Druckschrift 
Pantheologia : [Mit Praefatio von Jacobus Florentinus]
Einzelbild herunterladen
 

Impiꝰ cū in ꝓfundū pct̄oꝝ venerit cōtemnit. ſcꝫip̄m pct̄met auertit ſe ab eo. Ꝙ pct̄m efficit̉irremiſſibile ratōe inobedientie Ca. xxxv.Ecundo peccatum efficitur irremiſſibileratione peruerſe inobedientie vel reſiſtentie. Sicut em̄ ſe habet in morbo corporali. ita ſtio modo in ſpirituali. Morbus autem co.poralis eſt incurabilis triplici rationē. Primaratio eſt quādo morbꝰ corrumpit naturā. Secūdaratio eſt quando non recipit medicinam. Teciā ratio eſt qn̄ faſtidit alimonia. Sic aſimili morbꝰ ſpiritualis. ſcꝫ peccatum eſt incurabilis triplici ratōnePrima qn̄ deſerit vel abicit gratiam. Secunda eſtquando cōtemnit penam. Tercia eſt qn̄ non ſuſcipit imio faſtidit eucariſtiam. Primo peccatū eſtirremiſſibile vel incurabile quando peccator deſeritvel a ſe abijcit gratiaꝫ. huius contrarium ſuadet.apoſtolus ad hebre. xij. Cōtemplantes ne quis deſit gratie dei. vn̄ aūgꝰ ſic dicit. Diligent̓ attēditene quis veſtrum deſerat gratiam dei. licet enim de.us ſemper preſto vel paratus ſit dare. tamen hūane prauitatis vicium ſepe repellit. et hͦ eſt peſſimuꝫquia ſicut caro ſine anima efficitur mortua. ita aninia ſine diuina gratia. Bern̄. ſuper gratie effectꝰ Secundo peccatum eſt irremiſſibile. quādo peccator contemnit penitentiam. Sicut enim per penitentiam omne peccatum meretur veniam. ita ſinepenitentia peccatum nunquam poteſt remitti.Tercio peccatum eſt irremiſſibile quādo peccatorfaſtidit et non ſumit ore vel corde eucariſtiam. Vlota hic ad euidentiam peccatorum. Primo ꝙ ſi.cut morbꝰ qui ex ſui natura eſt incurabilis. virtute dei ſanari et curari poteſt. Ita illud peccatuꝫ qd̓ſecundum ſui naturam eſt irremiſſibile. eo ꝙ con.temnit illa per que fit remiſſio peccatorum. eſt ſanabile et curabile per omnipotentiam et miſericordiam dei. per quam aliquando conuerſi miraculoſe ſpiritualiter ſanantur. ſecunda ſecunde. queſt.xiiij. arti. iij. in cor. q. in fine. Secūdo ꝙ pct̄mmortale qͣntū ad aliquid eſt ſimile mortl̓. ⁊ qͣntumad aliqͥd eſt ſimile egritudini. Primo pct̄m mortale aſſimilat̉ morti et dicit̉ mortale a morte prima.eo ꝙ in mortē corꝑea aīa q̄ eſt vitā corꝑis ſeꝑatura corꝑe. ⁊ ſic remanꝫ mortuum. ita pct̄m mortaloanimam ſeparat a deo qui eſt vitā anime. Secundo peccatum mortale aſſimilatur egritudini inquātum adhuc manet poſſibilitas redeundi ad vitamvirtute dei. ſꝫ virtute propria peccatuꝫ mortale habꝫ ſimilitudinem egritudinis ducentis ad mortemcōdemnatōnis eterne. que eſt mors ſecunda. Hocbeatus thomas ſecundo ſcripto ſentenciarū diſt.xliiij. arti. iij. in ſolū. v. argū. per totum. Tercio ꝙ remiſſio peccati dependet a duabus cauſisproprie. ſecundum quas in ſtatu vie nullum pec.catum eſt irremi ſibrle. Primo a benignitate deiremittentis. Secundo a diſpoſitione ſuſcipientisModo igit̉ qꝛ virtus dei nūquā ceſſat. ⁊ diſpone̓xrisjdiſe poſſibilitas qͣm diu homo in ſtatu viatoris ſꝫineſt. ergo ⁊cͣ. Quartū eſt ad confirmationemohuiꝰ auctoritatis beati auguſtini in libro retractatōnum dicentis. Sic̄ de quocumqꝫ peſſimo in hacvita conſtituto non eſt vtiqꝫ deſperandum. nec ꝑillo imprudenter oratur de quo nō deſperatur. qdverbum exponens beatus tho dicit. ꝙ de nemindeſperandum eſt in hac vita. conſiderata omnipotentia ⁊ miſericordia dei. ſꝫ conſiderata conditōnepeccati dicuntur aliqui eſſe filij diffidentie. vt habetur ad eph̓. ij. ſcd̓a ſcd̓e. q. xiiij. arti. iiij. in ſo. ij.argū. Ꝙ peccatum efficitur irtemiſſibile ratōne extreme impenitentie. Capitulum. xxxvj.Ercio peccatū efficitur irremiſſibile ra.tione extreme impenitentie. Nam finalisimpenitentia q̄ concomitatur peccatū facit peccatum eſſe irremi ſibile in hoc ſeculo et in futuro. ⁊ tunc eſt peccatum in ſpm̄ ſanctū. ſcꝫ deſperato. preſimpto. impenitentia. obſtinato. impuonatō veritatis agnite. inūidētia fraterne gr̄e. qͣscauſas vel ſpecies ponit magiſter ſentenciaꝝ diſt.xliij. ſcd̓i libri. Ratio autem huius nu̓i eſt iſta. Nāaliqͥs retrahit̉ a peccato ꝓpt̓ tres eauſas. ſcꝫ propter penitudinem. timorem. ⁊ amorem. Primoretrahitur aliquis a peccato propt̓ penitudineminquātum penitet de pecccato. Penitentia auteꝫ depeccato requirit duo. Primo ꝓpoſitum non peccandi. contra qd̓ eſt obſtinatio mentis. Secūdorequirit penitentia dolorem de peccato commiſſocontra hoc eſt impenitentia. Secundum retrahens apct̄o eſt timor diuine iuſticie punientis peccata. ⁊ contra hoc eſt preſumptio. duꝫ ſcꝫ aliquispreſumit gloriam ſine meritis adipiſci vel veniam ſine penitentia. Tercio retrahitur aliquis a peccato per pudorem. puta quando peccatum eſt tuipe ſeu multum deforme. tunc homo retrahit̉ a peccato. ⁊ contra hoc eſt impenitentia q̄ aliquis nonivitat deformitatem ſeu turpitudine que eſt in actupct̄i. q̄ deformitas erat ratō penitēdi. Quar.to retrahit̉ quis a peccato propt̓ amoreꝫ dei. quiqͥdem amor p̄ſupponit duo. ſcꝫ fidem. ⁊ ſpem. Cōtra fideꝫ eſt impugnatō veritatis agnite. ꝯtra ſpōeſt deſperatō. Si aūt aliter vis ꝓcedere dicas. qͥin remiſſione peccati tria eſt cōſiderare. primo remittentem. ſcd̓o penitentem. tercio v̓tuteꝫ Primo ex ꝑte remittentis ſūt duo. ſcꝫ miſericordia cōtra qͣꝫ eſt deſperato. ⁊ iuſticia ꝯtra qͣꝫ eſt p̄ſūptoSecūdo ex ꝑte penitētis ſūt duo. ſtꝫ dolor de pct̄cꝯmiſſo. ⁊ ꝯtra hͦ eſt impenitētia. ⁊ ꝓpoſitū cauedipct̄min futuꝝ. ⁊ ꝯtra hͦ eſt obſtinatio. Iercioex ꝑte v̓tutis ꝑ qͣm fit remiſſio pct̄oꝝ ſūt duor ſcꝫfides eccleſie ꝯtra qͣꝫ eſt impūgnatō v̓tutis agmite⁊ gr̄a q̄ dat̉ in ſacramentis ꝯtra quā eſt inudētiafrat̓ne gr̄e. Hec. b. t. pͥ. ij. q. xiiij. arti. ij. in cor.q. ꝑ totū. Nota tn̄ hic ad euidentiam p̄dictoꝝꝓpter ſolutōnes argumnētoꝝ ſex. pͥmū eſt ꝙ deipetto nō ꝓuenit ex hͦ ꝙ aliqͥs neget remiſſione pct̄o