ex eo em̄ ꝙͣ dicit in tempore ſuo. arguūtur quidaꝫ ante tempꝰ fructificare volentes. Vlſūt qͥ in mirio cōuerſionis ſue alijs cout̓mue̓ vellēfructificare preſumunt. contra legis decreta arare in primo genito bouis et aſini. et ouis toderej.mo genito feſtinantes. Hec expoſitio eſt magiſtralis ⁊ moralis.¶ Quomodo perarborem intelligitur voluntas per fructum opusexterius.Capitulum. xlvj.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten